Atos 27
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Toâq cũai sốt ki thrũan cơiq Phau-lô pỡ cruang I-tali, cứq Luca pỡq cớp Phau-lô tê. Cũai sốt ki chiau Phau-lô cớp máh cũai tũ canŏ́h pỡ Yulơ, la cũai sốt muoi culám náq tahan. Tỗp sốt tahan ca noau dŏq Tỗp Acu-tơ.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Hếq chỗn tuoc tâng vil A-tramit. Tuoc nâi ễ pỡq chu máh vil ca ỡt cheq tor dỡq mưt tâng cruang Asia. Bữn manoaq yớu pỡq cớp hếq, ramứh Ari-tac tễ vil Tê-salô-naca, cruang Ma-sadôn.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Máh tangái parnỡ hếq toâq pỡ vil Sadôn. Yulơ sâng ayooq táq Phau-lô; chơ án yỗn Phau-lô pỡq sa‑óh yớu án tâng vil ki, cớp yỗn yớu Phau-lô chuai án.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Chơ hếq loŏh tễ vil Sadôn, ma cuyal phát hâp lứq ễ dững dếh tuoc. Ngkíq tuoc hếq pỡq viaq coah cỗn Sip-rơ coah angia mandang loŏh.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Vớt ki hếq pỡq luat cruang Si-lasi cớp cruang Bam-phuli; chơ toâq pỡ vil Mi-ra tâng cruang Li-sia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tâng vil ki, án ca sốt muoi culám tahan chuaq tuoc canŏ́h ễn. Toâq án ramóh muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri ễ pỡq chu cruang I-tali; chơ án yỗn hếq chỗn tâng tuoc ki.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tỡ dáng sếq tangái noâng hếq ngcuai pỡq. Coat lứq cuyal phát. Mán tỡ toâq pỡ vil Cơ-nit. Ma vớt ki cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq hếq pỡq luat ntốq noau dŏq Sal-môn pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt ễn.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Hếq pỡq pễr tor dỡq coah pưn cỗn Crêt, cớp hếq pachốq tuoc bân ntốq dỡq viq ving cheq vil Lasê.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Hếq ỡt dũn lứq tâng vil ki; chơ hếq yoc ễ pỡq ễn, ma casâi ki khoiq cheq nheq cumo chơ. Casâi ki paloŏng mia choân lứq, cớp cuyal rapuq; coat lứq pỡq na tuoc. Ngkíq Phau-lô sưoq alới neq: “Sễm ai ơi!
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Khân hái pỡq tễ ntốq nâi sanua, cứq chanchớm hái ramóh sa‑ữi túh coat. Tỡ bữn pứt ống crơng cớp tuoc sâng, ma tỗ hái la cuchĩt tê.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ma cũai sốt muoi culám tahan ki tỡ bữn noap santoiq Phau-lô atỡng. Án noap santoiq cũai dững tuoc, cớp cũai ncháu tuoc.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ntốq dỡq viq ving ki tỡ bữn o dŏq tuoc tâng casâi sangễt. Ngkíq moâm alới sarhống máh cũai ca ễ pỡq tâng tuoc ki, bữn clứng hỡn tễ cũai yoc ễ pỡq. Alới cutóng ễ pỡq pỡ vil Phê-nit tâng cỗn Crêt. Alới yoc ễ ỡt vil ki tâng casâi sangễt, yuaq vil ki bữn ntốq viq ving o hỡn tễ vil Lasê.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tữ alới hữm cuyal phát laviei o, máh cũai tâng tuoc ki chanchớm têq pỡq. Ngkíq alới leh tuoc, chơ hếq pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Ma tỡ bữn dũn noâng cuyal rapuq hâp lứq tễ angia cỗn Crêt ki.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Cớp cuyal ki clúh tuoc rêng lứq. Ngkíq hếq tỡ têq abĩat noâng tuoc hếq, yuaq cuyal ỡt dững níc tuoc hếq.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ngkíq tuoc hếq pỡq luat coah angia pưn cỗn cớt bữn ramứh Co-da. Ỡt ngki cuyal laviei bĩq. Ngkíq tuoc cacớt hếq ti coah clĩ, hếq riap âc achỗn tâng tuoc toâr hếq ễn.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Moâm hếq achỗn tuoc cacớt ki, chơ hếq ĩt proat, tán tuoc toâr ễn, ngcŏh án pacháh. Cũai dững tuoc hếq, ngcŏh tuoc hếq mut bân ntốq sa‑ữi chũah, noau dŏq Sir-tơ. Ngkíq alới yial máh aroâiq noau yoang tâng tuoc yỗn cuyal clúh dững. Chơ alới tỡ bữn voah noâng tuoc; alới ĩt ống cuyal dững sâng.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Máh tangái parnỡ cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq máh cũai dững tuoc hếq voang asễng nheq máh crơng alới patiang tâng dỡq. Alới ễq tuoc cỡt nghễl.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Chơ máh tangái pra ễn, hếq voang dếh aroâiq cớp sarva tâng dỡq.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Sa‑ữi tangái chơ, hếq tỡ bữn hữm noâng moat mandang cớp mantỗr, yuaq rapuq hâp lứq. Hếq tỡ bữn ngcuang têq bữn tamoong noâng.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Khoiq sa‑ữi tangái chơ hếq tỡ bữn chi-cha ntrớu. Ngkíq Phau-lô tayứng yáng moat nheq cũai tâng tuoc hếq, cớp án atỡng alới ki neq: “Sễm ai ơi! Khân anhia trĩh parnai cứq atỡng tễ nhũang, anhia tỡ bữn loŏh tễ cỗn Crêt ki. Chơ hái tỡ bữn ramóh túh coat nâi, cớp crơng hái la tỡ bữn pứt.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Ma sanua anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Nheq náq hái ca ỡt tâng tuoc nâi tỡ bữn noau cuchĩt. Ma pứt ống tuoc sâng.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Anhia khoiq dáng chơ cứq la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ. Sadâu mahái bữn ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ cứq.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Án atỡng cứq neq: ‘Phau-lô ơi! Mới chỗi ngcŏh ntrớu. Cóq mới ramóh puo Rô-ma. Cỗ Yiang Sursĩ ayooq lứq mới, ngkíq án chuai nheq tữh cũai ca ỡt parnơi cớp mới tâng tuoc nâi, yỗn tỡ bữn cuchĩt.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ngkíq sễm ai ơi, anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Cứq sa‑âm samoât samơi máh santoiq Yiang Sursĩ ữq cớp cứq. Lứq án táq nheq máh ŏ́c ki.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Ma cuyal nâi lứq dững hái toâq pỡ muoi cỗn; chơ hái raclŏ́ng nheq chu cỗn ki.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Nheq muoi chít la pỗn tangái cuyal dững tứng-tooc tuoc hếq pỡq tâng dỡq mưt Atria-tic. Tâng sadâu muoi chít la pỗn, cheq muoi mpứt, cũai dững tuoc hếq chanchớm tuoc khoiq cheq toâq tor chơ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ngkíq alới chiaq dỡq, yoc ễ dáng maléq yarũ. Toâq alới dáng dỡq ki yarũ bar chít achoang. Alới pỡq bĩq ễn, alới chiaq sĩa, chơ alới dáng dỡq ki yarũ muoi chít la sỡng achoang.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Alới ngcŏh tuoc hếq clúh tamáu, chơ cỡt pacháh. Alới bữn pỗn cốc tac ntâng, ngkíq alới chŏ́q panũar; chơ alới apŏ́ng tac ki tễ soi tuoc tâng dỡq, ễq tuoc ỡt dớng muoi ntốq. Cớp alới câu níc ễq yỗn poang chái.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Máh cũai ca dững tuoc hếq asễng loah tuoc cớt tâng dỡq. Alới pai alới yoc ễ apŏ́ng cốc tac canŏ́h hỡ tâng dỡq cheq plỡ tuoc. Ma alới táq nan sâng, ŏ́c lứq la alới ễ lúh luoiq tễ tuoc.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ma Phau-lô atỡng nheq máh tahan tâng tuoc hếq neq: “Khân cũai dững tuoc hái ma tỡ bữn ỡt níc tâng tuoc, nheq tữh anhia lứq cuchĩt nheq.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ngkíq cũai tahan cứt panũar noau chŏ́q tuoc cớt ki; chơ alới táh loâng.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Sadâu ki khoiq cheq ễ poang, Phau-lô atỡng yỗn nheq náq cũai tâng tuoc ki chi-cha dỗi. Án pai neq: “Khoiq nheq muoi chít la pỗn sadâu chơ anhia tỡ bữn cha ntrớu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Cứq sễq anhia cha yỗn têq anhia tamoong. Lứq samoât anhia tỡ bữn bớc chũl ntrớu.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Moâm Phau-lô pai ngkíq, án ĩt bễng; chơ án câu sa‑ỡn Yiang Sursĩ yáng moat nheq tữh cũai tâng tuoc ki. Moâm ki án pĩh bễng, cớp án cha.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tữ alới ki hữm Phau-lô táq ngkíq, alới sâng bũi tê tâng mứt alới. Ngkíq alới cha tê.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tâng tuoc hếq bữn bar culám tapul chít tapoât náq.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Moâm nheq tữh cũai ki cha pasâi, chơ hếq apŏ́ng táh nheq saro tễ tuoc, ễq yỗn tuoc cỡt nghễl loah.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Toâq poang tarưp, nheq tữh cũai tâng tuoc hếq tỡ bữn noau dáng tháng tor ki. Ma cũai dững tuoc hữm muoi ntốq viq ving tâng tor ki. Alới cutóng dững tuoc amut tâng viq ving ki.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Alới cứt táh chíq panũar chŏ́q cốc tac yỗn satooh chíq tâng dỡq. Cớp alới leh chíq acán abĩat tuoc ki. Alới chỗn yoang loah aroâiq tâng plỡ tuoc yỗn cuyal clúh dững, ễq tuoc hếq pỡq tanoang chu tor ntốq bữn viq ving ki.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ma tuoc hếq cál tâng chũah. Chơ samoât noau chi-chít plỡ tuoc tâng chũah tưng loâng. Cớp yoah soi tuoc dỡq lampoâp níc; chơ táq yỗn soi tuoc cỡt pacháh nheq.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ngkíq tahan tâng tuoc hếq, alới chanchớm yoc ễ cachĩt nheq máh cũai tũ tâng tuoc ki. Alới ngcŏh cũai tũ ki lôi chu tor, chơ lúh chíq chu canŏ́h.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ma cũai sốt tahan ki, án tỡ ễq noau cachĩt Phau-lô. Ngkíq án tỡ yỗn tahan cachĩt máh cũai tũ. Chơ án ớn máh cũai tâng tuoc, aléq dáng lôi, ki pŏ́ng nhũang cớp lôi chu tor.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Máh cũai tỡ dáng lôi, án ớn alới ĩt pian cớp crơng ca chuai yỗn alới têq lôi amut chu tor. Ngkíq nheq náq hếq toâq nheq pỡ tor. Aléq la tỡ bữn bớc chũl ntrớu mŏ.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.