Eclesiastes 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cóq anhia apŏ́ng tứn tâng sa‑ữi ntốq; ntun ki anhia lứq bữn lơi.
1 Lança o teu pão sobre as águas, porque depois de muitos dias o acharás.
2 Anhia apŏ́ng tứn sa‑ữi ntốq maléq cáng o máh ki, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái léq ŏ́c túh coat toâq pỡ cutễq nâi.
2 Reparte com sete, e ainda até com oito; porque não sabes que mal haverá sobre a terra.
3 Khân aluang sapêng chu angia léq, lứq án dớm chu angia ki. Toâq bữn ramứl cũm, lứq paloŏng ễ mia.
3 Estando as nuvens cheias de chuva, derramam-na sobre a terra. Caindo a árvore para o sul, ou para o norte, no lugar em que a árvore cair, ali ficará.
4 Khân noau tutuaiq níc tễ cuyal, cũai ki tỡ nai bữn trứh ntrớu; cớp khân noau tutuaiq níc tễ ramứl, cũai ki tỡ nai bữn susot.
4 Quem observa o vento, não semeará, e o que atenta para as nuvens não segará.
5 Yiang Sursĩ tễng dũ ramứh, ma anhia tỡ bữn sapúh tễ ranáq án táq. Machớng ki tê, anhia tỡ bữn sapúh tễ ŏ́c tamoong tamái ca mbỡiq cỡt tâng púng mansễm.
5 Assim como tu não sabes qual o caminho do vento, nem como se formam os ossos no ventre da que está grávida, assim também não sabes as obras de Deus, que faz todas as coisas.
6 Cóq anhia trứh ŏ́c tâng pên tarưp, dếh tâng pên tabữ hỡ, yuaq anhia tỡ bữn dáng ŏ́c aléq ễ dáh o hỡn tễ ŏ́c canŏ́h, tỡ la ŏ́c anhia trứh pên tarưp cớp pên tabữ la dáh o nheq.
6 Pela manhã semeia a tua semente, e à tarde não retenhas a tua mão; pois tu não sabes qual das duas prosperará, se esta, se aquela, ou se ambas serão, igualmente boas.
7 Ŏ́c poang tâng tangái táq yỗn hái sâng bũi pahỡm; hái hữm phũac tễ moat mandang la o lứq.
7 Doce é a luz, e agradável é aos olhos ver o sol.
8 Cóq anhia sa‑ỡn tâng dũ cumo anhia bữn tamoong, tam anhia tamoong dũn tỡ la tỡ bữn dũn. Yuaq cumo anhia cuchĩt la dũn hỡn tễ cumo anhia tamoong. Dũ ramứh ca ntôm ễ toâq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
8 Se, pois, o homem viver muitos anos, regozije-se em todos eles; contudo lembre-se dos dias das trevas, porque hão de ser muitos. Tudo quanto sucede é vaidade.
9 Máh cũai póng ơi! Cóq anhia ỡn chỡ bo anhia noâng póng. Cóq anhia táq puai mứt anhia yoc ễ táq. Ma cóq anhia sanhữ níc, la Yiang Sursĩ lứq rasữq anhia puai loah máh ranáq anhia táq.
9 Alegra-te, mancebo, na tua mocidade, e anime-te o teu coração nos dias da tua mocidade, e anda pelos caminhos do teu coração, e pela vista dos teus olhos; sabe, porém, que por todas estas coisas Deus te trará a juízo.
10 Chỗi yỗn muoi ramứh ntrớu táq yỗn anhia cỡt ngua cớp sâng a‑ĩ tâng mứt, yuaq anhia tỡ bữn cỡt póng níc.
10 Afasta, pois, do teu coração o desgosto, remove da tua carne o mal; porque a mocidade e a aurora da vida são vaidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.