2 Samuel 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Tễ ki tỡ bữn dũn, Ahi-tô-phel atỡng Ap-salôm neq: “Sễq anhia yỗn hếq rưoh tahan 12,000 náq, chơ loŏh ravoât puo Davĩt tâng sadâu nâi toâp.
1 Disse ainda Aitofel a Absalão: Deixa-me escolher doze mil homens, e me disporei, e perseguirei Davi esta noite.
2 Hếq ễ pỡq chíl bo án lakéh cớp pứt ŏ́c ngcuang, táq yỗn án cỡt santar sâng, chơ máh tahan lúh táh án nheq. Hếq ễ cachĩt ống muoi noaq án sâng,
2 Assaltá-lo-ei, enquanto está cansado e frouxo de mãos; espantá-lo-ei; fugirá todo o povo que está com ele; então, matarei apenas o rei.
3 chơ dững máh cũai proai toâq pỡ anhia, cỡt samoât ỡi tamái ramóh loah cayac án. Anhia yoc ễ cachĩt ống muoi noaq án, ma tỡ cỡn dếh cũai proai.”
3 Farei voltar a ti todo o povo; pois a volta de todos depende daquele a quem procuras matar; assim, todo o povo estará em paz.
4 Santoiq án pai ngkíq cỡt pĩeiq pahỡm Ap-salôm cớp nheq tữh cũai arieih tỗp I-sarel.
4 O parecer agradou a Absalão e a todos os anciãos de Israel.
5 Ap-salôm pai neq: “Anhia pỡq arô Husai, la cũai tễ tỗp Akit, toâq ramóh cứq sanua toâp! Cứq yoc ễ tamứng ntrớu án pai.”
5 Disse, porém, Absalão: Chamai, agora, a Husai, o arquita, e ouçamos também o que ele dirá.
6 Tữ Husai toâq, Ap-salôm blớh án: “Nŏ́q mới chanchớm tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cứq tễ ranáq nâi? O ma tỡ bữn khân hái táq ariang án tĩeih? Khân tỡ o, ki nŏ́q mới ễ tĩeih?”
6 Tendo Husai chegado a Absalão, este lhe falou, dizendo: Desta maneira falou Aitofel; faremos segundo a sua palavra? Se não, fala tu.
7 Husai ta‑ỡi: “Santoiq Ahi-tô-phel tĩeih anhia trỗ nâi tỡ bữn o.
7 Então, disse Husai a Absalão: O conselho que deu Aitofel desta vez não é bom.
8 Anhia dáng chơ tễ mpoaq anhia cớp máh cũai án, alới roan clŏ́q lứq, cớp pla ariang sacâu noau khoiq tuoiq ĩt con án. Bữn muoi ramứh ễn, mpoaq anhia rachíl khễuq lứq; án tỡ bữn ỡt parnơi cớp máh tahan án tâng sadâu.
8 Continuou Husai: Bem conheces teu pai e seus homens e sabes que são valentes e estão enfurecidos como a ursa no campo, roubada dos seus cachorros; também teu pai é homem de guerra e não passará a noite com o povo.
9 Sanua, pĩeiq án ỡt tooq tâng cưp tỡ la tooq pỡ ntốq canŏ́h cống bữn. Khân án mut chíl tahan anhia, ma tahan anhia cuchĩt, toâq noau canŏ́h sâng tễ ranáq nâi, noau ễ pai tahan anhia cỡt pê.
9 Eis que, agora, estará de espreita nalguma cova ou em qualquer outro lugar; e será que, caindo no primeiro ataque alguns dos teus, cada um que o ouvir dirá: Houve derrota no povo que segue a Absalão.
10 Dếh tahan roan clŏ́q ariang cula samín la cỡt ngcŏh tê, yuaq cũai I-sarel dũ náq dáng nheq tễ mpoaq anhia, án cỡt sốt tahan roan lứq, cớp máh tahan án la clŏ́q cớp rangoaiq lứq hỡ.
10 Então, até o homem valente, cujo coração é como o de leões, sem dúvida desmaiará; porque todo o Israel sabe que teu pai é herói e que homens valentes são os que estão com ele.
11 Ngkíq hếq yoc tĩeih anhia neq: Yỗn anhia parỗm nheq tữh cũai I-sarel tễ coah pứp nâi cruang yỗn toau toâq pứp coah tíh cruang, yỗn cỡt clứng ariang chũah ỡt tâng tor dỡq mưt. Chơ anhia toâp ayông máh cũai ki loŏh rachíl.
11 Eu, porém, aconselho que a toda pressa se reúna a ti todo o Israel, desde Dã até Berseba, em multidão como a areia do mar; e que tu em pessoa vás no meio deles.
12 Khân hái táq ngkíq, hái bữn ramóh Davĩt tam án ỡt tooq tâng ntốq léq. Hái toâq chíl án cớp tahan án, cỡt ariang dỡq latac sễng, chơ tỡ bữn noau tễ tỗp án mŏ bữn tamoong.
12 Então, iremos a ele em qualquer lugar em que se achar e facilmente cairemos sobre ele, como o orvalho cai sobre a terra; ele não ficará, e nenhum dos homens que com ele estão, nem um só.
13 Khân án carlũn cớp mut tâng vil bữn viang, máh cũai hái lứq ĩt panũar âc viang vil asễng chu parchon cóh, toau tỡ va muoi cốc tamáu mŏ têq khlâiq tâng anũol cóh ki.”
13 Se ele se retirar para alguma cidade, todo o Israel levará cordas àquela cidade; e arrastá-la-emos até ao ribeiro, até que lá não se ache nem uma só pedrinha.
14 Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel ca ỡt cớp án pruam tê tễ santoiq Husai tĩeih. Tỗp alới hữm santoiq án tĩeih o hỡn tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih. Yiang Sursĩ tỡ yỗn Ap-salôm táq puai santoiq Ahi-tô-phel tĩeih, dŏq dững atoâq ranáq rúng pứt pỡ Ap-salôm.
14 Então, disseram Absalão e todos os homens de Israel: Melhor é o conselho de Husai, o arquita, do que o de Aitofel. Pois ordenara o Senhor que fosse dissipado o bom conselho de Aitofel, para que o mal sobreviesse contra Absalão.
15 Chơ Husai toâq atỡng Sadôc cớp Abia-tha, la bar náq cũai tễng rit sang, dáng tễ máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel, cớp dếh santoiq án tĩeih hỡ.
15 Disse Husai a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Assim e assim aconselhou Aitofel a Absalão e aos anciãos de Israel; porém assim e assim aconselhei eu.
16 Husai pai tữm ễn neq: “Cóq anhia pỡq atỡng chái puo Davĩt, chỗi yỗn án ỡt noâng pễr tor crỗng Yôr-dan tâng ntốq aiq ki. Yỗn án clong toâp dŏq án cớp máh tahan án têq bữn vớt tễ noau cachĩt.”
16 Agora, pois, mandai avisar depressa a Davi, dizendo: Não passes esta noite nos vaus do deserto, mas passa, sem demora, ao outro lado, para que não seja destruído o rei e todo o povo que com ele está.
17 Yô-nathan con samiang Abia-tha, cớp Ahi-mat con samiang Sadôc, alới bar náq ỡt acoan pỡ dỡq mec En Rukel yáng tiah vil Yaru-salem. Alới tỡ khớn mut tâng vil, yuaq ngcŏh cũai canŏ́h hữm. Ma bữn manoaq mansễm táq ranáq dốq loŏh atỡng alới, chơ bar náq alới pỡq atỡng yỗn puo Davĩt dáng.
17 Estavam Jônatas e Aimaás junto a En-Rogel; e uma criada lhes dava aviso, e eles iam e diziam ao rei Davi, porque não podiam ser vistos entrar na cidade.
18 Ma bữn muoi noaq samiang sanyỡr hữm alới bar náq, chơ án pỡq atỡng Ap-salôm. Ngkíq Yô-nathan cớp Ahi-mat tál tháng pỡq tooq pỡ dống muoi noaq samiang tâng vil Bahu-rim. Samiang ki bữn dỡq chữong cheq dống, chơ alới bar náq sễng tooq tâng chữong ki.
18 Viu-os, porém, um moço e avisou a Absalão; porém ambos partiram logo, apressadamente, e entraram em casa de um homem, em Baurim, que tinha um poço no seu pátio, ao qual desceram.
19 Lacuoi cũai samiang ki ĩt aroâiq pul chíq ngoah chữong. Chơ án sai aliar máh boq saro tâng pỡng ngoah chữong, tỡ yỗn noau hữm alới.
19 A mulher desse homem tomou uma coberta, e a estendeu sobre a boca do poço, e espalhou grãos pilados de cereais sobre ela; assim, nada se soube.
20 Toâq máh cũai ayững atĩ Ap-salôm toâq pỡ dống cũai samiang ki, alới blớh mansễm ki neq: “Nléq Ahi-mat cớp Yô-nathan?”
20 Chegando, pois, os servos de Absalão à mulher, àquela casa, disseram: Onde estão Aimaás e Jônatas? Respondeu-lhes a mulher: Já passaram o vau das águas. Havendo-os procurado, sem os achar, voltaram para Jerusalém.
21 Toâq vớt samiang ki pỡq, Ahi-mat cớp Yô-nathan chỗn tễ chữong, chơ alới pỡq ramóh puo Davĩt. Alới atỡng dũ ŏ́c ca Ahi-tô-phel tĩeih, cớp pai neq: “Cóq anhia clong crỗng Yôr-dan chái.”
21 Mal se retiraram, saíram logo os dois do poço, e foram dar aviso a Davi, e lhe disseram: Levantai-vos e passai depressa as águas, porque assim e assim aconselhou Aitofel contra vós outros.
22 Ngkíq Davĩt cớp máh yớu án clong crỗng Yôr-dan. Toâq poang tarưp, dũ náq bữn clong vớt nheq.
22 Então, Davi e todo o povo que com ele estava se levantaram e passaram o Jordão; quando amanheceu, já nem um só havia que não tivesse passado o Jordão.
23 Toâq Ahi-tô-phel hữm Ap-salôm tỡ bữn táq ariang án pai, ngkíq án chỗn tâng cloong aséh dễn, chơ chu pỡ vil án bữm. Toâq án táq moâm nheq máh ranáq tâng dống sũ án, chơ án yác. Sac án noau dững tứp tâng ping dống sũ án ndỡm.
23 Vendo, pois, Aitofel que não fora seguido o seu conselho, albardou o jumento, dispôs-se e foi para casa e para a sua cidade; pôs em ordem os seus negócios e se enforcou; morreu e foi sepultado na sepultura do seu pai.
24 Bo Ap-salôm cớp tỗp tahan án ntôm clong crỗng Yôr-dan, Davĩt khoiq pỡq toâq pỡ vil Maha-nêm chơ.
24 Davi chegou a Maanaim. Absalão, tendo passado o Jordão com todos os homens de Israel,
25 Ap-salôm khoiq chóh A-masa yỗn taniap máh tahan pláih Yô-ap. A-masa la con samiang Yê-thê, tỗp It-ma-el. Mpiq án ramứh Abi-kêl, con mansễm Nahat. Abi-kêl la ỡi Sê-ruya, la mpiq Yô-ap.
25 constituiu a Amasa em lugar de Joabe sobre o exército. Era Amasa filho de certo homem chamado Itra, o ismaelita, o qual se deitara com Abigail, filha de Naás, e irmã de Zeruia, mãe de Joabe.
26 Ap-salôm cớp máh tahan án ỡt dỡ tâng cruang cutễq Ki-liat.
26 Israel, pois, e Absalão acamparam-se na terra de Gileade.
27 Tữ Davĩt toâq pỡ vil Maha-nêm, Sô-bi con samiang Nahat tễ vil Raba tỗp Amôn, Makir con samiang Amiel tễ vil Lô Dê-bar, cớp Basi-lai tễ vil Rô-calim tỗp Ki-liat, alới pái náq toâq ramóh án.
27 Tendo Davi chegado a Maanaim, Sobi, filho de Naás, de Rabá, dos filhos de Amom, e Maquir, filho de Amiel, de Lo-Debar, e Barzilai, o gileadita, de Rogelim,
28 — ausente —
28 tomaram camas, bacias e vasilhas de barro, trigo, cevada, farinha, grãos torrados, favas e lentilhas;
29 — ausente —
29 também mel, coalhada, ovelhas e queijos de gado e os trouxeram a Davi e ao povo que com ele estava, para comerem, porque disseram: Este povo no deserto está faminto, cansado e sedento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.