1 Samuel 30

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Vớt bar tangái ễn Davĩt cớp tỗp tahan án toâq loah pỡ vil Sic-lac. Bữn tỗp A-maléc khoiq pũr chơ coah angia pưn cruang Yuda, cớp mut chíl vil Sic-lac. Tỗp alới chŏ́ng táh vil ki,
1 Tendo Davi e seus homens chegado a Siceleg ao terceiro dia, com sua tropa, tinham os amalecitas feito uma incursão no Negeb e em Siceleg, ferindo e incendiando a cidade.
2 cớp cỗp máh cũai mansễm, dếh carnễn, dếh cũai thâu. Tỗp alới tỡ bữn cachĩt cũai aléq, ma toâq alới loŏh, alới dững dũ náq pỡq nứng alới.
2 Haviam tomado as mulheres e todos os que ali se achavam, desde o menor até o maior; não mataram ninguém, mas levaram todos cativos para a sua terra.
3 Tữ Davĩt cớp tahan chu toâq pỡ vil, alới hữm vil khoiq cat nheq. Lacuoi, con samiang cớp con mansễm alới, la noau cỗp dững nheq.
3 Davi e seus homens, ao chegarem, encontraram a cidade incendiada, e suas mulheres, filhos e filhas levados cativos.
4 Davĩt cớp tahan án nhiam cu‑ỗi toau tỡ luoh sưong noâng.
4 Por isso choraram até não poder mais.
5 Noau cỗp dếh bar náq lacuoi Davĩt hỡ, la niang Ahi-nũam cớp niang Abi-kêl.
5 As duas mulheres de Davi, Aquinoã de Jezrael e Abigail de Carmelo, viúva de Nabal, estavam também presas.
6 Davĩt sâng túh ngua lứq tâng mứt, yuaq tahan án sâng nsóq mứt cỗ tian con lacuoi alới pứt nheq. Tỗp alới canứh Davĩt, pai ễ tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Ma Yiang Sursĩ, la Yiang Davĩt sang, táq yỗn Davĩt bữn mứt clŏ́q.
6 Davi afligiu-se em extremo, porque os seus queriam apedrejá-lo, estando todos amargurados por causa da perda de seus filhos e filhas. Mas Davi se reconfortou no Senhor, seu Deus.
7 Davĩt pai chóq Abia-tha con samiang Ahi-maléc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, neq: “Sễq mới ĩt ê-phot dững yỗn cứq.”
7 E disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aquimelec: Traze-me o efod. Abiatar trouxe-lhe o efod.
8 Davĩt câu blớh Yiang Sursĩ neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rapuai cũai rapốn ki? Khân cứq pỡq, bữn satỡm tỗp alới tỡ?”
8 Davi consultou o Senhor: Devo perseguir essa gente? Alcançá-la-ei? Persegue-os, respondeu o Senhor; tu os alcançarás certamente e os vencerás.
9 — ausente —
9 Davi pôs-se em marcha com os seiscentos homens de sua tropa, e chegaram à torrente de Besor, onde ficaram os que já estavam esgotados.
10 — ausente —
10 Davi prosseguiu a perseguição com quatrocentos homens, pois duzentos tinham ficado atrás, estando por demais cansados para poderem atravessar a torrente de Besor.
11 Chơ tahan Davĩt bữn tamóh muoi noaq samiang cũai Ê-yip-tô ỡt tâng ruang. Tỗp alới dững án pỡq ramóh Davĩt, cớp alới ĩt crơng sana, dỡq,
11 Encontraram no campo um egípco e levaram-no a Davi. Deram-lhe pão para comer, água para beber,
12 palâi tarúng khỗ, cớp palâi nho khỗ bar cốc yỗn án cha. Toâq án cha pasâi, án bữn rêng loah, yuaq án tỡ bữn cha nguaiq ntrớu khoiq pái tangái.
12 um pedaço de torta de figos secos e duas tortas de uvas secas. Ele comeu e recobrou as forças, porque havia três dias e três noites que nada tinha comido nem bebido.
13 Davĩt blớh án neq: “Mới toâq tễ léq? Cũai sốt mới la noau?”
13 Davi disse-lhe: Quem és tu, e de onde és? Eu sou um escravo egípcio, respondeu ele, a serviço de um amalecita. Meu senhor abandonou-me há três dias, porque caí doente.
14 Tỗp hếq pỡq pũr cũai Khê-ret coah angia pưn cruang Yuda, cớp pỡq pũr sâu Calep. Cớp hếq chŏ́ng táh vil Sic-lac hỡ.”
14 Fizemos uma incursão no Negeb dos cereteus, no território de Judá, no Negeb de Caleb, e incendiamos Siceleg.
15 Davĩt blớh ễn neq: “Têq mới dững cứq pỡq ramóh tỗp rapốn ki tỡ?”
15 Davi disse-lhe: Queres conduzir-me a esse bando? Jura-me pelo nome de Deus, respondeu o homem, que não me matarás, nem me entregarás ao meu senhor, e eu te guiarei até esse bando.
16 Toâq alới pruam chơ, án lứq dững alới pỡq. Tỗp rapốn ỡt yáng yai chũop ntốq, dếh nguaiq cha bũi óh, cỗ nhơ tễ crơng alới pũr bữn sa‑ữi lứq tễ tỗp Phi-li-tin cớp tễ tỗp Yuda.
16 Guiados pelo egípcio, alcançaram-nos. Os amalecitas estavam espalhados por todo o campo, comendo, bebendo e festejando por causa da enorme presa que tinham tomado na terra dos filisteus e de Judá.
17 Cheq ễ poang tangái parnỡ, Davĩt mut chíl tỗp alới toau toâq sadâu. Bữn ống pỗn culám náq samiang ỡt lac‑da sâng bữn lúh vớt; clữi tễ ki cuchĩt nheq.
17 Davi feriu-os do romper do dia à tarde do dia seguinte, e só escaparam quatrocentos homens, que fugiram montados em camelos.
18 Davĩt bữn loah dũ náq cũai cớp máh crơng tỗp A-maléc pũr ĩt; bữn loah dếh bar náq lacuoi án hỡ.
18 Recobrou Davi tudo o que os amalecitas tinham tomado, salvando também as suas duas mulheres.
19 Tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu. Án ĩt loah máh carnễn mansễm samiang yỗn tỗp tahan án, dếh ĩt dũ ramứh tỗp A-maléc pũr bữn hỡ.
19 E não faltou ninguém, nem pequeno nem grande, nem filho nem filha, nem o que quer que seja do espólio que tinham levado: Davi reconduziu tudo de volta.
20 Davĩt bữn loah máh cữu cớp ntroŏq. Chơ tahan án pong achu máh charán ki yỗn pỡq nhũang alới, cớp tahan ki pai chóq cũai canŏ́h neq: “Máh charán nâi la khong Davĩt.”
20 E tomou também todos os rebanhos e manadas, diante dos quais iam os homens, gritando: Eis a presa de Davi!
21 Chơ Davĩt píh loah pỡ tahan án bar culám náq kiang cheq ahỗr Be-sơ cỗ lakéh cớp tỡ rơi pỡq noâng. Tỗp alới loŏh roap Davĩt cớp tahan píh chu tễ rachíl. Toâq Davĩt ramóh alới, án cubán cusũan alới bũi o.
21 Foi, pois, Davi juntar-se aos duzentos homens deixados na torrente de Besor, por estarem cansados demais para segui-lo. E eles vieram ao encontro de Davi e de sua tropa, e Davi saudou-os ao chegar junto deles.
22 Ma bữn cũai rahĩt cớp cũai tỡ o ca puai Davĩt pai neq: “Tỗp alới tỡ bữn pỡq rachíl cớp hái; ngkíq hái chỗi tampễq crơng hái bữn loah yỗn alới; ma hái culáh ống con lacuoi alới sâng. Chơ yỗn alới pỡq chíq tễ tỗp hái.”
22 Todos os malvados, porém, todos os maus elementos que se encontravam na tropa de Davi, começaram a dizer: Visto que eles não foram conosco, nada lhes daremos do espólio recuperado, salvo, a cada um, a sua mulher e seus filhos. Que os tomem e se retirem!
23 Ma Davĩt ta‑ỡi tỗp alới neq: “Máh sễm ai ơi! Tỡ o anhia táq ngkíq cớp crơng Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hái. Ncháu khoiq bán curiaq tỗp hái yỗn bữn plot-plál, cớp yỗn hái chíl riap cũai rapốn.
23 Não façais assim, meus irmãos, interveio Davi, com o que o Senhor nos deu, depois de nos ter protegido e nos ter entregue nas mãos a tropa que se tinha levantado contra nós!
24 Lứq samoât, tỡ bữn noau pruam cớp santoiq anhia pai! Dũ náq cóq bữn pún machớng nheq; máh cũai kiang ntốq nâi la cóq bữn li cớp cũai loŏh rachíl.”
24 Quem poderia aceitar a proposta que fazeis? A parte dos que ficaram junto às bagagens será a mesma que a daqueles que foram ao combate. Eles compartilharão.
25 Davĩt aloŏh phễp rit nâi yỗn táq puai níc tâng cũai I-sarel toau toâq tangái nâi.
25 A partir daquele dia, estabeleceu Davi em Israel esse costume e esse direito que subsiste ainda hoje.
26 Tữ Davĩt cớp tahan án toâq pỡ vil Sic-lac, án ĩt crơng ki aloŏh yỗn yớu án la máh cũai arieih tâng cruang Yuda, cớp pai neq: “Nâi la crơng bũi yỗn anhia; la crơng khoiq ĩt loah tễ cũai ca kêt Yiang Sursĩ.”
26 De volta a Siceleg, enviou Davi uma parte do espólio aos anciãos de Judá, seus amigos, com esta mensagem: Eis um presente para vós, proveniente do espólio tomado aos inimigos do Senhor.
27 Án cơiq crơng nâi yỗn máh vil neq: Bet-el, Ramôt coah angia pưn cruang Yuda, Yatir,
27 Enviou igualmente uma parte aos de Betel, de Ramot, do Negeb,
28 Arô-er, Sip-môt, Et-tamũa,
28 de Jeter, de Aroer, de Sefamot, de Estamo,
29 cớp Racal. Dếh cơiq yỗn sâu Yê-ramil, tỗp Kê-nit,
29 de Racal, aos das cidades dos jerameelitas, aos das cidades dos cineus, aos de Arama,
30 cớp máh arieih tâng vil ki neq: Hor-ma, Bô-rasan, Athac,
30 de Cor-Asã, de Atac,
31 cớp Hep-rôn. Án cơiq crơng nâi yỗn dũ ntốq án cớp tahan án cơi pỡq pha.
31 de Hebron e de todos os lugares por onde Davi tinha passado com seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.