Ester 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Chơ toâq tangái muoi chít la pái, casâi Adar, la tangái têq táq ariang chữq puo khoiq chĩc tễ nhũang chơ. Tâng tangái ki máh cũai ca tỡ ễq hữm cũai Yuda, alới ỡt canứh yoc ễ pupứt chíq nheq cũai Yuda. Ma máh cũai Yuda bán rêng hỡn tễ cũai ki.
1 No décimo terceiro dia do décimo segundo mês, o mês de adar, entraria em vigor o decreto do rei. Naquele dia os inimigos dos judeus esperavam vencê-los, mas aconteceu o contrário; os judeus dominaram aqueles que os odiavam,
2 Máh cũai Yuda ỡt dũ vil tâng cruang nâi, alới thrũan dŏq ễ chíl loah dũ náq cũai ca ễ cachĩt tỗp alới. Dũ ntốq cu nnơi la ngcŏh cũai Yuda, cớp tỡ bữn noau khớn táq sâuq ntrớu chóq tỗp alới.
2 reunindo-se em suas cidades, em todas as províncias do rei Xerxes, para atacar os que buscavam a sua destruição. Ninguém conseguia resistir-lhes, porquanto todos os povos estavam com medo deles.
3 Máh cũai arieih cớp máh cũai bữn chớc tâng dũ vil dũ ntốq, dếh máh ayững atĩ puo rachuai cũai Yuda tê, cỗ alới ngcŏh tễ chớc Mô-dacai.
3 E todos os nobres das províncias, os sátrapas, os governadores e os administradores do rei apoiaram os judeus, porque o medo que tinham de Mardoqueu havia se apoderado deles.
4 Yuaq sanua nâi chũop dũ ntốq tâng máh cruang nâi la dáng nheq tễ chớc Mô-dacai tâng dống puo. Cớp puo achỗn chớc yỗn án cỡt toâr lứq ễn.
4 Mardoqueu era influente no palácio; sua fama espalhou-se pelas províncias, e ele se tornava cada vez mais poderoso.
5 Cỗ ngkíq, cũai Yuda ma têq chíl loah cũai ca ễ táq alới tam mứt sâng yoc. Alới yống dau chíl cớp cachĩt chíq cũai ki.
5 Os judeus feriram todos os seus inimigos à espada, matando-os e destruindo-os, e fizeram o que quiseram com os seus inimigos.
6 Ống tâng vil Susa sâng la alới cachĩt bữn 500 náq.
6 Na cidadela de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 — ausente —
7 Também mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 — ausente —
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 — ausente —
9 Farmasta, Arisai, Aridai e Vaisata,
10 — ausente —
10 os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Mas não se apossaram dos seus bens.
11 Tangái ki toâp noau atỡng yỗn puo dáng thrỗq cũai noau bữn cachĩt ỡt tâng vil Susa.
11 Naquele mesmo dia o total de mortos na cidadela de Susã foi relatado ao rei,
12 Puo atỡng Ê-satơ neq: “Ống tâng muoi vil Susa nâi sâng, cũai Yuda bữn cachĩt 500 náq chơ, noap dếh muoi chít náq con samiang Haman. Cớp tâng máh vil canŏ́h ễn la tỡ dáng sa‑ữi maléq alới khoiq cachĩt! Sanua nâi mới atỡng yỗn cứq dáng ntrớu ễn mới yoc ễ bữn. Khân mới atỡng yỗn cứq dáng acán ntrớu mới sâng yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn acán ki.”
12 que disse à rainha Ester: "Os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã na cidadela de Susã. Que terão feito nas outras províncias do império? Agora, diga qual é o seu pedido, e você será atendida. Tem ainda algum desejo? Este lhe será concedido".
13 Ngkíq Ê-satơ ta‑ỡi loah puo neq: “Puo ơi! Khân anhia sâng bũi pahỡm, sễq anhia yỗn máh cũai Yuda tâng vil Susa nâi táq tâng tangái parnỡ machớng alới khoiq bữn táq tâng tangái nâi tê. Cớp sễq anhia ớn noau ayŏ́ng tacong cumuiq con samiang Haman muoi chít náq ki bân ntốq noau dốq ayŏ́ng tacong.”
13 Respondeu Ester: "Se for do agrado do rei, que os judeus de Susã tenham autorização para executar também amanhã o decreto de hoje, para que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados na forca".
14 Chơ puo ớn noau táq máh santoiq ki, cớp ĩt chữq pau aloŏh ranáq nâi tâng vil Susa. Cumuiq con samiang Haman muoi chít náq, noau dững ayŏ́ng bân ntốq noau cơi ayŏ́ng tacong cũai.
14 Então o rei deu ordens para que assim sem fizesse. O decreto foi publicado em Susã, e os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, tỗp Yuda rôm sarhống parnơi ễn tâng vil Susa, cớp alới bữn cachĩt cũai tâng vil ki 300 náq ễn, ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu ntrớu tháng.
15 Os judeus de Susã ajuntaram-se no décimo quarto dia do mês de adar e mataram trezentos homens em Susã, mas não se apossaram de seus bens.
16 Ma máh cũai Yuda ỡt tâng ntốq canŏ́h, alới rôm parnơi dŏq catáng curiaq tỗp alới bữm. Alới bữn cachĩt cũai ca ễ cachĩt alới 75,000 náq. Ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu máh cũai ki.
16 Enquanto isso, ajuntou-se também o restante dos judeus que viviam nas províncias do império, para se protegerem e se livrarem dos seus inimigos. Eles mataram setenta e cinco mil deles, mas não se apossaram de seus bens.
17 Ranáq nâi bữn cỡt tâng tangái muoi chít la pái, casâi Adar. Ma tâng tangái muoi chít la pỗn, máh cũai ca ỡt yáng tiah vil Susa, alới tỡ bữn cachĩt cũai noâng. Cớp alới táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq.
17 Isso aconteceu no décimo terceiro dia do mês de adar, e no décimo quarto dia descansaram e fizeram dessa data um dia de festa e de alegria.
18 Ma cũai Yuda ỡt tâng vil Susa, ki alới noap tangái muoi chít la sỡng cỡt tangái rlu cha bũi, yuaq tâng tangái muoi chít la pái cớp tangái muoi chít la pỗn ki, alới cachĩt máh cũai ca ễ táq alới. Chơ alới tangứt tâng tangái muoi chít la sỡng.
18 Os judeus de Susã, porém, tinham se reunido no décimo terceiro e no décimo quarto dias, e no décimo quinto descansaram e dele fizeram um dia de festa e de alegria.
19 Ngkíq máh cũai Yuda ỡt tâng vil cớt, alới noap tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, cỡt tangái rlu táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq. Tangái ki manoaq yỗn crơng bũi yỗn manoaq.
19 Por isso os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o décimo quarto dia do mês de adar como um dia de festa e de alegria, um dia de troca de presentes.
20 Cớp Mô-dacai, án chĩc dŏq nheq máh dũ ramứh nâi tâng choâiq. Cớp án cơiq choâiq thỡ nâi yỗn máh cũai Yuda dũ náq, tỡ bữn pai cheq tỡ la yơng, chũop nheq dũ ntốq tuo cruang Pơ-sia nâi.
20 Mardoqueu registrou esses acontecimentos e enviou cartas a todos os judeus de todas as províncias do rei Xerxes, próximas e distantes,
21 Cớp án ớn yỗn tỗp alới noap tâng tangái muoi chít la pỗn cớp tangái muoi chít la sỡng, casâi Adar, cỡt tangái rlu cha bũi tâng dũ cumo.
21 determinado que anualmente se comemorassem os dias décimo quarto e décimo quinto do mês de adar,
22 Máh tangái nâi cỡt tangái cũai Yuda cachĩt máh cũai ca ễ cachĩt tỗp alới, chơ ŏ́c ngua cỡt rapĩen loah ŏ́c bũi ỡn; cớp ranáq cuchĩt pứt rapĩen loah cỡt ranáq bữn tamoong. Ngkíq tỗp alới noap cớp ĩt tâng tangái nâi cỡt tangái cha bũi ỡn chỡ, cớp alới ralêq crơng manoaq yỗn manoaq, cớp yỗn cũai cadĩt hỡ.
22 pois nesses dias os judeus livraram-se dos seus inimigos, e nesse mês a sua tristeza tornou-se em alegria, e o seu pranto, num dia de festa. Escreveu-lhes dizendo que comemorassem aquelas datas como dias de festa e de alegria, de troca de presentes e de ofertas aos pobres.
23 Ngkíq nheq máh cũai Yuda tamứng cớp táq puai santoiq Mô-dacai atỡng. Cớp ranáq cha bũi nâi cỡt phễp rit tamái tâng dũ cumo.
23 E assim os judeus adotaram como costume aquela comemoração, conforme o que Mardoqueu lhes tinha ordenado por escrito.
24 Haman, la con samiang Hamê-datha tễ tŏ́ng toiq Acac, cũai par‑ũal cớp cũai Yuda, án séng chuaq tangái ễ cachĩt pupứt nheq máh cũai Yuda. (Crơng án séng ki noau amứh ‘Purim’.) Án chuaq ngê ễ cachĩt yỗn pứt muoi tarưp máh cũai Yuda.
24 Pois Hamã, filho do agagita Hamedata, inimigo de todos os judeus, tinha tramado contra eles para destruí-los e tinha lançado o pur, isto é, a sorte para a ruína e destruição deles.
25 Ma Ê-satơ mut atỡng puo Sê-sêt, cớp puo ớn noau chĩc chữq yỗn Haman roap loah cóng án thrũan dŏq yỗn cũai Yuda. Tỗ án, dếh con samiang án muoi chít náq, noau ayŏ́ng tacong alới tâng lác aluang.
25 Mas quando isso chegou ao conhecimento do rei, ele deu ordens escritas para que o plano maligno de Hamã contra os judeus se voltasse contra a sua própria cabeça, e para que ele e seus filhos fossem enforcados.
26 Ngkíq noau amứh tangái rlu nâi la ‘Purim’ cỗ tễ dũ ramứh ca Mô-dacai chĩc tâng choâiq ki, cớp cỗ tễ dũ ramứh ca alới khoiq ramóh.
26 Por isso aqueles dias foram chamados Purim, da palavra pur. Considerando tudo o que estava escrito nessa carta, o que tinham visto e o que tinha acontecido,
27 Yuaq ngkíq, cũai Yuda amứh phễp rit nâi yỗn tỗp alới bữm, cớp yỗn tŏ́ng toiq alới, dếh yỗn cũai ca ễ cỡt cũai Yuda hỡ. Dũ cumo tâng bar tangái nâi alới sanhữ cớp noap táq puai níc máh santoiq Mô-dacai patâp.
27 os judeus decidiram estabelecer o costume de que eles e os seus descendentes e todos os que se tornassem judeus não deixariam de comemorar anualmente esses dois dias, na forma prescrita e na data certa.
28 Máh cũai Yuda pruam parnơi neq: Dũ dống sũ cũai Yuda tâng dũ dỡi tamoong, tâng dũ cruang cớp dũ vil cóq sanhữ cớp noap ĩt tangái Purim toau sốt dũ dỡi cũai.
28 Esses dias seriam lembrados e comemorados em cada família de cada geração, em cada província e em cada cidade, e jamais deveriam deixar de ser comemorados pelos judeus. E os seus descendentes jamais deveriam esquecer-se de tais dias.
29 Chơ Ê-satơ, con Abi-hêl, cớp Mô-dacai chĩc choâiq thỡ muoi liang ễn, parkhán tễ choâiq thỡ Mô-dacai chĩc tễ nhũang, la cỡt ŏ́c lứq.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu, escreveram com toda a autoridade uma segunda carta para confirmar a primeira carta acerca do Purim.
30 Choâiq thỡ nâi alới cơiq yỗn dũ náq cũai Yuda tâng muoi culám bar chít tapul cruang tâng cruang Pơ-sia. Án cơiq santoiq cubán yỗn bữn ŏ́c bốn puan cớp bán sũan ien khễ.
30 Mardoqueu enviou cartas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do império de Xerxes, desejando-lhes paz e segurança,
31 Choâiq ki patâp yỗn alới sanhữ níc phễp rit Purim yỗn pĩeiq tangái, cớp tŏ́ng toiq alới hỡ. Cóq alới noap tangái ki machớng alới noap phễp rit tangái canŏ́h yỗn alới ót sana cớp sanhữ tangái tanúh túh coat tâng tỗp alới. Nâi la cỡt ŏ́c patâp tễ Mô-dacai cớp Ê-satơ.
31 e confirmando que os dias de Purim deveriam ser comemorados nas datas determinadas, conforme o judeu Mardoqueu e a rainha Ester tinham decretado e estabelecido para si mesmos, para todos os judeus e para os seus descendentes, e acrescentou observações sobre tempos de jejum e de lamentação.
32 Santoiq Ê-satơ patâp tễ phễp rit Purim ki noau chĩc dŏq tâng pơ saráq.
32 O decreto de Ester confirmou as regras do Purim, e isso foi escrito nos registros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.