Atos 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Toâq cũai sốt ki thrũan cơiq Phau-lô pỡ cruang I-tali, cứq Luca pỡq cớp Phau-lô tê. Cũai sốt ki chiau Phau-lô cớp máh cũai tũ canŏ́h pỡ Yulơ, la cũai sốt muoi culám náq tahan. Tỗp sốt tahan ca noau dŏq Tỗp Acu-tơ.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Hếq chỗn tuoc tâng vil A-tramit. Tuoc nâi ễ pỡq chu máh vil ca ỡt cheq tor dỡq mưt tâng cruang Asia. Bữn manoaq yớu pỡq cớp hếq, ramứh Ari-tac tễ vil Tê-salô-naca, cruang Ma-sadôn.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Máh tangái parnỡ hếq toâq pỡ vil Sadôn. Yulơ sâng ayooq táq Phau-lô; chơ án yỗn Phau-lô pỡq sa‑óh yớu án tâng vil ki, cớp yỗn yớu Phau-lô chuai án.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Chơ hếq loŏh tễ vil Sadôn, ma cuyal phát hâp lứq ễ dững dếh tuoc. Ngkíq tuoc hếq pỡq viaq coah cỗn Sip-rơ coah angia mandang loŏh.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Vớt ki hếq pỡq luat cruang Si-lasi cớp cruang Bam-phuli; chơ toâq pỡ vil Mi-ra tâng cruang Li-sia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Tâng vil ki, án ca sốt muoi culám tahan chuaq tuoc canŏ́h ễn. Toâq án ramóh muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri ễ pỡq chu cruang I-tali; chơ án yỗn hếq chỗn tâng tuoc ki.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Tỡ dáng sếq tangái noâng hếq ngcuai pỡq. Coat lứq cuyal phát. Mán tỡ toâq pỡ vil Cơ-nit. Ma vớt ki cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq hếq pỡq luat ntốq noau dŏq Sal-môn pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt ễn.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Hếq pỡq pễr tor dỡq coah pưn cỗn Crêt, cớp hếq pachốq tuoc bân ntốq dỡq viq ving cheq vil Lasê.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Hếq ỡt dũn lứq tâng vil ki; chơ hếq yoc ễ pỡq ễn, ma casâi ki khoiq cheq nheq cumo chơ. Casâi ki paloŏng mia choân lứq, cớp cuyal rapuq; coat lứq pỡq na tuoc. Ngkíq Phau-lô sưoq alới neq: “Sễm ai ơi!
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Khân hái pỡq tễ ntốq nâi sanua, cứq chanchớm hái ramóh sa‑ữi túh coat. Tỡ bữn pứt ống crơng cớp tuoc sâng, ma tỗ hái la cuchĩt tê.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ma cũai sốt muoi culám tahan ki tỡ bữn noap santoiq Phau-lô atỡng. Án noap santoiq cũai dững tuoc, cớp cũai ncháu tuoc.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ntốq dỡq viq ving ki tỡ bữn o dŏq tuoc tâng casâi sangễt. Ngkíq moâm alới sarhống máh cũai ca ễ pỡq tâng tuoc ki, bữn clứng hỡn tễ cũai yoc ễ pỡq. Alới cutóng ễ pỡq pỡ vil Phê-nit tâng cỗn Crêt. Alới yoc ễ ỡt vil ki tâng casâi sangễt, yuaq vil ki bữn ntốq viq ving o hỡn tễ vil Lasê.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Tữ alới hữm cuyal phát laviei o, máh cũai tâng tuoc ki chanchớm têq pỡq. Ngkíq alới leh tuoc, chơ hếq pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ma tỡ bữn dũn noâng cuyal rapuq hâp lứq tễ angia cỗn Crêt ki.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Cớp cuyal ki clúh tuoc rêng lứq. Ngkíq hếq tỡ têq abĩat noâng tuoc hếq, yuaq cuyal ỡt dững níc tuoc hếq.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ngkíq tuoc hếq pỡq luat coah angia pưn cỗn cớt bữn ramứh Co-da. Ỡt ngki cuyal laviei bĩq. Ngkíq tuoc cacớt hếq ti coah clĩ, hếq riap âc achỗn tâng tuoc toâr hếq ễn.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Moâm hếq achỗn tuoc cacớt ki, chơ hếq ĩt proat, tán tuoc toâr ễn, ngcŏh án pacháh. Cũai dững tuoc hếq, ngcŏh tuoc hếq mut bân ntốq sa‑ữi chũah, noau dŏq Sir-tơ. Ngkíq alới yial máh aroâiq noau yoang tâng tuoc yỗn cuyal clúh dững. Chơ alới tỡ bữn voah noâng tuoc; alới ĩt ống cuyal dững sâng.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Máh tangái parnỡ cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq máh cũai dững tuoc hếq voang asễng nheq máh crơng alới patiang tâng dỡq. Alới ễq tuoc cỡt nghễl.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Chơ máh tangái pra ễn, hếq voang dếh aroâiq cớp sarva tâng dỡq.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Sa‑ữi tangái chơ, hếq tỡ bữn hữm noâng moat mandang cớp mantỗr, yuaq rapuq hâp lứq. Hếq tỡ bữn ngcuang têq bữn tamoong noâng.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Khoiq sa‑ữi tangái chơ hếq tỡ bữn chi-cha ntrớu. Ngkíq Phau-lô tayứng yáng moat nheq cũai tâng tuoc hếq, cớp án atỡng alới ki neq: “Sễm ai ơi! Khân anhia trĩh parnai cứq atỡng tễ nhũang, anhia tỡ bữn loŏh tễ cỗn Crêt ki. Chơ hái tỡ bữn ramóh túh coat nâi, cớp crơng hái la tỡ bữn pứt.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ma sanua anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Nheq náq hái ca ỡt tâng tuoc nâi tỡ bữn noau cuchĩt. Ma pứt ống tuoc sâng.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Anhia khoiq dáng chơ cứq la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ. Sadâu mahái bữn ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ cứq.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Án atỡng cứq neq: ‘Phau-lô ơi! Mới chỗi ngcŏh ntrớu. Cóq mới ramóh puo Rô-ma. Cỗ Yiang Sursĩ ayooq lứq mới, ngkíq án chuai nheq tữh cũai ca ỡt parnơi cớp mới tâng tuoc nâi, yỗn tỡ bữn cuchĩt.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ngkíq sễm ai ơi, anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Cứq sa‑âm samoât samơi máh santoiq Yiang Sursĩ ữq cớp cứq. Lứq án táq nheq máh ŏ́c ki.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ma cuyal nâi lứq dững hái toâq pỡ muoi cỗn; chơ hái raclŏ́ng nheq chu cỗn ki.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nheq muoi chít la pỗn tangái cuyal dững tứng-tooc tuoc hếq pỡq tâng dỡq mưt Atria-tic. Tâng sadâu muoi chít la pỗn, cheq muoi mpứt, cũai dững tuoc hếq chanchớm tuoc khoiq cheq toâq tor chơ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Ngkíq alới chiaq dỡq, yoc ễ dáng maléq yarũ. Toâq alới dáng dỡq ki yarũ bar chít achoang. Alới pỡq bĩq ễn, alới chiaq sĩa, chơ alới dáng dỡq ki yarũ muoi chít la sỡng achoang.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Alới ngcŏh tuoc hếq clúh tamáu, chơ cỡt pacháh. Alới bữn pỗn cốc tac ntâng, ngkíq alới chŏ́q panũar; chơ alới apŏ́ng tac ki tễ soi tuoc tâng dỡq, ễq tuoc ỡt dớng muoi ntốq. Cớp alới câu níc ễq yỗn poang chái.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Máh cũai ca dững tuoc hếq asễng loah tuoc cớt tâng dỡq. Alới pai alới yoc ễ apŏ́ng cốc tac canŏ́h hỡ tâng dỡq cheq plỡ tuoc. Ma alới táq nan sâng, ŏ́c lứq la alới ễ lúh luoiq tễ tuoc.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ma Phau-lô atỡng nheq máh tahan tâng tuoc hếq neq: “Khân cũai dững tuoc hái ma tỡ bữn ỡt níc tâng tuoc, nheq tữh anhia lứq cuchĩt nheq.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ngkíq cũai tahan cứt panũar noau chŏ́q tuoc cớt ki; chơ alới táh loâng.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Sadâu ki khoiq cheq ễ poang, Phau-lô atỡng yỗn nheq náq cũai tâng tuoc ki chi-cha dỗi. Án pai neq: “Khoiq nheq muoi chít la pỗn sadâu chơ anhia tỡ bữn cha ntrớu.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Cứq sễq anhia cha yỗn têq anhia tamoong. Lứq samoât anhia tỡ bữn bớc chũl ntrớu.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Moâm Phau-lô pai ngkíq, án ĩt bễng; chơ án câu sa‑ỡn Yiang Sursĩ yáng moat nheq tữh cũai tâng tuoc ki. Moâm ki án pĩh bễng, cớp án cha.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tữ alới ki hữm Phau-lô táq ngkíq, alới sâng bũi tê tâng mứt alới. Ngkíq alới cha tê.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Tâng tuoc hếq bữn bar culám tapul chít tapoât náq.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Moâm nheq tữh cũai ki cha pasâi, chơ hếq apŏ́ng táh nheq saro tễ tuoc, ễq yỗn tuoc cỡt nghễl loah.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Toâq poang tarưp, nheq tữh cũai tâng tuoc hếq tỡ bữn noau dáng tháng tor ki. Ma cũai dững tuoc hữm muoi ntốq viq ving tâng tor ki. Alới cutóng dững tuoc amut tâng viq ving ki.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Alới cứt táh chíq panũar chŏ́q cốc tac yỗn satooh chíq tâng dỡq. Cớp alới leh chíq acán abĩat tuoc ki. Alới chỗn yoang loah aroâiq tâng plỡ tuoc yỗn cuyal clúh dững, ễq tuoc hếq pỡq tanoang chu tor ntốq bữn viq ving ki.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ma tuoc hếq cál tâng chũah. Chơ samoât noau chi-chít plỡ tuoc tâng chũah tưng loâng. Cớp yoah soi tuoc dỡq lampoâp níc; chơ táq yỗn soi tuoc cỡt pacháh nheq.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ngkíq tahan tâng tuoc hếq, alới chanchớm yoc ễ cachĩt nheq máh cũai tũ tâng tuoc ki. Alới ngcŏh cũai tũ ki lôi chu tor, chơ lúh chíq chu canŏ́h.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Ma cũai sốt tahan ki, án tỡ ễq noau cachĩt Phau-lô. Ngkíq án tỡ yỗn tahan cachĩt máh cũai tũ. Chơ án ớn máh cũai tâng tuoc, aléq dáng lôi, ki pŏ́ng nhũang cớp lôi chu tor.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Máh cũai tỡ dáng lôi, án ớn alới ĩt pian cớp crơng ca chuai yỗn alới têq lôi amut chu tor. Ngkíq nheq náq hếq toâq nheq pỡ tor. Aléq la tỡ bữn bớc chũl ntrớu mŏ.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.