Atos 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Chơ án ca sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ blớh Satien neq: “Máh ŏ́c alới pai ki, lứq ma tỡ bữn?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Satien ta‑ỡi loah neq: “Nheq tữh sễm ai cũn anhi ơi! Sễq anhia tamứng santoiq cứq ruaih loah. Yiang Sursĩ hái bữn chớc ang‑ữr clữi nheq tễ yiang canŏ́h; án khoiq toâq atỡng achúc achiac hái A-praham tễ mbŏ́q. Bo ki A-praham noâng ỡt tâng cruang Mê-sapô-tamia; án tỡ yũah pỡq chu cruang Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Yiang Sursĩ ớn A-praham neq: ‘Mới loŏh tễ cruang mới, cớp táh nheq máh sễm ai mới. Chơ mới pỡq ỡt pỡ cruang cứq sadoi yỗn mới ỡt.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ngkíq A-praham loŏh tễ cruang Caldê, chơ án pỡq ỡt pỡ cruang Haran ễn. Ma tữ mpoaq án cuchĩt, Yiang Sursĩ dững án pỡq ỡt tâng cruang hái ỡt sanua.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Yiang Sursĩ tỡ yũah yỗn A-praham ndỡm cutễq nâi. Ma Yiang Sursĩ ữq cớp A-praham cớp tŏ́ng toiq án la nỡ‑ra alới bữn ndỡm nheq cruang nâi toau toâq dỡi chễ cho. Ma bo Yiang Sursĩ pai ngkíq chóq A-praham, A-praham tỡ yũah bữn con.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Cớp Yiang Sursĩ atỡng A-praham ễn neq: ‘Nỡ‑ra tŏ́ng toiq mới cóq ỡt tâng cruang ca alới tỡ bữn ndỡm. Tâng cruang ki alới cỡt sũl nheq pỗn culám cumo, cớp cũai ndỡm alới, táq alới túh coat lứq.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Ma ntun ễn, cứq culáh dỡq chóq cũai tâng cruang ca yỗn chễ cho mới cỡt sũl. Moâm ki chễ cho mới bữn loŏh tễ cruang ki, chơ bữn sang toam cứq pỡ ntốq nâi.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Chơ Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq cớp A-praham, cớp án ớn A-praham táq rit cứt yỗn con samiang. Rit nâi la tếc án pruam cớp Yiang Sursĩ. Tữ A-praham bữn con samiang, án amứh con ki I-sac. Catâm tangái tacual noap tễ canỡt con ki, A-praham táq rit cứt yỗn I-sac, con án. Machớng ki tê I-sac táq tếc yỗn Yacốp, con án. Cớp Yacốp táq tếc nâi yỗn máh con samiang án. Yacốp bữn muoi chít la bar náq con samiang. Alới ki la achúc achiac hái tễ mbŏ́q.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Bữn manoaq tễ máh achúc achiac hái con Yacốp, ramứh Yô-sep. Máh ai Yô-sep ũan án. Ngkíq alới chếq án. Chơ cũai tễ cruang Ê-yip-tô dững án cỡt sũl pỡ cruang alới. Ma Yiang Sursĩ ỡt níc cớp Yô-sep.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ngkíq Yiang Sursĩ chuai Yô-sep yỗn vớt tễ máh ŏ́c túh coat noau ễ táq án. Cớp Yiang Sursĩ táq tâng mứt pahỡm puo cruang Ê-yip-tô sâng ayooq lứq Yô-sep. Cớp Yiang Sursĩ yỗn Yô-sep cỡt rangoaiq lứq. Ngkíq puo tâng cruang Ê-yip-tô chóh Yô-sep cỡt sốt tâng cruang ki, cớp cỡt sốt dếh tâng dống puo hỡ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Bo ki bữn sa‑ữi cumo ŏ́q crơng sana tâng cruang Ê-yip-tô cớp cruang Cana-an, tỡ bữn crơng sana ntrớu tháng. Máh cũai tâng cruang ki tỗiq bap lứq. Cớp achúc achiac hái tễ mbŏ́q ruroah chuaq crơng sana, ma tỡ bữn bữn.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Tữ Yacốp sâng noau pai cruang Ê-yip-tô bữn crơng sana, ngkíq án ớn con samiang án, la máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q, pỡq chu cruang Ê-yip-tô trỗ dâu lứq.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Toâq alới pỡq trỗ ntun ễn, Yô-sep yỗn alới dáng án la sễm ai alới. Cớp Yô-sep amóh sễm ai án cớp puo tâng cruang Ê-yip-tô.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Ngkíq Yô-sep patâp Yacốp, mpoaq án, yỗn nheq sâu án pỡq ỡt cớp án tâng cruang Ê-yip-tô. Nheq tữh cũai tâng sâu án la tapul chít la sỡng náq.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Chơ Yacốp toâq ỡt tâng cruang Ê-yip-tô. Án cớp máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q ỡt loâng tâng cruang ki toau sốt dỡi alới.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Vớt ki noau dững achu loah cumuiq alới pỡ vil Se-kem, cớp chóq tâng ping tâng cưp A-praham khoiq chỡng tễ máh con samiang Hamor.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Khoiq cheq toâq tangái Yiang Sursĩ ễ táq ranáq máh án khoiq ữq cớp A-praham tễ nhũang, chơ tŏ́ng toiq hái cỡt rứh clứng lứq tâng cruang Ê-yip-tô.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Chơ bữn manoaq pláih cỡt puo tâng cruang Ê-yip-tô, ma tỡ bữn dáng ntrớu tễ Yô-sep.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Puo nâi dững túh coat lứq máh achúc achiac hái tễ mbŏ́q. Án ễp padâm cũai mbỡiq sễt con samiang cóq pỡq phỗt tâng arưih. Puo nâi ễq yỗn tŏ́ng toiq achúc achiac hái cỡt pứt nheq.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tâng tangái túh coat ki, mpiq Môi-se canỡt Môi-se. Yiang Sursĩ bũi lứq cớp Môi-se. Mpiq mpoaq án rabán án tâng dống nheq pái casâi.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Tữ alới tỡ têq cutooq noâng, alới dững phỗt Môi-se pỡ dỡq, alới chóq tâng ra‑áu cớt. Ma bữn con mansễm puo ramóh; chơ án ĩt táq con án.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ngkíq Môi-se bữn rien nheq máh ngê rangoaiq tễ cũai Ê-yip-tô. Chơ parnai án pai la blễng lứq, cớp ranáq án táq la khễuq lứq.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Tữ Môi-se toâr, anhúq án khoiq pỗn chít cumo, án yoc ễ pỡq sa‑óh sễm ai sễm ỡi án cũai I-sarel.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Bo Môi-se pỡq sa‑óh, án ramóh manoaq cũai Ê-yip-tô toân manoaq cũai I-sarel. Môi-se sâng ayooq táq cũai I-sarel ki cớp yoc ễ chuai án. Chơ Môi-se cachĩt cũai Ê-yip-tô ki.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Môi-se chanchớm cũai I-sarel dáng Yiang Sursĩ yỗn án rachuai máh cũai I-sarel. Ma cũai I-sarel tỡ bữn dáng tễ ŏ́c nâi.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Tangái parnỡ ễn, Môi-se ramóh bar náq cũai I-sarel carchĩt. Môi-se sưoq alới tỡ yỗn alới carchĩt noâng. Án atỡng alới neq: ‘Anhia la lứq sễm ai. Nŏ́q anhia manoaq nhôp manoaq, cớp manoaq táq manoaq?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ma án ca toân yớu, án cutớl Môi-se cớp pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Mới yoc ễ cachĩt cứq machớng mới khoiq cachĩt cũai Ê-yip-tô tangái mahái tỡ?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Tữ Môi-se sâng santoiq ki, án ngcŏh lứq. Chơ án lúh tễ cruang Ê-yip-tô pỡq ỡt tâng cruang Madian ễn. Tâng cruang ki án amia bar lám con samiang.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Nheq pỗn chít cumo Môi-se ỡt tâng ntốq aiq cheq cóh Si-nai. Vớt ki bữn manoaq ranễng Yiang Sursĩ sapáh yỗn Môi-se hữm ũih blữ tâng prul rambũ.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tữ Môi-se hữm ũih, án sâng dớt lứq. Chơ toâq án pỡq cheq ễ nhêng samoât lứq rambũ ki, án sâng sưong Yiang Sursĩ atỡng án neq:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Cứq la Yiang Sursĩ achúc achiac anhia A-praham sang, I-sac sang, cớp Yacốp sang.’ Chơ Môi-se cangcoaih ngcŏh lứq, cớp án tỡ khớn nhêng noâng chu ũih ki.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Chơ Yiang Sursĩ atỡng án neq: ‘Mới pũot chíq cỡp tễ ayững mới. Ntốq cutễq mới tayứng nâi la ntốq miar khong Yiang Sursĩ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Lứq cứq khoiq hữm chơ máh cũai proai cứq chĩuq sa‑ữi ramứh túh arức tâng cruang Ê-yip-tô. Cứq khoiq sâng chơ máh cũai cứq cuclỗiq cucling. Ngkíq cứq sễng pỡ nâi yoc ễ chuai amoong alới. Ma sanua cứq ớn mới píh chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Tễ nhũang, Môi-se yoc ễ chuai tê tỗp I-sarel, ma alới tỡ ễq án chuai. Cớp alới pai neq: ‘Noau chóh mới cỡt sốt cớp parchĩn hếq?’ Ma ranễng Yiang Sursĩ ca ỡt tâng rambũ ũih blữ ki atỡng Môi-se yỗn dáng samoât lứq, la Yiang Sursĩ toâp rưoh Môi-se yỗn cỡt sốt tỗp I-sarel cớp chuai amoong alới.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ngkíq Môi-se dững aloŏh tỗp I-sarel tễ cruang Ê-yip-tô. Án táq máh ranáq salễh lứq tâng cruang Ê-yip-tô cớp bo án chuai alới yang dỡq mưt Cusâu. Vớt ki, alới toâq pỡ ntốq aiq; cớp alới ỡt ngki pỗn chít cumo.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Môi-se atỡng tỗp I-sarel neq: ‘Nỡ‑ra Yiang Sursĩ ớn manoaq tễ tỗp anhia atỡng tang bỗq án machớng cứq tê.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Môi-se ỡt cớp tỗp achúc achiac hái cũai I-sarel tễ mbŏ́q tâng ntốq aiq, cớp cutỗ án toâp táq ntỡng cớp ranễng Yiang Sursĩ tâng cóh Si-nai. Bo ki án roap parnai ca têq yỗn tamoong tễ Yiang Sursĩ, chơ án atỡng loah yỗn hái dáng.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Ma achúc achiac hái tỡ bữn trĩh parnai ki. Alới yoc ễ táh chíq Môi-se, cớp alới yoc ễ chu loah pỡ cruang Ê-yip-tô.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Bo Môi-se noâng ỡt tâng cóh Si-nai, achúc achiac hái ớn Arôn neq: ‘Sễq mới táq rup yiang dŏq ayông hái. Yuaq tỡ dáng ŏ́c ntrớu khoiq toâq pỡ Môi-se, la cũai dững aloŏh hái tễ cruang Ê-yip-tô.’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ngkíq alới táq muoi lám rup ntroŏq con. Chơ alới tutoŏng sang rup ki. Alới cha cớp lơiq bũi. Alới ỡn chỡ bữn rup alới tooc bữm.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ngkíq Yiang Sursĩ calỡih chíq alới, dŏq alới tíng sang moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr. Alới ngin ramứh ki la yiang alới. Ma máh ramứh ki Yiang Sursĩ atỡng tâng tâm saráq cũai tang bỗq tễ mbŏ́q, neq:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Lứq anhia clễu dống aroâiq yiang Mô-lêc.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Satien pai ễn neq: “Bo achúc achiac hái ỡt tâng ntốq aiq, alới pruam dững muoi lám Dống Sang Aroâiq dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Dống sang ki alới táq puai ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng alới na Môi-se, cớp ariang Yiang Sursĩ khoiq sapáh yỗn Môi-se hữm.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Achúc achiac hái tễ mbŏ́q yỗn dỡi con alới bữn ndỡm tê Dống Sang Aroâiq ki. Bo Yô-sũa dững achúc achiac hái mut tâng cruang ca Yiang Sursĩ khoiq ữq yỗn alới ndỡm, alới dững dếh Dống Sang Aroâiq ki. Yiang Sursĩ tuih máh cũai tâng cruang ki, chơ yỗn tỗp hái ễn ỡt. Chơ Dống Sang Aroâiq ki noâng níc tâng cruang nâi toau toâq tangái Davĩt cỡt puo tỗp I-sarel.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Yiang Sursĩ ayooq lứq Davĩt. Cớp Davĩt sễq tễ Yiang Sursĩ yỗn án bữn táq dống toâr dŏq sang toam Yiang Sursĩ achúc achiac hái, Yacốp, sang.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ma Yiang Sursĩ tỡ yỗn Davĩt táq Dống Sang Toâr. Yiang Sursĩ yỗn Sa-lamôn, con samiang Davĩt, táq Dống Sang ki.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ma lứq Yiang Sursĩ sốt clữi nheq tễ canŏ́h, án tỡ bữn ỡt tâng dống sang cũai táq. Yiang Sursĩ khoiq pai na cũai tang bỗq án neq:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Paloŏng cỡt cachơng yỗn cứq tacu,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Cứq toâp tễng túc ramứh ca khoiq bữn, pĩeiq tỡ?’”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Chơ Satien atỡng ễn neq: “Anhia bữn mứt coang lứq. Cớp cutũr anhia tỡ bữn tamứng ntrớu tháng. Anhia tỡ trĩh parnai Yiang Sursĩ, cớp anhia tỡ yỗn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm anhia. Anhia táq machớng tháng cớp achúc achiac anhia tễ mbŏ́q.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Alới ki khoiq táq túh coat máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ. Cớp alới cachĩt máh cũai atỡng sacoâiq yỗn alới dáng nỡ‑ra bữn manoaq Con Yiang Sursĩ sễng tâng cutễq nâi. Sanua án khoiq toâq chơ pỡ cutễq nâi, ma anhia khoiq chếq cớp cachĩt án.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ranễng Yiang Sursĩ khoiq atỡng yỗn anhia dáng phễp rit tễ Yiang Sursĩ, ma anhia tỡ trĩh parnai ki.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Tữ cũai sốt ki sâng máh santoiq ki, alới sâng la‑ưn toâp tâng mứt alới. Cớp alới carữot canễng tabang chóq Satien.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ma Satien bữn Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm án. Chơ án tapoang achỗn chu paloŏng, cớp án hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Cớp án hữm Yê-su ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Chơ Satien pai neq: “Tíh! Anhia tapoang chu paloŏng! Cứq hữm paloŏng ariang noau pớh, cớp cứq hữm Con Yiang Cỡt Cũai ỡt tayứng coah atoam Yiang Sursĩ.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Tữ máh cũai ki sâng Satien pai santoiq ki, alới cupât cutũr cớp u‑ỗi casang lứq. Chơ alới palŏ́ng chu Satien.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Alới sadŏ́h Satien aloŏh yáng tiah vil. Cớp alới tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Tỗp cũai cachĩt Satien ớn manoaq cũai póng, ramứh Salơ, kĩaq tampâc alới.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Bo alới tám tamáu chóq Satien, án câu neq: “Ncháu Yê-su ơi! Sễq anhia roap ĩt raviei cứq.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ngkíq án sacốh racớl cớp pai casang lứq neq: “Ncháu ơi! Sễq anhia chỗi noap máh lôih alới táq chóq cứq sanua.”
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.