Apocalipse 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong casang lứq tễ dống sang Yiang Sursĩ, atỡng tapul náq ranễng ki neq: “Cóq anhia pỡq tốh tâng cốc cutễq tapul tangan ca poân moang ramứh túh coat, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Chơ ranễng muoi pỡq tốh tễ tangan án tâng cutễq. Chơ máh cũai bữn tếc charán pla tâng tỗ alới, cớp alới ca sang rup charán pla cỡt bớc paldóng a‑ĩ lứq tâng tỗ alới.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Moâm ki, ranễng bar ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq mưt. Chơ dỡq mưt cỡt samoât aham cũai ca khoiq cuchĩt chơ. Cớp dũ acán tamoong ỡt tâng dỡq mưt ki cuchĩt nheq.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Moâm ki, ranễng pái ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq tũm cớp dỡq mec. Chơ dỡq ki cỡt aham.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Cứq sâng ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm dỡq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang ca tamoong sanua, cớp anhia khoiq tamoong tễ dâu lứq! Anhia la án ca bráh o lứq. Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq tanoang tapứng lứq,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 yuaq máh cũai ki khoiq cachĩt máh cũai puai ngê anhia cớp máh cũai tang bỗq anhia. Ngkíq lứq pĩeiq anhia yỗn alới nguaiq aham, yuaq alới khoiq táq tahóc aham cũai canŏ́h.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Moâm ki, cứq sâng sưong tễ prông sang pai neq: “Ơ Ncháu ơi! Anhia la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq! Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq pĩeiq cớp tanoang tapứng!”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Moâm ki, ranễng pỗn ễn tốh tễ tangan án tâng moat mandang. Chơ moat mandang bữn chớc têq táq cat tỗ cũai na ũih.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ngkíq máh cũai ũih cat, alới lóc acrieiq ramứh Yiang Sursĩ, án ca sốt máh ramứh túh coat nâi. Ma alới tỡ ễq ngin lôih alới, cớp tỡ ễq yám noap Yiang Sursĩ.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Moâm ki, ranễng sỡng ễn tốh tễ tangan án tâng ntốq charán pla tacu cỡt sốt. Chơ ntốq charán pla ndỡm ki cỡt canám nheq, cớp máh cũai ỡt ngki, alới carữot canễng tabang, cỗ sâng a‑ĩ lứq.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Cớp alới lóc acrieiq Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng, cỗ tian alới sâng a‑ĩ cớp cỗ tian alới bớc paldóng. Ma alới noâng tỡ ễq ngin lôih tễ máh ranáq sâuq alới khoiq táq.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Moâm ki, ranễng tapoât ễn tốh tễ tangan án tâng crỗng Ơ-phơ-rat. Chơ crỗng ki cỡt sarễt khỗ nheq, táq yỗn máh puo tễ angia mandang loŏh têq pỡq pha tâng ki dŏq rachíl.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Chơ cứq hữm pái yiang sâuq ca bữn roâp ariang cuat, loŏh tễ bỗq ngưoc tuang, charán pla, cớp cũai táq nan tang bỗq Yiang Sursĩ.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Yiang sâuq ki têq táq ranáq salễh cớp pỡq parỗm máh puo tễ dũ cruang yỗn pỡq chíl Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq tâng tangái parsốt.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Cứq sâng sưong Ncháu pai neq: “Cóq anhia tutuaiq nhêng níc! Cứq toâq samoât cũai savễng! Bốn lứq cũai aléq ỡt trỗl níc, cớp tỡ bữn tũot au, chơ pỡq bếq. Ngkíq tỡ bữn noau ramóh án ỡt mu rariat, cớp án tỡ bữn casiet ntrớu yáng moat cũai canŏ́h.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Pái yiang sâuq ki parỗm máh puo tâng ntốq cũai I-sarel dŏq Ar-ma-cadôn.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Moâm ki, ranễng tapul ễn tốh tễ tangan án tâng dĩ ria paloŏng cớp cutễq. Chơ bữn muoi sưong tễ cachơng puo tacu tâng dống sang Yiang Sursĩ pai neq: “Khoiq moâm chơ!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Chơ bữn lalieiq, bữn sa‑ữi sưong bubữr tandár, bữn sưong crứm casang lứq, cớp bữn cutễq cacưt hâp lứq. Tễ tangái Yiang Sursĩ tễng cũai, tỡ nai bữn cutễq cacưt hâp ngkíq; trỗ nâi cacưt hâp clữi tễ trỗ canŏ́h!
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Vil toâr ralốh cayoah cỡt pái pún. Cớp máh vil toâr tâng dũ cruang la ralốh tê. Yiang Sursĩ sanhữ vil toâr ki, la vil Ba-bulôn. Án yỗn vil ki nguaiq blŏ́ng tễ cachoc Yiang Sursĩ. Cachoc blŏ́ng ki sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq vil ki.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Dũ ntốq cỗn cỡt pứt nheq, cớp máh anũol cóh la tỡ bữn hữm noâng.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Cớp bữn prễl toâr lứq satooh tễ paloŏng pĩeiq tâng máh cũai. Muoi ŏ́c prễl ntâng ariang muoi cốc tamáu. Ngkíq máh cũai lóc acrieiq Yiang Sursĩ, cỗ tian prễl satooh pĩeiq alới, cớp alới sâng túh coat ntâng lứq.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.