2 Samuel 20

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tâng vil Kil-cal bữn muoi noaq samiang la cũai dốq carchúc ễq yỗn ralỗih, ramứh án la Sê-ba con samiang Bic-ri tễ tỗp Ben-yamin. Án plóng lavia arô cũai cớp pai casang lứq neq: “Sễq yỗn Davĩt cỡt pứt chíq! Tỗp hếq tỡ ễq puai noâng án. Tỗp I-sarel ơi! Anhia píh chu nheq nơ!”
1 Ora, sucedeu achar-se ali um homem de Belial, cujo nome era Sebá, filho de Bicri, homem de Benjamim, o qual tocou a buzina, e disse: Não temos parte em Davi, nem herança no filho de Jessé; cada um à sua tenda, ó Israel!
2 Ngkíq, máh tỗp I-sarel táh puo Davĩt, chơ pỡq cớp Sê-ba ễn. Ma tỗp Yuda tanoang tapứng níc chóq Davĩt, cớp puai án tễ crỗng Yôr-dan toau toâq vil Yaru-salem.
2 Então todos os homens de Israel se separaram de Davi, e seguiram a Sebá, filho de Bicri; porém os homens de Judá seguiram ao seu rei desde o Jordão até Jerusalém.
3 Toâq Davĩt mut chu dống toâr án tâng vil Yaru-salem, án dững lacuoi cỗiq muoi chít náq ca khoiq nhêng salĩq dống ki yỗn ỡt tâng dống miar cớp kháng alới pỡ ki. Davĩt chứm siem alới, ma án tỡ bữn bếq noâng cớp alới. Noau kháng níc tỗp alới, cớp alới cỡt samoât cán cumai sốt dỡi.
3 Quando Davi chegou à sua casa em Jerusalém, tomou as dez concubinas que deixara para guardarem a casa, e as pôs numa casa, sob guarda, e as sustentava; porém não entrou a elas. Assim estiveram encerradas até o dia da sua morte, vivendo como viúvas.
4 Chơ Davĩt ớn A-masa neq: “Mới pỡq arô máh tahan tễ tỗp Yuda yỗn toâq rôm tâng ntốq nâi tangái pra, dếh mới hỡ.”
4 Disse então o rei a Amasa: Convoca-me dentro de três dias os homens de Judá, e apresenta-te aqui.
5 A-masa loŏh arô máh tỗp tahan; ma án tỡ loâp chu tâng tangái puo khoiq anoat dŏq.
5 Foi, pois, Amasa para convocar a Judá, porém demorou-se além do tempo que o rei lhe designara.
6 Ngkíq puo pai chóq Abi-sai neq: “Sê-ba ễ dững atoâq ranáq túh coat hỡn tễ Ap-salôm. Cóq mới dững tahan loŏh chuaq cỗp án; khân tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ án pỡq cheng ĩt muoi vil bữn viang khâm, chơ hái ŏ́q bữn cỗp án.”
6 Então disse Davi a Abisai: Mais mal agora nos fará Sebá, filho de Bicri, do que Absalão; toma, pois, tu os servos de teu senhor, e persegue-o, para que ele porventura não ache para si cidades fortificadas, e nos escape à nossa vista.
7 Ngkíq tỗp tahan Yô-ap, tỗp tahan curiaq puo, cớp tỗp tahan canŏ́h hỡ, alới loŏh tễ vil Yaru-salem pỡq nứng Abi-sai ễ cỗp Sê-ba.
7 Então saíram atrás dele os homens de Joabe, e os quereteus, e os peleteus, e todos os valentes; saíram de Jerusalém para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
8 Bo tỗp alới toâq pỡ ngôl tamáu toâr tâng vil Ki-bê-ôn, A-masa ramóh tỗp alới. Yô-ap sớp tampâc dốq án loŏh rachíl, cớp án clễu sor dau tâng ngkĩng. Bo Yô-ap tayáh mut cheq, dau án sarléh asễng.
8 Quando chegaram à pedra grande que está junto a Gibeão, Amasa lhes veio ao encontro. Estava Joabe cingido do seu traje de guerra que vestira, e sobre ele um cinto com a espada presa aos seus lombos, na sua bainha; e, adiantando-se ele, a espada caiu da bainha.
9 Yô-ap pai chóq A-masa neq: “Yớu ơi, bán sũan tỡ?”
9 E disse Joabe a Amasa: Vais bem, meu irmão? E Joabe, com a mão direita, pegou da barba de Amasa, para o beijar.
10 Ma A-masa tỡ bữn tutuaiq nhêng Yô-ap ayễq dau tâng atĩ coah avêr. Yô-ap choat púng án toau ruaiq sarleq asễng chu cutễq. Chơ án ta-ŏh rangứh bo ki toâp, tỡ bữn túh choat canhám noâng.
10 Amasa, porém, não reparou na espada que está na mão de Joabe; de sorte que este o feriu com ela no ventre, derramando-lhe por terra as entranhas, sem feri-lo segunda vez; e ele morreu. Então Joabe e Abisai, seu irmão, perseguiram a Sebá, filho de Bicri.
11 Bữn muoi noaq tahan Yô-ap tayứng cheq sac A-masa, cớp án sabau casang neq: “Dũ náq anhia ỡt coah Yô-ap cớp puo Davĩt, yỗn anhia pỡq cớp Yô-ap!”
11 Mas um homem dentre os servos de Joabe ficou junto a Amasa, e dizia: Quem favorece a Joabe, e quem é por Davi, siga a Joabe.
12 A-masa tantai luliac tâng aham bữm mpứng dĩ rana. Toâq tahan ki hữm máh tahan canŏ́h tangứt nhêng, ngkíq án hor aloŏh cumuiq ki tễ rana. Án táh dŏq pỡ sarái, cớp ĩt ayỡ pul.
12 E Amasa se revolvia no seu sangue no meio do caminho. E aquele homem, vendo que todo o povo parava, removeu Amasa do caminho para o campo, e lançou sobre ele um manto, porque viu que todo aquele que chegava ao pé dele parava.
13 Moâm noau ĩt cumuiq ki dững aloŏh tễ rana, chơ dũ náq tahan puai Yô-ap pỡq chuaq loah Sê-ba con samiang Bic-ri.
13 Mas removido Amasa do caminho, todos os homens seguiram a Joabe, para perseguirem a Sebá, filho de Bicri.
14 Ma Sê-ba pỡq pláh nheq cutễq tâng cruang I-sarel. Án pỡq toâq pỡ vil Aben Bet Maca. Cớp dũ náq cũai tâng sâu Bic-ri toâq rôm parnơi cớp puai Sê-ba mut tâng vil ki.
14 Então Sebá passou por todas as tribos de Israel até Abel e Bete-Maacá; e todos os beritas, ajuntando-se, também o seguiram.
15 Tỗp tahan Yô-ap dáng Sê-ba ỡt tâng vil ki. Ngkíq alới ỡt lavíng nheq vil. Tỗp alới puon cutễq tâng máh viang vil coah tiah, dếh píq cưr viang vil, ễq viang cỡt ralíh.
15 Vieram, pois, e cercaram a Sebá em Abel de Bete-Maacá; e levantaram contra a cidade um montão, que se elevou defronte do muro; e todo o povo que estava com Joabe batia o muro para derrubá-lo.
16 Ỡt tâng vil nâi, bữn muoi noaq mansễm roan rangoaiq; án sabau tễ viang ki neq: “Anhia tamứng cứq voai! Tamứng voai! Atỡng Yô-ap toâq pỡ nâi; cứq yoc táq ntỡng cớp án.”
16 Então uma mulher sábia gritou de dentro da cidade: Ouvi! ouvi! Dizei a Joabe: Chega-te cá, para que eu te fale.
17 Yô-ap loŏh ramóh mansễm ki; chơ mansễm ki blớh án neq: “Mới la Yô-ap, pĩeiq tỡ?”
17 Ele, pois, se chegou perto dela; e a mulher perguntou: Tu és Joabe? Respondeu ele: Sou. Ela lhe disse: Ouve as palavras de tua serva. Disse ele: Estou ouvindo.
18 Mansễm ki pai neq: “Dỡi mbŏ́q noau pai neq: ‘Anhia pỡq sarhống cớp cũai tâng vil Aben voai.’ Chơ alới táq puai.
18 Então falou ela, dizendo: Antigamente costumava-se dizer: Que se peça conselho em Abel; e era assim que se punha termo às questões.
19 Vil hếq la vil toâr, la vil ien khễ, cớp vil nâi noau têq noap samoât samơi tâng tỗp I-sarel. Cỗ nŏ́q anhia ễ talốh vil hếq? Anhia yoc ễ talốh cớp pupứt nheq máh mun Yiang Sursĩ tỡ?”
19 Eu sou uma das pacíficas e das fiéis em Israel; e tu procuras destruir uma cidade que é mãe em Israel; por que, pois, devorarias a herança do Senhor?
20 Yô-ap ta‑ỡi án: “Tỡ cỡn ngkíq! Cứq tỡ bữn ễ talốh, tỡ la pupứt vil viang mới!
20 Então respondeu Joabe, e disse: Longe, longe de mim que eu tal faça, que eu devore ou arruíne!
21 Aki la tỡ cỡn ngê hếq. Ma bữn muoi noaq samiang ramứh Sê-ba, con Bic-ri, tễ máh dũal cớp cóh cruang Ep-ra-im, án toâp ễ cheng sốt tễ puo Davĩt. Sễq anhia chiau cũai nâi yỗn tỗp hếq, chơ hếq pỡq toâp tễ vil viang anhia.”
21 A coisa não é assim; porém um só homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome é Sebá, filho de Bicri, levantou a mão contra o rei, contra Davi; entregai-me só este, e retirar-me-ei da cidade. E disse a mulher a Joabe: Eis que te será lançada a sua cabeça pelo muro.
22 Chơ mansễm ki chu atỡng yỗn dũ náq cũai tâng vil dáng máh ngê án ễ táq. Ngkíq alới cŏ́h tacong Sê-ba, chơ takễl plỡ án yỗn Yô-ap. Moâm ki, Yô-ap plóng lavia catoaih atỡng tahan yỗn loŏh tễ vil ki, cớp píh chu loah pỡ vil alới bữm. Ma Yô-ap píh atỡng puo Davĩt pỡ vil Yaru-salem.
22 A mulher, na sua sabedoria, foi ter com todo o povo; e cortaram a cabeça de Sebá, filho de Bicri, e a lançaram a Joabe. Este, pois, tocou a buzina, e eles se retiraram da cidade, cada um para sua tenda. E Joabe voltou a Jerusalém, ao rei.
23 Yô-ap la cũai taniap máh poâl tahan cũai I-sarel. Be-naya con samiang Yê-hôi-ada la cũai sốt tahan tễ tỗp Khê-ret cớp tỗp Palet ca ỡt curiaq puo Davĩt.
23 Ora, Joabe estava sobre todo o exército de Israel; e Benaías, filho de Jeoiada, sobre os quereteus e os peleteus;
24 Adô-ram la cũai nhêng salĩq máh cũai noau padâm yỗn táq ranáq. Yê-hô-saphat con samiang Ahi-lut la cũai ayững atĩ chĩc máh ranáq noau atỡng.
24 e Adorão sobre a gente de trabalhos forçados; Jeosafá, filho de Ailude, era cronista;
25 Sê-va la cũai ayững atĩ chĩc choâiq yỗn puo. Sadôc cớp Abia-tha la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ.
25 Seva era escrivão; Zadoque e Abiatar, sacerdotes;
26 I-ra tễ vil Yai la cũai tễng rit sang yỗn puo Davĩt.
26 e Ira, o jairita, era o oficial-mor de Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.