Eclesiastes 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Cóq anhia apŏ́ng tứn tâng sa‑ữi ntốq; ntun ki anhia lứq bữn lơi.
1 Atira teu pão sobre a superfície das águas; depois de muito tempo, achá-lo-ás de novo.
2 Anhia apŏ́ng tứn sa‑ữi ntốq maléq cáng o máh ki, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái léq ŏ́c túh coat toâq pỡ cutễq nâi.
2 Faze {de tua riqueza} sete e mesmo oito partes, porque não sabes que calamidade pode sobrevir à terra.
3 Khân aluang sapêng chu angia léq, lứq án dớm chu angia ki. Toâq bữn ramứl cũm, lứq paloŏng ễ mia.
3 Quando as nuvens estiverem carregadas, derramarão chuvas sobre a terra. Quando tomba uma árvore para o sul ou para o norte, lá onde cai, fica.
4 Khân noau tutuaiq níc tễ cuyal, cũai ki tỡ nai bữn trứh ntrớu; cớp khân noau tutuaiq níc tễ ramứl, cũai ki tỡ nai bữn susot.
4 Quem observa o vento não semeia; e quem examina as nuvens não sega.
5 Yiang Sursĩ tễng dũ ramứh, ma anhia tỡ bữn sapúh tễ ranáq án táq. Machớng ki tê, anhia tỡ bữn sapúh tễ ŏ́c tamoong tamái ca mbỡiq cỡt tâng púng mansễm.
5 Do mesmo modo que não sabes qual é o caminho do sopro da vida, e como se formam os ossos no seio de uma mãe, assim também ignoras a obra de Deus que faz todas as coisas.
6 Cóq anhia trứh ŏ́c tâng pên tarưp, dếh tâng pên tabữ hỡ, yuaq anhia tỡ bữn dáng ŏ́c aléq ễ dáh o hỡn tễ ŏ́c canŏ́h, tỡ la ŏ́c anhia trứh pên tarưp cớp pên tabữ la dáh o nheq.
6 Semeia a tua semente desde a manhã, e não deixes tuas mãos ociosas até a noite. Porque não sabes o que terá bom êxito, se isto ou aquilo, ou se ambas as coisas são igualmente úteis.
7 Ŏ́c poang tâng tangái táq yỗn hái sâng bũi pahỡm; hái hữm phũac tễ moat mandang la o lứq.
7 Doce é a luz e é um deleite para os olhos ver o sol.
8 Cóq anhia sa‑ỡn tâng dũ cumo anhia bữn tamoong, tam anhia tamoong dũn tỡ la tỡ bữn dũn. Yuaq cumo anhia cuchĩt la dũn hỡn tễ cumo anhia tamoong. Dũ ramứh ca ntôm ễ toâq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
8 Por mais numerosos que sejam os anos de vida, regozija-se o homem em todos eles, mas deve pensar nos dias obscuros que serão numerosos. Tudo o que acontece é vaidade.
9 Máh cũai póng ơi! Cóq anhia ỡn chỡ bo anhia noâng póng. Cóq anhia táq puai mứt anhia yoc ễ táq. Ma cóq anhia sanhữ níc, la Yiang Sursĩ lứq rasữq anhia puai loah máh ranáq anhia táq.
9 Jovem, rejubila-te na tua adolescência, e, enquanto ainda és jovem, entrega teu coração à alegria. Anda nos caminhos de teu coração e segundo os olhares de teus olhos, mas fica sabendo que de tudo isso Deus te fará prestar conta.
10 Chỗi yỗn muoi ramứh ntrớu táq yỗn anhia cỡt ngua cớp sâng a‑ĩ tâng mứt, yuaq anhia tỡ bữn cỡt póng níc.
10 Exclui a tristeza de teu coração, poupa o sofrimento a teu corpo, porque a juventude e a adolescência são vaidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.