Atos 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Moâm ki Phau-lô cớp Si-la pỡq loah chu vil Der-bơ cớp vil Lutrơ. Tâng vil Lutrơ alới ramóh manoaq tễ tỗp puai Yê-su ramứh Ti-muthê. Mpiq án la cũai I-sarel ca khoiq sa‑âm Yê-su. Ma mpoaq Ti-muthê la cũai Créc.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Tỗp puai Yê-su tâng vil Lutrơ cớp vil I-cuni, alới khễn Ti-muthê, pai án la cũai patoat lứq.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ngkíq Phau-lô yoc ễ dững Ti-muthê pỡq cớp alới. Ma nhũang alới loŏh tê vil ki, Phau-lô yỗn Ti-muthê táq rit cứt puai phễp rit I-sarel. Phau-lô táq tếc ngkíq yuaq tâng sa‑ữi ntốq alới yoc ễ pỡq bữn sa‑ữi cũai I-sarel. Cớp Phau-lô ngcŏh alới ki tỡ ễq Ti-muthê, yuaq alới dáng mpoaq án la cũai Créc, tỡ cỡn cũai I-sarel.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tữ alới mut máh vil, alới atỡng tỗp puai Yê-su tễ máh ŏ́c tỗp ayững atĩ Yê-su cớp máh cũai sốt tỗp sa‑âm Yê-su tâng vil Yaru-salem khoiq pruam chơ yỗn cũai tỡ cỡn cũai I-sarel têq táq puai.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Ngkíq tỗp sa‑âm Yê-su tâng máh vil ki sa‑âm pacái lứq ễn. Cớp cu rangái bữn sa‑ữi náq cũai mut sa‑âm.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Raviei Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn Phau-lô cớp yớu án mut atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang Asia. Ngkíq alới pỡq chu cruang Phu-rayia cớp cruang Ca-lati.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Tữ alới toâq pỡ raloan cruang Mi-sia, alới yoc ễ mut tâng cruang Bi-thuni, ma Raviei Yiang Sursĩ tỡ yỗn alới mut.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ngkíq alới pỡq luat cruang Mi-sia cớp mut tâng vil Trô-at.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Toâq sadâu Yiang Sursĩ sapáh yỗn Phau-lô hữm manoaq samiang tễ cruang Ma-sadôn. Cũai ki tayứng cuclỗiq chóq Phau-lô neq: “Sễq mới toâq pỡ cruang Ma-sadôn, chuai hếq nứng!”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Toâq Phau-lô hữm samiang ki, Phau-lô cớp yớu án, dếh cứq Luca, hếq thrũan pỡq chu cruang Ma-sadôn. Hếq chanchớm lứq samoât Yiang Sursĩ yoc hếq pỡq atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt tâng cruang ki.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Chơ hếq chỗn tuoc tâng vil Trô-at, pỡq chu cỗn Samô-trasơ. Máh tangái parnỡ ễn hếq toâq pỡ vil Nĩa-buli, cruang Ma-sadôn.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Toâq hếq sễng tễ tuoc, hếq pỡq chu vil Phi-lip. Vil Phi-lip la vil toâr tâng cruang Ma-sadôn. Cũai Rô-ma cỡt sốt tâng vil Phi-lip.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Toâq Tangái Rlu hếq loŏh tễ vil cớp pỡq chu dỡq tũm. Cheq tor dỡq tũm nâi tỗp I-sarel dốq rôm câu. Hếq tacu cớp atỡng parnai o tễ Yê-su Crĩt yỗn máh mansễm rôm ngki.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Tâng tỗp ki bữn manoaq mansễm tễ vil Thia-turơ, ramứh Li-dia. Án chếq aroâiq santứm ễng cát o lứq. Án la cũai sang Yiang Sursĩ tê. Cớp Yiang Sursĩ pớh mứt pahỡm án yỗn án noap ĩt máh ŏ́c Phau-lô atỡng alới.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ngkíq Li-dia cớp nheq dống sũ án roap batễm. Moâm ki án sễq tễ hếq neq: “Khân anhia chanchớm cứq lứq sa‑âm Yê-su Crĩt, cứq sễq anhia mut ỡt tâng dống cứq.”
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Bữn muoi tangái, bo hếq pỡq chu ntốq hếq dốq rôm câu, hếq ramóh manoaq mansễm sũl ca bữn yiang sâuq payốh án. Mansễm nâi cỡt mo moâiq-mư, cớp ncháu án bữn sa‑ữi práq tễ ranáq án táq.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Án puai Phau-lô cớp hếq, cớp án pai casang lứq neq: “Cũai nâi lứq táq ranáq Yiang Sursĩ ca sốt clữi nheq tễ canŏ́h, cớp alới atỡng anhia tễ ngê Yiang Sursĩ têq chuai amoong anhia.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Mansễm nâi atỡng ngkíq níc khoiq sa‑ữi tangái chơ. Ma Phau-lô sâng pê tamứng án ỡt atỡng níc ngkíq; chơ Phau-lô píh nhêng chu án, cớp pai chóq yiang sâuq ki neq: “Nhơ ramứh Yê-su Crĩt, cứq ớn mới loŏh toâp tễ tỗ mansễm nâi.”
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Tữ máh cũai ncháu mansễm ki dáng alới tỡ bữn bữn noâng práq tễ mansễm ki cỡt mo moâiq-mư, alới cỗp Phau-lô cớp Si-la. Chơ alới âc bar náq ki dững chu ntốq cũai sốt ỡt.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Toâq alới ramóh cũai sốt, chơ alới atỡng neq: “Bar náq nâi la cũai tễ tỗp I-sarel. Sanua alới radững clứng cũai táq choac tâng vil hái.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Alới atỡng phễp rit mpha tễ phễp rit cruang hái. Hái la cũai Rô-ma; hái tỡ têq puai phễp rit alới atỡng.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Clứng lứq cũai proai rôm parnơi ễ táq Phau-lô cớp Si-la. Cớp cũai sốt ki ớn noau rứt tampâc alới cớp toân alới.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Moâm noau toân hâp lứq, chơ alới nhoat amut tâng cuaq tũ. Cớp cũai sốt patâp án ca ndỡm cuaq, cóq kĩaq bar náq nâi yỗn samoât.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ngkíq cũai ndỡm cuaq tũ ki chóq Phau-lô cớp Si-la tâng muoi clống cuaq ca khâm lứq. Án sacáp ayững alới toâq anúh.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Sadâu ki, toâq muoi mpứt, Phau-lô cớp Si-la câu cớp ũat khễn Yiang Sursĩ. Máh cũai tũ canŏ́h tâng cuaq ki sâng alới táq ngkíq.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ma bo ki toâp cutễq cacưt hâp lứq. Nheq cuaq ki cỡt cacưt cớp máh ngoah toong cuaq tũ cỡt samoât noau pớh. Máh sái-sô noau sacáp cũai tũ cỡt rakiaq nheq.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Tữ cũai ndỡm cuaq tũ ki tamỡ, án hữm ngoah toong raplớh. Ngkíq án thot dau tễ sor ễ choat tỗ án bữm, yuaq án chanchớm máh cũai tũ khoiq racláh nheq chơ.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ma Phau-lô pai casang lứq neq: “Mới chỗi yác! Nheq náq hếq noâng tâng cuaq!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Chơ cũai ndỡm cuaq ki arô yỗn noau dững tabong chu án. Án lúh amut chu cuaq chái lứq. Án sâng croŏq lứq cớp cangcoaih. Án sacốh racớl yáng moat Phau-lô cớp Si-la.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Án dững aloŏh alới tễ cuaq, cớp án blớh alới neq: “Yớu ơi! Cứq cóq táq nŏ́q yỗn cứq bữn tamoong mantái?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Alới ta‑ỡi án neq: “Cóq mới sa‑âm Yê-su, Ncháu hái, chơ mới cớp dống sũ mới lứq bữn tamoong mantái.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Moâm ki, alới atỡng án cớp nheq dống sũ án parnai o tễ Yê-su Crĩt.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Sadâu ki noâng dĩ dớc, cũai ndỡm cuaq ki dững rahâu tahâu bớc alới. Moâm án tahâu, chơ án cớp nheq dống sũ án roap batễm.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Moâm ki án dững Phau-lô cớp Si-la mut tâng dống án, cớp án aloŏh crơng sana yỗn alới cha. Án cớp nheq dống sũ án sa‑âm Yiang Sursĩ; ngkíq alới sâng bũi óh lứq.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Toâq poang tarưp parnỡ, máh cũai sốt tâng vil ki ớn cũai pỡq atỡng cũai ndỡm cuaq tũ yỗn acláh Phau-lô cớp Si-la.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Chơ cũai ndỡm cuaq tũ ki atỡng Phau-lô neq: “Máh cũai sốt ớn cứq acláh anhia. Sanua anhia loŏh tễ nâi. Pỡ léq anhia ễ pỡq, ki anhia pỡq ien khễ nơ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ma Phau-lô atỡng alới ca toâq dững parnai cũai sốt ki neq: “Hếq la cũai Rô-ma tê. Tễ nhũang máh cũai sốt tỡ yũah radáng ŏ́c lôih hếq, ma nŏ́q coâp lứq alới toân hếq yỗn clứng cũai hữm. Cớp alới chóq hếq tâng cuaq tũ. Sanua alới yoc ễ acláh hếq, ma alới táq clỡp tỡ ễq cũai canŏ́h dáng. Hếq tỡ bữn pruam máh cũai sốt táq ngkíq. Alới táq tỡ pĩeiq chóq hếq la cũai Rô-ma. Khân alới yoc ễ acláh hếq, cóq alới toâq acláh bữm.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Chơ máh cũai dững santoiq cũai sốt ki chu atỡng loah cũai sốt tễ máh santoiq Phau-lô patâp alới. Tữ máh cũai sốt dáng Phau-lô cớp Si-la la cũai Rô-ma, ngkíq alới sâng ngcŏh lứq.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Chơ máh cũai sốt ki pỡq toâp chu cuaq tũ sễq lôih Phau-lô cớp Si-la, cớp sễq alới loŏh chíq tễ vil ki.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Ngkíq Phau-lô cớp Si-la loŏh tễ cuaq tũ, cớp mut tâng dống Li-dia. Tâng dống ki alới rôm cớp atỡng máh tỗp puai Yê-su yỗn sa‑âm samoât lứq ễn. Moâm alới atỡng, chơ alới loŏh tễ vil ki.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.