Atos 28
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Tữ hếq toâq pỡ tor cỗn, noau atỡng hếq ramứh cỗn ki la Mal-ta.
1 E, havendo escapado, então souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Máh cũai ỡt tâng cỗn ki ayooq táq lứq hếq. Paloŏng noâng mia, alới hữm hếq sangễt lứq. Ngkíq alới chuaq ũih parlứng, chơ alới nhúq yỗn hếq nghễng.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Phau-lô chuaq ũih tê. Toâq án ễ chóq tâng tapéh, bữn muoi lám cusân loŏh tễ nlũiq ũih ki, chơ tot atĩ án, tỡ bữn táh noâng.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides, e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Toâq cũai tâng cỗn ki hữm Phau-lô ayŏ́ng cusân tot atĩ án, manoaq atỡng manoaq neq: “Cŏh lơ cũai nâi khoiq cachĩt cũai. Ngkíq yiang yỗn án cóq cuchĩt tê. Án vớt tễ dỡq, ma án cuchĩt na cóh ễn.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a justiça não o deixa viver.
5 Ma Phau-lô trutrếh cusân ki apŏ́ng tâng tapéh ũih, cớp atĩ án tỡ bữn a‑ĩ ntrớu.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não sofreu nenhum mal.
6 Cũai tâng cỗn ki nhêng, cớp alới tếng atĩ án cỡt áih, chơ án dớm cuchĩt toâp. Alới ỡt cloân nhêng dũn lứq, ma Phau-lô tỡ bữn pân ntrớu. Chơ alới pai neq ễn: “Cũai nâi lứq yiang.”
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito, e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Cũai sốt cỗn ki la ramứh Pupliu. Cheq ntốq hếq ỡt tâng tor dỡq mưt ki, cũai sốt bữn tâm cutễq la‑a. Ngkíq án tabỡp tabéh hếq o lứq, cớp án yỗn hếq ỡt cớp án pái tangái.
7 E ali, próximo daquele lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Mpoaq Pupliu a‑ĩ cutâu tỗ cớp a‑ĩ ayoam hỡ. Ngkíq Phau-lô mut tâng clống mpoaq Pupliu bếq, cớp câu chuai yỗn án. Án satoaq atĩ tâng tỗ achuaih ki; chơ mpoaq Pupliu cỡt bán toâp.
8 E aconteceu estar de cama enfermo de febre e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele, e o curou.
9 Tữ máh cũai tâng cỗn ki sâng ngkíq, alới ca bữn a‑ĩ toâq pỡ Phau-lô. Cớp nheq tữh alới cỡt bán tê.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades, e sararam.
10 Ngkíq máh cũai tâng cỗn ki tabỡp tabéh cớp yám noap hếq. Cớp toâq tangái hếq ễ loŏh tễ cỗn ki, alới thrũan sa‑ữi lứq crơng chuai hếq.
10 Os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Hếq ỡt tâng cỗn ki nheq pái casâi. Vớt ki hếq chỗn tâng muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri. Tuoc nâi bữn ramứh Yiang Cartuan. Tuoc nâi khoiq ỡt tâng cỗn ki yỗn nheq máh casâi sangễt.
11 E três meses depois partimos num navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Chơ hếq toâq pỡ vil Sura-cusơ, cớp ỡt ngki pái tangái.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tễ vil ki hếq pỡq na tuoc chu vil Rêc-yum ễn. Máh tangái parnỡ cuyal phát tễ clĩ tuoc, ngkíq bar tangái sâng hếq toâq toâp pỡ vil Puti-uli.
13 De onde, indo costeando, viemos a Régio; e soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Potéoli.
14 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq ramóh cũai tễ tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil ki. Alới sễq tỗp hếq ỡt cớp alới tapul tangái. Moâm ki hếq pỡq tâng rana pỡq chu vil Rô-ma.
14 Onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Tỗp puai Yê-su tâng vil Rô-ma khoiq sâng han hếq toâq. Chơ alới pỡq crŏ́q hếq dĩ ria rana. Muoi tỗp tễ alới ramóh hếq tâng vil Dỗng Apiu. Muoi tỗp ễn ramóh hếq tâng vil noau dŏq Pái Ntốq Cũai Rlu. Tữ Phau-lô hữm cũai tễ tỗp puai Yê-su, án sa‑ỡn Yiang Sursĩ, cớp mứt án cỡt sabớng loah.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Ỡt vil Rô-ma, cũai sốt tahan yỗn Phau-lô têq ỡt ntốq aléq án sâng yoc ễ ỡt. Ma noâng bữn cũai tahan kĩaq níc án.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao capitào da guarda; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta à parte, com o soldado que o guardava.
17 Tữ hếq ỡt tâng vil Rô-ma khoiq pái tangái, Phau-lô arô máh cũai sốt tỗp I-sarel tâng vil ki toâq pỡ án; chơ án atỡng alới neq: “Sễm ai ơi! Cứq tỡ bữn táq lôih ntrớu chóq cũai hái. Cớp cứq tỡ bữn táh máh phễp rit tŏ́ng toiq hái tễ mbŏ́q atỡng. Ma alới chống ễ cỗp cứq tâng vil Yaru-salem, cớp chiau cứq pỡ cũai Rô-ma.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus, e, juntos eles, lhes disse: Homens irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Máh cũai Rô-ma blớh cứq tễ ranáq cứq táq. Ma alới tỡ bữn ramóh muoi ŏ́c ntrớu têq cachĩt cứq. Ngkíq alới yoc ễ acláh cứq.
18 Os quais, havendo-me examinado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ma cỗ tỗp I-sarel tỡ ễq noau acláh cứq, ngkíq yuaq cứq sễq puo Rô-ma ễn parchĩn cứq. Ma cứq tỡ bữn cauq ntrớu cũai hái.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Ngkíq cứq arô anhia toâq pỡ nâi cỗ cứq yoc ễ ramóh anhia. Cớp cứq yoc atỡng anhia dáng samoât samơi tễ cứq. Yuaq cứq sa‑âm án ca nheq tữh cũai I-sarel ngcuang, ngkíq noau chŏ́q cứq toâq sái-sô nâi.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Moâm Phau-lô atỡng ngkíq, tỗp I-sarel ta‑ỡi án neq: “Hếq tỡ bữn roap choâiq ntrớu tễ cruang Yudê atỡng tễ mới. Cớp hếq tỡ bữn sâng noau voŏq ntrớu tễ mới.
21 Então eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti carta alguma da Judéia, nem veio aqui algum dos irmãos, que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ma hếq sâng dớt lứq, tâng dũ vil noau pai sâuq tễ tỗp sa‑âm Yê-su. Ngkíq sanua hếq yoc ễ tamứng tễ mới, nŏ́q mới chanchớm tễ ŏ́c ki.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda a parte se fala contra ela.
23 Alới pruam pỡq rôm loah tangái ntun ễn cớp Phau-lô. Chơ toâq tangái ki bữn sa‑ữi lứq ễn cũai I-sarel toâq rôm tâng dống Phau-lô chang. Tễ tarưp toau toâq tabữ Phau-lô atỡng alới tễ Yiang Sursĩ táq sốt. Án atỡng alới tễ phễp rit Môi-se, cớp tễ saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq chĩc tễ mbŏ́q. Án ễq alới dáng, chơ sa‑âm Yê-su.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o reino de Deus, e procurava persuadi-los à fé em Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde a manhã até à tarde.
24 Tễ tỗp I-sarel ki, bữn alới ca noap parnai Phau-lô atỡng. Ma bữn alới ca tỡ ễq noap.
24 E alguns criam no que se dizia; mas outros não criam.
25 Tỗp I-sarel tỡ bữn pruam muoi mứt. Chơ alới loŏh, ma Phau-lô atỡng ễn chóq alới neq: “Máh parnai Ê-sai atỡng tang Raviei Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q chóq achúc achiac hái, parnai ki lứq pĩeiq. Án atỡng neq:
25 E, como ficaram entre si discordes, despediram-se, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Mới cóq pỡq atỡng tỗp I-sarel nâi neq:
26 Dizendo:Vai a este povo, e dize:De ouvido ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis;E, vendo vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Yuaq cũai nâi bữn mứt coang,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido,e com os ouvidos ouviram pesadamente,e fecharam os olhos,para que nunca com os olhos vejam,Nem com os ouvidos ouçam,Nem do coração entendam,E se convertam,E eu os cure.
28 Phau-lô atỡng tỗp I-sarel ki ễn neq: “Sanua cóq anhia dáng yỗn samoât, parnai o tễ Yê-su Crĩt toâq pỡ cũai tỡ cỡn cũai I-sarel hỡ. Alới yoc lứq tamứng, cớp alới noap ĩt parnai nâi.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Moâm Phau-lô pai ngkíq, nheq tỗp I-sarel ki loŏh tễ ntốq ki, chơ alới rasuon loah tễ ngê Phau-lô atỡng.
29 E, havendo ele dito estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Chơ Phau-lô ỡt tâng dống án chang ki nheq bar cumo. Cớp án tabỡp o lứq nheq tữh cũai ca toâq pỡ án.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara, e recebia todos quantos vinham vê-lo;
31 Án atỡng clŏ́q lứq tễ parnai Yiang Sursĩ táq sốt. Cớp án atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt, Ncháu hái, hỡ. Tỡ bữn cũai aléq catáng án.
31 Pregando o reino de Deus, e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.