2 Samuel 17

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tễ ki tỡ bữn dũn, Ahi-tô-phel atỡng Ap-salôm neq: “Sễq anhia yỗn hếq rưoh tahan 12,000 náq, chơ loŏh ravoât puo Davĩt tâng sadâu nâi toâp.
1 Depois Aitofel disse a Absalão: — Deixe-me escolher doze mil homens, e eu sairei esta noite para perseguir Davi.
2 Hếq ễ pỡq chíl bo án lakéh cớp pứt ŏ́c ngcuang, táq yỗn án cỡt santar sâng, chơ máh tahan lúh táh án nheq. Hếq ễ cachĩt ống muoi noaq án sâng,
2 Eu o atacarei enquanto ele está cansado e desanimado. Ele ficará com medo, e todos os seus homens fugirão. Então matarei somente o rei
3 chơ dững máh cũai proai toâq pỡ anhia, cỡt samoât ỡi tamái ramóh loah cayac án. Anhia yoc ễ cachĩt ống muoi noaq án, ma tỡ cỡn dếh cũai proai.”
3 e trarei de volta todos os homens dele para o senhor, como uma esposa que volta para o seu marido. Já que o senhor quer matar somente um homem, o resto do povo será deixado em paz.
4 Santoiq án pai ngkíq cỡt pĩeiq pahỡm Ap-salôm cớp nheq tữh cũai arieih tỗp I-sarel.
4 Absalão achou que esse conselho era bom, e todos os líderes israelitas também acharam.
5 Ap-salôm pai neq: “Anhia pỡq arô Husai, la cũai tễ tỗp Akit, toâq ramóh cứq sanua toâp! Cứq yoc ễ tamứng ntrớu án pai.”
5 Aí Absalão disse: — Chamem agora Husai, e vamos ouvir o que ele tem a dizer.
6 Tữ Husai toâq, Ap-salôm blớh án: “Nŏ́q mới chanchớm tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih cứq tễ ranáq nâi? O ma tỡ bữn khân hái táq ariang án tĩeih? Khân tỡ o, ki nŏ́q mới ễ tĩeih?”
6 Quando Husai chegou, Absalão disse: — O conselho que Aitofel nos deu é este; devemos segui-lo? Se não, diga você o que devemos fazer.
7 Husai ta‑ỡi: “Santoiq Ahi-tô-phel tĩeih anhia trỗ nâi tỡ bữn o.
7 Husai respondeu: — Desta vez o conselho de Aitofel não é bom.
8 Anhia dáng chơ tễ mpoaq anhia cớp máh cũai án, alới roan clŏ́q lứq, cớp pla ariang sacâu noau khoiq tuoiq ĩt con án. Bữn muoi ramứh ễn, mpoaq anhia rachíl khễuq lứq; án tỡ bữn ỡt parnơi cớp máh tahan án tâng sadâu.
8 O senhor sabe que o seu pai Davi e os seus homens são lutadores valentes e que eles estão furiosos como uma ursa na floresta, de quem roubaram os filhotes. O seu pai é um soldado experiente e durante a noite ele não fica com os seus soldados.
9 Sanua, pĩeiq án ỡt tooq tâng cưp tỡ la tooq pỡ ntốq canŏ́h cống bữn. Khân án mut chíl tahan anhia, ma tahan anhia cuchĩt, toâq noau canŏ́h sâng tễ ranáq nâi, noau ễ pai tahan anhia cỡt pê.
9 Agora mesmo ele deve estar escondido numa caverna ou em algum outro lugar. Logo que Davi atacar os seus soldados, todos os que ouvirem falar a respeito disso dirão que os soldados de Absalão foram derrotados.
10 Dếh tahan roan clŏ́q ariang cula samín la cỡt ngcŏh tê, yuaq cũai I-sarel dũ náq dáng nheq tễ mpoaq anhia, án cỡt sốt tahan roan lứq, cớp máh tahan án la clŏ́q cớp rangoaiq lứq hỡ.
10 Então até os soldados mais corajosos, mesmo aqueles que são ferozes como leões, ficarão com medo. Pois todos em Israel sabem que o seu pai é um grande soldado e que os homens que estão com ele são lutadores valentes.
11 Ngkíq hếq yoc tĩeih anhia neq: Yỗn anhia parỗm nheq tữh cũai I-sarel tễ coah pứp nâi cruang yỗn toau toâq pứp coah tíh cruang, yỗn cỡt clứng ariang chũah ỡt tâng tor dỡq mưt. Chơ anhia toâp ayông máh cũai ki loŏh rachíl.
11 O meu conselho é que o senhor reúna, de uma ponta a outra do país, todos os israelitas, tantos quantos são os grãos de areia da praia do mar, e que o senhor mesmo os guie na batalha.
12 Khân hái táq ngkíq, hái bữn ramóh Davĩt tam án ỡt tooq tâng ntốq léq. Hái toâq chíl án cớp tahan án, cỡt ariang dỡq latac sễng, chơ tỡ bữn noau tễ tỗp án mŏ bữn tamoong.
12 Onde quer que Davi estiver, nós o encontraremos antes mesmo que ele saiba o que está acontecendo. Assim nem ele nem nenhum dos seus homens escaparão.
13 Khân án carlũn cớp mut tâng vil bữn viang, máh cũai hái lứq ĩt panũar âc viang vil asễng chu parchon cóh, toau tỡ va muoi cốc tamáu mŏ têq khlâiq tâng anũol cóh ki.”
13 Se ele fugir para dentro de alguma cidade construída num morro, todo o nosso povo trará cordas, arrasará a cidade e não deixará nem uma pedra lá em cima.
14 Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel ca ỡt cớp án pruam tê tễ santoiq Husai tĩeih. Tỗp alới hữm santoiq án tĩeih o hỡn tễ santoiq Ahi-tô-phel tĩeih. Yiang Sursĩ tỡ yỗn Ap-salôm táq puai santoiq Ahi-tô-phel tĩeih, dŏq dững atoâq ranáq rúng pứt pỡ Ap-salôm.
14 Aí Absalão e todos os israelitas disseram: — O conselho de Husai é melhor do que o de Aitofel. O
15 Chơ Husai toâq atỡng Sadôc cớp Abia-tha, la bar náq cũai tễng rit sang, dáng tễ máh santoiq Ahi-tô-phel tĩeih Ap-salôm cớp máh cũai I-sarel, cớp dếh santoiq án tĩeih hỡ.
15 Então Husai contou aos sacerdotes Zadoque e Abiatar o conselho que tinha dado a Absalão e aos líderes israelitas e também o conselho que Aitofel tinha dado.
16 Husai pai tữm ễn neq: “Cóq anhia pỡq atỡng chái puo Davĩt, chỗi yỗn án ỡt noâng pễr tor crỗng Yôr-dan tâng ntốq aiq ki. Yỗn án clong toâp dŏq án cớp máh tahan án têq bữn vớt tễ noau cachĩt.”
16 E disse: — Agora mandem depressa uma mensagem a Davi dizendo a ele que não passe a noite nos caminhos do deserto. Que Davi atravesse o rio Jordão imediatamente para que ele e os seus homens não sejam todos destruídos!
17 Yô-nathan con samiang Abia-tha, cớp Ahi-mat con samiang Sadôc, alới bar náq ỡt acoan pỡ dỡq mec En Rukel yáng tiah vil Yaru-salem. Alới tỡ khớn mut tâng vil, yuaq ngcŏh cũai canŏ́h hữm. Ma bữn manoaq mansễm táq ranáq dốq loŏh atỡng alới, chơ bar náq alới pỡq atỡng yỗn puo Davĩt dáng.
17 Jônatas e Aimaás estavam esperando perto da fonte de Rogel porque não queriam se arriscar a serem vistos entrando na cidade. Uma empregada ia lá de vez em quando e informava sobre o que estava acontecendo; então eles iam contar ao rei Davi.
18 Ma bữn muoi noaq samiang sanyỡr hữm alới bar náq, chơ án pỡq atỡng Ap-salôm. Ngkíq Yô-nathan cớp Ahi-mat tál tháng pỡq tooq pỡ dống muoi noaq samiang tâng vil Bahu-rim. Samiang ki bữn dỡq chữong cheq dống, chơ alới bar náq sễng tooq tâng chữong ki.
18 Mas dessa vez um rapaz os viu e contou a Absalão. Então Jônatas e Aimaás foram depressa para a casa de um certo homem, na cidade de Baurim. Havia um poço perto da casa, e eles entraram dentro dele.
19 Lacuoi cũai samiang ki ĩt aroâiq pul chíq ngoah chữong. Chơ án sai aliar máh boq saro tâng pỡng ngoah chữong, tỡ yỗn noau hữm alới.
19 A esposa do homem pegou uma coberta, estendeu sobre a boca do poço e em cima dela espalhou cereais socados para que ninguém pudesse perceber nada.
20 Toâq máh cũai ayững atĩ Ap-salôm toâq pỡ dống cũai samiang ki, alới blớh mansễm ki neq: “Nléq Ahi-mat cớp Yô-nathan?”
20 Os oficiais de Absalão chegaram lá e perguntaram à mulher: — Onde estão Aimaás e Jônatas? — Eles atravessaram o rio! — respondeu ela. Aí os homens os procuraram, mas não conseguiram achar; então voltaram para Jerusalém.
21 Toâq vớt samiang ki pỡq, Ahi-mat cớp Yô-nathan chỗn tễ chữong, chơ alới pỡq ramóh puo Davĩt. Alới atỡng dũ ŏ́c ca Ahi-tô-phel tĩeih, cớp pai neq: “Cóq anhia clong crỗng Yôr-dan chái.”
21 Depois que eles foram embora, Aimaás e Jônatas saíram do poço e foram avisar o rei Davi. Contaram o que Aitofel tinha planejado contra ele e disseram: — Atravesse o rio depressa!
22 Ngkíq Davĩt cớp máh yớu án clong crỗng Yôr-dan. Toâq poang tarưp, dũ náq bữn clong vớt nheq.
22 Então Davi e os seus homens começaram a atravessar o rio Jordão e, ao nascer do dia, todos eles já haviam atravessado.
23 Toâq Ahi-tô-phel hữm Ap-salôm tỡ bữn táq ariang án pai, ngkíq án chỗn tâng cloong aséh dễn, chơ chu pỡ vil án bữm. Toâq án táq moâm nheq máh ranáq tâng dống sũ án, chơ án yác. Sac án noau dững tứp tâng ping dống sũ án ndỡm.
23 Quando Aitofel viu que o seu conselho não tinha sido seguido, arreou o seu jumento e voltou para a sua cidade. E, depois de pôr os seus negócios em ordem, enforcou-se. E foi sepultado no túmulo do seu pai.
24 Bo Ap-salôm cớp tỗp tahan án ntôm clong crỗng Yôr-dan, Davĩt khoiq pỡq toâq pỡ vil Maha-nêm chơ.
24 Quando Absalão e os seus soldados atravessaram o rio Jordão, Davi já havia chegado à cidade de Maanaim.
25 Ap-salôm khoiq chóh A-masa yỗn taniap máh tahan pláih Yô-ap. A-masa la con samiang Yê-thê, tỗp It-ma-el. Mpiq án ramứh Abi-kêl, con mansễm Nahat. Abi-kêl la ỡi Sê-ruya, la mpiq Yô-ap.
25 Absalão tinha colocado Amasa no comando do seu exército, no lugar de Joabe. Amasa era filho de um homem chamado Itra, o ismaelita; a mãe dele era Abigail, filha de Naás e irmã de Zeruia, a mãe de Joabe.
26 Ap-salôm cớp máh tahan án ỡt dỡ tâng cruang cutễq Ki-liat.
26 Absalão e os israelitas acamparam na terra de Gileade.
27 Tữ Davĩt toâq pỡ vil Maha-nêm, Sô-bi con samiang Nahat tễ vil Raba tỗp Amôn, Makir con samiang Amiel tễ vil Lô Dê-bar, cớp Basi-lai tễ vil Rô-calim tỗp Ki-liat, alới pái náq toâq ramóh án.
27 Quando Davi chegou a Maanaim, encontrou-se com Sobi, filho de Naás, da cidade de Rabá, em Amom; com Maquir, filho de Amiel, da cidade de Lo-Debar; e com Barzilai, que era da cidade de Rogelim, em Gileade. Eles levaram bacias, vasilhas de barro, camas e também alimentos para Davi e os seus homens. Levaram também trigo, cevada , farinha, feijão, grãos torrados, ervilhas, mel, queijo, coalhada e algumas ovelhas. Eles sabiam que, no deserto Davi, e os seus homens ficariam com fome, com sede e cansados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.