2 Reis 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Naman la cũai taniap tahan puo cruang Si-ri; án la cũai puo noap lứq. Cớp ramứh ranoâng án cỡt parchia parhan lứq, yuaq Yiang Sursĩ yỗn tahan tỗp Si-ri chíl riap. Án la cũai clŏ́q, ma án a‑ĩ tut hâp lứq.
1 O rei da Síria tinha grande respeito por Naamã, comandante do seu exército, pois, por meio dele, o S enhor tinha dado grandes vitórias à Síria. Mas, embora Naamã fosse um guerreiro valente, sofria de lepra.
2 Bữn muoi trỗ, tahan Si-ri pỡq rapốn tâng cruang I-sarel; tỗp alới cỗp muoi noaq cumũr cũai I-sarel. Cumũr nâi cỡt sũl lacuoi Naman.
2 Naquela época, saqueadores sírios tinham invadido o território de Israel, e entre os cativos havia uma menina que se tornou serva da esposa de Naamã.
3 Bữn muoi tangái án atỡng sốt án neq: “Cứq ễq ncháu pỡq ramóh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ tâng vil Sa-mari. Án têq tahâu ncháu yỗn cỡt bán tễ a‑ĩ tut.”
3 Certo dia, a menina disse à sua senhora: “Como seria bom se meu senhor fosse ver o profeta em Samaria! Ele o curaria da lepra!”.
4 Tữ Naman sâng ngkíq, án pỡq ramóh puo, cớp atỡng loah máh santoiq cũai sũl khoiq pai.
4 Naamã contou ao rei o que a menina israelita tinha dito.
5 Puo pai chóq án neq: “Mới pỡq ramóh puo cũai I-sarel, cớp dững choâiq thỡ nâi yỗn án.”
5 Então o rei da Síria lhe respondeu: “Vá visitar o profeta. Eu lhe darei uma carta de apresentação ao rei de Israel”. Naamã partiu levando 350 quilos de prata, 72 quilos de ouro e dez roupas de festa.
6 Choâiq thỡ án dững chĩc neq: “Thỡ nâi atỡng tễ Naman cũai taniap tahan cứq; sễq anhia tahâu án nứng, yuaq án a‑ĩ tut.”
6 A carta para o rei de Israel dizia: “Com esta carta apresento meu servo Naamã. Quero que o rei o cure da lepra”.
7 Toâq puo I-sarel doc thỡ moâm chơ, án háq tampâc bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt án, cớp cu‑ỗi pai neq: “Nŏ́q puo cũai Si-ri ễq cứq tahâu samiang nâi cỡt bán? Nŏ́q án chanchớm cứq cỡt Yiang Sursĩ, chơ têq yỗn cũai cuchĩt bữn tamoong loah tỡ? Ŏ́c nâi la raloaih lứq, án chống chuaq ralíh yoc ễ ralỗih cớp cứq.”
7 Quando o rei de Israel leu a carta, rasgou as roupas e disse: “Acaso sou Deus, capaz de dar ou de tirar a vida? Por que esse homem me pede que cure um leproso? Como vocês podem ver, ele procura um pretexto para nos atacar!”.
8 Tữ Ê-li-sa cũai Yiang Sursĩ sâng han tễ puo I-sarel, chơ án cơiq parnai blớh puo neq: “Cỗ nŏ́q anhia sâng túh ngua? Anhia asuoi samiang ki pỡ hếq, chơ hếq ễ tĩeih atỡng án dáng, la tâng cruang I-sarel nâi bữn muoi noaq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ.”
8 Mas, quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei de Israel havia rasgado as roupas, mandou-lhe esta mensagem: “Por que o rei ficou tão aflito? Envie Naamã a mim, e ele saberá que há um profeta verdadeiro em Israel”.
9 Chơ Naman pỡq, bữn dếh aséh cớp sễ aséh rachíl hỡ; alới tangứt cheq ngoah toong mut dống Ê-li-sa.
9 Então Naamã foi com seus cavalos e carruagens e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Ê-li-sa ớn cũai táq ranáq án loŏh atỡng Naman neq: “Cóq mới pỡq sambráh tỗ chác tâng crỗng Yôr-dan tapul trỗ, chơ mới cỡt bán loah patoat tiaq.”
10 Ele mandou um mensageiro dizer a Naamã: “Vá e lave-se sete vezes no rio Jordão. Sua pele será restaurada, e você ficará curado da lepra”.
11 Ma Naman sâng nsóq lứq, án loŏh chíq tễ ntốq ki, dếh pai neq: “Cứq chanchớm án loŏh ramóh cứq, cớp câu sễq Yiang Sursĩ án chuai cứq. Cớp cứq chanchớm án payư atĩ pỡng ntốq bớc cứq, cớp tahâu cứq yỗn cỡt bán.
11 Naamã ficou indignado e disse: “Imaginei que ele sairia para me receber! Esperava que movesse as mãos sobre a lepra, invocasse o nome do S enhor , seu Deus, e me curasse!
12 Dỡq crỗng A-bana cớp crỗng Phar-par tâng vil Damac la o hỡn tễ crỗng tâng cruang I-sarel. Khân lứq cỡt bán, khaq cứq sambráh tỗ cứq tâng bar crỗng ki.”
12 Não são os rios Abana e Farfar, em Damasco, melhores que qualquer rio de Israel? Será que eu não poderia me lavar em um deles e ser curado?”. Naamã deu meia-volta e partiu furioso.
13 Máh cũai táq ranáq Naman toâq, cớp pai neq: “Achuaih ơi! Khân cũai tang bỗq Yiang Sursĩ ớn anhia táq ranáq coat lứq, ki anhia lứq táq. Sanua, cỗ nŏ́q anhia tỡ bữn sễng mpơi dỡq táq yỗn tỗ chác cỡt bráh ariang án atỡng; chơ anhia lứq cỡt bán?”
13 Mas seus oficiais tentaram convencê-lo, dizendo: “Meu senhor, se o profeta lhe tivesse pedido para fazer algo muito difícil, o senhor não teria feito? Por certo o senhor deve obedecer à instrução dele, pois disse apenas: ‘Vá, lave-se e será curado’”.
14 Ngkíq Naman sễng pỡ crỗng Yôr-dan cớp ngêt tapul trỗ ariang cũai tang bỗq Yiang Sursĩ khoiq atỡng án. Chơ án cỡt bán loah patoat tiaq. Ngcâr án cỡt bráh briel lamon ariang ngcâr carnễn.
14 Assim, Naamã desceu ao Jordão e mergulhou sete vezes, conforme a instrução do homem de Deus. Sua pele ficou saudável como a de uma criança, e ele foi curado.
15 Naman cớp máh cũai ayững atĩ án pỡq ramóh loah cũai tang bỗq Yiang Sursĩ, cớp pai neq: “Sanua, cứq dáng samoât lứq tỡ bữn yiang aléq, ma lứq bữn ống Yiang Sursĩ cũai I-sarel sâng. Yuaq ngkíq, achuaih ơi! Sễq achuaih roap ĩt máh crơng bũi tễ cứq.”
15 Então Naamã e toda a sua comitiva voltaram para onde morava o homem de Deus. Ao chegar diante dele, Naamã disse: “Agora sei que no mundo inteiro não há Deus, senão em Israel. Por favor, aceite um presente de seu servo”.
16 Ê-li-sa ta‑ỡi án neq: “Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, Ncháu cứq sang, cứq sễq thễ dũan samoât lứq, cứq tỡ bữn roap ĩt máh crơng mới yỗn.”
16 Eliseu, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , a quem sirvo, não aceitarei presente algum”. Embora Naamã insistisse, Eliseu recusou.
17 Ngkíq Naman pai neq: “Khân achuaih tỡ bữn roap ĩt crơng tễ cứq, cứq sễq ĩt cutễq tễ ntốq nâi dững achu pỡ dống cứq, patiang tâng bar lám aséh lai, máh léq rơi án dững. Noap tễ sanua toau chumát, cứq tỡ ễq chiau sang noâng crơng yỗn máh yiang canŏ́h, ma cứq ễ chiau sang yỗn ống Yiang Sursĩ sâng.
17 Então Naamã disse: “Está bem, mas peço que permita que este seu servo leve para casa duas mulas carregadas com a terra deste lugar. De agora em diante, nunca mais oferecerei holocaustos ou sacrifícios a qualquer outro deus, senão ao S enhor .
18 Cứq sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq, toâq puo dững cứq mut dống sang yiang Ri-môn dŏq cucốh sang, la yiang cũai Si-ri. Sễq Yiang Sursĩ táh lôih yỗn cứq.”
18 Mas que o S enhor me perdoe por uma coisa: quando meu senhor, o rei, for ao templo do deus Rimom para adorar ali e se apoiar em meu braço, que o S enhor me perdoe quando eu também me curvar”.
19 Ê-li-sa pai neq: “Yỗn mới pỡq ien khễ.”
19 “Vá em paz”, disse Eliseu. Então Naamã partiu para casa.
20 Kê-hasi cũai táq ranáq Ê-li-sa, chanchớm neq: “Ncháu cứq yỗn Naman chu, ma tỡ bữn ĩt crơng ntrớu. Pĩeiq lứq la án roap ĩt máh crơng cũai Si-ri yỗn. Nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong níc, cứq ễ pỡq tapun ĩt loah máh crơng tễ cũai ki.”
20 Mas Geazi, servo de Eliseu, o homem de Deus, pensou: “Meu senhor não deveria ter deixado esse sírio, Naamã, partir sem aceitar os presentes. Tão certo como vive o S enhor , vou correr atrás dele para ver se consigo alguma coisa”.
21 Chơ án pỡq rapuai Naman. Tữ Naman tapoang hữm muoi noaq samiang ntôm puai ntun clĩ án, ngkíq án sễng tễ sễ aséh rachíl cớp pỡq ramóh Kê-hasi, chơ án blớh neq: “Bữn ranáq ntrớu tỡ?”
21 E Geazi correu atrás de Naamã. Quando Naamã viu que Geazi corria atrás dele, desceu de sua carruagem e foi ao encontro dele. “Está tudo bem?”, perguntou Naamã.
22 Kê-hasi ta‑ỡi neq: “Tỡ bữn ntrớu mŏ! Ma ncháu cứq ớn cứq atỡng anhia neq: Bữn bar náq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ toâq tễ máh dũal cớp cóh cutễq Ep-ra-im. Ê-li-sa ễq anhia yỗn án práq pái ngin ŏ́c, cớp au bar cu.”
22 “Sim, está tudo bem”, respondeu Geazi. “Meu senhor me enviou para dizer que acabaram de chegar dois jovens profetas da região montanhosa de Efraim. Meu senhor pediu 35 quilos de prata e duas roupas de festa para eles.”
23 Naman ta‑ỡi: “Nâi, mới ĩt achu dếh tapoât ngin ŏ́c práq nâi hỡ.”
23 “Claro, leve setenta quilos de prata”, insistiu Naamã. Ele lhe deu duas roupas de festa, colocou a prata em duas sacolas e enviou dois servos para carregarem os presentes para Geazi.
24 Tữ alới toâq pỡ dũal cóh ntốq Ê-li-sa ỡt, Kê-hasi ễn poac ĩt máh tampâc cớp práq tâng bar tũi ki, chơ dững amut chu clống dống. Cớp án ớn alới bar náq ki chu.
24 Ao chegarem à colina, Geazi pegou as sacolas, enviou os servos de volta e escondeu os presentes dentro de casa.
25 Tữ Kê-hasi mut tâng clống dống, Ê-li-sa blớh án neq: “Tễ léq mới chu?”
25 Quando entrou para ver seu senhor, Eliseu, este lhe perguntou: “Onde você esteve, Geazi?”. “Não estive em lugar algum”, respondeu Geazi.
26 Ê-li-sa blớh án ễn: “Bo samiang ki sễng tễ sễ aséh rachíl toâq ramóh mới, nŏ́q mới chanchớm cứq tỡ bữn dáng tỡ? Sanua tỡ cỡn tangái hái roap ĩt práq tỡ la tampâc, nưong o‑li‑vê tỡ la nưong nho, cữu tỡ la ntroŏq, tỡ la cũai táq ranáq.
26 Mas Eliseu lhe disse: “Você não percebe que eu estava presente em espírito quando Naamã desceu da carruagem para encontrar-se com você? Esta definitivamente não era ocasião de receber dinheiro e roupas, oliveiras e videiras, ovelhas, gado e servos.
27 Yuaq mới táq ngkíq, tut tễ Naman sanua tớt pỡ mới ễn; mới cớp dũ náq cũai tễ tŏ́ng toiq mới cóq cỡt a‑ĩ tut níc.”
27 Por isso, você e seus descendentes sofrerão da lepra de Naamã para sempre”. Quando Geazi saiu dali, seu corpo estava coberto de lepra; sua pele estava branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.