Atos 27

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Toâq cũai sốt ki thrũan cơiq Phau-lô pỡ cruang I-tali, cứq Luca pỡq cớp Phau-lô tê. Cũai sốt ki chiau Phau-lô cớp máh cũai tũ canŏ́h pỡ Yulơ, la cũai sốt muoi culám náq tahan. Tỗp sốt tahan ca noau dŏq Tỗp Acu-tơ.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Hếq chỗn tuoc tâng vil A-tramit. Tuoc nâi ễ pỡq chu máh vil ca ỡt cheq tor dỡq mưt tâng cruang Asia. Bữn manoaq yớu pỡq cớp hếq, ramứh Ari-tac tễ vil Tê-salô-naca, cruang Ma-sadôn.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Máh tangái parnỡ hếq toâq pỡ vil Sadôn. Yulơ sâng ayooq táq Phau-lô; chơ án yỗn Phau-lô pỡq sa‑óh yớu án tâng vil ki, cớp yỗn yớu Phau-lô chuai án.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Chơ hếq loŏh tễ vil Sadôn, ma cuyal phát hâp lứq ễ dững dếh tuoc. Ngkíq tuoc hếq pỡq viaq coah cỗn Sip-rơ coah angia mandang loŏh.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Vớt ki hếq pỡq luat cruang Si-lasi cớp cruang Bam-phuli; chơ toâq pỡ vil Mi-ra tâng cruang Li-sia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tâng vil ki, án ca sốt muoi culám tahan chuaq tuoc canŏ́h ễn. Toâq án ramóh muoi lám tuoc ca toâq tễ vil Alec-santri ễ pỡq chu cruang I-tali; chơ án yỗn hếq chỗn tâng tuoc ki.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tỡ dáng sếq tangái noâng hếq ngcuai pỡq. Coat lứq cuyal phát. Mán tỡ toâq pỡ vil Cơ-nit. Ma vớt ki cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq hếq pỡq luat ntốq noau dŏq Sal-môn pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt ễn.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Hếq pỡq pễr tor dỡq coah pưn cỗn Crêt, cớp hếq pachốq tuoc bân ntốq dỡq viq ving cheq vil Lasê.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Hếq ỡt dũn lứq tâng vil ki; chơ hếq yoc ễ pỡq ễn, ma casâi ki khoiq cheq nheq cumo chơ. Casâi ki paloŏng mia choân lứq, cớp cuyal rapuq; coat lứq pỡq na tuoc. Ngkíq Phau-lô sưoq alới neq: “Sễm ai ơi!
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Khân hái pỡq tễ ntốq nâi sanua, cứq chanchớm hái ramóh sa‑ữi túh coat. Tỡ bữn pứt ống crơng cớp tuoc sâng, ma tỗ hái la cuchĩt tê.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ma cũai sốt muoi culám tahan ki tỡ bữn noap santoiq Phau-lô atỡng. Án noap santoiq cũai dững tuoc, cớp cũai ncháu tuoc.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ntốq dỡq viq ving ki tỡ bữn o dŏq tuoc tâng casâi sangễt. Ngkíq moâm alới sarhống máh cũai ca ễ pỡq tâng tuoc ki, bữn clứng hỡn tễ cũai yoc ễ pỡq. Alới cutóng ễ pỡq pỡ vil Phê-nit tâng cỗn Crêt. Alới yoc ễ ỡt vil ki tâng casâi sangễt, yuaq vil ki bữn ntốq viq ving o hỡn tễ vil Lasê.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tữ alới hữm cuyal phát laviei o, máh cũai tâng tuoc ki chanchớm têq pỡq. Ngkíq alới leh tuoc, chơ hếq pỡq cheq tor dỡq cỗn Crêt.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ma tỡ bữn dũn noâng cuyal rapuq hâp lứq tễ angia cỗn Crêt ki.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Cớp cuyal ki clúh tuoc rêng lứq. Ngkíq hếq tỡ têq abĩat noâng tuoc hếq, yuaq cuyal ỡt dững níc tuoc hếq.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ngkíq tuoc hếq pỡq luat coah angia pưn cỗn cớt bữn ramứh Co-da. Ỡt ngki cuyal laviei bĩq. Ngkíq tuoc cacớt hếq ti coah clĩ, hếq riap âc achỗn tâng tuoc toâr hếq ễn.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Moâm hếq achỗn tuoc cacớt ki, chơ hếq ĩt proat, tán tuoc toâr ễn, ngcŏh án pacháh. Cũai dững tuoc hếq, ngcŏh tuoc hếq mut bân ntốq sa‑ữi chũah, noau dŏq Sir-tơ. Ngkíq alới yial máh aroâiq noau yoang tâng tuoc yỗn cuyal clúh dững. Chơ alới tỡ bữn voah noâng tuoc; alới ĩt ống cuyal dững sâng.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Máh tangái parnỡ cuyal phát hâp lứq ễn. Ngkíq máh cũai dững tuoc hếq voang asễng nheq máh crơng alới patiang tâng dỡq. Alới ễq tuoc cỡt nghễl.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Chơ máh tangái pra ễn, hếq voang dếh aroâiq cớp sarva tâng dỡq.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Sa‑ữi tangái chơ, hếq tỡ bữn hữm noâng moat mandang cớp mantỗr, yuaq rapuq hâp lứq. Hếq tỡ bữn ngcuang têq bữn tamoong noâng.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Khoiq sa‑ữi tangái chơ hếq tỡ bữn chi-cha ntrớu. Ngkíq Phau-lô tayứng yáng moat nheq cũai tâng tuoc hếq, cớp án atỡng alới ki neq: “Sễm ai ơi! Khân anhia trĩh parnai cứq atỡng tễ nhũang, anhia tỡ bữn loŏh tễ cỗn Crêt ki. Chơ hái tỡ bữn ramóh túh coat nâi, cớp crơng hái la tỡ bữn pứt.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ma sanua anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Nheq náq hái ca ỡt tâng tuoc nâi tỡ bữn noau cuchĩt. Ma pứt ống tuoc sâng.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Anhia khoiq dáng chơ cứq la cũai táq ranáq Yiang Sursĩ. Sadâu mahái bữn ranễng Yiang Sursĩ tễ paloŏng toâq pỡ cứq.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Án atỡng cứq neq: ‘Phau-lô ơi! Mới chỗi ngcŏh ntrớu. Cóq mới ramóh puo Rô-ma. Cỗ Yiang Sursĩ ayooq lứq mới, ngkíq án chuai nheq tữh cũai ca ỡt parnơi cớp mới tâng tuoc nâi, yỗn tỡ bữn cuchĩt.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ngkíq sễm ai ơi, anhia chỗi ngcŏh ntrớu. Cứq sa‑âm samoât samơi máh santoiq Yiang Sursĩ ữq cớp cứq. Lứq án táq nheq máh ŏ́c ki.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ma cuyal nâi lứq dững hái toâq pỡ muoi cỗn; chơ hái raclŏ́ng nheq chu cỗn ki.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Nheq muoi chít la pỗn tangái cuyal dững tứng-tooc tuoc hếq pỡq tâng dỡq mưt Atria-tic. Tâng sadâu muoi chít la pỗn, cheq muoi mpứt, cũai dững tuoc hếq chanchớm tuoc khoiq cheq toâq tor chơ.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ngkíq alới chiaq dỡq, yoc ễ dáng maléq yarũ. Toâq alới dáng dỡq ki yarũ bar chít achoang. Alới pỡq bĩq ễn, alới chiaq sĩa, chơ alới dáng dỡq ki yarũ muoi chít la sỡng achoang.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Alới ngcŏh tuoc hếq clúh tamáu, chơ cỡt pacháh. Alới bữn pỗn cốc tac ntâng, ngkíq alới chŏ́q panũar; chơ alới apŏ́ng tac ki tễ soi tuoc tâng dỡq, ễq tuoc ỡt dớng muoi ntốq. Cớp alới câu níc ễq yỗn poang chái.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Máh cũai ca dững tuoc hếq asễng loah tuoc cớt tâng dỡq. Alới pai alới yoc ễ apŏ́ng cốc tac canŏ́h hỡ tâng dỡq cheq plỡ tuoc. Ma alới táq nan sâng, ŏ́c lứq la alới ễ lúh luoiq tễ tuoc.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ma Phau-lô atỡng nheq máh tahan tâng tuoc hếq neq: “Khân cũai dững tuoc hái ma tỡ bữn ỡt níc tâng tuoc, nheq tữh anhia lứq cuchĩt nheq.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ngkíq cũai tahan cứt panũar noau chŏ́q tuoc cớt ki; chơ alới táh loâng.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Sadâu ki khoiq cheq ễ poang, Phau-lô atỡng yỗn nheq náq cũai tâng tuoc ki chi-cha dỗi. Án pai neq: “Khoiq nheq muoi chít la pỗn sadâu chơ anhia tỡ bữn cha ntrớu.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Cứq sễq anhia cha yỗn têq anhia tamoong. Lứq samoât anhia tỡ bữn bớc chũl ntrớu.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Moâm Phau-lô pai ngkíq, án ĩt bễng; chơ án câu sa‑ỡn Yiang Sursĩ yáng moat nheq tữh cũai tâng tuoc ki. Moâm ki án pĩh bễng, cớp án cha.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Tữ alới ki hữm Phau-lô táq ngkíq, alới sâng bũi tê tâng mứt alới. Ngkíq alới cha tê.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tâng tuoc hếq bữn bar culám tapul chít tapoât náq.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Moâm nheq tữh cũai ki cha pasâi, chơ hếq apŏ́ng táh nheq saro tễ tuoc, ễq yỗn tuoc cỡt nghễl loah.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Toâq poang tarưp, nheq tữh cũai tâng tuoc hếq tỡ bữn noau dáng tháng tor ki. Ma cũai dững tuoc hữm muoi ntốq viq ving tâng tor ki. Alới cutóng dững tuoc amut tâng viq ving ki.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Alới cứt táh chíq panũar chŏ́q cốc tac yỗn satooh chíq tâng dỡq. Cớp alới leh chíq acán abĩat tuoc ki. Alới chỗn yoang loah aroâiq tâng plỡ tuoc yỗn cuyal clúh dững, ễq tuoc hếq pỡq tanoang chu tor ntốq bữn viq ving ki.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ma tuoc hếq cál tâng chũah. Chơ samoât noau chi-chít plỡ tuoc tâng chũah tưng loâng. Cớp yoah soi tuoc dỡq lampoâp níc; chơ táq yỗn soi tuoc cỡt pacháh nheq.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ngkíq tahan tâng tuoc hếq, alới chanchớm yoc ễ cachĩt nheq máh cũai tũ tâng tuoc ki. Alới ngcŏh cũai tũ ki lôi chu tor, chơ lúh chíq chu canŏ́h.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ma cũai sốt tahan ki, án tỡ ễq noau cachĩt Phau-lô. Ngkíq án tỡ yỗn tahan cachĩt máh cũai tũ. Chơ án ớn máh cũai tâng tuoc, aléq dáng lôi, ki pŏ́ng nhũang cớp lôi chu tor.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Máh cũai tỡ dáng lôi, án ớn alới ĩt pian cớp crơng ca chuai yỗn alới têq lôi amut chu tor. Ngkíq nheq náq hếq toâq nheq pỡ tor. Aléq la tỡ bữn bớc chũl ntrớu mŏ.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.