Apocalipse 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong casang lứq tễ dống sang Yiang Sursĩ, atỡng tapul náq ranễng ki neq: “Cóq anhia pỡq tốh tâng cốc cutễq tapul tangan ca poân moang ramứh túh coat, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Chơ ranễng muoi pỡq tốh tễ tangan án tâng cutễq. Chơ máh cũai bữn tếc charán pla tâng tỗ alới, cớp alới ca sang rup charán pla cỡt bớc paldóng a‑ĩ lứq tâng tỗ alới.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Moâm ki, ranễng bar ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq mưt. Chơ dỡq mưt cỡt samoât aham cũai ca khoiq cuchĩt chơ. Cớp dũ acán tamoong ỡt tâng dỡq mưt ki cuchĩt nheq.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Moâm ki, ranễng pái ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq tũm cớp dỡq mec. Chơ dỡq ki cỡt aham.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Cứq sâng ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm dỡq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang ca tamoong sanua, cớp anhia khoiq tamoong tễ dâu lứq! Anhia la án ca bráh o lứq. Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq tanoang tapứng lứq,
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 yuaq máh cũai ki khoiq cachĩt máh cũai puai ngê anhia cớp máh cũai tang bỗq anhia. Ngkíq lứq pĩeiq anhia yỗn alới nguaiq aham, yuaq alới khoiq táq tahóc aham cũai canŏ́h.”
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Moâm ki, cứq sâng sưong tễ prông sang pai neq: “Ơ Ncháu ơi! Anhia la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq! Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq pĩeiq cớp tanoang tapứng!”
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Moâm ki, ranễng pỗn ễn tốh tễ tangan án tâng moat mandang. Chơ moat mandang bữn chớc têq táq cat tỗ cũai na ũih.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Ngkíq máh cũai ũih cat, alới lóc acrieiq ramứh Yiang Sursĩ, án ca sốt máh ramứh túh coat nâi. Ma alới tỡ ễq ngin lôih alới, cớp tỡ ễq yám noap Yiang Sursĩ.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Moâm ki, ranễng sỡng ễn tốh tễ tangan án tâng ntốq charán pla tacu cỡt sốt. Chơ ntốq charán pla ndỡm ki cỡt canám nheq, cớp máh cũai ỡt ngki, alới carữot canễng tabang, cỗ sâng a‑ĩ lứq.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Cớp alới lóc acrieiq Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng, cỗ tian alới sâng a‑ĩ cớp cỗ tian alới bớc paldóng. Ma alới noâng tỡ ễq ngin lôih tễ máh ranáq sâuq alới khoiq táq.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Moâm ki, ranễng tapoât ễn tốh tễ tangan án tâng crỗng Ơ-phơ-rat. Chơ crỗng ki cỡt sarễt khỗ nheq, táq yỗn máh puo tễ angia mandang loŏh têq pỡq pha tâng ki dŏq rachíl.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Chơ cứq hữm pái yiang sâuq ca bữn roâp ariang cuat, loŏh tễ bỗq ngưoc tuang, charán pla, cớp cũai táq nan tang bỗq Yiang Sursĩ.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Yiang sâuq ki têq táq ranáq salễh cớp pỡq parỗm máh puo tễ dũ cruang yỗn pỡq chíl Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq tâng tangái parsốt.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cứq sâng sưong Ncháu pai neq: “Cóq anhia tutuaiq nhêng níc! Cứq toâq samoât cũai savễng! Bốn lứq cũai aléq ỡt trỗl níc, cớp tỡ bữn tũot au, chơ pỡq bếq. Ngkíq tỡ bữn noau ramóh án ỡt mu rariat, cớp án tỡ bữn casiet ntrớu yáng moat cũai canŏ́h.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Pái yiang sâuq ki parỗm máh puo tâng ntốq cũai I-sarel dŏq Ar-ma-cadôn.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Moâm ki, ranễng tapul ễn tốh tễ tangan án tâng dĩ ria paloŏng cớp cutễq. Chơ bữn muoi sưong tễ cachơng puo tacu tâng dống sang Yiang Sursĩ pai neq: “Khoiq moâm chơ!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Chơ bữn lalieiq, bữn sa‑ữi sưong bubữr tandár, bữn sưong crứm casang lứq, cớp bữn cutễq cacưt hâp lứq. Tễ tangái Yiang Sursĩ tễng cũai, tỡ nai bữn cutễq cacưt hâp ngkíq; trỗ nâi cacưt hâp clữi tễ trỗ canŏ́h!
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Vil toâr ralốh cayoah cỡt pái pún. Cớp máh vil toâr tâng dũ cruang la ralốh tê. Yiang Sursĩ sanhữ vil toâr ki, la vil Ba-bulôn. Án yỗn vil ki nguaiq blŏ́ng tễ cachoc Yiang Sursĩ. Cachoc blŏ́ng ki sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq vil ki.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Dũ ntốq cỗn cỡt pứt nheq, cớp máh anũol cóh la tỡ bữn hữm noâng.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Cớp bữn prễl toâr lứq satooh tễ paloŏng pĩeiq tâng máh cũai. Muoi ŏ́c prễl ntâng ariang muoi cốc tamáu. Ngkíq máh cũai lóc acrieiq Yiang Sursĩ, cỗ tian prễl satooh pĩeiq alới, cớp alới sâng túh coat ntâng lứq.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.