2 Samuel 2

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Toâq moâm máh ranáq nâi, Davĩt blớh Yiang Sursĩ neq: “O tỡ, khân cứq loŏh tễ cruang Phi-li-tin, pỡq ỡt muoi vil tâng cruang Yuda?”
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 Ngkíq Davĩt pỡq chu vil Hep-rôn, dếh bar náq lacuoi án, la Ahi-nũam tễ vil Ye-triel, cớp cán cumai Abi-kêl, lacuoi tiaq Nabal tễ vil Car-mel,
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 bữn tỗp tahan cớp dống sũ alới hỡ pỡq cớp Davĩt; tỗp alới táq dống tâng máh vil cớt mpễr vil Hep-rôn.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Vớt ki, bữn máh samiang tễ tỗp Yuda toâq pỡ vil Hep-rôn ễ hĩng dỡq nsễng miar tâng plỡ Davĩt, dŏq táq tếc chóh án cỡt puo tỗp alới.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 ngkíq án ớn noau pỡq pỡ vil ki dŏq atỡng tỗp Yabet Ki-liat neq: “Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn yỗn tỗp anhia, cỗ anhia apáh anhia ayooq puo Salơ samoât samơi, cớp dững tứp án.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Sễq Yiang Sursĩ sarũiq táq anhia, cớp táq o níc chóq anhia. Cớp cứq ễ táq o tê chóq anhia, cỗ anhia khoiq táq ranáq o ki.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Ngkíq, cóq anhia sabớng cớp clŏ́q lứq! Salơ puo anhia khoiq cuchĩt chơ. Cớp cũai proai Yuda ĩt dỡq nsễng miar tốh tâng plỡ cứq dŏq cứq cỡt puo tỗp alới.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Bo ki, Ap-nơ con samiang Nơ cỡt cũai taniap tahan puo Salơ. Án lúh parnơi cớp It-bô-set con samiang puo Salơ. Alới clong crỗng Yôr-dan pỡq chu vil Maha-nêm.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Ỡt tâng vil nâi, Ap-nơ chóh It-bô-set cỡt puo, yỗn cỡt sốt máh cutễq tỗp Ki-liat, Asêr, Ye-triel, Ep-ra-im, cớp Ben-yamin. Ngkíq án cỡt sốt nheq cruang cutễq cũai I-sarel.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Bo It-bô-set cỡt puo cũai I-sarel, án bữn pỗn chít cumo. Án cỡt puo bar cumo.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 Cớp Davĩt cỡt puo tỗp Yuda tâng vil Hep-rôn, tapul cumo tadĩ.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ap-nơ cớp máh cũai ayững atĩ It-bô-set loŏh tễ vil Maha-nêm pỡq chu vil Ki-bê-ôn.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Yô-ap con samiang niang Sê-ruya, cớp máh ayững atĩ puo Davĩt pỡq ramóh tỗp alới pỡ ntốq prúng chứng dỡq, tỗp alới ỡt bar coah prúng ki.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 Chơ Ap-nơ pai chóq Yô-ap neq: “Yỗn tỗp samiang póng bar coah loŏh carchĩt yỗn hái nhêng!”
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 Ngkíq, muoi chít la bar náq samiang póng coah It-bô-set cớp Ben-yamin carchĩt cớp muoi chít la bar náq samiang póng coah puo Davĩt.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Dũ cáp manoaq nhếc sóc manoaq, manoaq choat manoaq toâq dau. Chơ bar chít la pỗn náq ki cuchĩt racỗl plỡ. Yuaq ngkíq, noau dŏq ntốq ki: “Tâm Cutễq Dau.”
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Chơ cỡt ranáq rachíl toâr lứq. Tahan Davĩt bữn chíl riap tahan Ap-nơ cớp tahan tỗp I-sarel.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Pái náq con samiang niang Sê-ruya ỡt ngki tê, ramứh la Yô-ap, Abi-sai, cớp A-sahel. A-sahel lúh chái ariang pỗih.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 A-sahel rapuai carsot Ap-nơ tỡ bữn nhêng chu nâi chu ki noâng.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Ap-nơ luliaq chu clĩ, cớp pai neq: “A-sahel, mới tỡ?”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 Ap-nơ atỡng án: “Péq chơ, chỗi rapuai cứq noâng! Rapuai tahan canŏ́h, chơ ĩt chíq crơng alới!”
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Ap-nơ atỡng án sĩa: “Tangứt tôh! Chỗi rapuai cứq! Nŏ́q mới ễq cứq cachĩt mới tỡ? Khân cứq cachĩt mới, nŏ́q khớn cứq nhêng moat Yô-ap, ai mới?”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Ma A-sahel tỡ bữn tangứt rapuai. Ngkíq Ap-nơ toal coih chu clĩ, sarloâiq púng A-sahel. A-sahel dớm muoi tatứp, chơ án ta-ŏh rangứh loâng. Dũ náq alới ca toâq pỡ ntốq A-sahel cuchĩt, alới tangứt nhêng.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Ma Yô-ap cớp Abi-sai rapuai ntun clĩ Ap-nơ. Tữ alới toâq pỡ dũal cóh Amah, coah angia mandang loŏh vil Kia, bân rana pỡq chu ntốq aiq Ki-bê-ôn, moat mandang khoiq ngêt.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Tỗp Ben-yamin toâq rôm parnơi cớp Ap-nơ sĩa. Tỗp alới tayứng tâng dũal cóh.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Ap-nơ sabau blớh Yô-ap neq: “Nŏ́q tỗp hái cóq rachíl níc? Mới hữm ma tỡ bữn, parsốt lứq cỡt ống ranáq túh ngua sâng? Hái la sễm ai muoi tỗp. Máh léq dũn nŏ́q mới ớn tahan mới tangứt rapuai tỗp hếq?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Yô-ap ta‑ỡi loah: “Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: ‘Khân mới tỡ bữn pai ngkíq, tahan cứq ễ rapuai níc mới toau toâq tarưp parnỡ.’”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Chơ Yô-ap plóng lavia yỗn tahan án tangứt rapuai tỗp I-sarel. Chơ ranáq rachíl nâi tangứt.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Nheq sadâu Ap-nơ cớp tahan án tayáh pỡq pha tâng phong crỗng Yôr-dan; chơ alới clong crỗng ki. Tữ alới tayáh nheq muoi pên tarưp, alới toâq pỡ vil Maha-nêm.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 Toâq Yô-ap tangứt rapuai Ap-nơ, án parỗm loah cớp noap máh tahan án. Ma pứt muoi chít takêh náq, tỡ bữn noap dếh A-sahel.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Tahan coah puo Davĩt bữn cachĩt tahan coah Ap-nơ tễ tỗp Ben-yamin pái culám tapoât chít náq.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Yô-ap cớp tahan án dững tứp A-sahel pỡ ping dống sũ án tâng vil Bet-lahem. Chơ tỗp alới tayáh nheq sadâu; toâq poang tarưp alới toâq pỡ vil Hep-rôn.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.