Atos 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Moâm ki Phau-lô cớp Si-la pỡq loah chu vil Der-bơ cớp vil Lutrơ. Tâng vil Lutrơ alới ramóh manoaq tễ tỗp puai Yê-su ramứh Ti-muthê. Mpiq án la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su. Ma mpoaq Ti-muthê la cũai Créc.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tỗp puai Yê-su tâng vil Lutrơ cớp vil I-cuni, alới khễn Ti-muthê, pai án la cũai patoat lứq.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ngkíq Phau-lô yoc ễ dững Ti-muthê pỡq cớp alới. Ma nhũang alới loŏh tê vil ki, Phau-lô yỗn Ti-muthê táq rit cứt puai phễp rit I-sarel. Phau-lô táq tếc ngkíq yuaq tâng sa‑ữi ntốq alới yoc ễ pỡq bữn sa‑ữi cũai I-sarel. Cớp Phau-lô ngcŏh alới ki tỡ ễq Ti-muthê, yuaq alới dáng mpoaq án la cũai Créc, tỡ cỡn cũai I-sarel.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tữ alới mut máh vil, alới atỡng tỗp puai Yê-su tễ máh ŏ́c tỗp ayững atĩ Yê-su cớp máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Yaru-salem khoiq pruam chơ yỗn cũai tỡ cỡn cũai I-sarel têq táq puai.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ngkíq tỗp sa‑âm Yê-su tâng máh vil ki sa‑âm pacái lứq ễn. Cớp cu rangái bữn sa‑ữi náq cũai mut sa‑âm.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Raviei Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn Phau-lô cớp yớu án mut atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang Asia. Ngkíq alới pỡq chu cruang Phu-rayia cớp cruang Ca-lati.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Tữ alới toâq pỡ raloan cruang Mi-sia, alới yoc ễ mut tâng cruang Bi-thuni, ma Raviei Yiang Sursĩ tỡ yỗn alới mut.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ngkíq alới pỡq luat cruang Mi-sia cớp mut tâng vil Trô-at.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Toâq sadâu Yiang Sursĩ sapáh yỗn Phau-lô hữm manoaq samiang tễ cruang Ma-sadôn. Cũai ki tayứng cuclỗiq chóq Phau-lô neq: “Sễq mới toâq pỡ cruang Ma-sadôn, chuai hếq nứng!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Toâq Phau-lô hữm samiang ki, Phau-lô cớp yớu án, dếh cứq Luca, hếq thrũan pỡq chu cruang Ma-sadôn. Hếq chanchớm lứq samoât Yiang Sursĩ yoc hếq pỡq atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang ki.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Chơ hếq chỗn tuoc tâng vil Trô-at, pỡq chu cỗn Samô-trasơ. Máh tangái parnỡ ễn hếq toâq pỡ vil Nĩa-buli, cruang Ma-sadôn.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq pỡq chu vil Phi-lip. Vil Phi-lip la vil toâr tâng cruang Ma-sadôn. Cũai Rô-ma cỡt sốt tâng vil Phi-lip.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Toâq Tangái Rlu hếq loŏh tễ vil cớp pỡq chu dỡq tũm. Cheq tor dỡq tũm nâi tỗp I-sarel dốq rôm câu. Hếq tacu cớp atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt yỗn máh mansễm rôm ngki.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Tâng tỗp ki bữn manoaq mansễm tễ vil Thia-turơ, ramứh Li-dia. Án chếq aroâiq santứm ễng cát o lứq. Án la cũai sang Yiang Sursĩ tê. Cớp Yiang Sursĩ pớh mứt pahỡm án yỗn án noap ĩt máh ŏ́c Phau-lô atỡng alới.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ngkíq Li-dia cớp nheq dống sũ án roap batễm. Moâm ki án sễq tễ hếq neq: “Khân anhia chanchớm cứq lứq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq sễq anhia mut ỡt tâng dống cứq.”
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Bữn muoi tangái, bo hếq pỡq chu ntốq hếq dốq rôm câu, hếq ramóh manoaq mansễm sũl ca bữn yiang sâuq payốh án. Mansễm nâi cỡt mo moâiq-mư, cớp ncháu án bữn sa‑ữi práq tễ ranáq án táq.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Án puai Phau-lô cớp hếq, cớp án pai casang lứq neq: “Cũai nâi lứq táq ranáq Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, cớp alới atỡng anhia tễ ngê Yiang Sursĩ têq chuai amoong anhia.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Mansễm nâi atỡng ngkíq níc khoiq sa‑ữi tangái chơ. Ma Phau-lô sâng pê tamứng án ỡt atỡng níc ngkíq; chơ Phau-lô píh nhêng chu án, cớp pai chóq yiang sâuq ki neq: “Nhơ ramứh Yê-su Crĩt, cứq ớn mới loŏh toâp tễ tỗ mansễm nâi.”
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Tữ máh cũai ncháu mansễm ki dáng alới tỡ bữn bữn noâng práq tễ mansễm ki cỡt mo moâiq-mư, alới cỗp Phau-lô cớp Si-la. Chơ alới âc bar náq ki dững chu ntốq cũai sốt ỡt.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Toâq alới ramóh cũai sốt, chơ alới atỡng neq: “Bar náq nâi la cũai tễ tỗp I-sarel. Sanua alới radững clứng cũai táq choac tâng vil hái.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Alới atỡng phễp rit mpha tễ phễp rit cruang hái. Hái la cũai Rô-ma; hái tỡ têq puai phễp rit alới atỡng.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Clứng lứq cũai proai rôm parnơi ễ táq Phau-lô cớp Si-la. Cớp cũai sốt ki ớn noau rứt tampâc alới cớp toân alới.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Moâm noau toân hâp lứq, chơ alới nhoat amut tâng cuaq tũ. Cớp cũai sốt patâp án ca ndỡm cuaq, cóq kĩaq bar náq nâi yỗn samoât.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ngkíq cũai ndỡm cuaq tũ ki chóq Phau-lô cớp Si-la tâng muoi clống cuaq ca khâm lứq. Án sacáp ayững alới toâq anúh.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Sadâu ki, toâq muoi mpứt, Phau-lô cớp Si-la câu cớp ũat khễn Yiang Sursĩ. Máh cũai tũ canŏ́h tâng cuaq ki sâng alới táq ngkíq.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ma bo ki toâp cutễq cacưt hâp lứq. Nheq cuaq ki cỡt cacưt cớp máh ngoah toong cuaq tũ cỡt samoât noau pớh. Máh sái-sô noau sacáp cũai tũ cỡt rakiaq nheq.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Tữ cũai ndỡm cuaq tũ ki tamỡ, án hữm ngoah toong raplớh. Ngkíq án thot dau tễ sor ễ choat tỗ án bữm, yuaq án chanchớm máh cũai tũ khoiq racláh nheq chơ.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ma Phau-lô pai casang lứq neq: “Mới chỗi yác! Nheq náq hếq noâng tâng cuaq!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Chơ cũai ndỡm cuaq ki arô yỗn noau dững tabong chu án. Án lúh amut chu cuaq chái lứq. Án sâng croŏq lứq cớp cangcoaih. Án sacốh racớl yáng moat Phau-lô cớp Si-la.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Án dững aloŏh alới tễ cuaq, cớp án blớh alới neq: “Yớu ơi! Cứq cóq táq nŏ́q yỗn cứq bữn tamoong mantái?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Alới ta‑ỡi án neq: “Cóq mới sa‑âm Yê-su, Ncháu hái, chơ mới cớp dống sũ mới lứq bữn tamoong mantái.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Moâm ki, alới atỡng án cớp nheq dống sũ án parnai o tễ Yê-su Crĩt.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sadâu ki noâng dĩ dớc, cũai ndỡm cuaq ki dững rahâu tahâu bớc alới. Moâm án tahâu, chơ án cớp nheq dống sũ án roap batễm.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Moâm ki án dững Phau-lô cớp Si-la mut tâng dống án, cớp án aloŏh crơng sana yỗn alới cha. Án cớp nheq dống sũ án sa‑âm Yiang Sursĩ; ngkíq alới sâng bũi óh lứq.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Toâq poang tarưp parnỡ, máh cũai sốt tâng vil ki ớn cũai pỡq atỡng cũai ndỡm cuaq tũ yỗn acláh Phau-lô cớp Si-la.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Chơ cũai ndỡm cuaq tũ ki atỡng Phau-lô neq: “Máh cũai sốt ớn cứq acláh anhia. Sanua anhia loŏh tễ nâi. Pỡ léq anhia ễ pỡq, ki anhia pỡq ien khễ nơ.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ma Phau-lô atỡng alới ca toâq dững parnai cũai sốt ki neq: “Hếq la cũai Rô-ma tê. Tễ nhũang máh cũai sốt tỡ yũah radáng ŏ́c lôih hếq, ma nŏ́q coâp lứq alới toân hếq yỗn clứng cũai hữm. Cớp alới chóq hếq tâng cuaq tũ. Sanua alới yoc ễ acláh hếq, ma alới táq clỡp tỡ ễq cũai canŏ́h dáng. Hếq tỡ bữn pruam máh cũai sốt táq ngkíq. Alới táq tỡ pĩeiq chóq hếq la cũai Rô-ma. Khân alới yoc ễ acláh hếq, cóq alới toâq acláh bữm.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Chơ máh cũai dững santoiq cũai sốt ki chu atỡng loah cũai sốt tễ máh santoiq Phau-lô patâp alới. Tữ máh cũai sốt dáng Phau-lô cớp Si-la la cũai Rô-ma, ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Chơ máh cũai sốt ki pỡq toâp chu cuaq tũ sễq lôih Phau-lô cớp Si-la, cớp sễq alới loŏh chíq tễ vil ki.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ngkíq Phau-lô cớp Si-la loŏh tễ cuaq tũ, cớp mut tâng dống Li-dia. Tâng dống ki alới rôm cớp atỡng máh tỗp puai Yê-su yỗn sa‑âm samoât lứq ễn. Moâm alới atỡng, chơ alới loŏh tễ vil ki.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.