2 Reis 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Naman la cũai taniap tahan puo cruang Si-ri; án la cũai puo noap lứq. Cớp ramứh ranoâng án cỡt parchia parhan lứq, yuaq Yiang Sursĩ yỗn tahan tỗp Si-ri chíl riap. Án la cũai clŏ́q, ma án a‑ĩ tut hâp lứq.
1 Naamã, general do exército do rei da Síria, gozava de grande prestígio diante de seu amo, e era muito considerado, porque, por meio dele, o Senhor salvou a Síria; era um homem valente, mas leproso.
2 Bữn muoi trỗ, tahan Si-ri pỡq rapốn tâng cruang I-sarel; tỗp alới cỗp muoi noaq cumũr cũai I-sarel. Cumũr nâi cỡt sũl lacuoi Naman.
2 Ora, tendo os sírios feito uma incursão no território de Israel, levaram consigo uma jovem, a qual ficou a serviço da mulher de Naamã.
3 Bữn muoi tangái án atỡng sốt án neq: “Cứq ễq ncháu pỡq ramóh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tâng vil Sa-mari. Án têq tahâu ncháu yỗn cỡt bán tễ a‑ĩ tut.”
3 Ela disse à sua senhora: Ah, se meu amo fosse ter com o profeta que reside em Samaria, ele o curaria da lepra!
4 Tữ Naman sâng ngkíq, án pỡq ramóh puo, cớp atỡng loah máh santoiq cũai sũl khoiq pai.
4 Ouvindo isso, Naamã foi e contou ao seu soberano o que dissera a jovem israelita.
5 Puo pai chóq án neq: “Mới pỡq ramóh puo cũai I-sarel, cớp dững choâiq thỡ nâi yỗn án.”
5 O rei da Síria respondeu-lhe: Vai, que eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Naamã partiu com dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes de festa.
6 Choâiq thỡ án dững chĩc neq: “Thỡ nâi atỡng tễ Naman cũai taniap tahan cứq; sễq anhia tahâu án nứng, yuaq án a‑ĩ tut.”
6 Levou ao rei de Israel uma carta concebida nestes termos: Ao receberes esta carta, saberás que te mando Naamã, meu servo, para que o cures da lepra.
7 Toâq puo I-sarel doc thỡ moâm chơ, án háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt án, cớp cu‑ỗi pai neq: “Nŏ́q puo cũai Si-ri ễq cứq tahâu samiang nâi cỡt bán? Nŏ́q án chanchớm cứq cỡt Yiang Sursĩ, chơ têq yỗn cũai cuchĩt bữn tamoong loah tỡ? Ŏ́c nâi la raloaih lứq, án chống chuaq ralíh yoc ễ ralỗih cớp cứq.”
7 Tendo lido a missiva, o rei de Israel rasgou as vestes e exclamou: Sou eu porventura um deus, que possa dar a morte ou a vida, para que esse me mande dizer que cure um homem da lepra? Vede bem que ele anda buscando pretextos contra mim.
8 Tữ Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ sâng han tễ puo I-sarel, chơ án cơiq parnai blớh puo neq: “Cỗ nŏ́q anhia sâng túh ngua? Anhia asuoi samiang ki pỡ hếq, chơ hếq ễ tĩeih atỡng án dáng, la tâng cruang I-sarel nâi bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei tinha rasgado as vestes, mandou-lhe dizer: Por que rasgaste as tuas vestes? Que ele venha a mim, e saberá que há um profeta em Israel.
9 Chơ Naman pỡq, bữn dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ; alới tangứt cheq ngoah toong mut dống Ê-li-sa.
9 Naamã veio com seu carro e seus cavalos e parou à porta de Eliseu.
10 Ê-li-sa ớn cũai táq ranáq án loŏh atỡng Naman neq: “Cóq mới pỡq sambráh tỗ chác tâng crỗng Yôr-dan tapul trỗ, chơ mới cỡt bán loah patoat tiaq.”
10 Este mandou-lhe dizer por um mensageiro: Vai, lava-te sete vezes no Jordão e tua carne ficará limpa.
11 Ma Naman sâng nsóq lứq, án loŏh chíq tễ ntốq ki, dếh pai neq: “Cứq chanchớm án loŏh ramóh cứq, cớp câu sễq Yiang Sursĩ án chuai cứq. Cớp cứq chanchớm án payư atĩ pỡng ntốq bớc cứq, cớp tahâu cứq yỗn cỡt bán.
11 Naamã se foi, despeitado, dizendo: Eu pensava que ele viria em pessoa, e, diante de mim, invocaria o Senhor, seu Deus, poria a mão no lugar infetado e me curaria da lepra.
12 Dỡq crỗng A-bana cớp crỗng Phar-par tâng vil Damac la o hỡn tễ crỗng tâng cruang I-sarel. Khân lứq cỡt bán, khaq cứq sambráh tỗ cứq tâng bar crỗng ki.”
12 Porventura os rios de Damasco, o Abana e o Farfar, não são melhores que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles e ficar limpo? E, voltando-se, retirou-se encolerizado.
13 Máh cũai táq ranáq Naman toâq, cớp pai neq: “Achuaih ơi! Khân cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ớn anhia táq ranáq coat lứq, ki anhia lứq táq. Sanua, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn sễng mpơi dỡq táq yỗn tỗ chác cỡt bráh ariang án atỡng; chơ anhia lứq cỡt bán?”
13 Mas seus servos, aproximando-se dele, disseram-lhe: Meu pai, mesmo que o profeta te tivesse ordenado algo difícil, não o deverias fazer? Quanto mais agora que ele te disse: Lava-te e serás curado.
14 Ngkíq Naman sễng pỡ crỗng Yôr-dan cớp ngêt tapul trỗ ariang cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án cỡt bán loah patoat tiaq. Ngcâr án cỡt bráh briel lamon ariang ngcâr carnễn.
14 Naamã desceu ao Jordão e banhou-se ali sete vezes, como lhe ordenara o homem de Deus, e sua carne tornou-se tenra como a de uma criança.
15 Naman cớp máh cũai ayững atĩ án pỡq ramóh loah cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp pai neq: “Sanua, cứq dáng samoât lứq tỡ bữn yiang aléq, ma lứq bữn ống Yiang Sursĩ cũai I-sarel sâng. Yuaq ngkíq, achuaih ơi! Sễq achuaih roap ĩt máh crơng bũi tễ cứq.”
15 Voltando então para o homem de Deus, com toda a sua comitiva, entrou, apresentou-se diante dele e disse: Reconheço que não há outro Deus em toda a terra, senão o de Israel. Aceita este presente do teu servo.
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, Ncháu cứq sang, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq tỡ bữn roap ĩt máh crơng mới yỗn.”
16 Pela vida do Senhor a quem sirvo, replicou Eliseu, não aceitarei nada. E apesar da instância de Naamã, ele recusou.
17 Ngkíq Naman pai neq: “Khân achuaih tỡ bữn roap ĩt crơng tễ cứq, cứq sễq ĩt cutễq tễ ntốq nâi dững achu pỡ dống cứq, patiang tâng bar lám aséh lai, máh léq rơi án dững. Noap tễ sanua toau chumát, cứq tỡ ễq chiau sang noâng crơng yỗn máh yiang canŏ́h, ma cứq ễ chiau sang yỗn ống Yiang Sursĩ sâng.
17 Então Naamã disse: Se não o aceitas, permite ao menos que se dê ao teu servo da terra deste país, tanto quanto possam carregar duas mulas, porque doravante este teu servo não oferecerá mais holocausto nem sacrifício a outros deuses, mas só ao Senhor.
18 Cứq sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq, toâq puo dững cứq mut dống sang yiang Ri-môn dŏq cucốh sang, la yiang cũai Si-ri. Sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq.”
18 Entretanto, que o Senhor perdoe ao teu servo no seguinte: Quando o meu soberano entrar no templo de Remon para adorar, apoiando-se no meu braço, e que eu também me prostrar no templo de Remon, que o Senhor perdoe esse gesto ao teu servo.
19 Ê-li-sa pai neq: “Yỗn mới pỡq ien khễ.”
19 Eliseu respondeu: Faze-o tranqüilamente. E Naamã o deixou.
20 Kê-hasi cũai táq ranáq Ê-li-sa, chanchớm neq: “Ncháu cứq yỗn Naman chu, ma tỡ bữn ĩt crơng ntrớu. Pĩeiq lứq la án roap ĩt máh crơng cũai Si-ri yỗn. Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq ễ pỡq tapun ĩt loah máh crơng tễ cũai ki.”
20 Naamã estava já a certa distância, quando Giezi, servo de Eliseu, disse consigo: Eis que meu amo poupou a esse sírio, Naamã, recusando aceitar de sua mão o que ele tinha trazido. Pela vida de Deus! Vou correr atrás dele, e obterei dele alguma coisa.
21 Chơ án pỡq rapuai Naman. Tữ Naman tapoang hữm muoi noaq samiang ntôm puai ntun clĩ án, ngkíq án sễng tễ sễ aséh rachíl cớp pỡq ramóh Kê-hasi, chơ án blớh neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ?”
21 E Giezi foi ao alcance de Naamã, o qual, vendo-o correr, desceu do carro e veio-lhe ao encontro. E disse-lhe: Tudo vai bem?
22 Kê-hasi ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn ntrớu mŏ! Ma ncháu cứq ớn cứq atỡng anhia neq: Bữn bar náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq tễ máh dũal cớp cóh cutễq Ep-ra-im. Ê-li-sa ễq anhia yỗn án práq pái ngin ŏ́c, cớp au bar cu.”
22 Sim, respondeu Giezi; meu senhor manda-me dizer-te: Acabam de chegar à minha casa, da montanha de Efraim, dois jovens, filhos de profetas. Rogo-te que me dês para eles um talento de prata e dois hábitos de festa.
23 Naman ta‑ỡi: “Nâi, mới ĩt achu dếh tapoât ngin ŏ́c práq nâi hỡ.”
23 Naamã respondeu: É melhor que leves dois talentos. Naamã insistiu e, atando dois talentos e dois hábitos de festa em dois sacos, entregou-os a dois de seus escravos para que os levassem a Giezi.
24 Tữ alới toâq pỡ dũal cóh ntốq Ê-li-sa ỡt, Kê-hasi ễn poac ĩt máh tampâc cớp práq tâng bar tũi ki, chơ dững amut chu clống dống. Cớp án ớn alới bar náq ki chu.
24 Quando atingiram a colina, Giezi tomou os objetos de suas mãos e guardou-os na sua casa. Depois disso, despediu os dois homens e estes se retiraram.
25 Tữ Kê-hasi mut tâng clống dống, Ê-li-sa blớh án neq: “Tễ léq mới chu?”
25 E, tendo entrado, apresentou-se ao seu amo. Eliseu disse-lhe: De onde vens, Giezi? Teu servo não foi a parte alguma, respondeu ele.
26 Ê-li-sa blớh án ễn: “Bo samiang ki sễng tễ sễ aséh rachíl toâq ramóh mới, nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ bữn dáng tỡ? Sanua tỡ cỡn tangái hái roap ĩt práq tỡ la tampâc, nưong o‑li‑vê tỡ la nưong nho, cữu tỡ la ntroŏq, tỡ la cũai táq ranáq.
26 Mas Eliseu replicou: Não estava porventura presente o meu espírito, quando um homem saltou de seu carro ao teu encontro? É este o momento de aceitar dinheiro, adquirir vestes, oliveiras e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Yuaq mới táq ngkíq, tut tễ Naman sanua tớt pỡ mới ễn; mới cớp dũ náq cũai tễ tŏ́ng toiq mới cóq cỡt a‑ĩ tut níc.”
27 A lepra de Naamã se pegará a ti e a toda a tua descendência para sempre. E Giezi saiu da presença de Eliseu coberto de uma lepra branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.