Apocalipse 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Moâm ki, cứq sâng muoi sưong casang lứq tễ dống sang Yiang Sursĩ, atỡng tapul náq ranễng ki neq: “Cóq anhia pỡq tốh tâng cốc cutễq tapul tangan ca poân moang ramứh túh coat, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Chơ ranễng muoi pỡq tốh tễ tangan án tâng cutễq. Chơ máh cũai bữn tếc charán pla tâng tỗ alới, cớp alới ca sang rup charán pla cỡt bớc paldóng a‑ĩ lứq tâng tỗ alới.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Moâm ki, ranễng bar ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq mưt. Chơ dỡq mưt cỡt samoât aham cũai ca khoiq cuchĩt chơ. Cớp dũ acán tamoong ỡt tâng dỡq mưt ki cuchĩt nheq.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Moâm ki, ranễng pái ễn tốh tễ tangan án tâng dỡq tũm cớp dỡq mec. Chơ dỡq ki cỡt aham.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Cứq sâng ranễng Yiang Sursĩ ca ndỡm dỡq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang ca tamoong sanua, cớp anhia khoiq tamoong tễ dâu lứq! Anhia la án ca bráh o lứq. Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq tanoang tapứng lứq,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 yuaq máh cũai ki khoiq cachĩt máh cũai puai ngê anhia cớp máh cũai tang bỗq anhia. Ngkíq lứq pĩeiq anhia yỗn alới nguaiq aham, yuaq alới khoiq táq tahóc aham cũai canŏ́h.”
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Moâm ki, cứq sâng sưong tễ prông sang pai neq: “Ơ Ncháu ơi! Anhia la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq! Máh ranáq anhia táq cũai, anhia táq pĩeiq cớp tanoang tapứng!”
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Moâm ki, ranễng pỗn ễn tốh tễ tangan án tâng moat mandang. Chơ moat mandang bữn chớc têq táq cat tỗ cũai na ũih.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ngkíq máh cũai ũih cat, alới lóc acrieiq ramứh Yiang Sursĩ, án ca sốt máh ramứh túh coat nâi. Ma alới tỡ ễq ngin lôih alới, cớp tỡ ễq yám noap Yiang Sursĩ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Moâm ki, ranễng sỡng ễn tốh tễ tangan án tâng ntốq charán pla tacu cỡt sốt. Chơ ntốq charán pla ndỡm ki cỡt canám nheq, cớp máh cũai ỡt ngki, alới carữot canễng tabang, cỗ sâng a‑ĩ lứq.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Cớp alới lóc acrieiq Yiang Sursĩ ca ỡt tâng paloŏng, cỗ tian alới sâng a‑ĩ cớp cỗ tian alới bớc paldóng. Ma alới noâng tỡ ễq ngin lôih tễ máh ranáq sâuq alới khoiq táq.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Moâm ki, ranễng tapoât ễn tốh tễ tangan án tâng crỗng Ơ-phơ-rat. Chơ crỗng ki cỡt sarễt khỗ nheq, táq yỗn máh puo tễ angia mandang loŏh têq pỡq pha tâng ki dŏq rachíl.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Chơ cứq hữm pái yiang sâuq ca bữn roâp ariang cuat, loŏh tễ bỗq ngưoc tuang, charán pla, cớp cũai táq nan tang bỗq Yiang Sursĩ.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Yiang sâuq ki têq táq ranáq salễh cớp pỡq parỗm máh puo tễ dũ cruang yỗn pỡq chíl Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq tâng tangái parsốt.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cứq sâng sưong Ncháu pai neq: “Cóq anhia tutuaiq nhêng níc! Cứq toâq samoât cũai savễng! Bốn lứq cũai aléq ỡt trỗl níc, cớp tỡ bữn tũot au, chơ pỡq bếq. Ngkíq tỡ bữn noau ramóh án ỡt mu rariat, cớp án tỡ bữn casiet ntrớu yáng moat cũai canŏ́h.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Pái yiang sâuq ki parỗm máh puo tâng ntốq cũai I-sarel dŏq Ar-ma-cadôn.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Moâm ki, ranễng tapul ễn tốh tễ tangan án tâng dĩ ria paloŏng cớp cutễq. Chơ bữn muoi sưong tễ cachơng puo tacu tâng dống sang Yiang Sursĩ pai neq: “Khoiq moâm chơ!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Chơ bữn lalieiq, bữn sa‑ữi sưong bubữr tandár, bữn sưong crứm casang lứq, cớp bữn cutễq cacưt hâp lứq. Tễ tangái Yiang Sursĩ tễng cũai, tỡ nai bữn cutễq cacưt hâp ngkíq; trỗ nâi cacưt hâp clữi tễ trỗ canŏ́h!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Vil toâr ralốh cayoah cỡt pái pún. Cớp máh vil toâr tâng dũ cruang la ralốh tê. Yiang Sursĩ sanhữ vil toâr ki, la vil Ba-bulôn. Án yỗn vil ki nguaiq blŏ́ng tễ cachoc Yiang Sursĩ. Cachoc blŏ́ng ki sacâm tễ Yiang Sursĩ bữn mứt cutâu lứq chóq vil ki.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Dũ ntốq cỗn cỡt pứt nheq, cớp máh anũol cóh la tỡ bữn hữm noâng.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Cớp bữn prễl toâr lứq satooh tễ paloŏng pĩeiq tâng máh cũai. Muoi ŏ́c prễl ntâng ariang muoi cốc tamáu. Ngkíq máh cũai lóc acrieiq Yiang Sursĩ, cỗ tian prễl satooh pĩeiq alới, cớp alới sâng túh coat ntâng lứq.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.