Ester 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chơ toâq tangái muoi chít la pái, casâi Adar, la tangái têq táq ariang chữq puo khoiq chĩc tễ nhũang chơ. Tâng tangái ki máh cũai ca tỡ ễq hữm cũai Yuda, alới ỡt canứh yoc ễ pupứt chíq nheq cũai Yuda. Ma máh cũai Yuda bán rêng hỡn tễ cũai ki.
1 Chegou o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar , o dia em que deveria ser cumprida a ordem do rei. Era o dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los; mas o que aconteceu foi o contrário: os judeus derrotaram os seus inimigos.
2 Máh cũai Yuda ỡt dũ vil tâng cruang nâi, alới thrũan dŏq ễ chíl loah dũ náq cũai ca ễ cachĩt tỗp alới. Dũ ntốq cu nnơi la ngcŏh cũai Yuda, cớp tỡ bữn noau khớn táq sâuq ntrớu chóq tỗp alới.
2 Em todas as cidades do reino onde havia judeus, eles se reuniram para atacar os que queriam matá-los. Ninguém podia resistir aos seus ataques, pois todos estavam com medo deles.
3 Máh cũai arieih cớp máh cũai bữn chớc tâng dũ vil dũ ntốq, dếh máh ayững atĩ puo rachuai cũai Yuda tê, cỗ alới ngcŏh tễ chớc Mô-dacai.
3 Todos os oficiais das províncias , isto é, os chefes dos vários povos, os representantes do rei e os governadores das províncias, ajudaram os judeus, pois tinham medo de Mordecai.
4 Yuaq sanua nâi chũop dũ ntốq tâng máh cruang nâi la dáng nheq tễ chớc Mô-dacai tâng dống puo. Cớp puo achỗn chớc yỗn án cỡt toâr lứq ễn.
4 A fama dele se havia espalhado pelo reino inteiro, e todos sabiam que ele tinha muita autoridade no governo. E o poder de Mordecai ia aumentando cada vez mais.
5 Cỗ ngkíq, cũai Yuda ma têq chíl loah cũai ca ễ táq alới tam mứt sâng yoc. Alới yống dau chíl cớp cachĩt chíq cũai ki.
5 Portanto, os judeus fizeram com os seus inimigos o que queriam. Mataram todos com as suas espadas; não deixaram ninguém escapar.
6 Ống tâng vil Susa sâng la alới cachĩt bữn 500 náq.
6 Em Susã, a capital, eles mataram quinhentos homens. Mataram também os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus. Os nomes deles eram Parsandata, Dalfão, Aspatá, Porata, Adalias, Aridata, Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata. Mas os judeus não ficaram com os bens deles.
11 Tangái ki toâp noau atỡng yỗn puo dáng thrỗq cũai noau bữn cachĩt ỡt tâng vil Susa.
11 Naquele mesmo dia, o rei foi informado de quantas pessoas haviam sido mortas em Susã.
12 Puo atỡng Ê-satơ neq: “Ống tâng muoi vil Susa nâi sâng, cũai Yuda bữn cachĩt 500 náq chơ, noap dếh muoi chít náq con samiang Haman. Cớp tâng máh vil canŏ́h ễn la tỡ dáng sa‑ữi maléq alới khoiq cachĩt! Sanua nâi mới atỡng yỗn cứq dáng ntrớu ễn mới yoc ễ bữn. Khân mới atỡng yỗn cứq dáng acán ntrớu mới sâng yoc ễ bữn, ki mới lứq bữn acán ki.”
12 Então disse a Ester: — Aqui em Susã os judeus mataram quinhentos homens e também os dez filhos de Hamã. E, nas províncias, quantos eles terão matado? O que é que você quer agora? É só pedir. Se quiser mais alguma coisa, eu lhe darei.
13 Ngkíq Ê-satơ ta‑ỡi loah puo neq: “Puo ơi! Khân anhia sâng bũi pahỡm, sễq anhia yỗn máh cũai Yuda tâng vil Susa nâi táq tâng tangái parnỡ machớng alới khoiq bữn táq tâng tangái nâi tê. Cớp sễq anhia ớn noau ayŏ́ng tacong cumuiq con samiang Haman muoi chít náq ki bân ntốq noau dốq ayŏ́ng tacong.”
13 Ester respondeu: — Se for do agrado do rei, dê autorização aos judeus de Susã para fazerem amanhã o mesmo que tinham ordem para fazer hoje. E peço também que os corpos dos dez filhos de Hamã sejam pendurados em forcas.
14 Chơ puo ớn noau táq máh santoiq ki, cớp ĩt chữq pau aloŏh ranáq nâi tâng vil Susa. Cumuiq con samiang Haman muoi chít náq, noau dững ayŏ́ng bân ntốq noau cơi ayŏ́ng tacong cũai.
14 O rei concordou e mandou ler a autorização em público em Susã. E os corpos dos dez filhos de Hamã foram pendurados em forcas.
15 Tâng tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, tỗp Yuda rôm sarhống parnơi ễn tâng vil Susa, cớp alới bữn cachĩt cũai tâng vil ki 300 náq ễn, ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu ntrớu tháng.
15 No dia catorze do mês de adar, os judeus de Susã se reuniram e mataram mais trezentos homens na cidade. Mas não ficaram com os bens deles.
16 Ma máh cũai Yuda ỡt tâng ntốq canŏ́h, alới rôm parnơi dŏq catáng curiaq tỗp alới bữm. Alới bữn cachĩt cũai ca ễ cachĩt alới 75,000 náq. Ma alới tỡ bữn pũr ĩt crơng crớu máh cũai ki.
16 — ausente —
17 Ranáq nâi bữn cỡt tâng tangái muoi chít la pái, casâi Adar. Ma tâng tangái muoi chít la pỗn, máh cũai ca ỡt yáng tiah vil Susa, alới tỡ bữn cachĩt cũai noâng. Cớp alới táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq.
17 — ausente —
18 Ma cũai Yuda ỡt tâng vil Susa, ki alới noap tangái muoi chít la sỡng cỡt tangái rlu cha bũi, yuaq tâng tangái muoi chít la pái cớp tangái muoi chít la pỗn ki, alới cachĩt máh cũai ca ễ táq alới. Chơ alới tangứt tâng tangái muoi chít la sỡng.
18 Mas em Susã os judeus comemoraram no dia quinze do mês, pois nos dias treze e catorze eles mataram os seus inimigos e só no dia quinze descansaram.
19 Ngkíq máh cũai Yuda ỡt tâng vil cớt, alới noap tangái muoi chít la pỗn, casâi Adar, cỡt tangái rlu táq pêl cha nguaiq bũi óh lứq. Tangái ki manoaq yỗn crơng bũi yỗn manoaq.
19 É por isso que os judeus que vivem em vilas e povoados comemoram o dia catorze de adar com banquetes e festas e mandam comida uns aos outros.
20 Cớp Mô-dacai, án chĩc dŏq nheq máh dũ ramứh nâi tâng choâiq. Cớp án cơiq choâiq thỡ nâi yỗn máh cũai Yuda dũ náq, tỡ bữn pai cheq tỡ la yơng, chũop nheq dũ ntốq tuo cruang Pơ-sia nâi.
20 Mordecai escreveu tudo o que havia acontecido e mandou cartas a todos os judeus que moravam em todas as províncias do reino, tanto aos de perto como aos de longe.
21 Cớp án ớn yỗn tỗp alới noap tâng tangái muoi chít la pỗn cớp tangái muoi chít la sỡng, casâi Adar, cỡt tangái rlu cha bũi tâng dũ cumo.
21 Nas cartas ele ordenou que todos os anos eles comemorassem os dias catorze e quinze do mês de adar ,
22 Máh tangái nâi cỡt tangái cũai Yuda cachĩt máh cũai ca ễ cachĩt tỗp alới, chơ ŏ́c ngua cỡt rapĩen loah ŏ́c bũi ỡn; cớp ranáq cuchĩt pứt rapĩen loah cỡt ranáq bữn tamoong. Ngkíq tỗp alới noap cớp ĩt tâng tangái nâi cỡt tangái cha bũi ỡn chỡ, cớp alới ralêq crơng manoaq yỗn manoaq, cớp yỗn cũai cadĩt hỡ.
22 pois foi nestes dias que os judeus se livraram dos seus inimigos, e foi neste mês que a tristeza e o luto se transformaram em alegria e festa. Portanto, que dessem banquetes e festas, mandassem comida uns aos outros e distribuíssem presentes aos pobres.
23 Ngkíq nheq máh cũai Yuda tamứng cớp táq puai santoiq Mô-dacai atỡng. Cớp ranáq cha bũi nâi cỡt phễp rit tamái tâng dũ cumo.
23 Assim os judeus, de acordo com o que Mordecai tinha escrito, começaram o costume de comemorar esses dias.
24 Haman, la con samiang Hamê-datha tễ tŏ́ng toiq Acac, cũai par‑ũal cớp cũai Yuda, án séng chuaq tangái ễ cachĩt pupứt nheq máh cũai Yuda. (Crơng án séng ki noau amứh ‘Purim’.) Án chuaq ngê ễ cachĩt yỗn pứt muoi tarưp máh cũai Yuda.
24 Hamã, filho de Hamedata, descendente de Agague e inimigo dos judeus, tinha planejado acabar com eles e tinha mandado tirar a sorte (chama-se isso de “purim”) para resolver em que dia ia matá-los.
25 Ma Ê-satơ mut atỡng puo Sê-sêt, cớp puo ớn noau chĩc chữq yỗn Haman roap loah cóng án thrũan dŏq yỗn cũai Yuda. Tỗ án, dếh con samiang án muoi chít náq, noau ayŏ́ng tacong alới tâng lác aluang.
25 Mas Ester foi falar com o rei, e ele ordenou por escrito que o mal que Hamã havia planejado contra os judeus caísse sobre o próprio Hamã. Portanto, enforcaram Hamã e os seus filhos.
26 Ngkíq noau amứh tangái rlu nâi la ‘Purim’ cỗ tễ dũ ramứh ca Mô-dacai chĩc tâng choâiq ki, cớp cỗ tễ dũ ramứh ca alới khoiq ramóh.
26 É por isso que esses dias feriados são chamados de “Purim”, que é o plural da palavra “pur” . Como resultado da carta de Mordecai e de tudo o que os judeus tinham visto e das coisas que aconteceram,
27 Yuaq ngkíq, cũai Yuda amứh phễp rit nâi yỗn tỗp alới bữm, cớp yỗn tŏ́ng toiq alới, dếh yỗn cũai ca ễ cỡt cũai Yuda hỡ. Dũ cumo tâng bar tangái nâi alới sanhữ cớp noap táq puai níc máh santoiq Mô-dacai patâp.
27 eles resolveram que eles mesmos, os seus descendentes e os que se convertessem ao Judaísmo seguiriam o costume de comemorar todos os anos esses dois dias, conforme Mordecai havia escrito.
28 Máh cũai Yuda pruam parnơi neq: Dũ dống sũ cũai Yuda tâng dũ dỡi tamoong, tâng dũ cruang cớp dũ vil cóq sanhữ cớp noap ĩt tangái Purim toau sốt dũ dỡi cũai.
28 Ficou resolvido que daí em diante toda família judaica, em todas as cidades das províncias do reino, comemoraria a Festa de Purim, para que os judeus lembrassem sempre do que havia acontecido. Nunca, em qualquer época, deixariam de comemorar essa festa.
29 Chơ Ê-satơ, con Abi-hêl, cớp Mô-dacai chĩc choâiq thỡ muoi liang ễn, parkhán tễ choâiq thỡ Mô-dacai chĩc tễ nhũang, la cỡt ŏ́c lứq.
29 A rainha Ester, filha de Abiail, também escreveu uma carta junto com o judeu Mordecai, dando todo o seu apoio à carta que Mordecai já havia escrito a respeito da Festa de Purim.
30 Choâiq thỡ nâi alới cơiq yỗn dũ náq cũai Yuda tâng muoi culám bar chít tapul cruang tâng cruang Pơ-sia. Án cơiq santoiq cubán yỗn bữn ŏ́c bốn puan cớp bán sũan ien khễ.
30 Cópias da carta foram mandadas a todos os judeus das cento e vinte e sete províncias do reino, desejando-lhes paz e prosperidade
31 Choâiq ki patâp yỗn alới sanhữ níc phễp rit Purim yỗn pĩeiq tangái, cớp tŏ́ng toiq alới hỡ. Cóq alới noap tangái ki machớng alới noap phễp rit tangái canŏ́h yỗn alới ót sana cớp sanhữ tangái tanúh túh coat tâng tỗp alới. Nâi la cỡt ŏ́c patâp tễ Mô-dacai cớp Ê-satơ.
31 e confirmando que a Festa de Purim devia ser comemorada nos dias marcados. Assim como haviam marcado para si mesmos e para os seus descendentes dias de festas e de jejum, eles deveriam seguir essas ordens do judeu Mordecai e da rainha Ester.
32 Santoiq Ê-satơ patâp tễ phễp rit Purim ki noau chĩc dŏq tâng pơ saráq.
32 A ordem de Ester, confirmando as instruções para a comemoração de Purim, foi escrita num livro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.