Esdras 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Toâq moâm nheq máh ranáq nâi, bữn máh cũai sốt tỗp I-sarel toâq ramóh cứq cớp atỡng neq: “Máh cũai proai I-sarel, tỗp tễng rit sang, cớp tỗp Lê-vi, tỡ bữn rabán tỗ yỗn cỡt bráh puai rit; alới tỡ bữn cayoah máh cũai tâng cruang nâi, la cũai Amôn, Mô-ap, Ê-yip-tô, Cana-an, Hêt, Pê-rasit, Yê-but, cớp Amô-rit. Tỗp alới táq ranáq nhơp nhuo machớng cớp cũai nâi táq tê.
1 Ora, logo que essas coisas foram terminadas, vieram ter comigo os príncipes, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se têm separado dos povos destas terras, das abominações dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus;
2 Cũai samiang tễ tỗp I-sarel racoâiq ra‑ĩt cớp mansễm tễ cũai cruang canŏ́h; yuaq ngkíq, cũai proai Yiang Sursĩ cỡt tỡ bữn bráh o noâng. Máh cũai sốt cớp cũai ayững atĩ cỡt nỡm tễ ranáq nâi.”
2 pois tomaram das suas filhas para si e para seus filhos; de maneira que a raça santa se tem misturado com os povos de outras terras; e até os oficiais e magistrados foram os primeiros nesta transgressão.
3 Toâq cứq sâng ngkíq cứq háq au cứq bữm, cỗ pứt nheq ŏ́c ngcuang; cứq pũiq sóc plỡ cớp sóc bễc, chơ sarũp tacu cỗ sâng túh ngua lứq.
3 Ouvindo eu isto, rasguei a minha túnica e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e me sentei atônito.
4 Cứq tacu toau toâq noau dững crơng chiau sang tâng pên tabữ; cớp máh cũai proai toâq rôm ỡt mpễr cứq. Alới sâng ngcŏh lứq tễ máh santoiq Yiang Sursĩ tỗp I-sarel khoiq pai tễ ŏ́c lôih máh cũai ca píh chu loah tễ cruang Ba-bulôn khoiq táq.
4 Então se ajuntaram a mim todos os que tremiam das palavras do Deus de Israel por causa da transgressão dos do cativeiro; porém eu permaneci sentado atônito até a oblação da tarde.
5 Toâq ngư bốh crơng chiau sang pên tabữ, cứq yuor tayứng tễ ntốq cứq tacu cỗ sâng túh ngua, ma tampâc cứq noâng raháq. Chơ cứq sacốh racớl cớp sacỡ atĩ dếh câu sễq tễ Yiang Sursĩ, la Ncháu cứq, neq:
5 A hora da oblação da tarde levantei-me da minha humilhação, e com a túnica e o manto rasgados, pus-me de joelhos, estendi as mãos ao Senhor meu Deus,
6 “Ơ Yiang Sursĩ cứq ơi! Cứq sâng casiet lứq tapoang achỗn nhêng chu anhia. Lôih tỗp hếq acữn achỗn cloâm plỡ, toâq pỡ paloŏng chơ.
6 e disse: Ó meu Deus! Estou confuso e envergonhado, para levantar o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniqüidades se multiplicaram sobre a nossa cabeça, e a nossa culpa tem crescido até o céu.
7 Tỗp hếq bữn lôih tễ dỡi achúc achiac hếq toau toâq dỡi hếq sanua. Cỗ tian lôih tỗp hếq, ngkíq máh cũai puo hếq cớp cũai tễng rit sang tỗp hếq pĩeiq noau chiau pỡ talang atĩ puo canŏ́h. Yuaq ngkíq, cũai dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt pỡ tỗp hếq; noau toâq pũr cớp cỗp hếq dững pỡ cruang canŏ́h. Tỗp hếq bữn roap máh ranáq casiet lứq, cớp noâng casiet níc nneq toau toâq tangái nâi.
7 Desde os dias de nossos pais até o dia de hoje temos estado em grande culpa, e por causa das nossas iniqüidades fomos entregues, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes, na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, à rapina e à confusão do rosto, como hoje se vê.
8 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu hếq, ơi! Anhia khoiq apáh ŏ́c sarũiq táq chóq tỗp hếq; anhia yỗn hếq bĩq noaq bữn lúh vớt tễ cỡt sũl, cớp yỗn hếq bữn tamoong plot ien tâng ntốq anhia rưoh. Anhia khoiq chuai hếq bữn vớt tễ cỡt cũai sũl, dếh yỗn hếq bữn tamoong tamái loah.
8 Agora, por um pequeno momento se manifestou a graça da parte do Senhor, nosso Deus, para nos deixar um restante que escape, e para nos dar estabilidade no seu santo lugar, a fim de que o nosso Deus nos alumie os olhos, e nos dê um pouco de refrigério em nossa escravidão;
9 Bo nhũang tỗp hếq la cũai sũl, ma anhia tỡ bữn yỗn hếq cỡt cũai sũl noâng. Anhia khoiq táq tâng mứt pahỡm puo tâng cruang Pơ-sia sâng bũi pahỡm chóq tỗp hếq; anhia khoiq yỗn hếq bữn tamoong dŏq táq ranáq anhia tâng Dống Sang Toâr, dŏq atức loah máh ramứh rúng pacháh; anhia yỗn hếq bữn ỡt ien khễ tâng cruang Yuda cớp tâng vil Yaru-salem.
9 pois somos escravos; contudo o nosso Deus não nos abandonou em nossa escravidão, mas estendeu sobre nós a sua benevolência perante os reis da Pérsia, para nos dar a vida, a fim de levantarmos a casa do nosso Deus e repararmos as suas assolações, e para nos dar um abrigo em Judá e em Jerusalém.
10 “Ma sanua, Yiang Sursĩ ơi! Hếq tỡ dáng nŏ́q ễ pai noâng. Yuaq tỗp hếq khoiq calỡih táh máh santoiq anhia khoiq patâp.
10 Agora, ó nosso Deus, que diremos depois disto? Pois temos deixado os teus mandamentos,
11 Anhia khoiq patâp hếq na cũai tang bỗq anhia, la cũai táq ranáq anhia, neq: ‘Cutễq tỗp anhia ntôm pỡq cheng ndỡm ki cỡt cutễq nhơp nhuo lứq, cỗ máh cũai tâng ki táq ranáq sâuq, cớp táq máh ranáq tanghang lứq. Cỗ tian tễ ranáq ki alới táq yỗn tâm cutễq cỡt nhơp nhuo cu ntốq.
11 os quais ordenaste por intermédio de teus servos, os profetas, dizendo: A terra em que estais entrando para a possuir, é uma terra imunda pelas imundícias dos povos das terras, pelas abominações com que, na sua corrupção, a encheram duma extremidade à outra.
12 Yuaq ngkíq, chỗi yỗn con samiang mansễm anhia racoâiq cớp samiang mansễm cũai cruang ki. Chỗi táq tếc parkhán yỗn ỡt ratoi cớp alới, cớp chỗi rachuai tỗp alới cỡt sốc. Khân anhia trĩh parnai nâi, anhia ỡt bũi óh tâng cutễq ki, cớp cứq chiau cutễq ki cỡt mun con châu anhia tái-mantái níc.’
12 Por isso não deis vossas filhas a seus filhos, e não tomeis suas filhas para vossos filhos, nem procureis jamais a sua paz ou a sua prosperidade; para que sejais fortes e comais o bem da terra, e a deixeis por herança a vossos filhos para sempre.
13 “Máh ranáq túh coat tỗp hếq khoiq roap la cỗ tian ŏ́c bap cớp ranáq lôih hếq bữm; cớp hếq dáng anhia, la Yiang Sursĩ toâp, yỗn hếq roap tôt bĩq hỡn tễ máh tôt hếq cóq roap, dếh yỗn hếq bữn tamoong hỡ.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e da nossa grande culpa, ainda assim tu, ó nosso Deus, nos tens castigado menos do que merecem as nossas iniqüidades, e ainda nos deixaste este remanescente;
14 Khân ngkíq, nŏ́q khớn hếq phaq máh santoiq anhia khoiq patâp, cớp racoâiq cớp cũai loâi lứq nâi. Khân hếq táq clốq, anhia lứq sâng cutâu cớp pupứt nheq hếq, chơ tỡ bữn noau têq tamoong noâng.
14 tornaremos, pois, agora a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos que cometem estas abominações? Não estarias tu indignado contra nós até de todo nos consumires, de modo que não ficasse restante, nem quem escapasse?
15 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, ơi! Anhia la pĩeiq lứq; ngkíq anhia dŏq hếq yỗn bữn tamoong. Tỗp hếq sễq ngin kho máh ranáq lôih hếq khoiq táq chóq anhia; cớp tỡ bữn noau tễ tỗp hếq khớn mut tayứng choâng moat anhia.”
15 Ó Senhor Deus de Israel, justo és, pois ficamos qual um restante que escapou, como hoje se vê. Eis que estamos diante de ti em nossa culpa; e, por causa disto, ninguém há que possa subsistir na tua presença.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.