Ester 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Chơ toâq tangái muoi chít la pái, casâi Adar, la tangái têq táq ariang chữq puo khoiq chĩc tễ nhũang chơ. Tâng tangái ki máh cũai ca tỡ ễq hữm cũai Yuda, alới ỡt canứh yoc ễ pupứt chíq nheq cũai Yuda. Ma máh cũai Yuda bán rêng hỡn tễ cũai ki.
1 No dia treze do décimo segundo mês, que é o mês de adar, quando a palavra do rei e a sua ordem deveriam ser executadas, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam apoderar-se deles, aconteceu o contrário, pois os judeus é que se apoderaram dos que os odiavam.
2 Máh cũai Yuda ỡt dũ vil tâng cruang nâi, alới thrũan dŏq ễ chíl loah dũ náq cũai ca ễ cachĩt tỗp alới. Dũ ntốq cu nnơi la ngcŏh cũai Yuda, cớp tỡ bữn noau khớn táq sâuq ntrớu chóq tỗp alới.
2 Nas suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, os judeus se reuniram para atacar aqueles que queriam destruí-los. E ninguém podia resistir-lhes, porque o terror que inspiravam caiu sobre todos aqueles povos.
3 Máh cũai arieih cớp máh cũai bữn chớc tâng dũ vil dũ ntốq, dếh máh ayững atĩ puo rachuai cũai Yuda tê, cỗ alới ngcŏh tễ chớc Mô-dacai.
3 Todos os oficiais das províncias, os sátrapas, os governadores e os oficiais do rei auxiliavam os judeus, porque o temor de Mordecai tinha caído sobre eles.
4 Yuaq sanua nâi chũop dũ ntốq tâng máh cruang nâi la dáng nheq tễ chớc Mô-dacai tâng dống puo. Cớp puo achỗn chớc yỗn án cỡt toâr lứq ễn.
4 Porque Mordecai era grande na casa do rei, e a fama dele se espalhava por todas as províncias; o seu poder ia aumentando cada vez mais.
5 Cỗ ngkíq, cũai Yuda ma têq chíl loah cũai ca ễ táq alới tam mứt sâng yoc. Alới yống dau chíl cớp cachĩt chíq cũai ki.
5 Assim, os judeus mataram todos os seus inimigos a golpes de espada, matando, destruindo e fazendo com os seus inimigos o que bem quiseram.
6 Ống tâng vil Susa sâng la alới cachĩt bữn 500 náq.
6 Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
7 — ausente —
7 Mataram também Parsandata, Dalfom, Aspata,
8 — ausente —
8 Porata, Adalia, Aridata,
9 — ausente —
9 Farmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
10 — ausente —
10 que eram os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus; porém no despojo não tocaram.
11 Tangái ki toâp noau atỡng yỗn puo dáng thrỗq cũai noau bữn cachĩt ỡt tâng vil Susa.
11 No mesmo dia, o rei foi informado do número dos mortos na cidadela de Susã.
12 Puo atỡng Ê-satơ neq: “Ống tâng muoi vil Susa nâi sâng, cũai Yuda bữn cachĩt 500 náq chơ, noap dếh muoi chít náq con samiang Haman. Cớp tâng máh vil canŏ́h ễn la tỡ dáng sa‑ữi maléq alới khoiq cachĩt! Sanua nâi mới atỡng yỗn cứq dáng ntrớu ễn mới yoc ễ bữn. Khân mới atỡng yỗn cứq dáng acán ntrớu mới sâng yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn acán ki.”
12 O rei disse à rainha Ester: — Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens e os dez filhos de Hamã. E nas demais províncias do rei, o que será que fizeram? E agora, qual é o seu pedido? Peça, e lhe será dado. Você tem ainda algum outro desejo? Será concedido.
13 Ngkíq Ê-satơ ta‑ỡi loah puo neq: “Puo ơi! Khân anhia sâng bũi pahỡm, sễq anhia yỗn máh cũai Yuda tâng vil Susa nâi táq tâng tangái parnỡ machớng alới khoiq bữn táq tâng tangái nâi tê. Cớp sễq anhia ớn noau ayŏ́ng tacong cumuiq con samiang Haman muoi chít náq ki bân ntốq noau dốq ayŏ́ng tacong.”
13 Então Ester disse: — Se for do agrado do rei, permita aos judeus de Susã que também amanhã façam segundo o decreto de hoje e pendurem em forca os cadáveres dos dez filhos de Hamã.
14 Chơ puo ớn noau táq máh santoiq ki, cớp ĩt chữq pau aloŏh ranáq nâi tâng vil Susa. Cumuiq con samiang Haman muoi chít náq, noau dững ayŏ́ng bân ntốq noau cơi ayŏ́ng tacong cũai.
14 Então o rei ordenou que assim se fizesse. Um decreto foi publicado em Susã, e os cadáveres dos dez filhos de Hamã foram pendurados na forca.
15 Tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, tỗp Yuda rôm sarhống parnơi ễn tâng vil Susa, cớp alới bữn cachĩt cũai tâng vil ki 300 náq ễn, ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu ntrớu tháng.
15 Os judeus de Susã se reuniram também no dia catorze do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; porém no despojo não tocaram.
16 Ma máh cũai Yuda ỡt tâng ntốq canŏ́h, alới rôm parnơi dŏq catáng curiaq tỗp alới bữm. Alới bữn cachĩt cũai ca ễ cachĩt alới 75,000 náq. Ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu máh cũai ki.
16 Também os demais judeus que viviam nas províncias do rei se reuniram e se organizaram para defender a vida e se livrar dos seus inimigos. Mataram setenta e cinco mil dos que os odiavam; porém no despojo não tocaram.
17 Ranáq nâi bữn cỡt tâng tangái muoi chít la pái, casâi Adar. Ma tâng tangái muoi chít la pỗn, máh cũai ca ỡt yáng tiah vil Susa, alới tỡ bữn cachĩt cũai noâng. Cớp alới táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq.
17 Isto aconteceu no dia treze do mês de adar. No dia catorze, descansaram e fizeram dele um dia de festa e de alegria.
18 Ma cũai Yuda ỡt tâng vil Susa, ki alới noap tangái muoi chít la sỡng cỡt tangái rlu cha bũi, yuaq tâng tangái muoi chít la pái cớp tangái muoi chít la pỗn ki, alới cachĩt máh cũai ca ễ táq alới. Chơ alới tangứt tâng tangái muoi chít la sỡng.
18 Mas os judeus de Susã se reuniram nos dias treze e catorze do mesmo mês. Descansaram no dia quinze e fizeram dele um dia de festa e de alegria.
19 Ngkíq máh cũai Yuda ỡt tâng vil cớt, alới noap tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, cỡt tangái rlu táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq. Tangái ki manoaq yỗn crơng bũi yỗn manoaq.
19 Por isso os judeus das vilas, que moram nas aldeias do campo, fazem do dia catorze do mês de adar um dia de alegria, de banquetes e de festa, e um dia em que mandam presentes uns aos outros.
20 Cớp Mô-dacai, án chĩc dŏq nheq máh dũ ramứh nâi tâng choâiq. Cớp án cơiq choâiq thỡ nâi yỗn máh cũai Yuda dũ náq, tỡ bữn pai cheq tỡ la yơng, chũop nheq dũ ntốq tuo cruang Pơ-sia nâi.
20 Mordecai escreveu estas coisas e enviou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do rei Assuero, aos de perto e aos de longe,
21 Cớp án ớn yỗn tỗp alới noap tâng tangái muoi chít la pỗn cớp tangái muoi chít la sỡng, casâi Adar, cỡt tangái rlu cha bũi tâng dũ cumo.
21 ordenando-lhes que comemorassem o dia catorze do mês de adar e o dia quinze do mesmo mês, todos os anos,
22 Máh tangái nâi cỡt tangái cũai Yuda cachĩt máh cũai ca ễ cachĩt tỗp alới, chơ ŏ́c ngua cỡt rapĩen loah ŏ́c bũi ỡn; cớp ranáq cuchĩt pứt rapĩen loah cỡt ranáq bữn tamoong. Ngkíq tỗp alới noap cớp ĩt tâng tangái nâi cỡt tangái cha bũi ỡn chỡ, cớp alới ralêq crơng manoaq yỗn manoaq, cớp yỗn cũai cadĩt hỡ.
22 como os dias em que os judeus se livraram dos seus inimigos, o mês em que a tristeza virou alegria e o luto se transformou em festa. E que esses fossem dias de festa e de alegria, de troca de presentes e dádivas aos pobres.
23 Ngkíq nheq máh cũai Yuda tamứng cớp táq puai santoiq Mô-dacai atỡng. Cớp ranáq cha bũi nâi cỡt phễp rit tamái tâng dũ cumo.
23 Assim, os judeus aceitaram como costume o que, naquele tempo, haviam feito pela primeira vez, segundo Mordecai lhes havia ordenado por escrito.
24 Haman, la con samiang Hamê-datha tễ tŏ́ng toiq Acac, cũai par‑ũal cớp cũai Yuda, án séng chuaq tangái ễ cachĩt pupứt nheq máh cũai Yuda. (Crơng án séng ki noau amứh ‘Purim’.) Án chuaq ngê ễ cachĩt yỗn pứt muoi tarưp máh cũai Yuda.
24 Porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, inimigo de todos os judeus, tinha planejado destruir os judeus; e tinha lançado o “Pur”, isto é, sortes, para os assolar e destruir.
25 Ma Ê-satơ mut atỡng puo Sê-sêt, cớp puo ớn noau chĩc chữq yỗn Haman roap loah cóng án thrũan dŏq yỗn cũai Yuda. Tỗ án, dếh con samiang án muoi chít náq, noau ayŏ́ng tacong alới tâng lác aluang.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por cartas que o plano perverso de Hamã, que ele tinha elaborado contra os judeus, recaísse sobre a própria cabeça dele, e que ele e os seus filhos fossem enforcados.
26 Ngkíq noau amứh tangái rlu nâi la ‘Purim’ cỗ tễ dũ ramứh ca Mô-dacai chĩc tâng choâiq ki, cớp cỗ tễ dũ ramứh ca alới khoiq ramóh.
26 Por isso, esses dias são chamados de “Purim”, do nome “Pur”. Daí, por causa de todas as palavras daquela carta, e do que testemunharam, e do que lhes havia acontecido,
27 Yuaq ngkíq, cũai Yuda amứh phễp rit nâi yỗn tỗp alới bữm, cớp yỗn tŏ́ng toiq alới, dếh yỗn cũai ca ễ cỡt cũai Yuda hỡ. Dũ cumo tâng bar tangái nâi alới sanhữ cớp noap táq puai níc máh santoiq Mô-dacai patâp.
27 os judeus decidiram que eles mesmos, os seus descendentes e todos os que viessem se juntar a eles não deixariam de comemorar estes dois dias segundo o que se havia escrito a respeito deles, no tempo marcado, todos os anos.
28 Máh cũai Yuda pruam parnơi neq: Dũ dống sũ cũai Yuda tâng dũ dỡi tamoong, tâng dũ cruang cớp dũ vil cóq sanhữ cớp noap ĩt tangái Purim toau sốt dũ dỡi cũai.
28 E que estes dias seriam lembrados e comemorados geração após geração, por todas as famílias, em todas as províncias e em todas as cidades, e que estes dias de Purim jamais iriam desaparecer entre os judeus, e que a memória deles jamais se extinguiria entre os seus descendentes.
29 Chơ Ê-satơ, con Abi-hêl, cớp Mô-dacai chĩc choâiq thỡ muoi liang ễn, parkhán tễ choâiq thỡ Mô-dacai chĩc tễ nhũang, la cỡt ŏ́c lứq.
29 Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mordecai escreveram, com toda a autoridade, uma segunda carta, para confirmar a carta de Purim.
30 Choâiq thỡ nâi alới cơiq yỗn dũ náq cũai Yuda tâng muoi culám bar chít tapul cruang tâng cruang Pơ-sia. Án cơiq santoiq cubán yỗn bữn ŏ́c bốn puan cớp bán sũan ien khễ.
30 Mandaram cartas a todos os judeus, às cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero, com palavras amigáveis e sinceras,
31 Choâiq ki patâp yỗn alới sanhữ níc phễp rit Purim yỗn pĩeiq tangái, cớp tŏ́ng toiq alới hỡ. Cóq alới noap tangái ki machớng alới noap phễp rit tangái canŏ́h yỗn alới ót sana cớp sanhữ tangái tanúh túh coat tâng tỗp alới. Nâi la cỡt ŏ́c patâp tễ Mô-dacai cớp Ê-satơ.
31 para confirmar estes dias de Purim nos seus tempos determinados, como o judeu Mordecai e a rainha Ester lhes haviam ordenado, e como eles mesmos já o tinham estabelecido sobre si e sobre a sua descendência, a respeito do jejum e do seu lamento.
32 Santoiq Ê-satơ patâp tễ phễp rit Purim ki noau chĩc dŏq tâng pơ saráq.
32 E o decreto de Ester estabeleceu estas particularidades de Purim; e se escreveu no livro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.