Esdras 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Toâq moâm nheq máh ranáq nâi, bữn máh cũai sốt tỗp I-sarel toâq ramóh cứq cớp atỡng neq: “Máh cũai proai I-sarel, tỗp tễng rit sang, cớp tỗp Lê-vi, tỡ bữn rabán tỗ yỗn cỡt bráh puai rit; alới tỡ bữn cayoah máh cũai tâng cruang nâi, la cũai Amôn, Mô-ap, Ê-yip-tô, Cana-an, Hêt, Pê-rasit, Yê-but, cớp Amô-rit. Tỗp alới táq ranáq nhơp nhuo machớng cớp cũai nâi táq tê.
1 Ora, quando estas coisas estavam feitas, os príncipes vieram até mim, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se separaram das abominações dos povos das terras, a saber, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 Cũai samiang tễ tỗp I-sarel racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm tễ cũai cruang canŏ́h; yuaq ngkíq, cũai proai Yiang Sursĩ cỡt tỡ bữn bráh o noâng. Máh cũai sốt cớp cũai ayững atĩ cỡt nỡm tễ ranáq nâi.”
2 Pois tomaram das suas filhas para si e para os seus filhos; de modo que a semente santa tem se misturado com os povos daquelas terras; sim, a mão dos príncipes e soberanos que foram os primeiros nesta transgressão.
3 Toâq cứq sâng ngkíq cứq háq au cứq bữm, cỗ pứt nheq ŏ́c ngcuang; cứq pũiq sóc plỡ cớp sóc bễc, chơ sarũp tacu cỗ sâng túh ngua lứq.
3 E quando eu ouvi esta coisa, rasguei as minhas vestes e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e sentei-me atônito.
4 Cứq tacu toau toâq noau dững crơng chiau sang tâng pên tabữ; cớp máh cũai proai toâq rôm ỡt mpễr cứq. Alới sâng ngcŏh lứq tễ máh santoiq Yiang Sursĩ tỗp I-sarel khoiq pai tễ ŏ́c lôih máh cũai ca píh chu loah tễ cruang Ba-bulôn khoiq táq.
4 Então foram reunidos a mim cada um que tremia diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão daqueles que haviam sido levados embora; e sentei-me atônito até o sacrifício da tarde.
5 Toâq ngư bốh crơng chiau sang pên tabữ, cứq yuor tayứng tễ ntốq cứq tacu cỗ sâng túh ngua, ma tampâc cứq noâng raháq. Chơ cứq sacốh racớl cớp sacỡ atĩ dếh câu sễq tễ Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, neq:
5 E diante do sacrifício da tarde eu me levantei da minha tristeza; e tendo rasgado as minhas vestes e o meu manto, cai sobre os meus joelhos, e estendi as minhas mãos ao SENHOR meu Deus,
6 “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cứq sâng casiet lứq tapoang achỗn nhêng chu anhia. Lôih tỗp hếq acữn achỗn cloâm plỡ, toâq pỡ paloŏng chơ.
6 e disse: Ó meu Deus, estou envergonhado e confuso ao erguer o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniquidades estão aumentadas sobre a nossa cabeça, e a nossa transgressão cresceu até os céus.
7 Tỗp hếq bữn lôih tễ dỡi achúc achiac hếq toau toâq dỡi hếq sanua. Cỗ tian lôih tỗp hếq, ngkíq máh cũai puo hếq cớp cũai tễng rit sang tỗp hếq pĩeiq noau chiau pỡ talang atĩ puo canŏ́h. Yuaq ngkíq, cũai dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ tỗp hếq; noau toâq pũr cớp cỗp hếq dững pỡ cruang canŏ́h. Tỗp hếq bữn roap máh ranáq casiet lứq, cớp noâng casiet níc nneq toau toâq tangái nâi.
7 Desde os dias dos nossos pais nós temos estado em uma grande transgressão até este dia; e por causa das nossas iniquidades nós, os nossos reis, e os nossos sacerdotes, fomos entregues na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, e ao despojo e à confusão de rosto, como é neste dia.
8 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia khoiq apáh ŏ́c sarũiq táq chóq tỗp hếq; anhia yỗn hếq bĩq noaq bữn lúh vớt tễ cỡt sũl, cớp yỗn hếq bữn tamoong plot ien tâng ntốq anhia rưoh. Anhia khoiq chuai hếq bữn vớt tễ cỡt cũai sũl, dếh yỗn hếq bữn tamoong tamái loah.
8 E, agora, por um breve momento se manifestou a graça da parte do SENHOR nosso Deus, para deixar com que um remanescente nosso escape, e para nos dar um prego no seu santo lugar, para que o nosso Deus possa alumiar os nossos olhos, e nos dar um pouco de reavivamento à nossa servidão.
9 Bo nhũang tỗp hếq la cũai sũl, ma anhia tỡ bữn yỗn hếq cỡt cũai sũl noâng. Anhia khoiq táq tâng mứt pahỡm puo tâng cruang Pơ-sia sâng bũi pahỡm chóq tỗp hếq; anhia khoiq yỗn hếq bữn tamoong dŏq táq ranáq anhia tâng Dống Sang Toâr, dŏq atức loah máh ramứh rúng pacháh; anhia yỗn hếq bữn ỡt ien khễ tâng cruang Yuda cớp tâng vil Yaru-salem.
9 Porque nós éramos servos; todavia o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão, mas tem estendido misericórdia a nós à vista dos reis da Pérsia, para nos dar um reavivamento, para estabelecer a casa do nosso Deus, e para reparar as suas desolações, e para nos dar uma muralha em Judá e em Jerusalém.
10 “Ma sanua, Yiang Sursĩ ơi! Hếq tỡ dáng nŏ́q ễ pai noâng. Yuaq tỗp hếq khoiq calỡih táh máh santoiq anhia khoiq patâp.
10 E agora, ó Deus nosso, o que diremos depois disto? Porque abandonamos os teus mandamentos,
11 Anhia khoiq patâp hếq na cũai tang bỗq anhia, la cũai táq ranáq anhia, neq: ‘Cutễq tỗp anhia ntôm pỡq cheng ndỡm ki cỡt cutễq nhơp nhuo lứq, cỗ máh cũai tâng ki táq ranáq sâuq, cớp táq máh ranáq tanghang lứq. Cỗ tian tễ ranáq ki alới táq yỗn tâm cutễq cỡt nhơp nhuo cu ntốq.
11 os quais tu tens ordenado pelos teus servos, os profetas, dizendo: A terra, à qual vós ides possuir, é uma terra imunda com a imundície dos povos das terras, com as suas abominações, que a encheram de uma extremidade à outra com a sua impureza.
12 Yuaq ngkíq, chỗi yỗn con samiang mansễm anhia racoâiq cớp samiang mansễm cũai cruang ki. Chỗi táq tếc parkhán yỗn ỡt ratoi cớp alới, cớp chỗi rachuai tỗp alới cỡt sốc. Khân anhia trĩh parnai nâi, anhia ỡt bũi óh tâng cutễq ki, cớp cứq chiau cutễq ki cỡt mun con châu anhia tái-mantái níc.’
12 Agora, portanto, não deis as vossas filhas aos filhos deles, nem tomeis as suas filhas para os vossos filhos, nem busqueis a paz ou as suas riquezas para sempre; para que vós possais ser fortes, e comais o bom da terra, e a deixeis por herança para os vossos filhos para sempre.
13 “Máh ranáq túh coat tỗp hếq khoiq roap la cỗ tian ŏ́c bap cớp ranáq lôih hếq bữm; cớp hếq dáng anhia, la Yiang Sursĩ toâp, yỗn hếq roap tôt bĩq hỡn tễ máh tôt hếq cóq roap, dếh yỗn hếq bữn tamoong hỡ.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e por causa da nossa grande transgressão, vendo que tu, nosso Deus, tens-nos castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e tens-nos concedido tamanho livramento como este;
14 Khân ngkíq, nŏ́q khớn hếq phaq máh santoiq anhia khoiq patâp, cớp racoâiq cớp cũai loâi lứq nâi. Khân hếq táq clốq, anhia lứq sâng cutâu cớp pupứt nheq hếq, chơ tỡ bữn noau têq tamoong noâng.
14 deveríamos voltar a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos destas abominações? Não ficarias tu irado conosco até teres nos consumido, de modo que não haveria remanescente, nem quem escapasse?
15 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, ơi! Anhia la pĩeiq lứq; ngkíq anhia dŏq hếq yỗn bữn tamoong. Tỗp hếq sễq ngin kho máh ranáq lôih hếq khoiq táq chóq anhia; cớp tỡ bữn noau tễ tỗp hếq khớn mut tayứng choâng moat anhia.”
15 Ó SENHOR Deus de Israel, tu és reto; porque nós permanecemos ainda escapos, como é neste dia; eis que estamos diante de ti em nossas transgressões; porquanto não podemos estar na tua presença, por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.