Atos 28

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tữ hếq toâq pỡ tor cỗn, noau atỡng hếq ramứh cỗn ki la Mal-ta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Máh cũai ỡt tâng cỗn ki ayooq táq lứq hếq. Paloŏng noâng mia, alới hữm hếq sangễt lứq. Ngkíq alới chuaq ũih parlứng, chơ alới nhúq yỗn hếq nghễng.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Phau-lô chuaq ũih tê. Toâq án ễ chóq tâng tapéh, bữn muoi lám cusân loŏh tễ nlũiq ũih ki, chơ tot atĩ án, tỡ bữn táh noâng.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Toâq cũai tâng cỗn ki hữm Phau-lô ayŏ́ng cusân tot atĩ án, manoaq atỡng manoaq neq: “Cŏh lơ cũai nâi khoiq cachĩt cũai. Ngkíq yiang yỗn án cóq cuchĩt tê. Án vớt tễ dỡq, ma án cuchĩt na cóh ễn.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Ma Phau-lô trutrếh cusân ki apŏ́ng tâng tapéh ũih, cớp atĩ án tỡ bữn a‑ĩ ntrớu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Cũai tâng cỗn ki nhêng, cớp alới tếng atĩ án cỡt áih, chơ án dớm cuchĩt toâp. Alới ỡt cloân nhêng dũn lứq, ma Phau-lô tỡ bữn pân ntrớu. Chơ alới pai neq ễn: “Cũai nâi lứq yiang.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Cũai sốt cỗn ki la ramứh Pupliu. Cheq ntốq hếq ỡt tâng tor dỡq mưt ki, cũai sốt bữn tâm cutễq la‑a. Ngkíq án tabỡp tabéh hếq o lứq, cớp án yỗn hếq ỡt cớp án pái tangái.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Mpoaq Pupliu a‑ĩ cutâu tỗ cớp a‑ĩ ayoam hỡ. Ngkíq Phau-lô mut tâng clống mpoaq Pupliu bếq, cớp câu chuai yỗn án. Án satoaq atĩ tâng tỗ achuaih ki; chơ mpoaq Pupliu cỡt bán toâp.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tữ máh cũai tâng cỗn ki sâng ngkíq, alới ca bữn a‑ĩ toâq pỡ Phau-lô. Cớp nheq tữh alới cỡt bán tê.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Ngkíq máh cũai tâng cỗn ki tabỡp tabéh cớp yám noap hếq. Cớp toâq tangái hếq ễ loŏh tễ cỗn ki, alới thrũan sa‑ữi lứq crơng chuai hếq.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Hếq ỡt tâng cỗn ki nheq pái casâi. Vớt ki hếq chỗn tâng muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri. Tuoc nâi bữn ramứh Yiang Cartuan. Tuoc nâi khoiq ỡt tâng cỗn ki yỗn nheq máh casâi sangễt.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Chơ hếq toâq pỡ vil Sura-cusơ, cớp ỡt ngki pái tangái.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tễ vil ki hếq pỡq na tuoc chu vil Rêc-yum ễn. Máh tangái parnỡ cuyal phát tễ clĩ tuoc, ngkíq bar tangái sâng hếq toâq toâp pỡ vil Puti-uli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq ramóh cũai tễ tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki. Alới sễq tỗp hếq ỡt cớp alới tapul tangái. Moâm ki hếq pỡq tâng rana pỡq chu vil Rô-ma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Tỗp puai Yê-su tâng vil Rô-ma khoiq sâng han hếq toâq. Chơ alới pỡq crŏ́q hếq dĩ ria rana. Muoi tỗp tễ alới ramóh hếq tâng vil Dỗng Apiu. Muoi tỗp ễn ramóh hếq tâng vil noau dŏq Pái Ntốq Cũai Rlu. Tữ Phau-lô hữm cũai tễ tỗp puai Yê-su, án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, cớp mứt án cỡt sabớng loah.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ỡt vil Rô-ma, cũai sốt tahan yỗn Phau-lô têq ỡt ntốq aléq án sâng yoc ễ ỡt. Ma noâng bữn cũai tahan kĩaq níc án.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Tữ hếq ỡt tâng vil Rô-ma khoiq pái tangái, Phau-lô arô máh cũai sốt tỗp I-sarel tâng vil ki toâq pỡ án; chơ án atỡng alới neq: “Sễm ai ơi! Cứq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq cũai hái. Cớp cứq tỡ bữn táh máh phễp rit tŏ́ng toiq hái tễ mbŏ́q atỡng. Ma alới chống ễ cỗp cứq tâng vil Yaru-salem, cớp chiau cứq pỡ cũai Rô-ma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Máh cũai Rô-ma blớh cứq tễ ranáq cứq táq. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu têq cachĩt cứq. Ngkíq alới yoc ễ acláh cứq.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ma cỗ tỗp I-sarel tỡ ễq noau acláh cứq, ngkíq yuaq cứq sễq puo Rô-ma ễn parchĩn cứq. Ma cứq tỡ bữn cauq ntrớu cũai hái.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Ngkíq cứq arô anhia toâq pỡ nâi cỗ cứq yoc ễ ramóh anhia. Cớp cứq yoc atỡng anhia dáng samoât samơi tễ cứq. Yuaq cứq sa‑âm án ca nheq tữh cũai I-sarel ngcuang, ngkíq noau chŏ́q cứq toâq sái-sô nâi.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Moâm Phau-lô atỡng ngkíq, tỗp I-sarel ta‑ỡi án neq: “Hếq tỡ bữn roap choâiq ntrớu tễ cruang Yudê atỡng tễ mới. Cớp hếq tỡ bữn sâng noau voŏq ntrớu tễ mới.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ma hếq sâng dớt lứq, tâng dũ vil noau pai sâuq tễ tỗp sa‑âm Yê-su. Ngkíq sanua hếq yoc ễ tamứng tễ mới, nŏ́q mới chanchớm tễ ŏ́c ki.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Alới pruam pỡq rôm loah tangái ntun ễn cớp Phau-lô. Chơ toâq tangái ki bữn sa‑ữi lứq ễn cũai I-sarel toâq rôm tâng dống Phau-lô chang. Tễ tarưp toau toâq tabữ Phau-lô atỡng alới tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Án atỡng alới tễ phễp rit Môi-se, cớp tễ saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq chĩc tễ mbŏ́q. Án ễq alới dáng, chơ sa‑âm Yê-su.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Tễ tỗp I-sarel ki, bữn alới ca noap parnai Phau-lô atỡng. Ma bữn alới ca tỡ ễq noap.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tỗp I-sarel tỡ bữn pruam muoi mứt. Chơ alới loŏh, ma Phau-lô atỡng ễn chóq alới neq: “Máh parnai Ê-sai atỡng tang Raviei Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q chóq achúc achiac hái, parnai ki lứq pĩeiq. Án atỡng neq:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Mới cóq pỡq atỡng tỗp I-sarel nâi neq:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Yuaq cũai nâi bữn mứt coang,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Phau-lô atỡng tỗp I-sarel ki ễn neq: “Sanua cóq anhia dáng yỗn samoât, parnai o tễ Yê-su Crĩt toâq pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ. Alới yoc lứq tamứng, cớp alới noap ĩt parnai nâi.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Moâm Phau-lô pai ngkíq, nheq tỗp I-sarel ki loŏh tễ ntốq ki, chơ alới rasuon loah tễ ngê Phau-lô atỡng.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Chơ Phau-lô ỡt tâng dống án chang ki nheq bar cumo. Cớp án tabỡp o lứq nheq tữh cũai ca toâq pỡ án.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Án atỡng clŏ́q lứq tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Cớp án atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt, Ncháu hái, hỡ. Tỡ bữn cũai aléq catáng án.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.