Atos 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Moâm ki Phau-lô cớp Si-la pỡq loah chu vil Der-bơ cớp vil Lutrơ. Tâng vil Lutrơ alới ramóh manoaq tễ tỗp puai Yê-su ramứh Ti-muthê. Mpiq án la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su. Ma mpoaq Ti-muthê la cũai Créc.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Tỗp puai Yê-su tâng vil Lutrơ cớp vil I-cuni, alới khễn Ti-muthê, pai án la cũai patoat lứq.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ngkíq Phau-lô yoc ễ dững Ti-muthê pỡq cớp alới. Ma nhũang alới loŏh tê vil ki, Phau-lô yỗn Ti-muthê táq rit cứt puai phễp rit I-sarel. Phau-lô táq tếc ngkíq yuaq tâng sa‑ữi ntốq alới yoc ễ pỡq bữn sa‑ữi cũai I-sarel. Cớp Phau-lô ngcŏh alới ki tỡ ễq Ti-muthê, yuaq alới dáng mpoaq án la cũai Créc, tỡ cỡn cũai I-sarel.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tữ alới mut máh vil, alới atỡng tỗp puai Yê-su tễ máh ŏ́c tỗp ayững atĩ Yê-su cớp máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Yaru-salem khoiq pruam chơ yỗn cũai tỡ cỡn cũai I-sarel têq táq puai.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ngkíq tỗp sa‑âm Yê-su tâng máh vil ki sa‑âm pacái lứq ễn. Cớp cu rangái bữn sa‑ữi náq cũai mut sa‑âm.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Raviei Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn Phau-lô cớp yớu án mut atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang Asia. Ngkíq alới pỡq chu cruang Phu-rayia cớp cruang Ca-lati.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Tữ alới toâq pỡ raloan cruang Mi-sia, alới yoc ễ mut tâng cruang Bi-thuni, ma Raviei Yiang Sursĩ tỡ yỗn alới mut.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Ngkíq alới pỡq luat cruang Mi-sia cớp mut tâng vil Trô-at.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Toâq sadâu Yiang Sursĩ sapáh yỗn Phau-lô hữm manoaq samiang tễ cruang Ma-sadôn. Cũai ki tayứng cuclỗiq chóq Phau-lô neq: “Sễq mới toâq pỡ cruang Ma-sadôn, chuai hếq nứng!”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Toâq Phau-lô hữm samiang ki, Phau-lô cớp yớu án, dếh cứq Luca, hếq thrũan pỡq chu cruang Ma-sadôn. Hếq chanchớm lứq samoât Yiang Sursĩ yoc hếq pỡq atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang ki.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Chơ hếq chỗn tuoc tâng vil Trô-at, pỡq chu cỗn Samô-trasơ. Máh tangái parnỡ ễn hếq toâq pỡ vil Nĩa-buli, cruang Ma-sadôn.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq pỡq chu vil Phi-lip. Vil Phi-lip la vil toâr tâng cruang Ma-sadôn. Cũai Rô-ma cỡt sốt tâng vil Phi-lip.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Toâq Tangái Rlu hếq loŏh tễ vil cớp pỡq chu dỡq tũm. Cheq tor dỡq tũm nâi tỗp I-sarel dốq rôm câu. Hếq tacu cớp atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt yỗn máh mansễm rôm ngki.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Tâng tỗp ki bữn manoaq mansễm tễ vil Thia-turơ, ramứh Li-dia. Án chếq aroâiq santứm ễng cát o lứq. Án la cũai sang Yiang Sursĩ tê. Cớp Yiang Sursĩ pớh mứt pahỡm án yỗn án noap ĩt máh ŏ́c Phau-lô atỡng alới.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ngkíq Li-dia cớp nheq dống sũ án roap batễm. Moâm ki án sễq tễ hếq neq: “Khân anhia chanchớm cứq lứq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq sễq anhia mut ỡt tâng dống cứq.”
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Bữn muoi tangái, bo hếq pỡq chu ntốq hếq dốq rôm câu, hếq ramóh manoaq mansễm sũl ca bữn yiang sâuq payốh án. Mansễm nâi cỡt mo moâiq-mư, cớp ncháu án bữn sa‑ữi práq tễ ranáq án táq.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Án puai Phau-lô cớp hếq, cớp án pai casang lứq neq: “Cũai nâi lứq táq ranáq Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, cớp alới atỡng anhia tễ ngê Yiang Sursĩ têq chuai amoong anhia.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Mansễm nâi atỡng ngkíq níc khoiq sa‑ữi tangái chơ. Ma Phau-lô sâng pê tamứng án ỡt atỡng níc ngkíq; chơ Phau-lô píh nhêng chu án, cớp pai chóq yiang sâuq ki neq: “Nhơ ramứh Yê-su Crĩt, cứq ớn mới loŏh toâp tễ tỗ mansễm nâi.”
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Tữ máh cũai ncháu mansễm ki dáng alới tỡ bữn bữn noâng práq tễ mansễm ki cỡt mo moâiq-mư, alới cỗp Phau-lô cớp Si-la. Chơ alới âc bar náq ki dững chu ntốq cũai sốt ỡt.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Toâq alới ramóh cũai sốt, chơ alới atỡng neq: “Bar náq nâi la cũai tễ tỗp I-sarel. Sanua alới radững clứng cũai táq choac tâng vil hái.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Alới atỡng phễp rit mpha tễ phễp rit cruang hái. Hái la cũai Rô-ma; hái tỡ têq puai phễp rit alới atỡng.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Clứng lứq cũai proai rôm parnơi ễ táq Phau-lô cớp Si-la. Cớp cũai sốt ki ớn noau rứt tampâc alới cớp toân alới.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Moâm noau toân hâp lứq, chơ alới nhoat amut tâng cuaq tũ. Cớp cũai sốt patâp án ca ndỡm cuaq, cóq kĩaq bar náq nâi yỗn samoât.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ngkíq cũai ndỡm cuaq tũ ki chóq Phau-lô cớp Si-la tâng muoi clống cuaq ca khâm lứq. Án sacáp ayững alới toâq anúh.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Sadâu ki, toâq muoi mpứt, Phau-lô cớp Si-la câu cớp ũat khễn Yiang Sursĩ. Máh cũai tũ canŏ́h tâng cuaq ki sâng alới táq ngkíq.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ma bo ki toâp cutễq cacưt hâp lứq. Nheq cuaq ki cỡt cacưt cớp máh ngoah toong cuaq tũ cỡt samoât noau pớh. Máh sái-sô noau sacáp cũai tũ cỡt rakiaq nheq.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Tữ cũai ndỡm cuaq tũ ki tamỡ, án hữm ngoah toong raplớh. Ngkíq án thot dau tễ sor ễ choat tỗ án bữm, yuaq án chanchớm máh cũai tũ khoiq racláh nheq chơ.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Ma Phau-lô pai casang lứq neq: “Mới chỗi yác! Nheq náq hếq noâng tâng cuaq!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Chơ cũai ndỡm cuaq ki arô yỗn noau dững tabong chu án. Án lúh amut chu cuaq chái lứq. Án sâng croŏq lứq cớp cangcoaih. Án sacốh racớl yáng moat Phau-lô cớp Si-la.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Án dững aloŏh alới tễ cuaq, cớp án blớh alới neq: “Yớu ơi! Cứq cóq táq nŏ́q yỗn cứq bữn tamoong mantái?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Alới ta‑ỡi án neq: “Cóq mới sa‑âm Yê-su, Ncháu hái, chơ mới cớp dống sũ mới lứq bữn tamoong mantái.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Moâm ki, alới atỡng án cớp nheq dống sũ án parnai o tễ Yê-su Crĩt.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Sadâu ki noâng dĩ dớc, cũai ndỡm cuaq ki dững rahâu tahâu bớc alới. Moâm án tahâu, chơ án cớp nheq dống sũ án roap batễm.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Moâm ki án dững Phau-lô cớp Si-la mut tâng dống án, cớp án aloŏh crơng sana yỗn alới cha. Án cớp nheq dống sũ án sa‑âm Yiang Sursĩ; ngkíq alới sâng bũi óh lứq.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Toâq poang tarưp parnỡ, máh cũai sốt tâng vil ki ớn cũai pỡq atỡng cũai ndỡm cuaq tũ yỗn acláh Phau-lô cớp Si-la.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Chơ cũai ndỡm cuaq tũ ki atỡng Phau-lô neq: “Máh cũai sốt ớn cứq acláh anhia. Sanua anhia loŏh tễ nâi. Pỡ léq anhia ễ pỡq, ki anhia pỡq ien khễ nơ.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Ma Phau-lô atỡng alới ca toâq dững parnai cũai sốt ki neq: “Hếq la cũai Rô-ma tê. Tễ nhũang máh cũai sốt tỡ yũah radáng ŏ́c lôih hếq, ma nŏ́q coâp lứq alới toân hếq yỗn clứng cũai hữm. Cớp alới chóq hếq tâng cuaq tũ. Sanua alới yoc ễ acláh hếq, ma alới táq clỡp tỡ ễq cũai canŏ́h dáng. Hếq tỡ bữn pruam máh cũai sốt táq ngkíq. Alới táq tỡ pĩeiq chóq hếq la cũai Rô-ma. Khân alới yoc ễ acláh hếq, cóq alới toâq acláh bữm.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Chơ máh cũai dững santoiq cũai sốt ki chu atỡng loah cũai sốt tễ máh santoiq Phau-lô patâp alới. Tữ máh cũai sốt dáng Phau-lô cớp Si-la la cũai Rô-ma, ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Chơ máh cũai sốt ki pỡq toâp chu cuaq tũ sễq lôih Phau-lô cớp Si-la, cớp sễq alới loŏh chíq tễ vil ki.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ngkíq Phau-lô cớp Si-la loŏh tễ cuaq tũ, cớp mut tâng dống Li-dia. Tâng dống ki alới rôm cớp atỡng máh tỗp puai Yê-su yỗn sa‑âm samoât lứq ễn. Moâm alới atỡng, chơ alới loŏh tễ vil ki.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.