2 Samuel 20
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Tâng vil Kil-cal bữn muoi noaq samiang la cũai dốq carchúc ễq yỗn ralỗih, ramứh án la Sê-ba con samiang Bic-ri tễ tỗp Ben-yamin. Án plóng lavia arô cũai cớp pai casang lứq neq: “Sễq yỗn Davĩt cỡt pứt chíq! Tỗp hếq tỡ ễq puai noâng án. Tỗp I-sarel ơi! Anhia píh chu nheq nơ!”
1 Aconteceu que estava ali um homem perverso, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim. Ele tocou a trombeta e disse: — Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé. Cada um para as suas tendas, ó Israel.
2 Ngkíq, máh tỗp I-sarel táh puo Davĩt, chơ pỡq cớp Sê-ba ễn. Ma tỗp Yuda tanoang tapứng níc chóq Davĩt, cớp puai án tễ crỗng Yôr-dan toau toâq vil Yaru-salem.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi e seguiram Seba, filho de Bicri. Mas os homens de Judá se apegaram ao seu rei, conduzindo-o desde o Jordão até Jerusalém.
3 Toâq Davĩt mut chu dống toâr án tâng vil Yaru-salem, án dững lacuoi cỗiq muoi chít náq ca khoiq nhêng salĩq dống ki yỗn ỡt tâng dống miar cớp kháng alới pỡ ki. Davĩt chứm siem alới, ma án tỡ bữn bếq noâng cớp alới. Noau kháng níc tỗp alới, cớp alới cỡt samoât cán cumai sốt dỡi.
3 E Davi foi para o seu palácio em Jerusalém. O rei tomou as dez concubinas, que tinha deixado para cuidar do palácio, e as pôs em custódia, e as sustentou, porém não teve relações com elas. Elas ficaram enclausuradas até o dia em que morreram, vivendo como viúvas.
4 Chơ Davĩt ớn A-masa neq: “Mới pỡq arô máh tahan tễ tỗp Yuda yỗn toâq rôm tâng ntốq nâi tangái pra, dếh mới hỡ.”
4 O rei disse a Amasa: — Convoque, para dentro de três dias, os homens de Judá e apresente-se aqui.
5 A-masa loŏh arô máh tỗp tahan; ma án tỡ loâp chu tâng tangái puo khoiq anoat dŏq.
5 Amasa saiu para convocar os homens de Judá, mas demorou-se além do tempo que lhe havia sido dado.
6 Ngkíq puo pai chóq Abi-sai neq: “Sê-ba ễ dững atoâq ranáq túh coat hỡn tễ Ap-salôm. Cóq mới dững tahan loŏh chuaq cỗp án; khân tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ án pỡq cheng ĩt muoi vil bữn viang khâm, chơ hái ŏ́q bữn cỗp án.”
6 Então Davi disse a Abisai: — Agora Seba, o filho de Bicri, nos fará mais mal do que Absalão. Por isso, pegue os servos do seu senhor e vá atrás dele, para que não ache para si cidades fortificadas e nos escape.
7 Ngkíq tỗp tahan Yô-ap, tỗp tahan curiaq puo, cớp tỗp tahan canŏ́h hỡ, alới loŏh tễ vil Yaru-salem pỡq nứng Abi-sai ễ cỗp Sê-ba.
7 Então saíram com ele os soldados de Joabe, a guarda real e todos os valentes. Saíram de Jerusalém para perseguir Seba, filho de Bicri.
8 Bo tỗp alới toâq pỡ ngôl tamáu toâr tâng vil Ki-bê-ôn, A-masa ramóh tỗp alới. Yô-ap sớp tampâc dốq án loŏh rachíl, cớp án clễu sor dau tâng ngkĩng. Bo Yô-ap tayáh mut cheq, dau án sarléh asễng.
8 Quando chegaram à pedra grande que está em Gibeão, Amasa veio ao encontro deles. Joabe usava trajes militares e sobre eles um cinto, no qual, presa aos seus lombos, estava uma espada dentro da bainha. Quando Joabe se adiantou, sua espada caiu.
9 Yô-ap pai chóq A-masa neq: “Yớu ơi, bán sũan tỡ?”
9 Então Joabe disse a Amasa: — Você vai bem, meu irmão? E, com a mão direita, pegou na barba de Amasa, para o beijar.
10 Ma A-masa tỡ bữn tutuaiq nhêng Yô-ap ayễq dau tâng atĩ coah avêr. Yô-ap choat púng án toau ruaiq sarleq asễng chu cutễq. Chơ án ta-ŏh rangứh bo ki toâp, tỡ bữn túh choat canhám noâng.
10 Amasa não reparou na espada que estava na mão de Joabe. Assim, este o feriu com ela na barriga e lhe derramou por terra os intestinos. Amasa morreu, sem que fosse preciso dar um segundo golpe. Então Joabe e o seu irmão Abisai perseguiram Seba, filho de Bicri.
11 Bữn muoi noaq tahan Yô-ap tayứng cheq sac A-masa, cớp án sabau casang neq: “Dũ náq anhia ỡt coah Yô-ap cớp puo Davĩt, yỗn anhia pỡq cớp Yô-ap!”
11 Mas um dos moços de Joabe parou junto do corpo de Amasa e disse: — Quem está do lado de Joabe e é por Davi, siga Joabe!
12 A-masa tantai luliac tâng aham bữm mpứng dĩ rana. Toâq tahan ki hữm máh tahan canŏ́h tangứt nhêng, ngkíq án hor aloŏh cumuiq ki tễ rana. Án táh dŏq pỡ sarái, cớp ĩt ayỡ pul.
12 Amasa estava envolto no seu sangue no meio do caminho. Quando o moço viu que todo o povo parava, arrastou Amasa do caminho para o campo e lançou um manto sobre ele. Porque ele via que todo aquele que chegava perto dele parava.
13 Moâm noau ĩt cumuiq ki dững aloŏh tễ rana, chơ dũ náq tahan puai Yô-ap pỡq chuaq loah Sê-ba con samiang Bic-ri.
13 Depois que o corpo foi afastado do caminho, todos os homens seguiram Joabe, para perseguirem Seba, filho de Bicri.
14 Ma Sê-ba pỡq pláh nheq cutễq tâng cruang I-sarel. Án pỡq toâq pỡ vil Aben Bet Maca. Cớp dũ náq cũai tâng sâu Bic-ri toâq rôm parnơi cớp puai Sê-ba mut tâng vil ki.
14 Seba passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca, e apenas os beritas se ajuntaram todos e o seguiram.
15 Tỗp tahan Yô-ap dáng Sê-ba ỡt tâng vil ki. Ngkíq alới ỡt lavíng nheq vil. Tỗp alới puon cutễq tâng máh viang vil coah tiah, dếh píq cưr viang vil, ễq viang cỡt ralíh.
15 Joabe e os seus homens vieram e o cercaram em Abel-Bete-Maaca. E levantaram contra a cidade um montão da altura da muralha. E todo o povo que estava com Joabe batia na muralha para a derrubar.
16 Ỡt tâng vil nâi, bữn muoi noaq mansễm roan rangoaiq; án sabau tễ viang ki neq: “Anhia tamứng cứq voai! Tamứng voai! Atỡng Yô-ap toâq pỡ nâi; cứq yoc táq ntỡng cớp án.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: — Escutem! Escutem! Digam a Joabe que venha cá, para que eu fale com ele.
17 Yô-ap loŏh ramóh mansễm ki; chơ mansễm ki blớh án neq: “Mới la Yô-ap, pĩeiq tỡ?”
17 Quando ele chegou perto, a mulher perguntou: — Você é Joabe? Ele respondeu: — Eu sou. Ela lhe disse: — Ouça as palavras desta sua serva. Joabe respondeu: — Estou ouvindo.
18 Mansễm ki pai neq: “Dỡi mbŏ́q noau pai neq: ‘Anhia pỡq sarhống cớp cũai tâng vil Aben voai.’ Chơ alới táq puai.
18 Então ela disse: — Antigamente se costumava dizer: “Peçam conselho na cidade de Abel”; e assim as questões eram resolvidas.
19 Vil hếq la vil toâr, la vil ien khễ, cớp vil nâi noau têq noap samoât samơi tâng tỗp I-sarel. Cỗ nŏ́q anhia ễ talốh vil hếq? Anhia yoc ễ talốh cớp pupứt nheq máh mun Yiang Sursĩ tỡ?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel, e você procura destruir uma cidade que é mãe em Israel. Por que você quer devorar a herança do Senhor ?
20 Yô-ap ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ bữn ễ talốh, tỡ la pupứt vil viang mới!
20 Então Joabe respondeu: — Longe, longe de mim que eu devore e destrua!
21 Aki la tỡ cỡn ngê hếq. Ma bữn muoi noaq samiang ramứh Sê-ba, con Bic-ri, tễ máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, án toâp ễ cheng sốt tễ puo Davĩt. Sễq anhia chiau cũai nâi yỗn tỗp hếq, chơ hếq pỡq toâp tễ vil viang anhia.”
21 A coisa não é assim. Porém um homem da região montanhosa de Efraim, chamado Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi. Entreguem-me só este, e eu vou me retirar da cidade. Então a mulher disse a Joabe: — Eis que a cabeça dele será jogada por cima da muralha para você.
22 Chơ mansễm ki chu atỡng yỗn dũ náq cũai tâng vil dáng máh ngê án ễ táq. Ngkíq alới cŏ́h tacong Sê-ba, chơ takễl plỡ án yỗn Yô-ap. Moâm ki, Yô-ap plóng lavia catoaih atỡng tahan yỗn loŏh tễ vil ki, cớp píh chu loah pỡ vil alới bữm. Ma Yô-ap píh atỡng puo Davĩt pỡ vil Yaru-salem.
22 Então a mulher, na sua sabedoria, foi falar com todo o povo. E cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a jogaram para Joabe. Então Joabe tocou a trombeta, e eles se retiraram da cidade, cada um para a sua casa. E Joabe voltou a Jerusalém, para junto do rei.
23 Yô-ap la cũai taniap máh poâl tahan cũai I-sarel. Be-naya con samiang Yê-hôi-ada la cũai sốt tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca ỡt curiaq puo Davĩt.
23 Joabe era comandante de todo o exército de Israel. Benaia, filho de Joiada, era comandante da guarda real.
24 Adô-ram la cũai nhêng salĩq máh cũai noau padâm yỗn táq ranáq. Yê-hô-saphat con samiang Ahi-lut la cũai ayững atĩ chĩc máh ranáq noau atỡng.
24 Adorão era chefe dos que estavam sujeitos a trabalhos forçados. Josafá, filho de Ailude, era o cronista.
25 Sê-va la cũai ayững atĩ chĩc choâiq yỗn puo. Sadôc cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ.
25 Seva era o escrivão. Zadoque e Abiatar eram os sacerdotes.
26 I-ra tễ vil Yai la cũai tễng rit sang yỗn puo Davĩt.
26 E também Ira, o jairita, era ministro de Davi.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.