2 Samuel 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tễ ki tỡ bữn dũn, Ahi-tô-phel atỡng Ap-salôm neq: “Sễq anhia yỗn hếq rưoh tahan 12,000 náq, chơ loŏh ravoât puo Davĩt tâng sadâu nâi toâp.
1 Aitofel disse a Absalão: “Permita-me escolher doze mil homens para sair em perseguição a Davi ainda esta noite.
2 Hếq ễ pỡq chíl bo án lakéh cớp pứt ŏ́c ngcuang, táq yỗn án cỡt santar sâng, chơ máh tahan lúh táh án nheq. Hếq ễ cachĩt ống muoi noaq án sâng,
2 Eu o alcançarei enquanto está exausto e desanimado. Farei que ele entre em pânico, e assim todos os seus soldados fugirão. Então matarei apenas o rei
3 chơ dững máh cũai proai toâq pỡ anhia, cỡt samoât ỡi tamái ramóh loah cayac án. Anhia yoc ễ cachĩt ống muoi noaq án, ma tỡ cỡn dếh cũai proai.”
3 e trarei todo o exército para o senhor. A morte do homem a quem o senhor busca lhe trará de volta os demais. Assim, ficará em paz com todo o povo”.
4 Santoiq án pai ngkíq cỡt pĩeiq pahỡm Ap-salôm cớp nheq tữh cũai arieih tỗp I-sarel.
4 O plano pareceu bom a Absalão e a todas as autoridades de Israel.
5 Ap-salôm pai neq: “Anhia pỡq arô Husai, la cũai tễ tỗp Akit, toâq ramóh cứq sanua toâp! Cứq yoc ễ tamứng ntrớu án pai.”
5 Depois, porém, Absalão disse: “Tragam Husai, o arquita. Vejamos qual é a opinião dele”.
6 Tữ Husai toâq, Ap-salôm blớh án: “Nŏ́q mới chanchớm tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cứq tễ ranáq nâi? O ma tỡ bữn khân hái táq ariang án tĩeih? Khân tỡ o, ki nŏ́q mới ễ tĩeih?”
6 Quando Husai chegou, Absalão lhe contou o que Aitofel tinha dito. Então perguntou: “Qual é sua opinião? Devemos seguir o conselho de Aitofel? Se não, o que você sugere?”.
7 Husai ta‑ỡi: “Santoiq Ahi-tô-phel tĩeih anhia trỗ nâi tỡ bữn o.
7 Husai respondeu a Absalão: “Desta vez o conselho de Aitofel está equivocado.
8 Anhia dáng chơ tễ mpoaq anhia cớp máh cũai án, alới roan clŏ́q lứq, cớp pla ariang sacâu noau khoiq tuoiq ĩt con án. Bữn muoi ramứh ễn, mpoaq anhia rachíl khễuq lứq; án tỡ bữn ỡt parnơi cớp máh tahan án tâng sadâu.
8 O senhor conhece seu pai e os homens dele; são guerreiros valentes. No momento, estão tão furiosos quanto uma ursa da qual roubaram os filhotes. E lembre-se de que seu pai é um soldado experiente; ele não passará a noite com o povo.
9 Sanua, pĩeiq án ỡt tooq tâng cưp tỡ la tooq pỡ ntốq canŏ́h cống bữn. Khân án mut chíl tahan anhia, ma tahan anhia cuchĩt, toâq noau canŏ́h sâng tễ ranáq nâi, noau ễ pai tahan anhia cỡt pê.
9 É provável que já esteja escondido em alguma cova ou caverna. Quando ele sair e atacar, e alguns de nossos soldados forem mortos, a notícia de que os homens de Absalão foram massacrados se espalhará.
10 Dếh tahan roan clŏ́q ariang cula samín la cỡt ngcŏh tê, yuaq cũai I-sarel dũ náq dáng nheq tễ mpoaq anhia, án cỡt sốt tahan roan lứq, cớp máh tahan án la clŏ́q cớp rangoaiq lứq hỡ.
10 Então, até os soldados mais destemidos, embora sejam corajosos como um leão, serão tomados de pavor. Afinal, todo o Israel sabe como seu pai é um guerreiro poderoso e como são valentes os homens que o acompanham.
11 Ngkíq hếq yoc tĩeih anhia neq: Yỗn anhia parỗm nheq tữh cũai I-sarel tễ coah pứp nâi cruang yỗn toau toâq pứp coah tíh cruang, yỗn cỡt clứng ariang chũah ỡt tâng tor dỡq mưt. Chơ anhia toâp ayông máh cũai ki loŏh rachíl.
11 “Recomendo que o senhor reúna todo o exército de Israel e convoque soldados desde Dã, ao norte, até Berseba, ao sul, tão numerosos quanto a areia da praia. Aconselho, também, que o senhor mesmo vá à frente das tropas.
12 Khân hái táq ngkíq, hái bữn ramóh Davĩt tam án ỡt tooq tâng ntốq léq. Hái toâq chíl án cớp tahan án, cỡt ariang dỡq latac sễng, chơ tỡ bữn noau tễ tỗp án mŏ bữn tamoong.
12 Quando encontrarmos Davi, cairemos sobre ele como o orvalho cai sobre a terra. Nem ele nem nenhum de seus homens sobreviverão.
13 Khân án carlũn cớp mut tâng vil bữn viang, máh cũai hái lứq ĩt panũar âc viang vil asễng chu parchon cóh, toau tỡ va muoi cốc tamáu mŏ têq khlâiq tâng anũol cóh ki.”
13 E, caso Davi consiga escapar para alguma cidade, o senhor terá todo o Israel sob seu comando. Levaremos cordas e arrastaremos os muros da cidade para o vale mais próximo, até que não reste uma pedrinha sequer”.
14 Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel ca ỡt cớp án pruam tê tễ santoiq Husai tĩeih. Tỗp alới hữm santoiq án tĩeih o hỡn tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih. Yiang Sursĩ tỡ yỗn Ap-salôm táq puai santoiq Ahi-tô-phel tĩeih, dŏq dững atoâq ranáq rúng pứt pỡ Ap-salôm.
14 Então Absalão e todos os homens de Israel disseram: “O conselho de Husai é melhor que o de Aitofel”, pois o S enhor havia decidido frustrar o sensato conselho de Aitofel a fim de trazer desgraça sobre Absalão.
15 Chơ Husai toâq atỡng Sadôc cớp Abia-tha, la bar náq cũai tễng rit sang, dáng tễ máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel, cớp dếh santoiq án tĩeih hỡ.
15 Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o que Aitofel tinha dito a Absalão e às autoridades de Israel e o que ele próprio havia aconselhado.
16 Husai pai tữm ễn neq: “Cóq anhia pỡq atỡng chái puo Davĩt, chỗi yỗn án ỡt noâng pễr tor crỗng Yôr-dan tâng ntốq aiq ki. Yỗn án clong toâp dŏq án cớp máh tahan án têq bữn vớt tễ noau cachĩt.”
16 “Rápido!”, disse ele aos sacerdotes. “Encontrem Davi e insistam para que ele não passe esta noite nos pontos de travessia do Jordão, mas que atravesse o rio e vá para o deserto. Do contrário, ele e todos que o acompanham morrerão.”
17 Yô-nathan con samiang Abia-tha, cớp Ahi-mat con samiang Sadôc, alới bar náq ỡt acoan pỡ dỡq mec En Rukel yáng tiah vil Yaru-salem. Alới tỡ khớn mut tâng vil, yuaq ngcŏh cũai canŏ́h hữm. Ma bữn manoaq mansễm táq ranáq dốq loŏh atỡng alới, chơ bar náq alới pỡq atỡng yỗn puo Davĩt dáng.
17 Jônatas e Aimaás haviam ficado em En-Rogel, para não serem vistos entrando e saindo da cidade. Tinham pedido que uma serva lhes trouxesse a mensagem que deviam transmitir ao rei Davi.
18 Ma bữn muoi noaq samiang sanyỡr hữm alới bar náq, chơ án pỡq atỡng Ap-salôm. Ngkíq Yô-nathan cớp Ahi-mat tál tháng pỡq tooq pỡ dống muoi noaq samiang tâng vil Bahu-rim. Samiang ki bữn dỡq chữong cheq dống, chơ alới bar náq sễng tooq tâng chữong ki.
18 Contudo, um rapaz os viu em En-Rogel e avisou Absalão. Por isso, fugiram depressa para Baurim, onde um homem os escondeu dentro de um poço em seu quintal.
19 Lacuoi cũai samiang ki ĩt aroâiq pul chíq ngoah chữong. Chơ án sai aliar máh boq saro tâng pỡng ngoah chữong, tỡ yỗn noau hữm alới.
19 A esposa desse homem estendeu um grande pedaço de pano sobre o poço e em cima espalhou grãos de cereal para secar ao sol, para que ninguém suspeitasse que estivessem ali.
20 Toâq máh cũai ayững atĩ Ap-salôm toâq pỡ dống cũai samiang ki, alới blớh mansễm ki neq: “Nléq Ahi-mat cớp Yô-nathan?”
20 Os homens de Absalão chegaram e perguntaram à mulher: “Você viu Aimaás e Jônatas?”. A mulher respondeu: “Estiveram aqui, mas atravessaram o riacho”. Os homens de Absalão os procuraram sem sucesso e voltaram para Jerusalém.
21 Toâq vớt samiang ki pỡq, Ahi-mat cớp Yô-nathan chỗn tễ chữong, chơ alới pỡq ramóh puo Davĩt. Alới atỡng dũ ŏ́c ca Ahi-tô-phel tĩeih, cớp pai neq: “Cóq anhia clong crỗng Yôr-dan chái.”
21 Jônatas e Aimaás saíram do poço e correram para onde o rei Davi estava. “Depressa!”, disseram ao rei. “Atravessem o Jordão ainda esta noite!” E lhe contaram que Aitofel havia aconselhado que ele fosse capturado e morto.
22 Ngkíq Davĩt cớp máh yớu án clong crỗng Yôr-dan. Toâq poang tarưp, dũ náq bữn clong vớt nheq.
22 Então Davi e todos que o acompanhavam atravessaram o rio durante a noite e chegaram à outra margem antes do amanhecer.
23 Toâq Ahi-tô-phel hữm Ap-salôm tỡ bữn táq ariang án pai, ngkíq án chỗn tâng cloong aséh dễn, chơ chu pỡ vil án bữm. Toâq án táq moâm nheq máh ranáq tâng dống sũ án, chơ án yác. Sac án noau dững tứp tâng ping dống sũ án ndỡm.
23 Quando Aitofel viu que Absalão não havia seguido seu conselho, selou seu jumento, foi para sua cidade natal, pôs seus negócios em ordem e se enforcou. Assim morreu, e foi sepultado no túmulo da família.
24 Bo Ap-salôm cớp tỗp tahan án ntôm clong crỗng Yôr-dan, Davĩt khoiq pỡq toâq pỡ vil Maha-nêm chơ.
24 Davi chegou logo a Maanaim. A essa altura, Absalão havia reunido todo o exército de Israel e conduzia as tropas até o outro lado do Jordão.
25 Ap-salôm khoiq chóh A-masa yỗn taniap máh tahan pláih Yô-ap. A-masa la con samiang Yê-thê, tỗp It-ma-el. Mpiq án ramứh Abi-kêl, con mansễm Nahat. Abi-kêl la ỡi Sê-ruya, la mpiq Yô-ap.
25 Absalão havia nomeado Amasa para comandar seu exército em lugar de Joabe. (Amasa era primo de Joabe. Seu pai era Jéter, um ismaelita, e sua mãe, Abigail, era filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.)
26 Ap-salôm cớp máh tahan án ỡt dỡ tâng cruang cutễq Ki-liat.
26 Absalão e o exército israelita acamparam na terra de Gileade.
27 Tữ Davĩt toâq pỡ vil Maha-nêm, Sô-bi con samiang Nahat tễ vil Raba tỗp Amôn, Makir con samiang Amiel tễ vil Lô Dê-bar, cớp Basi-lai tễ vil Rô-calim tỗp Ki-liat, alới pái náq toâq ramóh án.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, foi recebido por Sobi, filho de Naás, de Rabá dos amonitas, e por Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e por Barzilai, de Rogelim, em Gileade.
28 — ausente —
28 Trouxeram camas, vasilhas, tigelas, trigo e cevada, farinha e grãos tostados, feijão e lentilha,
29 — ausente —
29 mel, coalhada, ovelhas e queijo para Davi e os que o acompanhavam, pois disseram: “Vocês devem estar muito famintos, cansados e sedentos depois da longa caminhada pelo deserto”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.