1 Samuel 30
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Vớt bar tangái ễn Davĩt cớp tỗp tahan án toâq loah pỡ vil Sic-lac. Bữn tỗp A-maléc khoiq pũr chơ coah angia pưn cruang Yuda, cớp mut chíl vil Sic-lac. Tỗp alới chŏ́ng táh vil ki,
1 Dois dias depois, Davi e os seus homens chegaram a Ziclague, a sua cidade. Enquanto ele havia estado fora, os amalequitas tinham invadido o Sul da terra de Judá e atacado Ziclague. Eles queimaram a cidade
2 cớp cỗp máh cũai mansễm, dếh carnễn, dếh cũai thâu. Tỗp alới tỡ bữn cachĩt cũai aléq, ma toâq alới loŏh, alới dững dũ náq pỡq nứng alới.
2 e prenderam todas as mulheres. Não mataram ninguém, mas foram embora e levaram todos como prisioneiros.
3 Tữ Davĩt cớp tahan chu toâq pỡ vil, alới hữm vil khoiq cat nheq. Lacuoi, con samiang cớp con mansễm alới, la noau cỗp dững nheq.
3 Quando Davi e os seus homens chegaram, viram que a cidade tinha sido queimada e que as suas mulheres, os seus filhos e as suas filhas haviam sido levados embora.
4 Davĩt cớp tahan án nhiam cu‑ỗi toau tỡ luoh sưong noâng.
4 Então Davi e os seus homens começaram a chorar e choraram até ficarem sem forças.
5 Noau cỗp dếh bar náq lacuoi Davĩt hỡ, la niang Ahi-nũam cớp niang Abi-kêl.
5 As duas mulheres de Davi, Ainoã, de Jezreel, e Abigail, viúva de Nabal, da cidade de Carmelo, também haviam sido levadas.
6 Davĩt sâng túh ngua lứq tâng mứt, yuaq tahan án sâng nsóq mứt cỗ tian con lacuoi alới pứt nheq. Tỗp alới canứh Davĩt, pai ễ tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Ma Yiang Sursĩ, la Yiang Davĩt sang, táq yỗn Davĩt bữn mứt clŏ́q.
6 Davi ficou então numa situação muito difícil, pois os seus homens estavam tão amargurados por ficarem sem os seus filhos, que falavam até em matá-lo a pedradas. Mas o Senhor , seu Deus, lhe deu coragem.
7 Davĩt pai chóq Abia-tha con samiang Ahi-maléc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, neq: “Sễq mới ĩt ê-phot dững yỗn cứq.”
7 E ele disse ao sacerdote Abiatar, filho de Aimeleque: — Traga aqui o E Abiatar trouxe.
8 Davĩt câu blớh Yiang Sursĩ neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rapuai cũai rapốn ki? Khân cứq pỡq, bữn satỡm tỗp alới tỡ?”
8 Então Davi perguntou a Deus, o Senhor : — Devo ir atrás desses invasores? Conseguirei pegá-los? Deus respondeu: — Vá atrás deles. Você os pegará e libertará os prisioneiros.
9 — ausente —
9 Então Davi e os seus seiscentos homens saíram, e, quando chegaram ao ribeirão de Besor, alguns deles ficaram ali.
10 — ausente —
10 Davi continuou o seu caminho com quatrocentos homens. Os outros duzentos estavam cansados demais para atravessar o ribeirão e por isso ficaram para trás.
11 Chơ tahan Davĩt bữn tamóh muoi noaq samiang cũai Ê-yip-tô ỡt tâng ruang. Tỗp alới dững án pỡq ramóh Davĩt, cớp alới ĩt crơng sana, dỡq,
11 Os homens de Davi acharam no campo um rapaz egípcio e o levaram a Davi. Deram ao rapaz comida, água,
12 palâi tarúng khỗ, cớp palâi nho khỗ bar cốc yỗn án cha. Toâq án cha pasâi, án bữn rêng loah, yuaq án tỡ bữn cha nguaiq ntrớu khoiq pái tangái.
12 figos secos e dois cachos de passas. Ele havia ficado três dias e três noites sem comer, nem beber. Mas, depois de comer, as suas forças voltaram.
13 Davĩt blớh án neq: “Mới toâq tễ léq? Cũai sốt mới la noau?”
13 Então Davi perguntou: — Quem é o seu dono? De onde você é? — Eu sou egípcio e sou escravo de um amalequita! — respondeu ele. — O meu dono me deixou aqui há três dias porque fiquei doente.
14 Tỗp hếq pỡq pũr cũai Khê-ret coah angia pưn cruang Yuda, cớp pỡq pũr sâu Calep. Cớp hếq chŏ́ng táh vil Sic-lac hỡ.”
14 Nós invadimos a terra dos queretitas, a região Sul de Judá e o território do grupo de famílias de Calebe e queimamos a cidade de Ziclague.
15 Davĩt blớh ễn neq: “Têq mới dững cứq pỡq ramóh tỗp rapốn ki tỡ?”
15 Então Davi lhe perguntou: — Você pode me levar até onde os amalequitas estão? — Sim, — respondeu ele — se o senhor prometer em nome de Deus que não me matará, nem me entregará ao meu dono.
16 Toâq alới pruam chơ, án lứq dững alới pỡq. Tỗp rapốn ỡt yáng yai chũop ntốq, dếh nguaiq cha bũi óh, cỗ nhơ tễ crơng alới pũr bữn sa‑ữi lứq tễ tỗp Phi-li-tin cớp tễ tỗp Yuda.
16 Então ele levou Davi. Os amalequitas estavam espalhados por toda a região, comendo, bebendo e festejando por causa da grande quantidade de coisas que haviam tomado na terra dos filisteus e na terra de Judá.
17 Cheq ễ poang tangái parnỡ, Davĩt mut chíl tỗp alới toau toâq sadâu. Bữn ống pỗn culám náq samiang ỡt lac‑da sâng bữn lúh vớt; clữi tễ ki cuchĩt nheq.
17 No dia seguinte ao amanhecer, Davi os atacou e lutou até o anoitecer. E nenhum deles escapou, a não ser quatrocentos rapazes que montaram camelos e fugiram.
18 Davĩt bữn loah dũ náq cũai cớp máh crơng tỗp A-maléc pũr ĩt; bữn loah dếh bar náq lacuoi án hỡ.
18 Davi salvou todos os que tinham sido levados como prisioneiros, incluindo as suas duas mulheres, e trouxe de volta tudo o que os amalequitas haviam tomado.
19 Tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu. Án ĩt loah máh carnễn mansễm samiang yỗn tỗp tahan án, dếh ĩt dũ ramứh tỗp A-maléc pũr bữn hỡ.
19 Não ficou faltando nada: Davi levou de volta todos os filhos e todas as filhas dos seus homens e todas as coisas, grandes e pequenas, que os amalequitas haviam tomado.
20 Davĩt bữn loah máh cữu cớp ntroŏq. Chơ tahan án pong achu máh charán ki yỗn pỡq nhũang alới, cớp tahan ki pai chóq cũai canŏ́h neq: “Máh charán nâi la khong Davĩt.”
20 Levou também todas as ovelhas e todo o gado. Então os homens de Davi levaram a ele os seus animais e disseram: — Estes animais são seus.
21 Chơ Davĩt píh loah pỡ tahan án bar culám náq kiang cheq ahỗr Be-sơ cỗ lakéh cớp tỡ rơi pỡq noâng. Tỗp alới loŏh roap Davĩt cớp tahan píh chu tễ rachíl. Toâq Davĩt ramóh alới, án cubán cusũan alới bũi o.
21 Aí Davi voltou para o lugar onde estavam os duzentos homens que não tinham ido com ele e haviam ficado atrás, no ribeirão de Besor, por estarem muito cansados. Eles saíram ao encontro de Davi e dos seus homens. Davi chegou perto deles e os cumprimentou.
22 Ma bữn cũai rahĩt cớp cũai tỡ o ca puai Davĩt pai neq: “Tỗp alới tỡ bữn pỡq rachíl cớp hái; ngkíq hái chỗi tampễq crơng hái bữn loah yỗn alới; ma hái culáh ống con lacuoi alới sâng. Chơ yỗn alới pỡq chíq tễ tỗp hái.”
22 Mas alguns homens ordinários e de mau caráter que tinham ido com Davi disseram: — Eles não foram conosco; por isso, não lhes daremos nada do que trouxemos. Eles podem pegar as suas mulheres e os seus filhos e ir embora.
23 Ma Davĩt ta‑ỡi tỗp alới neq: “Máh sễm ai ơi! Tỡ o anhia táq ngkíq cớp crơng Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hái. Ncháu khoiq bán curiaq tỗp hái yỗn bữn plot-plál, cớp yỗn hái chíl riap cũai rapốn.
23 Mas Davi respondeu: — Meus irmãos, vocês não podem fazer isso com o que o
24 Lứq samoât, tỡ bữn noau pruam cớp santoiq anhia pai! Dũ náq cóq bữn pún machớng nheq; máh cũai kiang ntốq nâi la cóq bữn li cớp cũai loŏh rachíl.”
24 Ninguém pode concordar com o que vocês estão dizendo! Tudo deve ser repartido em partes iguais: quem ficou atrás com a bagagem deve receber o mesmo que aquele que lutou na batalha.
25 Davĩt aloŏh phễp rit nâi yỗn táq puai níc tâng cũai I-sarel toau toâq tangái nâi.
25 Davi fez desta ordem uma lei . E até hoje ela é seguida em Israel.
26 Tữ Davĩt cớp tahan án toâq pỡ vil Sic-lac, án ĩt crơng ki aloŏh yỗn yớu án la máh cũai arieih tâng cruang Yuda, cớp pai neq: “Nâi la crơng bũi yỗn anhia; la crơng khoiq ĩt loah tễ cũai ca kêt Yiang Sursĩ.”
26 Quando Davi voltou para Ziclague, pegou parte do que havia tomado dos inimigos e mandou para os seus amigos, os líderes de Judá, com esta mensagem: — Este é um presente para vocês, tirado das coisas que nós tomamos dos inimigos de Deus, o
27 Án cơiq crơng nâi yỗn máh vil neq: Bet-el, Ramôt coah angia pưn cruang Yuda, Yatir,
27 Davi mandou presentes aos líderes das seguintes cidades: Betel, Ramá, que fica ao sul de Judá, Jatir,
28 Arô-er, Sip-môt, Et-tamũa,
28 Aroer, Sifmote, Estemoa, Racal, Horma, Borasã, Atace, Hebrom; e também às cidades das tribos dos jerameelitas e dos queneus — todos os lugares onde Davi e os seus homens haviam estado.
29 cớp Racal. Dếh cơiq yỗn sâu Yê-ramil, tỗp Kê-nit,
29 — ausente —
30 cớp máh arieih tâng vil ki neq: Hor-ma, Bô-rasan, Athac,
30 — ausente —
31 cớp Hep-rôn. Án cơiq crơng nâi yỗn dũ ntốq án cớp tahan án cơi pỡq pha.
31 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.