2 Coríntios 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Khân cứq khễn tỗ cứq bữm, cứq dáng ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Ma cứq yoc ễ atỡng ễn yỗn anhia dáng tễ ramứh Yiang Sursĩ sapáh yỗn cứq hữm. Cớp cứq yoc ễ atỡng tễ ngê Yiang Sursĩ khoiq atỡng yỗn cứq dáng.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Ỡt tâng paloŏng cứq sâng santoiq noau pai, ma cũai tỡ têq táq ntỡng santoiq ki. Án pai santoiq ki chóq cứq, án tỡ yỗn cứq táq ntỡng loah yỗn cũai canŏ́h dáng.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Tễ ŏ́c ki, cứq têq khễn tỗ cứq. Ma cứq tỡ ễq khễn ngkíq. Cứq yoc ễ khễn tễ máh ramứh cứq ieuq sâng.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Khân cứq yoc ễ khễn tễ ŏ́c ki, ki cứq tỡ bữn samoât cũai yúh, yuaq ŏ́c ki la lứq pĩeiq. Ma cứq tỡ bữn khễn ngkíq, yuaq cứq tỡ ễq cũai chanchớm luat ngư tễ cứq. Cứq ễq noau tutuaiq ống tễ ranáq cứq táq cớp parnai cứq atỡng sâng.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ma Yiang Sursĩ tỡ ễq yỗn cứq ỗt tễ máh ramứh o án khoiq sapáh cứq. Ngkíq án yỗn cứq chĩuq muoi ramứh a‑ĩ. Ramứh a‑ĩ ki la samoât pál sarlia tâng tỗ cứq. Cớp ramứh a‑ĩ ki la samoât riang ranễng yiang Satan táq cứq.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Khoiq bữn pái trỗ chơ cứq câu sễq tễ Ncháu hái yỗn ramứh a‑ĩ ki cỡt pứt.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ma Ncháu hái pai neq chóq cứq: “Cứq chuai miat mới; nâi la dũ yỗn mới, yuaq bo mới cỡt ieuq, ki chớc cứq cỡt bán rêng hỡn.”
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Cứq sâng bũi lứq toâq cứq sâng ieuq, tỡ la noau ayê ra‑ac cứq, tỡ la cứq chĩuq ramứh túh coat, tỡ la noau táq cứq, tỡ la cứq ramóh tỗiq bap cỗ cứq táq ranáq Crĩt, yuaq bo cứq sâng ieuq, bo ki Crĩt yỗn cứq bán rêng.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Cứq khoiq táq ntỡng samoât riang cũai yúh cỗ anhia táq yỗn cứq táq ntỡng ngkíq. Lứq pĩeiq la anhia khễn cứq. Cứq la cũai tỡ bữn khlữr ntrớu, ma cứq tỡ bữn pê muoi ŏ́c ntrớu tễ alới ca anhia chanchớm táq ranáq ayững atĩ Yê-su Crĩt o lứq.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Cứq khoiq táq chơ sa‑ữi ranáq salễh bo cứq ỡt cớp anhia. Bo cứq táq ngkíq, cứq chĩuq sa‑ữi ramứh túh coat tê. Ranáq salễh ki táq tếc cứq la ayững atĩ Yê-su Crĩt samoât samơi.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Bữn muoi ngê sâng cứq táq cớp anhia mpha tễ cứq dốq táq cớp máh tỗp sa‑âm canŏ́h. Ngê ki la neq: Cứq tỡ bữn yỗn anhia túh siem cứq. Cứq sễq lôih anhia yuaq cứq táq tỡ pĩeiq ngkíq!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Sanua cứq yoc ễ toâq loah pỡ anhia. Cỡt pái trỗ tâng nâi cứq toâq pỡ anhia. Ma cứq táq machớng tễ nhũang sĩa. Cứq tỡ bữn yỗn anhia túh siem cứq, yuaq cứq tỡ bữn yoc ễ chuaq mun anhia, ma cứq yoc ễ chuaq mứt pahỡm anhia sâng. Lứq samoât, con tỡ bữn siem mpiq mpoaq, ma mpiq mpoaq siem con.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Cớp cứq sâng bũi lứq pứt nheq mun cứq cớp nheq rangứh cứq yoc ễ chuai yỗn anhia. Ma toâq cứq ayooq anhia sa‑ữi hỡn, ki anhia ayooq cứq bĩq ễn tỡ?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Bữn cũai tễ tỗp anhia pai cứq neq: “Lứq hái dáng án ki tỡ bữn ĩt crơng ntrớu tễ hái. Ma ngcŏh án lôp hái ngê canŏ́h ma hái tỡ bữn dáng.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Máh cũai cứq ớn toâq pỡ anhia, alới chuaq u‑ĩt crơng ca anhia yỗn cứq tỡ?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Cứq khoiq ớn Atĩt cớp manoaq cũai sa‑âm canŏ́h toâq pỡ anhia. Anhia hữm Atĩt nâi chuaq u‑ĩt crơng anhia tỡ? Lứq tỡ bữn, yuaq Atĩt cớp cứq, hếq bữn ống muoi ngê sâng cớp hếq táq muoi ranáq sâng.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Cŏh lơ anhia chanchớm khoiq dũn chơ cứq chống ễ lễc loah yáng moat anhia. Lứq tỡ pĩeiq anhia chanchớm ngkíq! Ma dũ ramứh cứq atỡng, la cứq atỡng yáng moat Yiang Sursĩ, yuaq cứq bữn muoi mứt cớp Crĩt. Máh anhia ca cứq ayooq lứq ơi! Dũ ranáq cứq táq, cứq yoc ễ chuai anhia yỗn sa‑âm pacái lứq ễn.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Cứq ngcŏh bo cứq toâq pỡ anhia, cứq tỡ bữn sâng bũi cớp anhia, hữm anhia táq ranáq sâuq, cớp anhia tỡ bữn bũi toâq cứq atỡng anhia tễ ranáq ki. Cứq ngcŏh anhia táq sa‑ữi ranáq sâuq neq: Ralỗih, manoaq sa‑on tễ manoaq, chái nsóq, ham crơng sa‑ữi, acrieiq asáh noau, voŏq tỡ o tễ noau, yoc ễ ỗt, cớp anhia sasrúc cũai canŏ́h.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Cứq ngcŏh bo cứq toâq pỡ anhia, Yiang Sursĩ táq yỗn cứq sâng casiet tễ anhia, chơ cứq ễ nhiam yuaq sa‑ữi náq tễ anhia khoiq táq ranáq lôih, ma tỡ yũah ngin lôih ki. Ranáq lôih ki la neq: Alới ham yoc ễ táq ntỡng la sarmũaq, alới bếq parnơi ma tỡ bữn lacuoi cayac, cớp alới táq tanghang lứq.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.