2 Samuel 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tâng vil Kil-cal bữn muoi noaq samiang la cũai dốq carchúc ễq yỗn ralỗih, ramứh án la Sê-ba con samiang Bic-ri tễ tỗp Ben-yamin. Án plóng lavia arô cũai cớp pai casang lứq neq: “Sễq yỗn Davĩt cỡt pứt chíq! Tỗp hếq tỡ ễq puai noâng án. Tỗp I-sarel ơi! Anhia píh chu nheq nơ!”
1 Aconteceu que estava ali um sujeito ordinário, chamado Seba, filho de Bicri, da tribo de Benjamim. Ele tocou a corneta para reunir o povo e gritou: — Abaixo Davi! Não temos nada a ver com ele! Não adianta nada segui-lo! Homens de Israel, vamos voltar para casa!
2 Ngkíq, máh tỗp I-sarel táh puo Davĩt, chơ pỡq cớp Sê-ba ễn. Ma tỗp Yuda tanoang tapứng níc chóq Davĩt, cớp puai án tễ crỗng Yôr-dan toau toâq vil Yaru-salem.
2 Então todos os israelitas abandonaram Davi e foram com Seba. Mas os homens de Judá ficaram fiéis a Davi e o seguiram desde o rio Jordão até a cidade de Jerusalém.
3 Toâq Davĩt mut chu dống toâr án tâng vil Yaru-salem, án dững lacuoi cỗiq muoi chít náq ca khoiq nhêng salĩq dống ki yỗn ỡt tâng dống miar cớp kháng alới pỡ ki. Davĩt chứm siem alới, ma án tỡ bữn bếq noâng cớp alới. Noau kháng níc tỗp alới, cớp alới cỡt samoât cán cumai sốt dỡi.
3 Davi foi para o seu palácio em Jerusalém e colocou numa casa guardada por soldados as dez concubinas que havia deixado tomando conta do palácio. Ele lhes deu tudo o que precisavam, porém não teve relações com elas. E elas foram obrigadas a ficar dentro de casa o resto da vida vivendo como viúvas.
4 Chơ Davĩt ớn A-masa neq: “Mới pỡq arô máh tahan tễ tỗp Yuda yỗn toâq rôm tâng ntốq nâi tangái pra, dếh mới hỡ.”
4 O rei disse a Amasa: — Convoque todos os homens de Judá e esteja aqui de volta com eles depois de amanhã.
5 A-masa loŏh arô máh tỗp tahan; ma án tỡ loâp chu tâng tangái puo khoiq anoat dŏq.
5 Amasa saiu para convocar os homens, porém não voltou no dia que o rei havia marcado.
6 Ngkíq puo pai chóq Abi-sai neq: “Sê-ba ễ dững atoâq ranáq túh coat hỡn tễ Ap-salôm. Cóq mới dững tahan loŏh chuaq cỗp án; khân tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ án pỡq cheng ĩt muoi vil bữn viang khâm, chơ hái ŏ́q bữn cỗp án.”
6 Então Davi disse a Abisai: — Seba vai nos dar mais trabalho do que Absalão. Pegue os meus homens e vá atrás dele; se não, ele poderá tomar algumas cidades cercadas de muralhas e escapar de nós.
7 Ngkíq tỗp tahan Yô-ap, tỗp tahan curiaq puo, cớp tỗp tahan canŏ́h hỡ, alới loŏh tễ vil Yaru-salem pỡq nứng Abi-sai ễ cỗp Sê-ba.
7 Então os homens de Joabe, os queretitas e os peletitas e os soldados mais valentes seguiram Abisai. Eles saíram de Jerusalém para perseguir Seba.
8 Bo tỗp alới toâq pỡ ngôl tamáu toâr tâng vil Ki-bê-ôn, A-masa ramóh tỗp alới. Yô-ap sớp tampâc dốq án loŏh rachíl, cớp án clễu sor dau tâng ngkĩng. Bo Yô-ap tayáh mut cheq, dau án sarléh asễng.
8 Quando chegaram à pedra grande, na cidade de Gibeão, Amasa encontrou-se com eles. Joabe estava vestido com roupa de guerra e tinha uma espada na bainha, que levava pendurada no cinto. Quando ele avançou, a espada caiu.
9 Yô-ap pai chóq A-masa neq: “Yớu ơi, bán sũan tỡ?”
9 Então Joabe disse a Amasa: — Como vai, meu amigo? E pegou na barba de Amasa com a mão direita para beijá-lo.
10 Ma A-masa tỡ bữn tutuaiq nhêng Yô-ap ayễq dau tâng atĩ coah avêr. Yô-ap choat púng án toau ruaiq sarleq asễng chu cutễq. Chơ án ta-ŏh rangứh bo ki toâp, tỡ bữn túh choat canhám noâng.
10 Amasa não reparou que Joabe tinha uma espada na outra mão. Então Joabe enfiou a espada na barriga de Amasa, e os seus intestinos saíram e se esparramaram pelo chão. Ele morreu na mesma hora: Joabe não teve de feri-lo uma segunda vez. Em seguida Joabe e o seu irmão Abisai continuaram a perseguir Seba.
11 Bữn muoi noaq tahan Yô-ap tayứng cheq sac A-masa, cớp án sabau casang neq: “Dũ náq anhia ỡt coah Yô-ap cớp puo Davĩt, yỗn anhia pỡq cớp Yô-ap!”
11 Um dos soldados de Joabe ficou perto do corpo de Amasa e gritou: — Todos os que estão do lado de Joabe e são a favor de Davi, sigam Joabe!
12 A-masa tantai luliac tâng aham bữm mpứng dĩ rana. Toâq tahan ki hữm máh tahan canŏ́h tangứt nhêng, ngkíq án hor aloŏh cumuiq ki tễ rana. Án táh dŏq pỡ sarái, cớp ĩt ayỡ pul.
12 O corpo de Amasa ficou estendido no meio da estrada, coberto de sangue. O ajudante de Joabe viu que todos estavam parando; então arrastou o corpo para fora da estrada e estendeu um cobertor sobre ele porque todos os que o viam paravam.
13 Moâm noau ĩt cumuiq ki dững aloŏh tễ rana, chơ dũ náq tahan puai Yô-ap pỡq chuaq loah Sê-ba con samiang Bic-ri.
13 Depois que o corpo foi tirado da estrada, todos foram com Joabe perseguir Seba.
14 Ma Sê-ba pỡq pláh nheq cutễq tâng cruang I-sarel. Án pỡq toâq pỡ vil Aben Bet Maca. Cớp dũ náq cũai tâng sâu Bic-ri toâq rôm parnơi cớp puai Sê-ba mut tâng vil ki.
14 Seba atravessou as terras de todas as tribos de Israel e foi parar na cidade de Abel-Bete-Maacá. Todas as pessoas do grupo de famílias de Bicri se reuniram e foram com ele para dentro da cidade.
15 Tỗp tahan Yô-ap dáng Sê-ba ỡt tâng vil ki. Ngkíq alới ỡt lavíng nheq vil. Tỗp alới puon cutễq tâng máh viang vil coah tiah, dếh píq cưr viang vil, ễq viang cỡt ralíh.
15 Os soldados de Joabe chegaram e cercaram a cidade. Eles construíram rampas de terra encostadas nas muralhas e também começaram a cavar debaixo da muralha para fazê-la cair.
16 Ỡt tâng vil nâi, bữn muoi noaq mansễm roan rangoaiq; án sabau tễ viang ki neq: “Anhia tamứng cứq voai! Tamứng voai! Atỡng Yô-ap toâq pỡ nâi; cứq yoc táq ntỡng cớp án.”
16 Havia na cidade uma mulher muito esperta. Ela gritou do muro: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe para vir aqui, que eu quero falar com ele!
17 Yô-ap loŏh ramóh mansễm ki; chơ mansễm ki blớh án neq: “Mới la Yô-ap, pĩeiq tỡ?”
17 Joabe foi, e ela perguntou: — Você é Joabe? — Sim, sou! — respondeu ele. — Escute, senhor! — disse ela. — Estou escutando! — respondeu ele.
18 Mansễm ki pai neq: “Dỡi mbŏ́q noau pai neq: ‘Anhia pỡq sarhống cớp cũai tâng vil Aben voai.’ Chơ alới táq puai.
18 Então ela disse: — Antigamente costumavam dizer: “Vão e peçam conselhos na cidade de Abel”; e era assim que resolviam os problemas.
19 Vil hếq la vil toâr, la vil ien khễ, cớp vil nâi noau têq noap samoât samơi tâng tỗp I-sarel. Cỗ nŏ́q anhia ễ talốh vil hếq? Anhia yoc ễ talốh cớp pupứt nheq máh mun Yiang Sursĩ tỡ?”
19 A nossa cidade é grande e uma das mais pacíficas e leais de Israel. Por que você está tentando destruí-la? Você quer arrasar o que pertence a Deus, o Senhor ?
20 Yô-ap ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ bữn ễ talốh, tỡ la pupứt vil viang mới!
20 — Nunca! — respondeu Joabe. — Eu nunca destruirei, nem arrasarei a sua cidade!
21 Aki la tỡ cỡn ngê hếq. Ma bữn muoi noaq samiang ramứh Sê-ba, con Bic-ri, tễ máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, án toâp ễ cheng sốt tễ puo Davĩt. Sễq anhia chiau cũai nâi yỗn tỗp hếq, chơ hếq pỡq toâp tễ vil viang anhia.”
21 O nosso plano não é esse. Um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, começou uma revolta contra Davi, o nosso rei. Entreguem só esse homem, e eu irei embora. — Nós jogaremos a cabeça dele por cima da muralha para você! — disse ela.
22 Chơ mansễm ki chu atỡng yỗn dũ náq cũai tâng vil dáng máh ngê án ễ táq. Ngkíq alới cŏ́h tacong Sê-ba, chơ takễl plỡ án yỗn Yô-ap. Moâm ki, Yô-ap plóng lavia catoaih atỡng tahan yỗn loŏh tễ vil ki, cớp píh chu loah pỡ vil alới bữm. Ma Yô-ap píh atỡng puo Davĩt pỡ vil Yaru-salem.
22 Aí ela foi dar o seu conselho ao povo da cidade. E eles cortaram a cabeça de Seba e a jogaram por cima do muro para Joabe. Ele tocou a corneta, reuniu os homens, e todos deixaram a cidade e voltaram para casa. E Joabe voltou para perto do rei Davi, em Jerusalém.
23 Yô-ap la cũai taniap máh poâl tahan cũai I-sarel. Be-naya con samiang Yê-hôi-ada la cũai sốt tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca ỡt curiaq puo Davĩt.
23 Joabe era o comandante do exército de Israel; Benaías, filho de Joiada, era o chefe dos queretitas e dos peletitas .
24 Adô-ram la cũai nhêng salĩq máh cũai noau padâm yỗn táq ranáq. Yê-hô-saphat con samiang Ahi-lut la cũai ayững atĩ chĩc máh ranáq noau atỡng.
24 Adonirão era responsável pelos homens condenados a trabalhos forçados; Josafá, filho de Ailude, era o conselheiro do rei.
25 Sê-va la cũai ayững atĩ chĩc choâiq yỗn puo. Sadôc cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 I-ra tễ vil Yai la cũai tễng rit sang yỗn puo Davĩt.
26 Ira, da cidade de Jair, também era um dos sacerdotes de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.