Apocalipse 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong casang lứq tễ dống sang Yiang Sursĩ, atỡng tapul náq ranễng ki neq: “Cóq anhia pỡq tốh tâng cốc cutễq tapul tangan ca poân moang ramứh túh coat, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Chơ ranễng muoi pỡq tốh tễ tangan án tâng cutễq. Chơ máh cũai bữn tếc charán pla tâng tỗ alới, cớp alới ca sang rup charán pla cỡt bớc paldóng a‑ĩ lứq tâng tỗ alới.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Moâm ki, ranễng bar ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq mưt. Chơ dỡq mưt cỡt samoât aham cũai ca khoiq cuchĩt chơ. Cớp dũ acán tamoong ỡt tâng dỡq mưt ki cuchĩt nheq.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Moâm ki, ranễng pái ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq tũm cớp dỡq mec. Chơ dỡq ki cỡt aham.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Cứq sâng ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm dỡq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang ca tamoong sanua, cớp anhia khoiq tamoong tễ dâu lứq! Anhia la án ca bráh o lứq. Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq tanoang tapứng lứq,
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 yuaq máh cũai ki khoiq cachĩt máh cũai puai ngê anhia cớp máh cũai tang bỗq anhia. Ngkíq lứq pĩeiq anhia yỗn alới nguaiq aham, yuaq alới khoiq táq tahóc aham cũai canŏ́h.”
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Moâm ki, cứq sâng sưong tễ prông sang pai neq: “Ơ Ncháu ơi! Anhia la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq! Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq pĩeiq cớp tanoang tapứng!”
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Moâm ki, ranễng pỗn ễn tốh tễ tangan án tâng moat mandang. Chơ moat mandang bữn chớc têq táq cat tỗ cũai na ũih.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ngkíq máh cũai ũih cat, alới lóc acrieiq ramứh Yiang Sursĩ, án ca sốt máh ramứh túh coat nâi. Ma alới tỡ ễq ngin lôih alới, cớp tỡ ễq yám noap Yiang Sursĩ.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Moâm ki, ranễng sỡng ễn tốh tễ tangan án tâng ntốq charán pla tacu cỡt sốt. Chơ ntốq charán pla ndỡm ki cỡt canám nheq, cớp máh cũai ỡt ngki, alới carữot canễng tabang, cỗ sâng a‑ĩ lứq.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Cớp alới lóc acrieiq Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng, cỗ tian alới sâng a‑ĩ cớp cỗ tian alới bớc paldóng. Ma alới noâng tỡ ễq ngin lôih tễ máh ranáq sâuq alới khoiq táq.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Moâm ki, ranễng tapoât ễn tốh tễ tangan án tâng crỗng Ơ-phơ-rat. Chơ crỗng ki cỡt sarễt khỗ nheq, táq yỗn máh puo tễ angia mandang loŏh têq pỡq pha tâng ki dŏq rachíl.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Chơ cứq hữm pái yiang sâuq ca bữn roâp ariang cuat, loŏh tễ bỗq ngưoc tuang, charán pla, cớp cũai táq nan tang bỗq Yiang Sursĩ.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Yiang sâuq ki têq táq ranáq salễh cớp pỡq parỗm máh puo tễ dũ cruang yỗn pỡq chíl Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq tâng tangái parsốt.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cứq sâng sưong Ncháu pai neq: “Cóq anhia tutuaiq nhêng níc! Cứq toâq samoât cũai savễng! Bốn lứq cũai aléq ỡt trỗl níc, cớp tỡ bữn tũot au, chơ pỡq bếq. Ngkíq tỡ bữn noau ramóh án ỡt mu rariat, cớp án tỡ bữn casiet ntrớu yáng moat cũai canŏ́h.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Pái yiang sâuq ki parỗm máh puo tâng ntốq cũai I-sarel dŏq Ar-ma-cadôn.
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Moâm ki, ranễng tapul ễn tốh tễ tangan án tâng dĩ ria paloŏng cớp cutễq. Chơ bữn muoi sưong tễ cachơng puo tacu tâng dống sang Yiang Sursĩ pai neq: “Khoiq moâm chơ!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Chơ bữn lalieiq, bữn sa‑ữi sưong bubữr tandár, bữn sưong crứm casang lứq, cớp bữn cutễq cacưt hâp lứq. Tễ tangái Yiang Sursĩ tễng cũai, tỡ nai bữn cutễq cacưt hâp ngkíq; trỗ nâi cacưt hâp clữi tễ trỗ canŏ́h!
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Vil toâr ralốh cayoah cỡt pái pún. Cớp máh vil toâr tâng dũ cruang la ralốh tê. Yiang Sursĩ sanhữ vil toâr ki, la vil Ba-bulôn. Án yỗn vil ki nguaiq blŏ́ng tễ cachoc Yiang Sursĩ. Cachoc blŏ́ng ki sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq vil ki.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Dũ ntốq cỗn cỡt pứt nheq, cớp máh anũol cóh la tỡ bữn hữm noâng.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Cớp bữn prễl toâr lứq satooh tễ paloŏng pĩeiq tâng máh cũai. Muoi ŏ́c prễl ntâng ariang muoi cốc tamáu. Ngkíq máh cũai lóc acrieiq Yiang Sursĩ, cỗ tian prễl satooh pĩeiq alới, cớp alới sâng túh coat ntâng lứq.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.