Atos 7

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ blớh Satien neq: “Máh ŏ́c alới pai ki, lứq ma tỡ bữn?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Satien ta‑ỡi loah neq: “Nheq tữh sễm ai cũn anhi ơi! Sễq anhia tamứng santoiq cứq ruaih loah. Yiang Sursĩ hái bữn chớc ang‑ữr clữi nheq tễ yiang canŏ́h; án khoiq toâq atỡng achúc achiac hái A-praham tễ mbŏ́q. Bo ki A-praham noâng ỡt tâng cruang Mê-sapô-tamia; án tỡ yũah pỡq chu cruang Haran.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Yiang Sursĩ ớn A-praham neq: ‘Mới loŏh tễ cruang mới, cớp táh nheq máh sễm ai mới. Chơ mới pỡq ỡt pỡ cruang cứq sadoi yỗn mới ỡt.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Ngkíq A-praham loŏh tễ cruang Caldê, chơ án pỡq ỡt pỡ cruang Haran ễn. Ma tữ mpoaq án cuchĩt, Yiang Sursĩ dững án pỡq ỡt tâng cruang hái ỡt sanua.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yiang Sursĩ tỡ yũah yỗn A-praham ndỡm cutễq nâi. Ma Yiang Sursĩ ữq cớp A-praham cớp tŏ́ng toiq án la nỡ‑ra alới bữn ndỡm nheq cruang nâi toau toâq dỡi chễ cho. Ma bo Yiang Sursĩ pai ngkíq chóq A-praham, A-praham tỡ yũah bữn con.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Cớp Yiang Sursĩ atỡng A-praham ễn neq: ‘Nỡ‑ra tŏ́ng toiq mới cóq ỡt tâng cruang ca alới tỡ bữn ndỡm. Tâng cruang ki alới cỡt sũl nheq pỗn culám cumo, cớp cũai ndỡm alới, táq alới túh coat lứq.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ma ntun ễn, cứq culáh dỡq chóq cũai tâng cruang ca yỗn chễ cho mới cỡt sũl. Moâm ki chễ cho mới bữn loŏh tễ cruang ki, chơ bữn sang toam cứq pỡ ntốq nâi.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Chơ Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp A-praham, cớp án ớn A-praham táq rit cứt yỗn con samiang. Rit nâi la tếc án pruam cớp Yiang Sursĩ. Tữ A-praham bữn con samiang, án amứh con ki I-sac. Catâm tangái tacual noap tễ canỡt con ki, A-praham táq rit cứt yỗn I-sac, con án. Machớng ki tê I-sac táq tếc yỗn Yacốp, con án. Cớp Yacốp táq tếc nâi yỗn máh con samiang án. Yacốp bữn muoi chít la bar náq con samiang. Alới ki la achúc achiac hái tễ mbŏ́q.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Bữn manoaq tễ máh achúc achiac hái con Yacốp, ramứh Yô-sep. Máh ai Yô-sep ũan án. Ngkíq alới chếq án. Chơ cũai tễ cruang Ê-yip-tô dững án cỡt sũl pỡ cruang alới. Ma Yiang Sursĩ ỡt níc cớp Yô-sep.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ngkíq Yiang Sursĩ chuai Yô-sep yỗn vớt tễ máh ŏ́c túh coat noau ễ táq án. Cớp Yiang Sursĩ táq tâng mứt pahỡm puo cruang Ê-yip-tô sâng ayooq lứq Yô-sep. Cớp Yiang Sursĩ yỗn Yô-sep cỡt rangoaiq lứq. Ngkíq puo tâng cruang Ê-yip-tô chóh Yô-sep cỡt sốt tâng cruang ki, cớp cỡt sốt dếh tâng dống puo hỡ.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Bo ki bữn sa‑ữi cumo ŏ́q crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô cớp cruang Cana-an, tỡ bữn crơng sana ntrớu tháng. Máh cũai tâng cruang ki tỗiq bap lứq. Cớp achúc achiac hái tễ mbŏ́q ruroah chuaq crơng sana, ma tỡ bữn bữn.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Tữ Yacốp sâng noau pai cruang Ê-yip-tô bữn crơng sana, ngkíq án ớn con samiang án, la máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q, pỡq chu cruang Ê-yip-tô trỗ dâu lứq.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Toâq alới pỡq trỗ ntun ễn, Yô-sep yỗn alới dáng án la sễm ai alới. Cớp Yô-sep amóh sễm ai án cớp puo tâng cruang Ê-yip-tô.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Ngkíq Yô-sep patâp Yacốp, mpoaq án, yỗn nheq sâu án pỡq ỡt cớp án tâng cruang Ê-yip-tô. Nheq tữh cũai tâng sâu án la tapul chít la sỡng náq.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Chơ Yacốp toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Án cớp máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q ỡt loâng tâng cruang ki toau sốt dỡi alới.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Vớt ki noau dững achu loah cumuiq alới pỡ vil Se-kem, cớp chóq tâng ping tâng cưp A-praham khoiq chỡng tễ máh con samiang Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Khoiq cheq toâq tangái Yiang Sursĩ ễ táq ranáq máh án khoiq ữq cớp A-praham tễ nhũang, chơ tŏ́ng toiq hái cỡt rứh clứng lứq tâng cruang Ê-yip-tô.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Chơ bữn manoaq pláih cỡt puo tâng cruang Ê-yip-tô, ma tỡ bữn dáng ntrớu tễ Yô-sep.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Puo nâi dững túh coat lứq máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q. Án ễp padâm cũai mbỡiq sễt con samiang cóq pỡq phỗt tâng arưih. Puo nâi ễq yỗn tŏ́ng toiq achúc achiac hái cỡt pứt nheq.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 Tâng tangái túh coat ki, mpiq Môi-se canỡt Môi-se. Yiang Sursĩ bũi lứq cớp Môi-se. Mpiq mpoaq án rabán án tâng dống nheq pái casâi.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Tữ alới tỡ têq cutooq noâng, alới dững phỗt Môi-se pỡ dỡq, alới chóq tâng ra‑áu cớt. Ma bữn con mansễm puo ramóh; chơ án ĩt táq con án.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ngkíq Môi-se bữn rien nheq máh ngê rangoaiq tễ cũai Ê-yip-tô. Chơ parnai án pai la blễng lứq, cớp ranáq án táq la khễuq lứq.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Tữ Môi-se toâr, anhúq án khoiq pỗn chít cumo, án yoc ễ pỡq sa‑óh sễm ai sễm ỡi án cũai I-sarel.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Bo Môi-se pỡq sa‑óh, án ramóh manoaq cũai Ê-yip-tô toân manoaq cũai I-sarel. Môi-se sâng ayooq táq cũai I-sarel ki cớp yoc ễ chuai án. Chơ Môi-se cachĩt cũai Ê-yip-tô ki.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Môi-se chanchớm cũai I-sarel dáng Yiang Sursĩ yỗn án rachuai máh cũai I-sarel. Ma cũai I-sarel tỡ bữn dáng tễ ŏ́c nâi.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Tangái parnỡ ễn, Môi-se ramóh bar náq cũai I-sarel carchĩt. Môi-se sưoq alới tỡ yỗn alới carchĩt noâng. Án atỡng alới neq: ‘Anhia la lứq sễm ai. Nŏ́q anhia manoaq nhôp manoaq, cớp manoaq táq manoaq?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Ma án ca toân yớu, án cutớl Môi-se cớp pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Mới yoc ễ cachĩt cứq machớng mới khoiq cachĩt cũai Ê-yip-tô tangái mahái tỡ?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Tữ Môi-se sâng santoiq ki, án ngcŏh lứq. Chơ án lúh tễ cruang Ê-yip-tô pỡq ỡt tâng cruang Madian ễn. Tâng cruang ki án amia bar lám con samiang.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Nheq pỗn chít cumo Môi-se ỡt tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Vớt ki bữn manoaq ranễng Yiang Sursĩ sapáh yỗn Môi-se hữm ũih blữ tâng prul rambũ.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Tữ Môi-se hữm ũih, án sâng dớt lứq. Chơ toâq án pỡq cheq ễ nhêng samoât lứq rambũ ki, án sâng sưong Yiang Sursĩ atỡng án neq:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Cứq la Yiang Sursĩ achúc achiac anhia A-praham sang, I-sac sang, cớp Yacốp sang.’ Chơ Môi-se cangcoaih ngcŏh lứq, cớp án tỡ khớn nhêng noâng chu ũih ki.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 Chơ Yiang Sursĩ atỡng án neq: ‘Mới pũot chíq cỡp tễ ayững mới. Ntốq cutễq mới tayứng nâi la ntốq miar khong Yiang Sursĩ.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Lứq cứq khoiq hữm chơ máh cũai proai cứq chĩuq sa‑ữi ramứh túh arức tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq khoiq sâng chơ máh cũai cứq cuclỗiq cucling. Ngkíq cứq sễng pỡ nâi yoc ễ chuai amoong alới. Ma sanua cứq ớn mới píh chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Tễ nhũang, Môi-se yoc ễ chuai tê tỗp I-sarel, ma alới tỡ ễq án chuai. Cớp alới pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?’ Ma ranễng Yiang Sursĩ ca ỡt tâng rambũ ũih blữ ki atỡng Môi-se yỗn dáng samoât lứq, la Yiang Sursĩ toâp rưoh Môi-se yỗn cỡt sốt tỗp I-sarel cớp chuai amoong alới.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ngkíq Môi-se dững aloŏh tỗp I-sarel tễ cruang Ê-yip-tô. Án táq máh ranáq salễh lứq tâng cruang Ê-yip-tô cớp bo án chuai alới yang dỡq mưt Cusâu. Vớt ki, alới toâq pỡ ntốq aiq; cớp alới ỡt ngki pỗn chít cumo.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Môi-se atỡng tỗp I-sarel neq: ‘Nỡ‑ra Yiang Sursĩ ớn manoaq tễ tỗp anhia atỡng tang bỗq án machớng cứq tê.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Môi-se ỡt cớp tỗp achúc achiac hái cũai I-sarel tễ mbŏ́q tâng ntốq aiq, cớp cutỗ án toâp táq ntỡng cớp ranễng Yiang Sursĩ tâng cóh Si-nai. Bo ki án roap parnai ca têq yỗn tamoong tễ Yiang Sursĩ, chơ án atỡng loah yỗn hái dáng.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Ma achúc achiac hái tỡ bữn trĩh parnai ki. Alới yoc ễ táh chíq Môi-se, cớp alới yoc ễ chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Bo Môi-se noâng ỡt tâng cóh Si-nai, achúc achiac hái ớn Arôn neq: ‘Sễq mới táq rup yiang dŏq ayông hái. Yuaq tỡ dáng ŏ́c ntrớu khoiq toâq pỡ Môi-se, la cũai dững aloŏh hái tễ cruang Ê-yip-tô.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ngkíq alới táq muoi lám rup ntroŏq con. Chơ alới tutoŏng sang rup ki. Alới cha cớp lơiq bũi. Alới ỡn chỡ bữn rup alới tooc bữm.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ngkíq Yiang Sursĩ calỡih chíq alới, dŏq alới tíng sang moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr. Alới ngin ramứh ki la yiang alới. Ma máh ramứh ki Yiang Sursĩ atỡng tâng tâm saráq cũai tang bỗq tễ mbŏ́q, neq:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Lứq anhia clễu dống aroâiq yiang Mô-lêc.
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Satien pai ễn neq: “Bo achúc achiac hái ỡt tâng ntốq aiq, alới pruam dững muoi lám Dống Sang Aroâiq dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Dống sang ki alới táq puai ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng alới na Môi-se, cớp ariang Yiang Sursĩ khoiq sapáh yỗn Môi-se hữm.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Achúc achiac hái tễ mbŏ́q yỗn dỡi con alới bữn ndỡm tê Dống Sang Aroâiq ki. Bo Yô-sũa dững achúc achiac hái mut tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq ữq yỗn alới ndỡm, alới dững dếh Dống Sang Aroâiq ki. Yiang Sursĩ tuih máh cũai tâng cruang ki, chơ yỗn tỗp hái ễn ỡt. Chơ Dống Sang Aroâiq ki noâng níc tâng cruang nâi toau toâq tangái Davĩt cỡt puo tỗp I-sarel.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Yiang Sursĩ ayooq lứq Davĩt. Cớp Davĩt sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn án bữn táq dống toâr dŏq sang toam Yiang Sursĩ achúc achiac hái, Yacốp, sang.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ma Yiang Sursĩ tỡ yỗn Davĩt táq Dống Sang Toâr. Yiang Sursĩ yỗn Sa-lamôn, con samiang Davĩt, táq Dống Sang ki.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ma lứq Yiang Sursĩ sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án tỡ bữn ỡt tâng dống sang cũai táq. Yiang Sursĩ khoiq pai na cũai tang bỗq án neq:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 ‘Paloŏng cỡt cachơng yỗn cứq tacu,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Cứq toâp tễng túc ramứh ca khoiq bữn, pĩeiq tỡ?’”
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 Chơ Satien atỡng ễn neq: “Anhia bữn mứt coang lứq. Cớp cutũr anhia tỡ bữn tamứng ntrớu tháng. Anhia tỡ trĩh parnai Yiang Sursĩ, cớp anhia tỡ yỗn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm anhia. Anhia táq machớng tháng cớp achúc achiac anhia tễ mbŏ́q.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Alới ki khoiq táq túh coat máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Cớp alới cachĩt máh cũai atỡng sacoâiq yỗn alới dáng nỡ‑ra bữn manoaq Con Yiang Sursĩ sễng tâng cutễq nâi. Sanua án khoiq toâq chơ pỡ cutễq nâi, ma anhia khoiq chếq cớp cachĩt án.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng yỗn anhia dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ, ma anhia tỡ trĩh parnai ki.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Tữ cũai sốt ki sâng máh santoiq ki, alới sâng la‑ưn toâp tâng mứt alới. Cớp alới carữot canễng tabang chóq Satien.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ma Satien bữn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm án. Chơ án tapoang achỗn chu paloŏng, cớp án hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Cớp án hữm Yê-su ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Chơ Satien pai neq: “Tíh! Anhia tapoang chu paloŏng! Cứq hữm paloŏng ariang noau pớh, cớp cứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Tữ máh cũai ki sâng Satien pai santoiq ki, alới cupât cutũr cớp u‑ỗi casang lứq. Chơ alới palŏ́ng chu Satien.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 Alới sadŏ́h Satien aloŏh yáng tiah vil. Cớp alới tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Tỗp cũai cachĩt Satien ớn manoaq cũai póng, ramứh Salơ, kĩaq tampâc alới.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bo alới tám tamáu chóq Satien, án câu neq: “Ncháu Yê-su ơi! Sễq anhia roap ĩt raviei cứq.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ngkíq án sacốh racớl cớp pai casang lứq neq: “Ncháu ơi! Sễq anhia chỗi noap máh lôih alới táq chóq cứq sanua.”
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.