Atos 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ blớh Satien neq: “Máh ŏ́c alới pai ki, lứq ma tỡ bữn?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Satien ta‑ỡi loah neq: “Nheq tữh sễm ai cũn anhi ơi! Sễq anhia tamứng santoiq cứq ruaih loah. Yiang Sursĩ hái bữn chớc ang‑ữr clữi nheq tễ yiang canŏ́h; án khoiq toâq atỡng achúc achiac hái A-praham tễ mbŏ́q. Bo ki A-praham noâng ỡt tâng cruang Mê-sapô-tamia; án tỡ yũah pỡq chu cruang Haran.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Yiang Sursĩ ớn A-praham neq: ‘Mới loŏh tễ cruang mới, cớp táh nheq máh sễm ai mới. Chơ mới pỡq ỡt pỡ cruang cứq sadoi yỗn mới ỡt.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Ngkíq A-praham loŏh tễ cruang Caldê, chơ án pỡq ỡt pỡ cruang Haran ễn. Ma tữ mpoaq án cuchĩt, Yiang Sursĩ dững án pỡq ỡt tâng cruang hái ỡt sanua.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yiang Sursĩ tỡ yũah yỗn A-praham ndỡm cutễq nâi. Ma Yiang Sursĩ ữq cớp A-praham cớp tŏ́ng toiq án la nỡ‑ra alới bữn ndỡm nheq cruang nâi toau toâq dỡi chễ cho. Ma bo Yiang Sursĩ pai ngkíq chóq A-praham, A-praham tỡ yũah bữn con.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Cớp Yiang Sursĩ atỡng A-praham ễn neq: ‘Nỡ‑ra tŏ́ng toiq mới cóq ỡt tâng cruang ca alới tỡ bữn ndỡm. Tâng cruang ki alới cỡt sũl nheq pỗn culám cumo, cớp cũai ndỡm alới, táq alới túh coat lứq.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ma ntun ễn, cứq culáh dỡq chóq cũai tâng cruang ca yỗn chễ cho mới cỡt sũl. Moâm ki chễ cho mới bữn loŏh tễ cruang ki, chơ bữn sang toam cứq pỡ ntốq nâi.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Chơ Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp A-praham, cớp án ớn A-praham táq rit cứt yỗn con samiang. Rit nâi la tếc án pruam cớp Yiang Sursĩ. Tữ A-praham bữn con samiang, án amứh con ki I-sac. Catâm tangái tacual noap tễ canỡt con ki, A-praham táq rit cứt yỗn I-sac, con án. Machớng ki tê I-sac táq tếc yỗn Yacốp, con án. Cớp Yacốp táq tếc nâi yỗn máh con samiang án. Yacốp bữn muoi chít la bar náq con samiang. Alới ki la achúc achiac hái tễ mbŏ́q.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Bữn manoaq tễ máh achúc achiac hái con Yacốp, ramứh Yô-sep. Máh ai Yô-sep ũan án. Ngkíq alới chếq án. Chơ cũai tễ cruang Ê-yip-tô dững án cỡt sũl pỡ cruang alới. Ma Yiang Sursĩ ỡt níc cớp Yô-sep.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Ngkíq Yiang Sursĩ chuai Yô-sep yỗn vớt tễ máh ŏ́c túh coat noau ễ táq án. Cớp Yiang Sursĩ táq tâng mứt pahỡm puo cruang Ê-yip-tô sâng ayooq lứq Yô-sep. Cớp Yiang Sursĩ yỗn Yô-sep cỡt rangoaiq lứq. Ngkíq puo tâng cruang Ê-yip-tô chóh Yô-sep cỡt sốt tâng cruang ki, cớp cỡt sốt dếh tâng dống puo hỡ.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Bo ki bữn sa‑ữi cumo ŏ́q crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô cớp cruang Cana-an, tỡ bữn crơng sana ntrớu tháng. Máh cũai tâng cruang ki tỗiq bap lứq. Cớp achúc achiac hái tễ mbŏ́q ruroah chuaq crơng sana, ma tỡ bữn bữn.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Tữ Yacốp sâng noau pai cruang Ê-yip-tô bữn crơng sana, ngkíq án ớn con samiang án, la máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q, pỡq chu cruang Ê-yip-tô trỗ dâu lứq.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Toâq alới pỡq trỗ ntun ễn, Yô-sep yỗn alới dáng án la sễm ai alới. Cớp Yô-sep amóh sễm ai án cớp puo tâng cruang Ê-yip-tô.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Ngkíq Yô-sep patâp Yacốp, mpoaq án, yỗn nheq sâu án pỡq ỡt cớp án tâng cruang Ê-yip-tô. Nheq tữh cũai tâng sâu án la tapul chít la sỡng náq.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Chơ Yacốp toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Án cớp máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q ỡt loâng tâng cruang ki toau sốt dỡi alới.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Vớt ki noau dững achu loah cumuiq alới pỡ vil Se-kem, cớp chóq tâng ping tâng cưp A-praham khoiq chỡng tễ máh con samiang Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Khoiq cheq toâq tangái Yiang Sursĩ ễ táq ranáq máh án khoiq ữq cớp A-praham tễ nhũang, chơ tŏ́ng toiq hái cỡt rứh clứng lứq tâng cruang Ê-yip-tô.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Chơ bữn manoaq pláih cỡt puo tâng cruang Ê-yip-tô, ma tỡ bữn dáng ntrớu tễ Yô-sep.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Puo nâi dững túh coat lứq máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q. Án ễp padâm cũai mbỡiq sễt con samiang cóq pỡq phỗt tâng arưih. Puo nâi ễq yỗn tŏ́ng toiq achúc achiac hái cỡt pứt nheq.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Tâng tangái túh coat ki, mpiq Môi-se canỡt Môi-se. Yiang Sursĩ bũi lứq cớp Môi-se. Mpiq mpoaq án rabán án tâng dống nheq pái casâi.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Tữ alới tỡ têq cutooq noâng, alới dững phỗt Môi-se pỡ dỡq, alới chóq tâng ra‑áu cớt. Ma bữn con mansễm puo ramóh; chơ án ĩt táq con án.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ngkíq Môi-se bữn rien nheq máh ngê rangoaiq tễ cũai Ê-yip-tô. Chơ parnai án pai la blễng lứq, cớp ranáq án táq la khễuq lứq.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Tữ Môi-se toâr, anhúq án khoiq pỗn chít cumo, án yoc ễ pỡq sa‑óh sễm ai sễm ỡi án cũai I-sarel.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Bo Môi-se pỡq sa‑óh, án ramóh manoaq cũai Ê-yip-tô toân manoaq cũai I-sarel. Môi-se sâng ayooq táq cũai I-sarel ki cớp yoc ễ chuai án. Chơ Môi-se cachĩt cũai Ê-yip-tô ki.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Môi-se chanchớm cũai I-sarel dáng Yiang Sursĩ yỗn án rachuai máh cũai I-sarel. Ma cũai I-sarel tỡ bữn dáng tễ ŏ́c nâi.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Tangái parnỡ ễn, Môi-se ramóh bar náq cũai I-sarel carchĩt. Môi-se sưoq alới tỡ yỗn alới carchĩt noâng. Án atỡng alới neq: ‘Anhia la lứq sễm ai. Nŏ́q anhia manoaq nhôp manoaq, cớp manoaq táq manoaq?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ma án ca toân yớu, án cutớl Môi-se cớp pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Mới yoc ễ cachĩt cứq machớng mới khoiq cachĩt cũai Ê-yip-tô tangái mahái tỡ?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Tữ Môi-se sâng santoiq ki, án ngcŏh lứq. Chơ án lúh tễ cruang Ê-yip-tô pỡq ỡt tâng cruang Madian ễn. Tâng cruang ki án amia bar lám con samiang.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Nheq pỗn chít cumo Môi-se ỡt tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Vớt ki bữn manoaq ranễng Yiang Sursĩ sapáh yỗn Môi-se hữm ũih blữ tâng prul rambũ.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Tữ Môi-se hữm ũih, án sâng dớt lứq. Chơ toâq án pỡq cheq ễ nhêng samoât lứq rambũ ki, án sâng sưong Yiang Sursĩ atỡng án neq:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Cứq la Yiang Sursĩ achúc achiac anhia A-praham sang, I-sac sang, cớp Yacốp sang.’ Chơ Môi-se cangcoaih ngcŏh lứq, cớp án tỡ khớn nhêng noâng chu ũih ki.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Chơ Yiang Sursĩ atỡng án neq: ‘Mới pũot chíq cỡp tễ ayững mới. Ntốq cutễq mới tayứng nâi la ntốq miar khong Yiang Sursĩ.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Lứq cứq khoiq hữm chơ máh cũai proai cứq chĩuq sa‑ữi ramứh túh arức tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq khoiq sâng chơ máh cũai cứq cuclỗiq cucling. Ngkíq cứq sễng pỡ nâi yoc ễ chuai amoong alới. Ma sanua cứq ớn mới píh chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Tễ nhũang, Môi-se yoc ễ chuai tê tỗp I-sarel, ma alới tỡ ễq án chuai. Cớp alới pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?’ Ma ranễng Yiang Sursĩ ca ỡt tâng rambũ ũih blữ ki atỡng Môi-se yỗn dáng samoât lứq, la Yiang Sursĩ toâp rưoh Môi-se yỗn cỡt sốt tỗp I-sarel cớp chuai amoong alới.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ngkíq Môi-se dững aloŏh tỗp I-sarel tễ cruang Ê-yip-tô. Án táq máh ranáq salễh lứq tâng cruang Ê-yip-tô cớp bo án chuai alới yang dỡq mưt Cusâu. Vớt ki, alới toâq pỡ ntốq aiq; cớp alới ỡt ngki pỗn chít cumo.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Môi-se atỡng tỗp I-sarel neq: ‘Nỡ‑ra Yiang Sursĩ ớn manoaq tễ tỗp anhia atỡng tang bỗq án machớng cứq tê.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Môi-se ỡt cớp tỗp achúc achiac hái cũai I-sarel tễ mbŏ́q tâng ntốq aiq, cớp cutỗ án toâp táq ntỡng cớp ranễng Yiang Sursĩ tâng cóh Si-nai. Bo ki án roap parnai ca têq yỗn tamoong tễ Yiang Sursĩ, chơ án atỡng loah yỗn hái dáng.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Ma achúc achiac hái tỡ bữn trĩh parnai ki. Alới yoc ễ táh chíq Môi-se, cớp alới yoc ễ chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Bo Môi-se noâng ỡt tâng cóh Si-nai, achúc achiac hái ớn Arôn neq: ‘Sễq mới táq rup yiang dŏq ayông hái. Yuaq tỡ dáng ŏ́c ntrớu khoiq toâq pỡ Môi-se, la cũai dững aloŏh hái tễ cruang Ê-yip-tô.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ngkíq alới táq muoi lám rup ntroŏq con. Chơ alới tutoŏng sang rup ki. Alới cha cớp lơiq bũi. Alới ỡn chỡ bữn rup alới tooc bữm.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ngkíq Yiang Sursĩ calỡih chíq alới, dŏq alới tíng sang moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr. Alới ngin ramứh ki la yiang alới. Ma máh ramứh ki Yiang Sursĩ atỡng tâng tâm saráq cũai tang bỗq tễ mbŏ́q, neq:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Lứq anhia clễu dống aroâiq yiang Mô-lêc.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Satien pai ễn neq: “Bo achúc achiac hái ỡt tâng ntốq aiq, alới pruam dững muoi lám Dống Sang Aroâiq dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Dống sang ki alới táq puai ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng alới na Môi-se, cớp ariang Yiang Sursĩ khoiq sapáh yỗn Môi-se hữm.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Achúc achiac hái tễ mbŏ́q yỗn dỡi con alới bữn ndỡm tê Dống Sang Aroâiq ki. Bo Yô-sũa dững achúc achiac hái mut tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq ữq yỗn alới ndỡm, alới dững dếh Dống Sang Aroâiq ki. Yiang Sursĩ tuih máh cũai tâng cruang ki, chơ yỗn tỗp hái ễn ỡt. Chơ Dống Sang Aroâiq ki noâng níc tâng cruang nâi toau toâq tangái Davĩt cỡt puo tỗp I-sarel.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Yiang Sursĩ ayooq lứq Davĩt. Cớp Davĩt sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn án bữn táq dống toâr dŏq sang toam Yiang Sursĩ achúc achiac hái, Yacốp, sang.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ma Yiang Sursĩ tỡ yỗn Davĩt táq Dống Sang Toâr. Yiang Sursĩ yỗn Sa-lamôn, con samiang Davĩt, táq Dống Sang ki.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Ma lứq Yiang Sursĩ sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án tỡ bữn ỡt tâng dống sang cũai táq. Yiang Sursĩ khoiq pai na cũai tang bỗq án neq:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Paloŏng cỡt cachơng yỗn cứq tacu,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Cứq toâp tễng túc ramứh ca khoiq bữn, pĩeiq tỡ?’”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Chơ Satien atỡng ễn neq: “Anhia bữn mứt coang lứq. Cớp cutũr anhia tỡ bữn tamứng ntrớu tháng. Anhia tỡ trĩh parnai Yiang Sursĩ, cớp anhia tỡ yỗn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm anhia. Anhia táq machớng tháng cớp achúc achiac anhia tễ mbŏ́q.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Alới ki khoiq táq túh coat máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Cớp alới cachĩt máh cũai atỡng sacoâiq yỗn alới dáng nỡ‑ra bữn manoaq Con Yiang Sursĩ sễng tâng cutễq nâi. Sanua án khoiq toâq chơ pỡ cutễq nâi, ma anhia khoiq chếq cớp cachĩt án.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng yỗn anhia dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ, ma anhia tỡ trĩh parnai ki.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Tữ cũai sốt ki sâng máh santoiq ki, alới sâng la‑ưn toâp tâng mứt alới. Cớp alới carữot canễng tabang chóq Satien.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ma Satien bữn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm án. Chơ án tapoang achỗn chu paloŏng, cớp án hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Cớp án hữm Yê-su ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Chơ Satien pai neq: “Tíh! Anhia tapoang chu paloŏng! Cứq hữm paloŏng ariang noau pớh, cớp cứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Tữ máh cũai ki sâng Satien pai santoiq ki, alới cupât cutũr cớp u‑ỗi casang lứq. Chơ alới palŏ́ng chu Satien.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Alới sadŏ́h Satien aloŏh yáng tiah vil. Cớp alới tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Tỗp cũai cachĩt Satien ớn manoaq cũai póng, ramứh Salơ, kĩaq tampâc alới.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Bo alới tám tamáu chóq Satien, án câu neq: “Ncháu Yê-su ơi! Sễq anhia roap ĩt raviei cứq.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ngkíq án sacốh racớl cớp pai casang lứq neq: “Ncháu ơi! Sễq anhia chỗi noap máh lôih alới táq chóq cứq sanua.”
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.