2 Reis 5

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Naman la cũai taniap tahan puo cruang Si-ri; án la cũai puo noap lứq. Cớp ramứh ranoâng án cỡt parchia parhan lứq, yuaq Yiang Sursĩ yỗn tahan tỗp Si-ri chíl riap. Án la cũai clŏ́q, ma án a‑ĩ tut hâp lứq.
1 Naamã, o comandante do exército da Síria, era muito respeitado e estimado pelo rei do seu país porque, por meio de Naamã, o Senhor Deus tinha dado a vitória ao exército dos sírios. Ele era um soldado valente, mas sofria de uma terrível doença da pele.
2 Bữn muoi trỗ, tahan Si-ri pỡq rapốn tâng cruang I-sarel; tỗp alới cỗp muoi noaq cumũr cũai I-sarel. Cumũr nâi cỡt sũl lacuoi Naman.
2 Num dos seus ataques contra Israel, os sírios haviam levado como prisioneira uma menina israelita, que ficou sendo escrava da mulher de Naamã.
3 Bữn muoi tangái án atỡng sốt án neq: “Cứq ễq ncháu pỡq ramóh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tâng vil Sa-mari. Án têq tahâu ncháu yỗn cỡt bán tễ a‑ĩ tut.”
3 Um dia a menina disse à patroa: — Eu gostaria que o meu patrão fosse falar com o
4 Tữ Naman sâng ngkíq, án pỡq ramóh puo, cớp atỡng loah máh santoiq cũai sũl khoiq pai.
4 Então Naamã foi falar com o rei e contou o que a menina tinha dito.
5 Puo pai chóq án neq: “Mới pỡq ramóh puo cũai I-sarel, cớp dững choâiq thỡ nâi yỗn án.”
5 E o rei ordenou: — Vá falar com o rei de Israel e entregue esta carta a ele. Então Naamã saiu, levando uns trezentos e cinquenta quilos de prata, e uns setenta quilos de ouro, e dez mudas de roupas finas.
6 Choâiq thỡ án dững chĩc neq: “Thỡ nâi atỡng tễ Naman cũai taniap tahan cứq; sễq anhia tahâu án nứng, yuaq án a‑ĩ tut.”
6 A carta que ele levava dizia assim: “Esta carta é para apresentar Naamã, que é meu oficial. Eu quero que você o cure.”
7 Toâq puo I-sarel doc thỡ moâm chơ, án háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt án, cớp cu‑ỗi pai neq: “Nŏ́q puo cũai Si-ri ễq cứq tahâu samiang nâi cỡt bán? Nŏ́q án chanchớm cứq cỡt Yiang Sursĩ, chơ têq yỗn cũai cuchĩt bữn tamoong loah tỡ? Ŏ́c nâi la raloaih lứq, án chống chuaq ralíh yoc ễ ralỗih cớp cứq.”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as suas roupas em sinal de medo e exclamou: — Como é que o rei da Síria quer que eu cure este homem? Será que ele pensa que eu sou Deus e que tenho o poder de dar a vida e de tirá-la? Ele está querendo briga!
8 Tữ Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ sâng han tễ puo I-sarel, chơ án cơiq parnai blớh puo neq: “Cỗ nŏ́q anhia sâng túh ngua? Anhia asuoi samiang ki pỡ hếq, chơ hếq ễ tĩeih atỡng án dáng, la tâng cruang I-sarel nâi bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
8 O profeta Eliseu soube do que havia acontecido e mandou dizer ao rei: — Por que o senhor está tão preocupado? Mande que esse homem venha falar comigo, e eu mostrarei a ele que há um profeta em Israel!
9 Chơ Naman pỡq, bữn dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ; alới tangứt cheq ngoah toong mut dống Ê-li-sa.
9 Então Naamã foi com os seus cavalos e carros e parou na porta da casa de Eliseu.
10 Ê-li-sa ớn cũai táq ranáq án loŏh atỡng Naman neq: “Cóq mới pỡq sambráh tỗ chác tâng crỗng Yôr-dan tapul trỗ, chơ mới cỡt bán loah patoat tiaq.”
10 Eliseu mandou que um empregado saísse e dissesse a ele que fosse se lavar sete vezes no rio Jordão, pois assim ficaria completamente curado da sua doença.
11 Ma Naman sâng nsóq lứq, án loŏh chíq tễ ntốq ki, dếh pai neq: “Cứq chanchớm án loŏh ramóh cứq, cớp câu sễq Yiang Sursĩ án chuai cứq. Cớp cứq chanchớm án payư atĩ pỡng ntốq bớc cứq, cớp tahâu cứq yỗn cỡt bán.
11 Mas Naamã ficou muito zangado e disse: — Eu pensava que pelo menos o profeta ia sair e falar comigo e que oraria ao
12 Dỡq crỗng A-bana cớp crỗng Phar-par tâng vil Damac la o hỡn tễ crỗng tâng cruang I-sarel. Khân lứq cỡt bán, khaq cứq sambráh tỗ cứq tâng bar crỗng ki.”
12 Além disso, por acaso, os rios Abana e Farpar, em Damasco, não são melhores do que qualquer rio da terra de Israel? Será que eu não poderia me lavar neles e ficar curado? E foi embora muito bravo.
13 Máh cũai táq ranáq Naman toâq, cớp pai neq: “Achuaih ơi! Khân cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ớn anhia táq ranáq coat lứq, ki anhia lứq táq. Sanua, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn sễng mpơi dỡq táq yỗn tỗ chác cỡt bráh ariang án atỡng; chơ anhia lứq cỡt bán?”
13 Então os seus empregados foram até o lugar onde ele estava e disseram: — Se o profeta mandasse o senhor fazer alguma coisa difícil, por acaso, o senhor não faria? Por que é que o senhor não pode ir se lavar, como ele disse, e ficar curado?
14 Ngkíq Naman sễng pỡ crỗng Yôr-dan cớp ngêt tapul trỗ ariang cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án cỡt bán loah patoat tiaq. Ngcâr án cỡt bráh briel lamon ariang ngcâr carnễn.
14 Então Naamã desceu até o rio Jordão e mergulhou sete vezes, como Eliseu tinha dito. E ficou completamente curado. A sua carne ficou firme e sadia como a de uma criança.
15 Naman cớp máh cũai ayững atĩ án pỡq ramóh loah cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp pai neq: “Sanua, cứq dáng samoât lứq tỡ bữn yiang aléq, ma lứq bữn ống Yiang Sursĩ cũai I-sarel sâng. Yuaq ngkíq, achuaih ơi! Sễq achuaih roap ĩt máh crơng bũi tễ cứq.”
15 Depois ele voltou com todos os seus homens até o lugar onde Eliseu estava e disse: — Agora eu sei que no mundo inteiro não existe nenhum deus, a não ser o Deus de Israel. Aceite um presente meu, por favor.
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, Ncháu cứq sang, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq tỡ bữn roap ĩt máh crơng mới yỗn.”
16 Eliseu respondeu: — Juro pelo Naamã insistiu com ele para que aceitasse, mas ele não quis.
17 Ngkíq Naman pai neq: “Khân achuaih tỡ bữn roap ĩt crơng tễ cứq, cứq sễq ĩt cutễq tễ ntốq nâi dững achu pỡ dống cứq, patiang tâng bar lám aséh lai, máh léq rơi án dững. Noap tễ sanua toau chumát, cứq tỡ ễq chiau sang noâng crơng yỗn máh yiang canŏ́h, ma cứq ễ chiau sang yỗn ống Yiang Sursĩ sâng.
17 Aí Naamã disse: — Já que o senhor não quer aceitar o meu presente, então deixe que eu leve para casa duas mulas carregadas de terra , pois de agora em diante eu não vou oferecer
18 Cứq sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq, toâq puo dững cứq mut dống sang yiang Ri-môn dŏq cucốh sang, la yiang cũai Si-ri. Sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq.”
18 Mas eu gostaria que ele me perdoasse uma coisa, que é a seguinte: quando eu tiver de acompanhar o meu rei ao templo de Rimom, o deus da Síria, para ali adorar, eu vou ter de adorá-lo também. Que o Senhor Deus me perdoe por isso!
19 Ê-li-sa pai neq: “Yỗn mới pỡq ien khễ.”
19 Eliseu disse: — Adeus! Boa viagem! Quando Naamã já estava um pouco longe,
20 Kê-hasi cũai táq ranáq Ê-li-sa, chanchớm neq: “Ncháu cứq yỗn Naman chu, ma tỡ bữn ĩt crơng ntrớu. Pĩeiq lứq la án roap ĩt máh crơng cũai Si-ri yỗn. Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq ễ pỡq tapun ĩt loah máh crơng tễ cũai ki.”
20 Geazi, o empregado de Eliseu, começou a pensar: — O meu patrão deixou que Naamã fosse embora sem pagar nada. Ele devia ter aceitado o que o sírio estava oferecendo. Juro pelo
21 Chơ án pỡq rapuai Naman. Tữ Naman tapoang hữm muoi noaq samiang ntôm puai ntun clĩ án, ngkíq án sễng tễ sễ aséh rachíl cớp pỡq ramóh Kê-hasi, chơ án blớh neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ?”
21 Então Geazi saiu correndo. Quando Naamã viu que um homem vinha correndo atrás dele, desceu do carro e perguntou: — Aconteceu alguma coisa?
22 Kê-hasi ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn ntrớu mŏ! Ma ncháu cứq ớn cứq atỡng anhia neq: Bữn bar náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq tễ máh dũal cớp cóh cutễq Ep-ra-im. Ê-li-sa ễq anhia yỗn án práq pái ngin ŏ́c, cớp au bar cu.”
22 — Não! — respondeu Geazi. — Mas o meu patrão mandou dizer que agora mesmo chegaram dois membros de um grupo de profetas da região montanhosa de Efraim. Então ele gostaria que o senhor desse a ele uns trinta quilos de prata e duas mudas de roupas finas.
23 Naman ta‑ỡi: “Nâi, mới ĩt achu dếh tapoât ngin ŏ́c práq nâi hỡ.”
23 Naamã disse: — Por favor, leve sessenta quilos de prata. E insistiu com ele. Então pôs a prata em dois sacos, entregou a prata e as duas mudas de roupas finas a dois dos seus empregados e mandou que eles fossem na frente de Geazi.
24 Tữ alới toâq pỡ dũal cóh ntốq Ê-li-sa ỡt, Kê-hasi ễn poac ĩt máh tampâc cớp práq tâng bar tũi ki, chơ dững amut chu clống dống. Cớp án ớn alới bar náq ki chu.
24 Quando eles chegaram ao morro onde Eliseu morava, Geazi pegou os dois sacos e carregou-os para dentro de casa. Depois mandou embora os empregados de Naamã,
25 Tữ Kê-hasi mut tâng clống dống, Ê-li-sa blớh án neq: “Tễ léq mới chu?”
25 entrou em casa de novo e foi falar com Eliseu. Este perguntou: — Onde é que você foi? — Eu não fui a lugar nenhum! — respondeu Geazi.
26 Ê-li-sa blớh án ễn: “Bo samiang ki sễng tễ sễ aséh rachíl toâq ramóh mới, nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ bữn dáng tỡ? Sanua tỡ cỡn tangái hái roap ĩt práq tỡ la tampâc, nưong o‑li‑vê tỡ la nưong nho, cữu tỡ la ntroŏq, tỡ la cũai táq ranáq.
26 Mas Eliseu disse: — O meu espírito estava com você quando aquele homem desceu do carro para falar com você. Esta não era ocasião para você aceitar dinheiro e roupas, plantações de oliveiras e de uvas, ovelhas e gado ou empregados e empregadas.
27 Yuaq mới táq ngkíq, tut tễ Naman sanua tớt pỡ mới ễn; mới cớp dũ náq cũai tễ tŏ́ng toiq mới cóq cỡt a‑ĩ tut níc.”
27 Portanto, a doença de Naamã vai pegar em você, e os seus descendentes a terão para sempre. Quando saiu dali Geazi tinha pegado a doença, e a sua pele estava branca como a neve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.