2 Samuel 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tâng vil Kil-cal bữn muoi noaq samiang la cũai dốq carchúc ễq yỗn ralỗih, ramứh án la Sê-ba con samiang Bic-ri tễ tỗp Ben-yamin. Án plóng lavia arô cũai cớp pai casang lứq neq: “Sễq yỗn Davĩt cỡt pứt chíq! Tỗp hếq tỡ ễq puai noâng án. Tỗp I-sarel ơi! Anhia píh chu nheq nơ!”
1 Então, se achou ali, por acaso, um homem de Belial, cujo nome era Seba, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a buzina e disse: Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé; cada um às suas tendas, ó Israel.
2 Ngkíq, máh tỗp I-sarel táh puo Davĩt, chơ pỡq cớp Sê-ba ễn. Ma tỗp Yuda tanoang tapứng níc chóq Davĩt, cớp puai án tễ crỗng Yôr-dan toau toâq vil Yaru-salem.
2 Então, todos os homens de Israel deixaram de seguir Davi e seguiram Seba, filho de Bicri; porém os homens de Judá se uniram ao seu rei, desde o Jordão até Jerusalém.
3 Toâq Davĩt mut chu dống toâr án tâng vil Yaru-salem, án dững lacuoi cỗiq muoi chít náq ca khoiq nhêng salĩq dống ki yỗn ỡt tâng dống miar cớp kháng alới pỡ ki. Davĩt chứm siem alới, ma án tỡ bữn bếq noâng cớp alới. Noau kháng níc tỗp alới, cớp alới cỡt samoât cán cumai sốt dỡi.
3 Vindo, pois, Davi para sua casa, a Jerusalém, tomou o rei as dez mulheres, suas concubinas, que deixara para guardarem a casa, e as pôs numa casa em guarda, e as sustentava; porém não entrou a elas; e estiveram encerradas até ao dia da sua morte, vivendo como viúvas.
4 Chơ Davĩt ớn A-masa neq: “Mới pỡq arô máh tahan tễ tỗp Yuda yỗn toâq rôm tâng ntốq nâi tangái pra, dếh mới hỡ.”
4 Disse mais o rei a Amasa: Convoca-me os homens de Judá para o terceiro dia e tu, então, apresenta-te aqui.
5 A-masa loŏh arô máh tỗp tahan; ma án tỡ loâp chu tâng tangái puo khoiq anoat dŏq.
5 E foi Amasa para convocar a Judá; porém demorou-se além do tempo que lhe tinha designado.
6 Ngkíq puo pai chóq Abi-sai neq: “Sê-ba ễ dững atoâq ranáq túh coat hỡn tễ Ap-salôm. Cóq mới dững tahan loŏh chuaq cỗp án; khân tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ án pỡq cheng ĩt muoi vil bữn viang khâm, chơ hái ŏ́q bữn cỗp án.”
6 Então, disse Davi a Abisai: Mais mal agora nos fará Seba, o filho de Bicri, do que Absalão; pelo que toma tu os servos de teu senhor e persegue-o, para que, porventura, não ache para si cidades fortes e escape dos nossos olhos.
7 Ngkíq tỗp tahan Yô-ap, tỗp tahan curiaq puo, cớp tỗp tahan canŏ́h hỡ, alới loŏh tễ vil Yaru-salem pỡq nứng Abi-sai ễ cỗp Sê-ba.
7 Então, saíram atrás dele os homens de Joabe, e os quereteus, e os peleteus, e todos os valentes; estes saíram de Jerusalém para irem atrás de Seba, filho de Bicri.
8 Bo tỗp alới toâq pỡ ngôl tamáu toâr tâng vil Ki-bê-ôn, A-masa ramóh tỗp alới. Yô-ap sớp tampâc dốq án loŏh rachíl, cớp án clễu sor dau tâng ngkĩng. Bo Yô-ap tayáh mut cheq, dau án sarléh asễng.
8 Chegando eles, pois, à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa veio perante eles; e estava Joabe cingido da sua roupa que vestiu e sobre ela um cinto com a espada, em seus lombos, na sua bainha; e, adiantando-se ele, lhe caiu.
9 Yô-ap pai chóq A-masa neq: “Yớu ơi, bán sũan tỡ?”
9 E disse Joabe a Amasa: Vai contigo bem, meu irmão? E Joabe, com a mão direita, pegou da barba de Amasa, para o beijar.
10 Ma A-masa tỡ bữn tutuaiq nhêng Yô-ap ayễq dau tâng atĩ coah avêr. Yô-ap choat púng án toau ruaiq sarleq asễng chu cutễq. Chơ án ta-ŏh rangứh bo ki toâp, tỡ bữn túh choat canhám noâng.
10 E Amasa não se resguardou da espada que estava na mão de Joabe, de sorte que este o feriu com ela na quinta costela e lhe derramou por terra as entranhas; e não o feriu segunda vez, e morreu; então, Joabe e Abisai, seu irmão, foram atrás de Seba, filho de Bicri.
11 Bữn muoi noaq tahan Yô-ap tayứng cheq sac A-masa, cớp án sabau casang neq: “Dũ náq anhia ỡt coah Yô-ap cớp puo Davĩt, yỗn anhia pỡq cớp Yô-ap!”
11 Mas um dentre os moços de Joabe parou junto a ele e disse: Quem há que bem queira a Joabe e quem seja por Davi, siga a Joabe.
12 A-masa tantai luliac tâng aham bữm mpứng dĩ rana. Toâq tahan ki hữm máh tahan canŏ́h tangứt nhêng, ngkíq án hor aloŏh cumuiq ki tễ rana. Án táh dŏq pỡ sarái, cớp ĩt ayỡ pul.
12 E Amasa estava envolto no seu sangue no meio do caminho; e, vendo aquele homem que todo o povo parava, desviou a Amasa do caminho para o campo e lançou sobre ele um manto; porque via que todo aquele que chegava a ele parava.
13 Moâm noau ĩt cumuiq ki dững aloŏh tễ rana, chơ dũ náq tahan puai Yô-ap pỡq chuaq loah Sê-ba con samiang Bic-ri.
13 E, como estava apartado do caminho, todos os homens seguiram a Joabe, para perseguirem a Seba, filho de Bicri.
14 Ma Sê-ba pỡq pláh nheq cutễq tâng cruang I-sarel. Án pỡq toâq pỡ vil Aben Bet Maca. Cớp dũ náq cũai tâng sâu Bic-ri toâq rôm parnơi cớp puai Sê-ba mut tâng vil ki.
14 E passou por todas as tribos de Israel até Abel-Bete-Maaca e a todos os beritas; e ajuntaram-se todos e também o seguiram.
15 Tỗp tahan Yô-ap dáng Sê-ba ỡt tâng vil ki. Ngkíq alới ỡt lavíng nheq vil. Tỗp alới puon cutễq tâng máh viang vil coah tiah, dếh píq cưr viang vil, ễq viang cỡt ralíh.
15 E vieram, e o cercaram em Abel-Bete-Maaca, e levantaram uma tranqueira contra a cidade, assim que já estava em frente do antemuro; e todo o povo que estava com Joabe batia no muro, para o derribar.
16 Ỡt tâng vil nâi, bữn muoi noaq mansễm roan rangoaiq; án sabau tễ viang ki neq: “Anhia tamứng cứq voai! Tamứng voai! Atỡng Yô-ap toâq pỡ nâi; cứq yoc táq ntỡng cớp án.”
16 Então, uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi, ouvi, peço- vos que digais a Joabe: Chega-te cá, para que eu te fale.
17 Yô-ap loŏh ramóh mansễm ki; chơ mansễm ki blớh án neq: “Mới la Yô-ap, pĩeiq tỡ?”
17 Chegou-se a ela, e disse a mulher: Tu és Joabe? E disse ele: Eu sou. E ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. E disse ele: Ouço.
18 Mansễm ki pai neq: “Dỡi mbŏ́q noau pai neq: ‘Anhia pỡq sarhống cớp cũai tâng vil Aben voai.’ Chơ alới táq puai.
18 Então, falou ela, dizendo: Antigamente, costumava-se falar, dizendo: Certamente, pediram conselho a Abel; e assim o cumpriam.
19 Vil hếq la vil toâr, la vil ien khễ, cớp vil nâi noau têq noap samoât samơi tâng tỗp I-sarel. Cỗ nŏ́q anhia ễ talốh vil hếq? Anhia yoc ễ talốh cớp pupứt nheq máh mun Yiang Sursĩ tỡ?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras matar uma cidade que é mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor ?
20 Yô-ap ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ bữn ễ talốh, tỡ la pupứt vil viang mới!
20 Então, respondeu Joabe e disse: Longe, longe de mim que eu tal faça, que eu devore ou arruíne!
21 Aki la tỡ cỡn ngê hếq. Ma bữn muoi noaq samiang ramứh Sê-ba, con Bic-ri, tễ máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, án toâp ễ cheng sốt tễ puo Davĩt. Sễq anhia chiau cũai nâi yỗn tỗp hếq, chơ hếq pỡq toâp tễ vil viang anhia.”
21 A coisa não é assim; porém um só homem do monte de Efraim, cujo nome é Seba, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. Então, disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Chơ mansễm ki chu atỡng yỗn dũ náq cũai tâng vil dáng máh ngê án ễ táq. Ngkíq alới cŏ́h tacong Sê-ba, chơ takễl plỡ án yỗn Yô-ap. Moâm ki, Yô-ap plóng lavia catoaih atỡng tahan yỗn loŏh tễ vil ki, cớp píh chu loah pỡ vil alới bữm. Ma Yô-ap píh atỡng puo Davĩt pỡ vil Yaru-salem.
22 E a mulher, na sua sabedoria, entrou a todo o povo, e cortaram a cabeça de Seba, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe; então, tocou este a buzina, e se retiraram da cidade, cada um para as suas tendas. E Joabe voltou a Jerusalém, ao rei.
23 Yô-ap la cũai taniap máh poâl tahan cũai I-sarel. Be-naya con samiang Yê-hôi-ada la cũai sốt tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca ỡt curiaq puo Davĩt.
23 E Joabe estava sobre todo o exército de Israel; e Benaia, filho de Joiada, sobre os quereteus e sobre os peleteus;
24 Adô-ram la cũai nhêng salĩq máh cũai noau padâm yỗn táq ranáq. Yê-hô-saphat con samiang Ahi-lut la cũai ayững atĩ chĩc máh ranáq noau atỡng.
24 e Adorão, sobre os tributos; e Josafá, filho de Ailude, era o chanceler;
25 Sê-va la cũai ayững atĩ chĩc choâiq yỗn puo. Sadôc cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ.
25 e Seva, o escrivão; e Zadoque e Abiatar, os sacerdotes;
26 I-ra tễ vil Yai la cũai tễng rit sang yỗn puo Davĩt.
26 e também Ira, o jairita, era o oficial-mor de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.