Esdras 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Toâq moâm nheq máh ranáq nâi, bữn máh cũai sốt tỗp I-sarel toâq ramóh cứq cớp atỡng neq: “Máh cũai proai I-sarel, tỗp tễng rit sang, cớp tỗp Lê-vi, tỡ bữn rabán tỗ yỗn cỡt bráh puai rit; alới tỡ bữn cayoah máh cũai tâng cruang nâi, la cũai Amôn, Mô-ap, Ê-yip-tô, Cana-an, Hêt, Pê-rasit, Yê-but, cớp Amô-rit. Tỗp alới táq ranáq nhơp nhuo machớng cớp cũai nâi táq tê.
1 Depois que tudo isso foi feito, alguns líderes do povo de Israel vieram falar comigo. Eles me contaram que o povo, os sacerdotes e os levitas não tinham ficado separados das pessoas e dos costumes pagãos e nojentos dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Cũai samiang tễ tỗp I-sarel racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm tễ cũai cruang canŏ́h; yuaq ngkíq, cũai proai Yiang Sursĩ cỡt tỡ bữn bráh o noâng. Máh cũai sốt cớp cũai ayững atĩ cỡt nỡm tễ ranáq nâi.”
2 Homens israelitas haviam casado com mulheres estrangeiras, e assim o povo escolhido por Deus tinha se misturado com gente de outros povos. E os chefes e líderes do povo haviam sido os primeiros a cometer esse pecado.
3 Toâq cứq sâng ngkíq cứq háq au cứq bữm, cỗ pứt nheq ŏ́c ngcuang; cứq pũiq sóc plỡ cớp sóc bễc, chơ sarũp tacu cỗ sâng túh ngua lứq.
3 Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas em sinal de tristeza, arranquei os meus cabelos e a barba e me sentei, muito desgostoso.
4 Cứq tacu toau toâq noau dững crơng chiau sang tâng pên tabữ; cớp máh cũai proai toâq rôm ỡt mpễr cứq. Alới sâng ngcŏh lứq tễ máh santoiq Yiang Sursĩ tỗp I-sarel khoiq pai tễ ŏ́c lôih máh cũai ca píh chu loah tễ cruang Ba-bulôn khoiq táq.
4 Fiquei ali sentado, cheio de desgosto, até a hora do sacrifício da tarde . E o povo começou a se juntar em volta de mim. Eram os que estavam com medo por causa do que o Deus de Israel tinha dito a respeito dos pecados dos que tinham voltado da Babilônia.
5 Toâq ngư bốh crơng chiau sang pên tabữ, cứq yuor tayứng tễ ntốq cứq tacu cỗ sâng túh ngua, ma tampâc cứq noâng raháq. Chơ cứq sacốh racớl cớp sacỡ atĩ dếh câu sễq tễ Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, neq:
5 Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, eu saí daquele abatimento e me ajoelhei para orar, usando ainda as roupas rasgadas. Então levantei as mãos para o Senhor , meu Deus,
6 “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cứq sâng casiet lứq tapoang achỗn nhêng chu anhia. Lôih tỗp hếq acữn achỗn cloâm plỡ, toâq pỡ paloŏng chơ.
6 e disse: — Ó Deus, estou muito envergonhado e não tenho coragem de levantar a cabeça na tua presença. Estamos afundados nos nossos pecados, que sobem até o céu.
7 Tỗp hếq bữn lôih tễ dỡi achúc achiac hếq toau toâq dỡi hếq sanua. Cỗ tian lôih tỗp hếq, ngkíq máh cũai puo hếq cớp cũai tễng rit sang tỗp hếq pĩeiq noau chiau pỡ talang atĩ puo canŏ́h. Yuaq ngkíq, cũai dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ tỗp hếq; noau toâq pũr cớp cỗp hếq dững pỡ cruang canŏ́h. Tỗp hếq bữn roap máh ranáq casiet lứq, cớp noâng casiet níc nneq toau toâq tangái nâi.
7 Desde o tempo dos nossos antepassados até hoje, nós, o teu povo, temos pecado muito. Por causa dos nossos pecados, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes temos caído nas mãos de reis estrangeiros. Temos sido mortos, roubados, levados embora como prisioneiros e até hoje temos sido desprezados.
8 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia khoiq apáh ŏ́c sarũiq táq chóq tỗp hếq; anhia yỗn hếq bĩq noaq bữn lúh vớt tễ cỡt sũl, cớp yỗn hếq bữn tamoong plot ien tâng ntốq anhia rưoh. Anhia khoiq chuai hếq bữn vớt tễ cỡt cũai sũl, dếh yỗn hếq bữn tamoong tamái loah.
8 Mas agora, ó Senhor , nosso Deus, tu foste bondoso por algum tempo e deixaste que alguns de nós escapássemos e vivêssemos seguros neste lugar santo. Tu nos deixaste escapar da escravidão e nos deste uma vida nova.
9 Bo nhũang tỗp hếq la cũai sũl, ma anhia tỡ bữn yỗn hếq cỡt cũai sũl noâng. Anhia khoiq táq tâng mứt pahỡm puo tâng cruang Pơ-sia sâng bũi pahỡm chóq tỗp hếq; anhia khoiq yỗn hếq bữn tamoong dŏq táq ranáq anhia tâng Dống Sang Toâr, dŏq atức loah máh ramứh rúng pacháh; anhia yỗn hếq bữn ỡt ien khễ tâng cruang Yuda cớp tâng vil Yaru-salem.
9 Éramos escravos, porém não nos deixaste na escravidão. Tu fizeste os reis da Pérsia terem boa vontade para conosco, e eles deixaram que reconstruíssemos o teu Templo, que estava arrasado, e que achássemos segurança aqui em Judá e em Jerusalém.
10 “Ma sanua, Yiang Sursĩ ơi! Hếq tỡ dáng nŏ́q ễ pai noâng. Yuaq tỗp hếq khoiq calỡih táh máh santoiq anhia khoiq patâp.
10 — Mas agora, ó Deus, o que podemos dizer depois que tudo isso aconteceu? Nós desobedecemos a todos os mandamentos
11 Anhia khoiq patâp hếq na cũai tang bỗq anhia, la cũai táq ranáq anhia, neq: ‘Cutễq tỗp anhia ntôm pỡq cheng ndỡm ki cỡt cutễq nhơp nhuo lứq, cỗ máh cũai tâng ki táq ranáq sâuq, cớp táq máh ranáq tanghang lứq. Cỗ tian tễ ranáq ki alới táq yỗn tâm cutễq cỡt nhơp nhuo cu ntốq.
11 que deste por meio dos teus servos , os profetas . Eles nos avisaram que a terra em que íamos entrar e que ia ser nossa era impura porque a gente que morava nela a havia enchido de ponta a ponta com as suas ações más e impuras.
12 Yuaq ngkíq, chỗi yỗn con samiang mansễm anhia racoâiq cớp samiang mansễm cũai cruang ki. Chỗi táq tếc parkhán yỗn ỡt ratoi cớp alới, cớp chỗi rachuai tỗp alới cỡt sốc. Khân anhia trĩh parnai nâi, anhia ỡt bũi óh tâng cutễq ki, cớp cứq chiau cutễq ki cỡt mun con châu anhia tái-mantái níc.’
12 Eles disseram que nunca deveríamos casar com essa gente. Disseram também que nunca deveríamos ajudá-los a ter paz e prosperidade, se quiséssemos comer os bons alimentos produzidos pela terra e passá-la aos nossos descendentes para sempre.
13 “Máh ranáq túh coat tỗp hếq khoiq roap la cỗ tian ŏ́c bap cớp ranáq lôih hếq bữm; cớp hếq dáng anhia, la Yiang Sursĩ toâp, yỗn hếq roap tôt bĩq hỡn tễ máh tôt hếq cóq roap, dếh yỗn hếq bữn tamoong hỡ.
13 Mas, depois de tudo o que aconteceu como castigo pelas nossas maldades e pelas nossas grandes culpas, nós sabemos que tu, ó Deus, nos castigaste menos do que merecíamos e nos deixaste com vida.
14 Khân ngkíq, nŏ́q khớn hếq phaq máh santoiq anhia khoiq patâp, cớp racoâiq cớp cũai loâi lứq nâi. Khân hếq táq clốq, anhia lứq sâng cutâu cớp pupứt nheq hếq, chơ tỡ bữn noau têq tamoong noâng.
14 Como então poderíamos desobedecer novamente aos teus mandamentos e casar com essas pessoas que fazem coisas tão nojentas? Se fizéssemos isso, tu ficarias tão irado conosco, que nos destruirias completamente e não deixarias que ninguém escapasse.
15 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, ơi! Anhia la pĩeiq lứq; ngkíq anhia dŏq hếq yỗn bữn tamoong. Tỗp hếq sễq ngin kho máh ranáq lôih hếq khoiq táq chóq anhia; cớp tỡ bữn noau tễ tỗp hếq khớn mut tayứng choâng moat anhia.”
15 Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, mas nos deixaste escapar com vida, como se pode ver hoje. Nós te confessamos que somos culpados. Não temos o direito de ficar na tua presença.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.