Atos 7

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ blớh Satien neq: “Máh ŏ́c alới pai ki, lứq ma tỡ bữn?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Satien ta‑ỡi loah neq: “Nheq tữh sễm ai cũn anhi ơi! Sễq anhia tamứng santoiq cứq ruaih loah. Yiang Sursĩ hái bữn chớc ang‑ữr clữi nheq tễ yiang canŏ́h; án khoiq toâq atỡng achúc achiac hái A-praham tễ mbŏ́q. Bo ki A-praham noâng ỡt tâng cruang Mê-sapô-tamia; án tỡ yũah pỡq chu cruang Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Yiang Sursĩ ớn A-praham neq: ‘Mới loŏh tễ cruang mới, cớp táh nheq máh sễm ai mới. Chơ mới pỡq ỡt pỡ cruang cứq sadoi yỗn mới ỡt.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Ngkíq A-praham loŏh tễ cruang Caldê, chơ án pỡq ỡt pỡ cruang Haran ễn. Ma tữ mpoaq án cuchĩt, Yiang Sursĩ dững án pỡq ỡt tâng cruang hái ỡt sanua.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Yiang Sursĩ tỡ yũah yỗn A-praham ndỡm cutễq nâi. Ma Yiang Sursĩ ữq cớp A-praham cớp tŏ́ng toiq án la nỡ‑ra alới bữn ndỡm nheq cruang nâi toau toâq dỡi chễ cho. Ma bo Yiang Sursĩ pai ngkíq chóq A-praham, A-praham tỡ yũah bữn con.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Cớp Yiang Sursĩ atỡng A-praham ễn neq: ‘Nỡ‑ra tŏ́ng toiq mới cóq ỡt tâng cruang ca alới tỡ bữn ndỡm. Tâng cruang ki alới cỡt sũl nheq pỗn culám cumo, cớp cũai ndỡm alới, táq alới túh coat lứq.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ma ntun ễn, cứq culáh dỡq chóq cũai tâng cruang ca yỗn chễ cho mới cỡt sũl. Moâm ki chễ cho mới bữn loŏh tễ cruang ki, chơ bữn sang toam cứq pỡ ntốq nâi.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Chơ Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp A-praham, cớp án ớn A-praham táq rit cứt yỗn con samiang. Rit nâi la tếc án pruam cớp Yiang Sursĩ. Tữ A-praham bữn con samiang, án amứh con ki I-sac. Catâm tangái tacual noap tễ canỡt con ki, A-praham táq rit cứt yỗn I-sac, con án. Machớng ki tê I-sac táq tếc yỗn Yacốp, con án. Cớp Yacốp táq tếc nâi yỗn máh con samiang án. Yacốp bữn muoi chít la bar náq con samiang. Alới ki la achúc achiac hái tễ mbŏ́q.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Bữn manoaq tễ máh achúc achiac hái con Yacốp, ramứh Yô-sep. Máh ai Yô-sep ũan án. Ngkíq alới chếq án. Chơ cũai tễ cruang Ê-yip-tô dững án cỡt sũl pỡ cruang alới. Ma Yiang Sursĩ ỡt níc cớp Yô-sep.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ngkíq Yiang Sursĩ chuai Yô-sep yỗn vớt tễ máh ŏ́c túh coat noau ễ táq án. Cớp Yiang Sursĩ táq tâng mứt pahỡm puo cruang Ê-yip-tô sâng ayooq lứq Yô-sep. Cớp Yiang Sursĩ yỗn Yô-sep cỡt rangoaiq lứq. Ngkíq puo tâng cruang Ê-yip-tô chóh Yô-sep cỡt sốt tâng cruang ki, cớp cỡt sốt dếh tâng dống puo hỡ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Bo ki bữn sa‑ữi cumo ŏ́q crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô cớp cruang Cana-an, tỡ bữn crơng sana ntrớu tháng. Máh cũai tâng cruang ki tỗiq bap lứq. Cớp achúc achiac hái tễ mbŏ́q ruroah chuaq crơng sana, ma tỡ bữn bữn.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Tữ Yacốp sâng noau pai cruang Ê-yip-tô bữn crơng sana, ngkíq án ớn con samiang án, la máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q, pỡq chu cruang Ê-yip-tô trỗ dâu lứq.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Toâq alới pỡq trỗ ntun ễn, Yô-sep yỗn alới dáng án la sễm ai alới. Cớp Yô-sep amóh sễm ai án cớp puo tâng cruang Ê-yip-tô.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Ngkíq Yô-sep patâp Yacốp, mpoaq án, yỗn nheq sâu án pỡq ỡt cớp án tâng cruang Ê-yip-tô. Nheq tữh cũai tâng sâu án la tapul chít la sỡng náq.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Chơ Yacốp toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Án cớp máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q ỡt loâng tâng cruang ki toau sốt dỡi alới.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Vớt ki noau dững achu loah cumuiq alới pỡ vil Se-kem, cớp chóq tâng ping tâng cưp A-praham khoiq chỡng tễ máh con samiang Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Khoiq cheq toâq tangái Yiang Sursĩ ễ táq ranáq máh án khoiq ữq cớp A-praham tễ nhũang, chơ tŏ́ng toiq hái cỡt rứh clứng lứq tâng cruang Ê-yip-tô.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Chơ bữn manoaq pláih cỡt puo tâng cruang Ê-yip-tô, ma tỡ bữn dáng ntrớu tễ Yô-sep.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Puo nâi dững túh coat lứq máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q. Án ễp padâm cũai mbỡiq sễt con samiang cóq pỡq phỗt tâng arưih. Puo nâi ễq yỗn tŏ́ng toiq achúc achiac hái cỡt pứt nheq.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tâng tangái túh coat ki, mpiq Môi-se canỡt Môi-se. Yiang Sursĩ bũi lứq cớp Môi-se. Mpiq mpoaq án rabán án tâng dống nheq pái casâi.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Tữ alới tỡ têq cutooq noâng, alới dững phỗt Môi-se pỡ dỡq, alới chóq tâng ra‑áu cớt. Ma bữn con mansễm puo ramóh; chơ án ĩt táq con án.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ngkíq Môi-se bữn rien nheq máh ngê rangoaiq tễ cũai Ê-yip-tô. Chơ parnai án pai la blễng lứq, cớp ranáq án táq la khễuq lứq.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Tữ Môi-se toâr, anhúq án khoiq pỗn chít cumo, án yoc ễ pỡq sa‑óh sễm ai sễm ỡi án cũai I-sarel.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Bo Môi-se pỡq sa‑óh, án ramóh manoaq cũai Ê-yip-tô toân manoaq cũai I-sarel. Môi-se sâng ayooq táq cũai I-sarel ki cớp yoc ễ chuai án. Chơ Môi-se cachĩt cũai Ê-yip-tô ki.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Môi-se chanchớm cũai I-sarel dáng Yiang Sursĩ yỗn án rachuai máh cũai I-sarel. Ma cũai I-sarel tỡ bữn dáng tễ ŏ́c nâi.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Tangái parnỡ ễn, Môi-se ramóh bar náq cũai I-sarel carchĩt. Môi-se sưoq alới tỡ yỗn alới carchĩt noâng. Án atỡng alới neq: ‘Anhia la lứq sễm ai. Nŏ́q anhia manoaq nhôp manoaq, cớp manoaq táq manoaq?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ma án ca toân yớu, án cutớl Môi-se cớp pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Mới yoc ễ cachĩt cứq machớng mới khoiq cachĩt cũai Ê-yip-tô tangái mahái tỡ?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tữ Môi-se sâng santoiq ki, án ngcŏh lứq. Chơ án lúh tễ cruang Ê-yip-tô pỡq ỡt tâng cruang Madian ễn. Tâng cruang ki án amia bar lám con samiang.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Nheq pỗn chít cumo Môi-se ỡt tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Vớt ki bữn manoaq ranễng Yiang Sursĩ sapáh yỗn Môi-se hữm ũih blữ tâng prul rambũ.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Tữ Môi-se hữm ũih, án sâng dớt lứq. Chơ toâq án pỡq cheq ễ nhêng samoât lứq rambũ ki, án sâng sưong Yiang Sursĩ atỡng án neq:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Cứq la Yiang Sursĩ achúc achiac anhia A-praham sang, I-sac sang, cớp Yacốp sang.’ Chơ Môi-se cangcoaih ngcŏh lứq, cớp án tỡ khớn nhêng noâng chu ũih ki.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chơ Yiang Sursĩ atỡng án neq: ‘Mới pũot chíq cỡp tễ ayững mới. Ntốq cutễq mới tayứng nâi la ntốq miar khong Yiang Sursĩ.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Lứq cứq khoiq hữm chơ máh cũai proai cứq chĩuq sa‑ữi ramứh túh arức tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq khoiq sâng chơ máh cũai cứq cuclỗiq cucling. Ngkíq cứq sễng pỡ nâi yoc ễ chuai amoong alới. Ma sanua cứq ớn mới píh chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Tễ nhũang, Môi-se yoc ễ chuai tê tỗp I-sarel, ma alới tỡ ễq án chuai. Cớp alới pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?’ Ma ranễng Yiang Sursĩ ca ỡt tâng rambũ ũih blữ ki atỡng Môi-se yỗn dáng samoât lứq, la Yiang Sursĩ toâp rưoh Môi-se yỗn cỡt sốt tỗp I-sarel cớp chuai amoong alới.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ngkíq Môi-se dững aloŏh tỗp I-sarel tễ cruang Ê-yip-tô. Án táq máh ranáq salễh lứq tâng cruang Ê-yip-tô cớp bo án chuai alới yang dỡq mưt Cusâu. Vớt ki, alới toâq pỡ ntốq aiq; cớp alới ỡt ngki pỗn chít cumo.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Môi-se atỡng tỗp I-sarel neq: ‘Nỡ‑ra Yiang Sursĩ ớn manoaq tễ tỗp anhia atỡng tang bỗq án machớng cứq tê.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Môi-se ỡt cớp tỗp achúc achiac hái cũai I-sarel tễ mbŏ́q tâng ntốq aiq, cớp cutỗ án toâp táq ntỡng cớp ranễng Yiang Sursĩ tâng cóh Si-nai. Bo ki án roap parnai ca têq yỗn tamoong tễ Yiang Sursĩ, chơ án atỡng loah yỗn hái dáng.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ma achúc achiac hái tỡ bữn trĩh parnai ki. Alới yoc ễ táh chíq Môi-se, cớp alới yoc ễ chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Bo Môi-se noâng ỡt tâng cóh Si-nai, achúc achiac hái ớn Arôn neq: ‘Sễq mới táq rup yiang dŏq ayông hái. Yuaq tỡ dáng ŏ́c ntrớu khoiq toâq pỡ Môi-se, la cũai dững aloŏh hái tễ cruang Ê-yip-tô.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ngkíq alới táq muoi lám rup ntroŏq con. Chơ alới tutoŏng sang rup ki. Alới cha cớp lơiq bũi. Alới ỡn chỡ bữn rup alới tooc bữm.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ngkíq Yiang Sursĩ calỡih chíq alới, dŏq alới tíng sang moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr. Alới ngin ramứh ki la yiang alới. Ma máh ramứh ki Yiang Sursĩ atỡng tâng tâm saráq cũai tang bỗq tễ mbŏ́q, neq:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Lứq anhia clễu dống aroâiq yiang Mô-lêc.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Satien pai ễn neq: “Bo achúc achiac hái ỡt tâng ntốq aiq, alới pruam dững muoi lám Dống Sang Aroâiq dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Dống sang ki alới táq puai ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng alới na Môi-se, cớp ariang Yiang Sursĩ khoiq sapáh yỗn Môi-se hữm.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Achúc achiac hái tễ mbŏ́q yỗn dỡi con alới bữn ndỡm tê Dống Sang Aroâiq ki. Bo Yô-sũa dững achúc achiac hái mut tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq ữq yỗn alới ndỡm, alới dững dếh Dống Sang Aroâiq ki. Yiang Sursĩ tuih máh cũai tâng cruang ki, chơ yỗn tỗp hái ễn ỡt. Chơ Dống Sang Aroâiq ki noâng níc tâng cruang nâi toau toâq tangái Davĩt cỡt puo tỗp I-sarel.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Yiang Sursĩ ayooq lứq Davĩt. Cớp Davĩt sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn án bữn táq dống toâr dŏq sang toam Yiang Sursĩ achúc achiac hái, Yacốp, sang.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ma Yiang Sursĩ tỡ yỗn Davĩt táq Dống Sang Toâr. Yiang Sursĩ yỗn Sa-lamôn, con samiang Davĩt, táq Dống Sang ki.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ma lứq Yiang Sursĩ sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án tỡ bữn ỡt tâng dống sang cũai táq. Yiang Sursĩ khoiq pai na cũai tang bỗq án neq:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Paloŏng cỡt cachơng yỗn cứq tacu,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Cứq toâp tễng túc ramứh ca khoiq bữn, pĩeiq tỡ?’”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Chơ Satien atỡng ễn neq: “Anhia bữn mứt coang lứq. Cớp cutũr anhia tỡ bữn tamứng ntrớu tháng. Anhia tỡ trĩh parnai Yiang Sursĩ, cớp anhia tỡ yỗn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm anhia. Anhia táq machớng tháng cớp achúc achiac anhia tễ mbŏ́q.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Alới ki khoiq táq túh coat máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Cớp alới cachĩt máh cũai atỡng sacoâiq yỗn alới dáng nỡ‑ra bữn manoaq Con Yiang Sursĩ sễng tâng cutễq nâi. Sanua án khoiq toâq chơ pỡ cutễq nâi, ma anhia khoiq chếq cớp cachĩt án.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng yỗn anhia dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ, ma anhia tỡ trĩh parnai ki.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tữ cũai sốt ki sâng máh santoiq ki, alới sâng la‑ưn toâp tâng mứt alới. Cớp alới carữot canễng tabang chóq Satien.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ma Satien bữn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm án. Chơ án tapoang achỗn chu paloŏng, cớp án hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Cớp án hữm Yê-su ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Chơ Satien pai neq: “Tíh! Anhia tapoang chu paloŏng! Cứq hữm paloŏng ariang noau pớh, cớp cứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Tữ máh cũai ki sâng Satien pai santoiq ki, alới cupât cutũr cớp u‑ỗi casang lứq. Chơ alới palŏ́ng chu Satien.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Alới sadŏ́h Satien aloŏh yáng tiah vil. Cớp alới tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Tỗp cũai cachĩt Satien ớn manoaq cũai póng, ramứh Salơ, kĩaq tampâc alới.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bo alới tám tamáu chóq Satien, án câu neq: “Ncháu Yê-su ơi! Sễq anhia roap ĩt raviei cứq.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ngkíq án sacốh racớl cớp pai casang lứq neq: “Ncháu ơi! Sễq anhia chỗi noap máh lôih alới táq chóq cứq sanua.”
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.