2 Samuel 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Tễ ki tỡ bữn dũn, Ahi-tô-phel atỡng Ap-salôm neq: “Sễq anhia yỗn hếq rưoh tahan 12,000 náq, chơ loŏh ravoât puo Davĩt tâng sadâu nâi toâp.
1 Disse mais Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me levantarei e seguirei após Davi esta noite.
2 Hếq ễ pỡq chíl bo án lakéh cớp pứt ŏ́c ngcuang, táq yỗn án cỡt santar sâng, chơ máh tahan lúh táh án nheq. Hếq ễ cachĩt ống muoi noaq án sâng,
2 E irei sobre ele, pois está cansado e fraco das mãos; e o espantarei, e fugirá todo o povo que está com ele; e, então, ferirei o rei só.
3 chơ dững máh cũai proai toâq pỡ anhia, cỡt samoât ỡi tamái ramóh loah cayac án. Anhia yoc ễ cachĩt ống muoi noaq án, ma tỡ cỡn dếh cũai proai.”
3 E farei tornar a ti todo o povo, pois o homem a quem tu buscas é como se tornassem todos; assim, todo o povo estará em paz.
4 Santoiq án pai ngkíq cỡt pĩeiq pahỡm Ap-salôm cớp nheq tữh cũai arieih tỗp I-sarel.
4 E esta palavra pareceu boa aos olhos de Absalão, e aos olhos de todos os anciãos de Israel.
5 Ap-salôm pai neq: “Anhia pỡq arô Husai, la cũai tễ tỗp Akit, toâq ramóh cứq sanua toâp! Cứq yoc ễ tamứng ntrớu án pai.”
5 Disse, porém, Absalão: Chamai agora também a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Tữ Husai toâq, Ap-salôm blớh án: “Nŏ́q mới chanchớm tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cứq tễ ranáq nâi? O ma tỡ bữn khân hái táq ariang án tĩeih? Khân tỡ o, ki nŏ́q mới ễ tĩeih?”
6 E, chegando Husai a Absalão, lhe falou Absalão, dizendo: Desta maneira falou Aitofel: Faremos conforme à sua palavra? Se não, fala tu.
7 Husai ta‑ỡi: “Santoiq Ahi-tô-phel tĩeih anhia trỗ nâi tỡ bữn o.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que Aitofel esta vez aconselhou não é bom.
8 Anhia dáng chơ tễ mpoaq anhia cớp máh cũai án, alới roan clŏ́q lứq, cớp pla ariang sacâu noau khoiq tuoiq ĩt con án. Bữn muoi ramứh ễn, mpoaq anhia rachíl khễuq lứq; án tỡ bữn ỡt parnơi cớp máh tahan án tâng sadâu.
8 Disse mais Husai: Bem conheces tu a teu pai e a seus homens, que são valorosos e que estão com o espírito amargurado, como a ursa no campo, roubada dos cachorros; também teu pai é homem de guerra, e não passará a noite com o povo.
9 Sanua, pĩeiq án ỡt tooq tâng cưp tỡ la tooq pỡ ntốq canŏ́h cống bữn. Khân án mut chíl tahan anhia, ma tahan anhia cuchĩt, toâq noau canŏ́h sâng tễ ranáq nâi, noau ễ pai tahan anhia cỡt pê.
9 Eis que agora estará escondido nalguma cova, ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no princípio alguns dentre eles, cada um que ouvir então dirá: Houve derrota no povo que segue Absalão.
10 Dếh tahan roan clŏ́q ariang cula samín la cỡt ngcŏh tê, yuaq cũai I-sarel dũ náq dáng nheq tễ mpoaq anhia, án cỡt sốt tahan roan lứq, cớp máh tahan án la clŏ́q cớp rangoaiq lứq hỡ.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o coração de leão, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é valoroso, e homens valentes, os que estão com ele.
11 Ngkíq hếq yoc tĩeih anhia neq: Yỗn anhia parỗm nheq tữh cũai I-sarel tễ coah pứp nâi cruang yỗn toau toâq pứp coah tíh cruang, yỗn cỡt clứng ariang chũah ỡt tâng tor dỡq mưt. Chơ anhia toâp ayông máh cũai ki loŏh rachíl.
11 Eu, porém, aconselho que, com toda a pressa, se ajunte a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar, e que tu em pessoa vás à peleja.
12 Khân hái táq ngkíq, hái bữn ramóh Davĩt tam án ỡt tooq tâng ntốq léq. Hái toâq chíl án cớp tahan án, cỡt ariang dỡq latac sễng, chơ tỡ bữn noau tễ tỗp án mŏ bữn tamoong.
12 Então, iremos a ele, em qualquer lugar que se achar, e facilmente viremos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; e não ficará dele e de todos os homens que estão com ele nem ainda um só.
13 Khân án carlũn cớp mut tâng vil bữn viang, máh cũai hái lứq ĩt panũar âc viang vil asễng chu parchon cóh, toau tỡ va muoi cốc tamáu mŏ têq khlâiq tâng anũol cóh ki.”
13 E, se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel trará cordas àquela cidade: e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que não se ache ali nem uma só pedrinha.
14 Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel ca ỡt cớp án pruam tê tễ santoiq Husai tĩeih. Tỗp alới hữm santoiq án tĩeih o hỡn tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih. Yiang Sursĩ tỡ yỗn Ap-salôm táq puai santoiq Ahi-tô-phel tĩeih, dŏq dững atoâq ranáq rúng pứt pỡ Ap-salôm.
14 Então, disse Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o conselho de Aitofel (porém assim o Senhor o ordenara, para aniquilar o bom conselho de Aitofel, para que o Senhor trouxesse o mal sobre Absalão).
15 Chơ Husai toâq atỡng Sadôc cớp Abia-tha, la bar náq cũai tễng rit sang, dáng tễ máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel, cớp dếh santoiq án tĩeih hỡ.
15 E disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Husai pai tữm ễn neq: “Cóq anhia pỡq atỡng chái puo Davĩt, chỗi yỗn án ỡt noâng pễr tor crỗng Yôr-dan tâng ntốq aiq ki. Yỗn án clong toâp dŏq án cớp máh tahan án têq bữn vớt tễ noau cachĩt.”
16 Agora, pois, enviai apressadamente, e avisai a Davi, dizendo: Não passes esta noite nas campinas do deserto, mas passa depressa à outra banda, para que o rei e todo o povo que com ele está não seja devorado.
17 Yô-nathan con samiang Abia-tha, cớp Ahi-mat con samiang Sadôc, alới bar náq ỡt acoan pỡ dỡq mec En Rukel yáng tiah vil Yaru-salem. Alới tỡ khớn mut tâng vil, yuaq ngcŏh cũai canŏ́h hữm. Ma bữn manoaq mansễm táq ranáq dốq loŏh atỡng alới, chơ bar náq alới pỡq atỡng yỗn puo Davĩt dáng.
17 Estavam, pois, Jônatas e Aimaás junto à fonte de Rogel, e foi uma criada, e lho disse, e eles foram, e disseram ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ma bữn muoi noaq samiang sanyỡr hữm alới bar náq, chơ án pỡq atỡng Ap-salôm. Ngkíq Yô-nathan cớp Ahi-mat tál tháng pỡq tooq pỡ dống muoi noaq samiang tâng vil Bahu-rim. Samiang ki bữn dỡq chữong cheq dống, chơ alới bar náq sễng tooq tâng chữong ki.
18 Mas viu-os, todavia, um moço, e avisou a Absalão; porém ambos logo partiram apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, o qual tinha um poço no seu pátio, e para ali desceram.
19 Lacuoi cũai samiang ki ĩt aroâiq pul chíq ngoah chữong. Chơ án sai aliar máh boq saro tâng pỡng ngoah chữong, tỡ yỗn noau hữm alới.
19 E tomou a mulher a tampa, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grão descascado sobre ela; assim, nada se soube.
20 Toâq máh cũai ayững atĩ Ap-salôm toâq pỡ dống cũai samiang ki, alới blớh mansễm ki neq: “Nléq Ahi-mat cớp Yô-nathan?”
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? E a mulher lhes disse: Já passaram o vau das águas. E, havendo-os buscado, e não os achando, voltaram para Jerusalém.
21 Toâq vớt samiang ki pỡq, Ahi-mat cớp Yô-nathan chỗn tễ chữong, chơ alới pỡq ramóh puo Davĩt. Alới atỡng dũ ŏ́c ca Ahi-tô-phel tĩeih, cớp pai neq: “Cóq anhia clong crỗng Yôr-dan chái.”
21 E sucedeu que, depois que partiram, saíram do poço, e foram, e anunciaram a Davi; e disseram a Davi: Levantai-vos, e passai depressa as águas, porque assim aconselhou contra vós Aitofel.
22 Ngkíq Davĩt cớp máh yớu án clong crỗng Yôr-dan. Toâq poang tarưp, dũ náq bữn clong vớt nheq.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantou, e passaram o Jordão: e já pela luz da manhã nem ainda faltava um só que não passasse o Jordão.
23 Toâq Ahi-tô-phel hữm Ap-salôm tỡ bữn táq ariang án pai, ngkíq án chỗn tâng cloong aséh dễn, chơ chu pỡ vil án bữm. Toâq án táq moâm nheq máh ranáq tâng dống sũ án, chơ án yác. Sac án noau dững tứp tâng ping dống sũ án ndỡm.
23 Vendo, pois, Aitofel que se não tinha seguido o seu conselho, albardou o jumento e levantou-se, e foi para sua casa e para a sua cidade, e pôs em ordem a sua casa, e se enforcou: e morreu, e foi sepultado na sepultura de seu pai.
24 Bo Ap-salôm cớp tỗp tahan án ntôm clong crỗng Yôr-dan, Davĩt khoiq pỡq toâq pỡ vil Maha-nêm chơ.
24 E Davi veio a Maanaim; e Absalão passou o Jordão, ele e todo o homem de Israel com ele.
25 Ap-salôm khoiq chóh A-masa yỗn taniap máh tahan pláih Yô-ap. A-masa la con samiang Yê-thê, tỗp It-ma-el. Mpiq án ramứh Abi-kêl, con mansễm Nahat. Abi-kêl la ỡi Sê-ruya, la mpiq Yô-ap.
25 E Absalão constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o arraial: e era Amasa filho de um homem cujo nome era Itra, o israelita, o qual entrara a Abigail, filha de Naás, irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Ap-salôm cớp máh tahan án ỡt dỡ tâng cruang cutễq Ki-liat.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam na terra de Gileade.
27 Tữ Davĩt toâq pỡ vil Maha-nêm, Sô-bi con samiang Nahat tễ vil Raba tỗp Amôn, Makir con samiang Amiel tễ vil Lô Dê-bar, cớp Basi-lai tễ vil Rô-calim tỗp Ki-liat, alới pái náq toâq ramóh án.
27 E sucedeu que, chegando Davi a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 — ausente —
28 tomaram camas, e bacias, e vasilhas de barro, e trigo, e cevada, e farinha, e grão torrado, e favas, e lentilhas, também torradas,
29 — ausente —
29 e mel, e manteiga, e ovelhas, e queijos de vacas, e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, e cansado, e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.