Atos 28
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Tữ hếq toâq pỡ tor cỗn, noau atỡng hếq ramứh cỗn ki la Mal-ta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Máh cũai ỡt tâng cỗn ki ayooq táq lứq hếq. Paloŏng noâng mia, alới hữm hếq sangễt lứq. Ngkíq alới chuaq ũih parlứng, chơ alới nhúq yỗn hếq nghễng.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Phau-lô chuaq ũih tê. Toâq án ễ chóq tâng tapéh, bữn muoi lám cusân loŏh tễ nlũiq ũih ki, chơ tot atĩ án, tỡ bữn táh noâng.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Toâq cũai tâng cỗn ki hữm Phau-lô ayŏ́ng cusân tot atĩ án, manoaq atỡng manoaq neq: “Cŏh lơ cũai nâi khoiq cachĩt cũai. Ngkíq yiang yỗn án cóq cuchĩt tê. Án vớt tễ dỡq, ma án cuchĩt na cóh ễn.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ma Phau-lô trutrếh cusân ki apŏ́ng tâng tapéh ũih, cớp atĩ án tỡ bữn a‑ĩ ntrớu.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Cũai tâng cỗn ki nhêng, cớp alới tếng atĩ án cỡt áih, chơ án dớm cuchĩt toâp. Alới ỡt cloân nhêng dũn lứq, ma Phau-lô tỡ bữn pân ntrớu. Chơ alới pai neq ễn: “Cũai nâi lứq yiang.”
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Cũai sốt cỗn ki la ramứh Pupliu. Cheq ntốq hếq ỡt tâng tor dỡq mưt ki, cũai sốt bữn tâm cutễq la‑a. Ngkíq án tabỡp tabéh hếq o lứq, cớp án yỗn hếq ỡt cớp án pái tangái.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Mpoaq Pupliu a‑ĩ cutâu tỗ cớp a‑ĩ ayoam hỡ. Ngkíq Phau-lô mut tâng clống mpoaq Pupliu bếq, cớp câu chuai yỗn án. Án satoaq atĩ tâng tỗ achuaih ki; chơ mpoaq Pupliu cỡt bán toâp.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Tữ máh cũai tâng cỗn ki sâng ngkíq, alới ca bữn a‑ĩ toâq pỡ Phau-lô. Cớp nheq tữh alới cỡt bán tê.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Ngkíq máh cũai tâng cỗn ki tabỡp tabéh cớp yám noap hếq. Cớp toâq tangái hếq ễ loŏh tễ cỗn ki, alới thrũan sa‑ữi lứq crơng chuai hếq.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Hếq ỡt tâng cỗn ki nheq pái casâi. Vớt ki hếq chỗn tâng muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri. Tuoc nâi bữn ramứh Yiang Cartuan. Tuoc nâi khoiq ỡt tâng cỗn ki yỗn nheq máh casâi sangễt.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Chơ hếq toâq pỡ vil Sura-cusơ, cớp ỡt ngki pái tangái.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tễ vil ki hếq pỡq na tuoc chu vil Rêc-yum ễn. Máh tangái parnỡ cuyal phát tễ clĩ tuoc, ngkíq bar tangái sâng hếq toâq toâp pỡ vil Puti-uli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq ramóh cũai tễ tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki. Alới sễq tỗp hếq ỡt cớp alới tapul tangái. Moâm ki hếq pỡq tâng rana pỡq chu vil Rô-ma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Tỗp puai Yê-su tâng vil Rô-ma khoiq sâng han hếq toâq. Chơ alới pỡq crŏ́q hếq dĩ ria rana. Muoi tỗp tễ alới ramóh hếq tâng vil Dỗng Apiu. Muoi tỗp ễn ramóh hếq tâng vil noau dŏq Pái Ntốq Cũai Rlu. Tữ Phau-lô hữm cũai tễ tỗp puai Yê-su, án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, cớp mứt án cỡt sabớng loah.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ỡt vil Rô-ma, cũai sốt tahan yỗn Phau-lô têq ỡt ntốq aléq án sâng yoc ễ ỡt. Ma noâng bữn cũai tahan kĩaq níc án.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Tữ hếq ỡt tâng vil Rô-ma khoiq pái tangái, Phau-lô arô máh cũai sốt tỗp I-sarel tâng vil ki toâq pỡ án; chơ án atỡng alới neq: “Sễm ai ơi! Cứq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq cũai hái. Cớp cứq tỡ bữn táh máh phễp rit tŏ́ng toiq hái tễ mbŏ́q atỡng. Ma alới chống ễ cỗp cứq tâng vil Yaru-salem, cớp chiau cứq pỡ cũai Rô-ma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Máh cũai Rô-ma blớh cứq tễ ranáq cứq táq. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu têq cachĩt cứq. Ngkíq alới yoc ễ acláh cứq.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Ma cỗ tỗp I-sarel tỡ ễq noau acláh cứq, ngkíq yuaq cứq sễq puo Rô-ma ễn parchĩn cứq. Ma cứq tỡ bữn cauq ntrớu cũai hái.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ngkíq cứq arô anhia toâq pỡ nâi cỗ cứq yoc ễ ramóh anhia. Cớp cứq yoc atỡng anhia dáng samoât samơi tễ cứq. Yuaq cứq sa‑âm án ca nheq tữh cũai I-sarel ngcuang, ngkíq noau chŏ́q cứq toâq sái-sô nâi.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Moâm Phau-lô atỡng ngkíq, tỗp I-sarel ta‑ỡi án neq: “Hếq tỡ bữn roap choâiq ntrớu tễ cruang Yudê atỡng tễ mới. Cớp hếq tỡ bữn sâng noau voŏq ntrớu tễ mới.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Ma hếq sâng dớt lứq, tâng dũ vil noau pai sâuq tễ tỗp sa‑âm Yê-su. Ngkíq sanua hếq yoc ễ tamứng tễ mới, nŏ́q mới chanchớm tễ ŏ́c ki.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Alới pruam pỡq rôm loah tangái ntun ễn cớp Phau-lô. Chơ toâq tangái ki bữn sa‑ữi lứq ễn cũai I-sarel toâq rôm tâng dống Phau-lô chang. Tễ tarưp toau toâq tabữ Phau-lô atỡng alới tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Án atỡng alới tễ phễp rit Môi-se, cớp tễ saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq chĩc tễ mbŏ́q. Án ễq alới dáng, chơ sa‑âm Yê-su.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Tễ tỗp I-sarel ki, bữn alới ca noap parnai Phau-lô atỡng. Ma bữn alới ca tỡ ễq noap.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Tỗp I-sarel tỡ bữn pruam muoi mứt. Chơ alới loŏh, ma Phau-lô atỡng ễn chóq alới neq: “Máh parnai Ê-sai atỡng tang Raviei Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q chóq achúc achiac hái, parnai ki lứq pĩeiq. Án atỡng neq:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Mới cóq pỡq atỡng tỗp I-sarel nâi neq:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Yuaq cũai nâi bữn mứt coang,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Phau-lô atỡng tỗp I-sarel ki ễn neq: “Sanua cóq anhia dáng yỗn samoât, parnai o tễ Yê-su Crĩt toâq pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ. Alới yoc lứq tamứng, cớp alới noap ĩt parnai nâi.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Moâm Phau-lô pai ngkíq, nheq tỗp I-sarel ki loŏh tễ ntốq ki, chơ alới rasuon loah tễ ngê Phau-lô atỡng.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Chơ Phau-lô ỡt tâng dống án chang ki nheq bar cumo. Cớp án tabỡp o lứq nheq tữh cũai ca toâq pỡ án.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Án atỡng clŏ́q lứq tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Cớp án atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt, Ncháu hái, hỡ. Tỡ bữn cũai aléq catáng án.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.