Atos 28

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tữ hếq toâq pỡ tor cỗn, noau atỡng hếq ramứh cỗn ki la Mal-ta.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Máh cũai ỡt tâng cỗn ki ayooq táq lứq hếq. Paloŏng noâng mia, alới hữm hếq sangễt lứq. Ngkíq alới chuaq ũih parlứng, chơ alới nhúq yỗn hếq nghễng.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Phau-lô chuaq ũih tê. Toâq án ễ chóq tâng tapéh, bữn muoi lám cusân loŏh tễ nlũiq ũih ki, chơ tot atĩ án, tỡ bữn táh noâng.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Toâq cũai tâng cỗn ki hữm Phau-lô ayŏ́ng cusân tot atĩ án, manoaq atỡng manoaq neq: “Cŏh lơ cũai nâi khoiq cachĩt cũai. Ngkíq yiang yỗn án cóq cuchĩt tê. Án vớt tễ dỡq, ma án cuchĩt na cóh ễn.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ma Phau-lô trutrếh cusân ki apŏ́ng tâng tapéh ũih, cớp atĩ án tỡ bữn a‑ĩ ntrớu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Cũai tâng cỗn ki nhêng, cớp alới tếng atĩ án cỡt áih, chơ án dớm cuchĩt toâp. Alới ỡt cloân nhêng dũn lứq, ma Phau-lô tỡ bữn pân ntrớu. Chơ alới pai neq ễn: “Cũai nâi lứq yiang.”
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Cũai sốt cỗn ki la ramứh Pupliu. Cheq ntốq hếq ỡt tâng tor dỡq mưt ki, cũai sốt bữn tâm cutễq la‑a. Ngkíq án tabỡp tabéh hếq o lứq, cớp án yỗn hếq ỡt cớp án pái tangái.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Mpoaq Pupliu a‑ĩ cutâu tỗ cớp a‑ĩ ayoam hỡ. Ngkíq Phau-lô mut tâng clống mpoaq Pupliu bếq, cớp câu chuai yỗn án. Án satoaq atĩ tâng tỗ achuaih ki; chơ mpoaq Pupliu cỡt bán toâp.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Tữ máh cũai tâng cỗn ki sâng ngkíq, alới ca bữn a‑ĩ toâq pỡ Phau-lô. Cớp nheq tữh alới cỡt bán tê.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ngkíq máh cũai tâng cỗn ki tabỡp tabéh cớp yám noap hếq. Cớp toâq tangái hếq ễ loŏh tễ cỗn ki, alới thrũan sa‑ữi lứq crơng chuai hếq.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Hếq ỡt tâng cỗn ki nheq pái casâi. Vớt ki hếq chỗn tâng muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri. Tuoc nâi bữn ramứh Yiang Cartuan. Tuoc nâi khoiq ỡt tâng cỗn ki yỗn nheq máh casâi sangễt.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Chơ hếq toâq pỡ vil Sura-cusơ, cớp ỡt ngki pái tangái.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tễ vil ki hếq pỡq na tuoc chu vil Rêc-yum ễn. Máh tangái parnỡ cuyal phát tễ clĩ tuoc, ngkíq bar tangái sâng hếq toâq toâp pỡ vil Puti-uli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq ramóh cũai tễ tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki. Alới sễq tỗp hếq ỡt cớp alới tapul tangái. Moâm ki hếq pỡq tâng rana pỡq chu vil Rô-ma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Tỗp puai Yê-su tâng vil Rô-ma khoiq sâng han hếq toâq. Chơ alới pỡq crŏ́q hếq dĩ ria rana. Muoi tỗp tễ alới ramóh hếq tâng vil Dỗng Apiu. Muoi tỗp ễn ramóh hếq tâng vil noau dŏq Pái Ntốq Cũai Rlu. Tữ Phau-lô hữm cũai tễ tỗp puai Yê-su, án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, cớp mứt án cỡt sabớng loah.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ỡt vil Rô-ma, cũai sốt tahan yỗn Phau-lô têq ỡt ntốq aléq án sâng yoc ễ ỡt. Ma noâng bữn cũai tahan kĩaq níc án.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Tữ hếq ỡt tâng vil Rô-ma khoiq pái tangái, Phau-lô arô máh cũai sốt tỗp I-sarel tâng vil ki toâq pỡ án; chơ án atỡng alới neq: “Sễm ai ơi! Cứq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq cũai hái. Cớp cứq tỡ bữn táh máh phễp rit tŏ́ng toiq hái tễ mbŏ́q atỡng. Ma alới chống ễ cỗp cứq tâng vil Yaru-salem, cớp chiau cứq pỡ cũai Rô-ma.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Máh cũai Rô-ma blớh cứq tễ ranáq cứq táq. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu têq cachĩt cứq. Ngkíq alới yoc ễ acláh cứq.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ma cỗ tỗp I-sarel tỡ ễq noau acláh cứq, ngkíq yuaq cứq sễq puo Rô-ma ễn parchĩn cứq. Ma cứq tỡ bữn cauq ntrớu cũai hái.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ngkíq cứq arô anhia toâq pỡ nâi cỗ cứq yoc ễ ramóh anhia. Cớp cứq yoc atỡng anhia dáng samoât samơi tễ cứq. Yuaq cứq sa‑âm án ca nheq tữh cũai I-sarel ngcuang, ngkíq noau chŏ́q cứq toâq sái-sô nâi.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Moâm Phau-lô atỡng ngkíq, tỗp I-sarel ta‑ỡi án neq: “Hếq tỡ bữn roap choâiq ntrớu tễ cruang Yudê atỡng tễ mới. Cớp hếq tỡ bữn sâng noau voŏq ntrớu tễ mới.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ma hếq sâng dớt lứq, tâng dũ vil noau pai sâuq tễ tỗp sa‑âm Yê-su. Ngkíq sanua hếq yoc ễ tamứng tễ mới, nŏ́q mới chanchớm tễ ŏ́c ki.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Alới pruam pỡq rôm loah tangái ntun ễn cớp Phau-lô. Chơ toâq tangái ki bữn sa‑ữi lứq ễn cũai I-sarel toâq rôm tâng dống Phau-lô chang. Tễ tarưp toau toâq tabữ Phau-lô atỡng alới tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Án atỡng alới tễ phễp rit Môi-se, cớp tễ saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq chĩc tễ mbŏ́q. Án ễq alới dáng, chơ sa‑âm Yê-su.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Tễ tỗp I-sarel ki, bữn alới ca noap parnai Phau-lô atỡng. Ma bữn alới ca tỡ ễq noap.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Tỗp I-sarel tỡ bữn pruam muoi mứt. Chơ alới loŏh, ma Phau-lô atỡng ễn chóq alới neq: “Máh parnai Ê-sai atỡng tang Raviei Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q chóq achúc achiac hái, parnai ki lứq pĩeiq. Án atỡng neq:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Mới cóq pỡq atỡng tỗp I-sarel nâi neq:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Yuaq cũai nâi bữn mứt coang,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Phau-lô atỡng tỗp I-sarel ki ễn neq: “Sanua cóq anhia dáng yỗn samoât, parnai o tễ Yê-su Crĩt toâq pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ. Alới yoc lứq tamứng, cớp alới noap ĩt parnai nâi.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Moâm Phau-lô pai ngkíq, nheq tỗp I-sarel ki loŏh tễ ntốq ki, chơ alới rasuon loah tễ ngê Phau-lô atỡng.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Chơ Phau-lô ỡt tâng dống án chang ki nheq bar cumo. Cớp án tabỡp o lứq nheq tữh cũai ca toâq pỡ án.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Án atỡng clŏ́q lứq tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Cớp án atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt, Ncháu hái, hỡ. Tỡ bữn cũai aléq catáng án.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.