Ester 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Chơ toâq tangái muoi chít la pái, casâi Adar, la tangái têq táq ariang chữq puo khoiq chĩc tễ nhũang chơ. Tâng tangái ki máh cũai ca tỡ ễq hữm cũai Yuda, alới ỡt canứh yoc ễ pupứt chíq nheq cũai Yuda. Ma máh cũai Yuda bán rêng hỡn tễ cũai ki.
1 E, no duodécimo mês, que é o mês de Adar, no dia treze do mesmo mês em que chegou a palavra do rei e a sua ordem para se executar, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam assenhorear-se deles, sucedeu o contrário, porque os judeus foram os que se assenhorearam dos que os odiavam.
2 Máh cũai Yuda ỡt dũ vil tâng cruang nâi, alới thrũan dŏq ễ chíl loah dũ náq cũai ca ễ cachĩt tỗp alới. Dũ ntốq cu nnơi la ngcŏh cũai Yuda, cớp tỡ bữn noau khớn táq sâuq ntrớu chóq tỗp alới.
2 Porque os judeus nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, se ajuntaram para pôr as mãos naqueles que procuravam o seu mal; e ninguém podia resistir-lhes, porque o medo deles caíra sobre todos aqueles povos.
3 Máh cũai arieih cớp máh cũai bữn chớc tâng dũ vil dũ ntốq, dếh máh ayững atĩ puo rachuai cũai Yuda tê, cỗ alới ngcŏh tễ chớc Mô-dacai.
3 E todos os líderes das províncias, e os sátrapas, e os governadores, e os que faziam a obra do rei, auxiliavam os judeus; porque tinha caído sobre eles o temor de Mardoqueu.
4 Yuaq sanua nâi chũop dũ ntốq tâng máh cruang nâi la dáng nheq tễ chớc Mô-dacai tâng dống puo. Cớp puo achỗn chớc yỗn án cỡt toâr lứq ễn.
4 Porque Mardoqueu era grande na casa do rei, e a sua fama crescia por todas as províncias, porque o homem Mardoqueu ia sendo engrandecido.
5 Cỗ ngkíq, cũai Yuda ma têq chíl loah cũai ca ễ táq alới tam mứt sâng yoc. Alới yống dau chíl cớp cachĩt chíq cũai ki.
5 Feriram, pois, os judeus a todos os seus inimigos, a golpes de espada, com matança e com destruição; e fizeram dos seus inimigos o que quiseram.
6 Ống tâng vil Susa sâng la alới cachĩt bữn 500 náq.
6 E na fortaleza de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens;
7 — ausente —
7 Como também a Parsandata, e a Dalfom e a Aspata,
8 — ausente —
8 E a Porata, e a Adalia, e a Aridata,
9 — ausente —
9 E a Farmasta, e a Arisai, e a Aridai, e a Vaisata; ú
10 — ausente —
10 Os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus, mataram, porém ao despojo não estenderam a sua mão.
11 Tangái ki toâp noau atỡng yỗn puo dáng thrỗq cũai noau bữn cachĩt ỡt tâng vil Susa.
11 No mesmo dia foi comunicado ao rei o número dos mortos na fortaleza de Susã.
12 Puo atỡng Ê-satơ neq: “Ống tâng muoi vil Susa nâi sâng, cũai Yuda bữn cachĩt 500 náq chơ, noap dếh muoi chít náq con samiang Haman. Cớp tâng máh vil canŏ́h ễn la tỡ dáng sa‑ữi maléq alới khoiq cachĩt! Sanua nâi mới atỡng yỗn cứq dáng ntrớu ễn mới yoc ễ bữn. Khân mới atỡng yỗn cứq dáng acán ntrớu mới sâng yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn acán ki.”
12 E disse o rei à rainha Ester: Na fortaleza de Susã os judeus mataram e destruíram quinhentos homens, e os dez filhos de Hamã; nas mais províncias do rei que teriam feito? Qual é, pois, a tua petição? E dar-se-te-á. Ou qual é ainda o teu requerimento? E far-se-á.
13 Ngkíq Ê-satơ ta‑ỡi loah puo neq: “Puo ơi! Khân anhia sâng bũi pahỡm, sễq anhia yỗn máh cũai Yuda tâng vil Susa nâi táq tâng tangái parnỡ machớng alới khoiq bữn táq tâng tangái nâi tê. Cớp sễq anhia ớn noau ayŏ́ng tacong cumuiq con samiang Haman muoi chít náq ki bân ntốq noau dốq ayŏ́ng tacong.”
13 Então disse Ester: Se bem parecer ao rei, conceda-se aos judeus que se acham em Susã que também façam amanhã conforme ao mandado de hoje; e pendurem numa forca os dez filhos de Hamã.
14 Chơ puo ớn noau táq máh santoiq ki, cớp ĩt chữq pau aloŏh ranáq nâi tâng vil Susa. Cumuiq con samiang Haman muoi chít náq, noau dững ayŏ́ng bân ntốq noau cơi ayŏ́ng tacong cũai.
14 Então disse o rei que assim se fizesse; e publicou-se um edito em Susã, e enforcaram os dez filhos de Hamã.
15 Tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, tỗp Yuda rôm sarhống parnơi ễn tâng vil Susa, cớp alới bữn cachĩt cũai tâng vil ki 300 náq ễn, ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu ntrớu tháng.
15 E reuniram-se os judeus que se achavam em Susã também no dia catorze do mês de Adar, e mataram em Susã trezentos homens; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
16 Ma máh cũai Yuda ỡt tâng ntốq canŏ́h, alới rôm parnơi dŏq catáng curiaq tỗp alới bữm. Alới bữn cachĩt cũai ca ễ cachĩt alới 75,000 náq. Ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu máh cũai ki.
16 Também os demais judeus que se achavam nas províncias do rei se reuniram e se dispuseram em defesa das suas vidas, e tiveram descanso dos seus inimigos; e mataram dos seus inimigos setenta e cinco mil; porém ao despojo não estenderam a sua mão.
17 Ranáq nâi bữn cỡt tâng tangái muoi chít la pái, casâi Adar. Ma tâng tangái muoi chít la pỗn, máh cũai ca ỡt yáng tiah vil Susa, alới tỡ bữn cachĩt cũai noâng. Cớp alới táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq.
17 Sucedeu isto no dia treze do mês de Adar; e descansaram no dia catorze, e fizeram, daquele dia, dia de banquetes e de alegria.
18 Ma cũai Yuda ỡt tâng vil Susa, ki alới noap tangái muoi chít la sỡng cỡt tangái rlu cha bũi, yuaq tâng tangái muoi chít la pái cớp tangái muoi chít la pỗn ki, alới cachĩt máh cũai ca ễ táq alới. Chơ alới tangứt tâng tangái muoi chít la sỡng.
18 Também os judeus, que se achavam em Susã se ajuntaram nos dias treze e catorze do mesmo; e descansaram no dia quinze, e fizeram, daquele dia, dia de banquetes e de alegria.
19 Ngkíq máh cũai Yuda ỡt tâng vil cớt, alới noap tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, cỡt tangái rlu táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq. Tangái ki manoaq yỗn crơng bũi yỗn manoaq.
19 Os judeus, porém, das aldeias, que habitavam nas vilas, fizeram do dia catorze do mês de Adar dia de alegria e de banquetes, e dia de folguedo, e de mandarem presentes uns aos outros.
20 Cớp Mô-dacai, án chĩc dŏq nheq máh dũ ramứh nâi tâng choâiq. Cớp án cơiq choâiq thỡ nâi yỗn máh cũai Yuda dũ náq, tỡ bữn pai cheq tỡ la yơng, chũop nheq dũ ntốq tuo cruang Pơ-sia nâi.
20 E Mardoqueu escreveu estas coisas, e enviou cartas a todos os judeus que se achavam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto, e aos de longe,
21 Cớp án ớn yỗn tỗp alới noap tâng tangái muoi chít la pỗn cớp tangái muoi chít la sỡng, casâi Adar, cỡt tangái rlu cha bũi tâng dũ cumo.
21 Ordenando-lhes que guardassem o dia catorze do mês de Adar, e o dia quinze do mesmo, todos os anos,
22 Máh tangái nâi cỡt tangái cũai Yuda cachĩt máh cũai ca ễ cachĩt tỗp alới, chơ ŏ́c ngua cỡt rapĩen loah ŏ́c bũi ỡn; cớp ranáq cuchĩt pứt rapĩen loah cỡt ranáq bữn tamoong. Ngkíq tỗp alới noap cớp ĩt tâng tangái nâi cỡt tangái cha bũi ỡn chỡ, cớp alới ralêq crơng manoaq yỗn manoaq, cớp yỗn cũai cadĩt hỡ.
22 Como os dias em que os judeus tiveram repouso dos seus inimigos, e o mês que se lhes mudou de tristeza em alegria, e de luto em dia de festa, para que os fizessem dias de banquetes e de alegria, e de mandarem presentes uns aos outros, e dádivas aos pobres.
23 Ngkíq nheq máh cũai Yuda tamứng cớp táq puai santoiq Mô-dacai atỡng. Cớp ranáq cha bũi nâi cỡt phễp rit tamái tâng dũ cumo.
23 E os judeus encarregaram-se de fazer o que já tinham começado, como também o que Mardoqueu lhes tinha escrito.
24 Haman, la con samiang Hamê-datha tễ tŏ́ng toiq Acac, cũai par‑ũal cớp cũai Yuda, án séng chuaq tangái ễ cachĩt pupứt nheq máh cũai Yuda. (Crơng án séng ki noau amứh ‘Purim’.) Án chuaq ngê ễ cachĩt yỗn pứt muoi tarưp máh cũai Yuda.
24 Porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo de todos os judeus, tinha intentado destruir os judeus, e tinha lançado Pur, isto é, a sorte, para os assolar e destruir.
25 Ma Ê-satơ mut atỡng puo Sê-sêt, cớp puo ớn noau chĩc chữq yỗn Haman roap loah cóng án thrũan dŏq yỗn cũai Yuda. Tỗ án, dếh con samiang án muoi chít náq, noau ayŏ́ng tacong alới tâng lác aluang.
25 Mas, vindo isto perante o rei, mandou ele por cartas que o mau intento que Hamã formara contra os judeus, se tornasse sobre a sua cabeça; pelo que penduraram a ele e a seus filhos numa forca.
26 Ngkíq noau amứh tangái rlu nâi la ‘Purim’ cỗ tễ dũ ramứh ca Mô-dacai chĩc tâng choâiq ki, cớp cỗ tễ dũ ramứh ca alới khoiq ramóh.
26 Por isso àqueles dias chamam Purim, do nome Pur; assim também por causa de todas as palavras daquela carta, e do que viram sobre isso, e do que lhes tinha sucedido,
27 Yuaq ngkíq, cũai Yuda amứh phễp rit nâi yỗn tỗp alới bữm, cớp yỗn tŏ́ng toiq alới, dếh yỗn cũai ca ễ cỡt cũai Yuda hỡ. Dũ cumo tâng bar tangái nâi alới sanhữ cớp noap táq puai níc máh santoiq Mô-dacai patâp.
27 Confirmaram os judeus, e tomaram sobre si, e sobre a sua descendência, e sobre todos os que se achegassem a eles, que não se deixaria de guardar estes dois dias conforme ao que se escrevera deles, e segundo o seu tempo determinado, todos os anos.
28 Máh cũai Yuda pruam parnơi neq: Dũ dống sũ cũai Yuda tâng dũ dỡi tamoong, tâng dũ cruang cớp dũ vil cóq sanhữ cớp noap ĩt tangái Purim toau sốt dũ dỡi cũai.
28 E que estes dias seriam lembrados e guardados em cada geração, família, província e cidade, e que esses dias de Purim não fossem revogados entre os judeus, e que a memória deles nunca teria fim entre os de sua descendência.
29 Chơ Ê-satơ, con Abi-hêl, cớp Mô-dacai chĩc choâiq thỡ muoi liang ễn, parkhán tễ choâiq thỡ Mô-dacai chĩc tễ nhũang, la cỡt ŏ́c lứq.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e Mardoqueu, o judeu, escreveram com toda autoridade uma segunda vez, para confirmar a carta a respeito de Purim.
30 Choâiq thỡ nâi alới cơiq yỗn dũ náq cũai Yuda tâng muoi culám bar chít tapul cruang tâng cruang Pơ-sia. Án cơiq santoiq cubán yỗn bữn ŏ́c bốn puan cớp bán sũan ien khễ.
30 E mandaram cartas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras de paz e verdade.
31 Choâiq ki patâp yỗn alới sanhữ níc phễp rit Purim yỗn pĩeiq tangái, cớp tŏ́ng toiq alới hỡ. Cóq alới noap tangái ki machớng alới noap phễp rit tangái canŏ́h yỗn alới ót sana cớp sanhữ tangái tanúh túh coat tâng tỗp alới. Nâi la cỡt ŏ́c patâp tễ Mô-dacai cớp Ê-satơ.
31 Para confirmarem estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como Mardoqueu, o judeu, e a rainha Ester lhes tinham estabelecido, e como eles mesmos já o tinham estabelecido sobre si e sobre a sua descendência, acerca do jejum e do seu clamor.
32 Santoiq Ê-satơ patâp tễ phễp rit Purim ki noau chĩc dŏq tâng pơ saráq.
32 E o mandado de Ester estabeleceu os sucessos daquele Purim; e escreveu-se no livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.