Atos 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Moâm ki Phau-lô cớp Si-la pỡq loah chu vil Der-bơ cớp vil Lutrơ. Tâng vil Lutrơ alới ramóh manoaq tễ tỗp puai Yê-su ramứh Ti-muthê. Mpiq án la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su. Ma mpoaq Ti-muthê la cũai Créc.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tỗp puai Yê-su tâng vil Lutrơ cớp vil I-cuni, alới khễn Ti-muthê, pai án la cũai patoat lứq.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Ngkíq Phau-lô yoc ễ dững Ti-muthê pỡq cớp alới. Ma nhũang alới loŏh tê vil ki, Phau-lô yỗn Ti-muthê táq rit cứt puai phễp rit I-sarel. Phau-lô táq tếc ngkíq yuaq tâng sa‑ữi ntốq alới yoc ễ pỡq bữn sa‑ữi cũai I-sarel. Cớp Phau-lô ngcŏh alới ki tỡ ễq Ti-muthê, yuaq alới dáng mpoaq án la cũai Créc, tỡ cỡn cũai I-sarel.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tữ alới mut máh vil, alới atỡng tỗp puai Yê-su tễ máh ŏ́c tỗp ayững atĩ Yê-su cớp máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Yaru-salem khoiq pruam chơ yỗn cũai tỡ cỡn cũai I-sarel têq táq puai.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ngkíq tỗp sa‑âm Yê-su tâng máh vil ki sa‑âm pacái lứq ễn. Cớp cu rangái bữn sa‑ữi náq cũai mut sa‑âm.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Raviei Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn Phau-lô cớp yớu án mut atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang Asia. Ngkíq alới pỡq chu cruang Phu-rayia cớp cruang Ca-lati.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Tữ alới toâq pỡ raloan cruang Mi-sia, alới yoc ễ mut tâng cruang Bi-thuni, ma Raviei Yiang Sursĩ tỡ yỗn alới mut.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Ngkíq alới pỡq luat cruang Mi-sia cớp mut tâng vil Trô-at.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Toâq sadâu Yiang Sursĩ sapáh yỗn Phau-lô hữm manoaq samiang tễ cruang Ma-sadôn. Cũai ki tayứng cuclỗiq chóq Phau-lô neq: “Sễq mới toâq pỡ cruang Ma-sadôn, chuai hếq nứng!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Toâq Phau-lô hữm samiang ki, Phau-lô cớp yớu án, dếh cứq Luca, hếq thrũan pỡq chu cruang Ma-sadôn. Hếq chanchớm lứq samoât Yiang Sursĩ yoc hếq pỡq atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang ki.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Chơ hếq chỗn tuoc tâng vil Trô-at, pỡq chu cỗn Samô-trasơ. Máh tangái parnỡ ễn hếq toâq pỡ vil Nĩa-buli, cruang Ma-sadôn.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq pỡq chu vil Phi-lip. Vil Phi-lip la vil toâr tâng cruang Ma-sadôn. Cũai Rô-ma cỡt sốt tâng vil Phi-lip.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Toâq Tangái Rlu hếq loŏh tễ vil cớp pỡq chu dỡq tũm. Cheq tor dỡq tũm nâi tỗp I-sarel dốq rôm câu. Hếq tacu cớp atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt yỗn máh mansễm rôm ngki.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tâng tỗp ki bữn manoaq mansễm tễ vil Thia-turơ, ramứh Li-dia. Án chếq aroâiq santứm ễng cát o lứq. Án la cũai sang Yiang Sursĩ tê. Cớp Yiang Sursĩ pớh mứt pahỡm án yỗn án noap ĩt máh ŏ́c Phau-lô atỡng alới.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Ngkíq Li-dia cớp nheq dống sũ án roap batễm. Moâm ki án sễq tễ hếq neq: “Khân anhia chanchớm cứq lứq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq sễq anhia mut ỡt tâng dống cứq.”
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Bữn muoi tangái, bo hếq pỡq chu ntốq hếq dốq rôm câu, hếq ramóh manoaq mansễm sũl ca bữn yiang sâuq payốh án. Mansễm nâi cỡt mo moâiq-mư, cớp ncháu án bữn sa‑ữi práq tễ ranáq án táq.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Án puai Phau-lô cớp hếq, cớp án pai casang lứq neq: “Cũai nâi lứq táq ranáq Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, cớp alới atỡng anhia tễ ngê Yiang Sursĩ têq chuai amoong anhia.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Mansễm nâi atỡng ngkíq níc khoiq sa‑ữi tangái chơ. Ma Phau-lô sâng pê tamứng án ỡt atỡng níc ngkíq; chơ Phau-lô píh nhêng chu án, cớp pai chóq yiang sâuq ki neq: “Nhơ ramứh Yê-su Crĩt, cứq ớn mới loŏh toâp tễ tỗ mansễm nâi.”
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tữ máh cũai ncháu mansễm ki dáng alới tỡ bữn bữn noâng práq tễ mansễm ki cỡt mo moâiq-mư, alới cỗp Phau-lô cớp Si-la. Chơ alới âc bar náq ki dững chu ntốq cũai sốt ỡt.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Toâq alới ramóh cũai sốt, chơ alới atỡng neq: “Bar náq nâi la cũai tễ tỗp I-sarel. Sanua alới radững clứng cũai táq choac tâng vil hái.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Alới atỡng phễp rit mpha tễ phễp rit cruang hái. Hái la cũai Rô-ma; hái tỡ têq puai phễp rit alới atỡng.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Clứng lứq cũai proai rôm parnơi ễ táq Phau-lô cớp Si-la. Cớp cũai sốt ki ớn noau rứt tampâc alới cớp toân alới.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Moâm noau toân hâp lứq, chơ alới nhoat amut tâng cuaq tũ. Cớp cũai sốt patâp án ca ndỡm cuaq, cóq kĩaq bar náq nâi yỗn samoât.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Ngkíq cũai ndỡm cuaq tũ ki chóq Phau-lô cớp Si-la tâng muoi clống cuaq ca khâm lứq. Án sacáp ayững alới toâq anúh.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Sadâu ki, toâq muoi mpứt, Phau-lô cớp Si-la câu cớp ũat khễn Yiang Sursĩ. Máh cũai tũ canŏ́h tâng cuaq ki sâng alới táq ngkíq.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ma bo ki toâp cutễq cacưt hâp lứq. Nheq cuaq ki cỡt cacưt cớp máh ngoah toong cuaq tũ cỡt samoât noau pớh. Máh sái-sô noau sacáp cũai tũ cỡt rakiaq nheq.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Tữ cũai ndỡm cuaq tũ ki tamỡ, án hữm ngoah toong raplớh. Ngkíq án thot dau tễ sor ễ choat tỗ án bữm, yuaq án chanchớm máh cũai tũ khoiq racláh nheq chơ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ma Phau-lô pai casang lứq neq: “Mới chỗi yác! Nheq náq hếq noâng tâng cuaq!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Chơ cũai ndỡm cuaq ki arô yỗn noau dững tabong chu án. Án lúh amut chu cuaq chái lứq. Án sâng croŏq lứq cớp cangcoaih. Án sacốh racớl yáng moat Phau-lô cớp Si-la.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Án dững aloŏh alới tễ cuaq, cớp án blớh alới neq: “Yớu ơi! Cứq cóq táq nŏ́q yỗn cứq bữn tamoong mantái?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Alới ta‑ỡi án neq: “Cóq mới sa‑âm Yê-su, Ncháu hái, chơ mới cớp dống sũ mới lứq bữn tamoong mantái.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Moâm ki, alới atỡng án cớp nheq dống sũ án parnai o tễ Yê-su Crĩt.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Sadâu ki noâng dĩ dớc, cũai ndỡm cuaq ki dững rahâu tahâu bớc alới. Moâm án tahâu, chơ án cớp nheq dống sũ án roap batễm.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Moâm ki án dững Phau-lô cớp Si-la mut tâng dống án, cớp án aloŏh crơng sana yỗn alới cha. Án cớp nheq dống sũ án sa‑âm Yiang Sursĩ; ngkíq alới sâng bũi óh lứq.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Toâq poang tarưp parnỡ, máh cũai sốt tâng vil ki ớn cũai pỡq atỡng cũai ndỡm cuaq tũ yỗn acláh Phau-lô cớp Si-la.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Chơ cũai ndỡm cuaq tũ ki atỡng Phau-lô neq: “Máh cũai sốt ớn cứq acláh anhia. Sanua anhia loŏh tễ nâi. Pỡ léq anhia ễ pỡq, ki anhia pỡq ien khễ nơ.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ma Phau-lô atỡng alới ca toâq dững parnai cũai sốt ki neq: “Hếq la cũai Rô-ma tê. Tễ nhũang máh cũai sốt tỡ yũah radáng ŏ́c lôih hếq, ma nŏ́q coâp lứq alới toân hếq yỗn clứng cũai hữm. Cớp alới chóq hếq tâng cuaq tũ. Sanua alới yoc ễ acláh hếq, ma alới táq clỡp tỡ ễq cũai canŏ́h dáng. Hếq tỡ bữn pruam máh cũai sốt táq ngkíq. Alới táq tỡ pĩeiq chóq hếq la cũai Rô-ma. Khân alới yoc ễ acláh hếq, cóq alới toâq acláh bữm.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Chơ máh cũai dững santoiq cũai sốt ki chu atỡng loah cũai sốt tễ máh santoiq Phau-lô patâp alới. Tữ máh cũai sốt dáng Phau-lô cớp Si-la la cũai Rô-ma, ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Chơ máh cũai sốt ki pỡq toâp chu cuaq tũ sễq lôih Phau-lô cớp Si-la, cớp sễq alới loŏh chíq tễ vil ki.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Ngkíq Phau-lô cớp Si-la loŏh tễ cuaq tũ, cớp mut tâng dống Li-dia. Tâng dống ki alới rôm cớp atỡng máh tỗp puai Yê-su yỗn sa‑âm samoât lứq ễn. Moâm alới atỡng, chơ alới loŏh tễ vil ki.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.