2 Reis 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Naman la cũai taniap tahan puo cruang Si-ri; án la cũai puo noap lứq. Cớp ramứh ranoâng án cỡt parchia parhan lứq, yuaq Yiang Sursĩ yỗn tahan tỗp Si-ri chíl riap. Án la cũai clŏ́q, ma án a‑ĩ tut hâp lứq.
1 Ora, Naamã, chefe do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu senhor, e de muito respeito, porque por ele o Senhor dera livramento aos sírios; era homem valente, porém leproso.
2 Bữn muoi trỗ, tahan Si-ri pỡq rapốn tâng cruang I-sarel; tỗp alới cỗp muoi noaq cumũr cũai I-sarel. Cumũr nâi cỡt sũl lacuoi Naman.
2 Os sírios, numa das suas investidas, haviam levado presa, da terra de Israel, uma menina que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Bữn muoi tangái án atỡng sốt án neq: “Cứq ễq ncháu pỡq ramóh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tâng vil Sa-mari. Án têq tahâu ncháu yỗn cỡt bán tễ a‑ĩ tut.”
3 Disse ela a sua senhora: Oxalá que o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samária! Pois este o curaria da sua lepra.
4 Tữ Naman sâng ngkíq, án pỡq ramóh puo, cớp atỡng loah máh santoiq cũai sũl khoiq pai.
4 Então Naamã foi notificar a seu senhor, dizendo: Assim e assim falou a menina que é da terra de Israel.
5 Puo pai chóq án neq: “Mới pỡq ramóh puo cũai I-sarel, cớp dững choâiq thỡ nâi yỗn án.”
5 Respondeu o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. Foi, pois, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil siclos de ouro e dez mudas de roupa.
6 Choâiq thỡ án dững chĩc neq: “Thỡ nâi atỡng tễ Naman cũai taniap tahan cứq; sễq anhia tahâu án nứng, yuaq án a‑ĩ tut.”
6 Também levou ao rei de Israel a carta, que dizia: Logo, em chegando a ti esta carta, saberás que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Toâq puo I-sarel doc thỡ moâm chơ, án háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt án, cớp cu‑ỗi pai neq: “Nŏ́q puo cũai Si-ri ễq cứq tahâu samiang nâi cỡt bán? Nŏ́q án chanchớm cứq cỡt Yiang Sursĩ, chơ têq yỗn cũai cuchĩt bữn tamoong loah tỡ? Ŏ́c nâi la raloaih lứq, án chống chuaq ralíh yoc ễ ralỗih cớp cứq.”
7 Tendo o rei de Israel lido a carta, rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, que possa matar e vivificar, para que este envie a mim um homem a fim de que eu o cure da sua lepra? Notai, peço-vos, e vede como ele anda buscando ocasião contra mim.
8 Tữ Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ sâng han tễ puo I-sarel, chơ án cơiq parnai blớh puo neq: “Cỗ nŏ́q anhia sâng túh ngua? Anhia asuoi samiang ki pỡ hếq, chơ hếq ễ tĩeih atỡng án dáng, la tâng cruang I-sarel nâi bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir ter comigo, e saberá que há profeta em Israel.
9 Chơ Naman pỡq, bữn dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ; alới tangứt cheq ngoah toong mut dống Ê-li-sa.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos, e com o seu carro, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ê-li-sa ớn cũai táq ranáq án loŏh atỡng Naman neq: “Cóq mới pỡq sambráh tỗ chác tâng crỗng Yôr-dan tapul trỗ, chơ mới cỡt bán loah patoat tiaq.”
10 Então este lhe mandou um mensageiro, a dizer-lhe: Vai, lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne tornará a ti, e ficarás purificado.
11 Ma Naman sâng nsóq lứq, án loŏh chíq tễ ntốq ki, dếh pai neq: “Cứq chanchớm án loŏh ramóh cứq, cớp câu sễq Yiang Sursĩ án chuai cứq. Cớp cứq chanchớm án payư atĩ pỡng ntốq bớc cứq, cớp tahâu cứq yỗn cỡt bán.
11 Naamã, porém, indignado, retirou-se, dizendo: Eis que pensava eu: Certamente ele sairá a ter comigo, pôr-se-á em pé, invocará o nome do Senhor seu Deus, passará a sua mão sobre o lugar, e curará o leproso.
12 Dỡq crỗng A-bana cớp crỗng Phar-par tâng vil Damac la o hỡn tễ crỗng tâng cruang I-sarel. Khân lứq cỡt bán, khaq cứq sambráh tỗ cứq tâng bar crỗng ki.”
12 Não são, porventura, Abana e Farpar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? não poderia eu lavar-me neles, e ficar purificado? Assim se voltou e se retirou com indignação.
13 Máh cũai táq ranáq Naman toâq, cớp pai neq: “Achuaih ơi! Khân cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ớn anhia táq ranáq coat lứq, ki anhia lứq táq. Sanua, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn sễng mpơi dỡq táq yỗn tỗ chác cỡt bráh ariang án atỡng; chơ anhia lứq cỡt bán?”
13 Os seus servos, porém, chegaram-se a ele e lhe falaram, dizendo: Meu pai, se o profeta te houvesse indicado alguma coisa difícil, porventura não a terias cumprido? Quanto mais, dizendo-te ele: Lava-te, e ficarás purificado.
14 Ngkíq Naman sễng pỡ crỗng Yôr-dan cớp ngêt tapul trỗ ariang cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án cỡt bán loah patoat tiaq. Ngcâr án cỡt bráh briel lamon ariang ngcâr carnễn.
14 Desceu ele, pois, e mergulhou-se no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne tornou-se como a carne dum menino, e ficou purificado.
15 Naman cớp máh cũai ayững atĩ án pỡq ramóh loah cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp pai neq: “Sanua, cứq dáng samoât lứq tỡ bữn yiang aléq, ma lứq bữn ống Yiang Sursĩ cũai I-sarel sâng. Yuaq ngkíq, achuaih ơi! Sễq achuaih roap ĩt máh crơng bũi tễ cứq.”
15 Então voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva; chegando, pôs-se diante dele, e disse: Eis que agora sei que em toda a terra não há Deus senão em Israel; agora, pois, peço-te que do teu servo recebas um presente.
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, Ncháu cứq sang, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq tỡ bữn roap ĩt máh crơng mới yỗn.”
16 Ele, porém, respondeu: Vive o Senhor, em cuja presença estou, que não o receberei. Naamã instou com ele para que o tomasse; mas ele recusou.
17 Ngkíq Naman pai neq: “Khân achuaih tỡ bữn roap ĩt crơng tễ cứq, cứq sễq ĩt cutễq tễ ntốq nâi dững achu pỡ dống cứq, patiang tâng bar lám aséh lai, máh léq rơi án dững. Noap tễ sanua toau chumát, cứq tỡ ễq chiau sang noâng crơng yỗn máh yiang canŏ́h, ma cứq ễ chiau sang yỗn ống Yiang Sursĩ sâng.
17 Ao que disse Naamã: Seja assim; contudo dê-se a este teu servo terra que baste para carregar duas mulas; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor.
18 Cứq sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq, toâq puo dững cứq mut dống sang yiang Ri-môn dŏq cucốh sang, la yiang cũai Si-ri. Sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq.”
18 Nisto perdoe o Senhor ao teu servo: Quando meu amo entrar na casa de Rimom para ali adorar, e ele se apoiar na minha mão, e eu também me tenha de encurvar na casa de Rimom; quando assim me encurvar na casa de Rimom, nisto perdoe o Senhor ao teu servo.
19 Ê-li-sa pai neq: “Yỗn mới pỡq ien khễ.”
19 Eliseu lhe disse: Vai em paz.
20 Kê-hasi cũai táq ranáq Ê-li-sa, chanchớm neq: “Ncháu cứq yỗn Naman chu, ma tỡ bữn ĩt crơng ntrớu. Pĩeiq lứq la án roap ĩt máh crơng cũai Si-ri yỗn. Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq ễ pỡq tapun ĩt loah máh crơng tễ cũai ki.”
20 Quando Naamã já ia a uma pequena distância, Geazi, moço de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que meu senhor poupou a este sírio Naamã, não recebendo da mão dele coisa alguma do que trazia; vive o Senhor, que hei de correr atrás dele, e receber dele alguma coisa.
21 Chơ án pỡq rapuai Naman. Tữ Naman tapoang hữm muoi noaq samiang ntôm puai ntun clĩ án, ngkíq án sễng tễ sễ aséh rachíl cớp pỡq ramóh Kê-hasi, chơ án blớh neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ?”
21 Foi pois, Geazi em alcance de Naamã. Este, vendo que alguém corria atrás dele, saltou do carro a encontrá-lo, e perguntou: Vai tudo bem?
22 Kê-hasi ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn ntrớu mŏ! Ma ncháu cứq ớn cứq atỡng anhia neq: Bữn bar náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq tễ máh dũal cớp cóh cutễq Ep-ra-im. Ê-li-sa ễq anhia yỗn án práq pái ngin ŏ́c, cớp au bar cu.”
22 Respondeu ele: Tudo vai bem. Meu senhor me enviou a dizer-te: Eis que agora mesmo vieram a mim dois mancebos dos filhos dos profetas da região montanhosa de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas mudas de roupa.
23 Naman ta‑ỡi: “Nâi, mới ĩt achu dếh tapoât ngin ŏ́c práq nâi hỡ.”
23 Disse Naamã: Sê servido de tomar dois talentos. E instou com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de roupa, e pô-los sobre dois dos seus moços, os quais os levaram adiante de Geazi.
24 Tữ alới toâq pỡ dũal cóh ntốq Ê-li-sa ỡt, Kê-hasi ễn poac ĩt máh tampâc cớp práq tâng bar tũi ki, chơ dững amut chu clống dống. Cớp án ớn alới bar náq ki chu.
24 Tendo ele chegado ao outeiro, tomou-os das mãos deles e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, e eles se foram.
25 Tữ Kê-hasi mut tâng clống dống, Ê-li-sa blớh án neq: “Tễ léq mới chu?”
25 Mas ele entrou e pôs-se diante de seu amo. Então lhe perguntou Eliseu: Donde vens, Geazi? Respondeu ele: Teu servo não foi a parte alguma.
26 Ê-li-sa blớh án ễn: “Bo samiang ki sễng tễ sễ aséh rachíl toâq ramóh mới, nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ bữn dáng tỡ? Sanua tỡ cỡn tangái hái roap ĩt práq tỡ la tampâc, nưong o‑li‑vê tỡ la nưong nho, cữu tỡ la ntroŏq, tỡ la cũai táq ranáq.
26 Eliseu porém, lhe disse: Porventura não foi contigo o meu coração, quando aquele homem voltou do seu carro ao teu encontro? Era isto ocasião para receberes prata e roupa, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Yuaq mới táq ngkíq, tut tễ Naman sanua tớt pỡ mới ễn; mới cớp dũ náq cũai tễ tŏ́ng toiq mới cóq cỡt a‑ĩ tut níc.”
27 Portanto a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então Geazi saiu da presença dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.