1 Samuel 30

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Vớt bar tangái ễn Davĩt cớp tỗp tahan án toâq loah pỡ vil Sic-lac. Bữn tỗp A-maléc khoiq pũr chơ coah angia pưn cruang Yuda, cớp mut chíl vil Sic-lac. Tỗp alới chŏ́ng táh vil ki,
1 Sucedeu, pois, que, chegando Davi e os seus homens ao terceiro dia a Ziclague, já os amalequitas tinham invadido o sul, e Ziclague, e tinham ferido a Ziclague e a tinham queimado a fogo.
2 cớp cỗp máh cũai mansễm, dếh carnễn, dếh cũai thâu. Tỗp alới tỡ bữn cachĩt cũai aléq, ma toâq alới loŏh, alới dững dũ náq pỡq nứng alới.
2 E tinham levado cativas as mulheres, e todos os que estavam nela, tanto pequenos como grandes; a ninguém, porém, mataram, tão-somente os levaram consigo, e foram o seu caminho.
3 Tữ Davĩt cớp tahan chu toâq pỡ vil, alới hữm vil khoiq cat nheq. Lacuoi, con samiang cớp con mansễm alới, la noau cỗp dững nheq.
3 E Davi e os seus homens chegaram à cidade e eis que estava queimada a fogo, e suas mulheres, seus filhos e suas filhas tinham sido levados cativos.
4 Davĩt cớp tahan án nhiam cu‑ỗi toau tỡ luoh sưong noâng.
4 Então Davi e o povo que se achava com ele alçaram a sua voz, e choraram, até que neles não houve mais forças para chorar.
5 Noau cỗp dếh bar náq lacuoi Davĩt hỡ, la niang Ahi-nũam cớp niang Abi-kêl.
5 Também as duas mulheres de Davi foram levadas cativas; Ainoã, a jizreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.
6 Davĩt sâng túh ngua lứq tâng mứt, yuaq tahan án sâng nsóq mứt cỗ tian con lacuoi alới pứt nheq. Tỗp alới canứh Davĩt, pai ễ tám tamáu chóq án toau cuchĩt. Ma Yiang Sursĩ, la Yiang Davĩt sang, táq yỗn Davĩt bữn mứt clŏ́q.
6 E Davi muito se angustiou, porque o povo falava de apedrejá-lo, porque a alma de todo o povo estava em amargura, cada um por causa dos seus filhos e das suas filhas; todavia Davi se fortaleceu no Senhor seu Deus.
7 Davĩt pai chóq Abia-tha con samiang Ahi-maléc, la cũai tễng rit sang Yiang Sursĩ, neq: “Sễq mới ĩt ê-phot dững yỗn cứq.”
7 E disse Davi a Abiatar, o sacerdote, filho de Aimeleque: Traze-me, peço-te, aqui o éfode. E Abiatar trouxe o éfode a Davi.
8 Davĩt câu blớh Yiang Sursĩ neq: “O tỡ, khân cứq loŏh rapuai cũai rapốn ki? Khân cứq pỡq, bữn satỡm tỗp alới tỡ?”
8 Então consultou Davi ao Senhor, dizendo: Perseguirei eu a esta tropa? Alcançá-la-ei? E lhe disse: Persegue-a, porque decerto a alcançarás e tudo libertarás.
9 — ausente —
9 Partiu, pois, Davi, ele e os seiscentos homens que com ele se achavam, e chegaram ao ribeiro de Besor, onde pararam os que ficaram atrás.
10 — ausente —
10 E perseguiu-os Davi, ele e os quatrocentos homens, pois que duzentos homens ficaram, por não poderem, de cansados que estavam, passar o ribeiro de Besor.
11 Chơ tahan Davĩt bữn tamóh muoi noaq samiang cũai Ê-yip-tô ỡt tâng ruang. Tỗp alới dững án pỡq ramóh Davĩt, cớp alới ĩt crơng sana, dỡq,
11 E acharam no campo um homem egípcio, e o trouxeram a Davi; deram-lhe pão, e comeu, e deram-lhe a beber água.
12 palâi tarúng khỗ, cớp palâi nho khỗ bar cốc yỗn án cha. Toâq án cha pasâi, án bữn rêng loah, yuaq án tỡ bữn cha nguaiq ntrớu khoiq pái tangái.
12 Deram-lhe também um pedaço de massa de figos secos e dois cachos de passas, e comeu, e voltou-lhe o seu espírito, porque havia três dias e três noites que não tinha comido pão nem bebido água.
13 Davĩt blớh án neq: “Mới toâq tễ léq? Cũai sốt mới la noau?”
13 Então Davi lhe disse: De quem és tu, e de onde és? E disse o moço egípcio: Sou servo de um homem amalequita, e meu senhor me deixou, porque adoeci há três dias.
14 Tỗp hếq pỡq pũr cũai Khê-ret coah angia pưn cruang Yuda, cớp pỡq pũr sâu Calep. Cớp hếq chŏ́ng táh vil Sic-lac hỡ.”
14 Nós invadimos o lado do sul dos queretitas, e o lado de Judá, e o lado do sul de Calebe, e pusemos fogo a Ziclague.
15 Davĩt blớh ễn neq: “Têq mới dững cứq pỡq ramóh tỗp rapốn ki tỡ?”
15 E disse-lhe Davi: Poderias, descendo, guiar-me a essa tropa? E disse-lhe: Por Deus jura-me que não me matarás, nem me entregarás na mão de meu senhor, e, descendo, te guiarei a essa tropa.
16 Toâq alới pruam chơ, án lứq dững alới pỡq. Tỗp rapốn ỡt yáng yai chũop ntốq, dếh nguaiq cha bũi óh, cỗ nhơ tễ crơng alới pũr bữn sa‑ữi lứq tễ tỗp Phi-li-tin cớp tễ tỗp Yuda.
16 E, descendo, o guiou e eis que estavam espalhados sobre a face de toda a terra, comendo, e bebendo, e dançando, por todo aquele grande despojo que tomaram da terra dos filisteus e da terra de Judá.
17 Cheq ễ poang tangái parnỡ, Davĩt mut chíl tỗp alới toau toâq sadâu. Bữn ống pỗn culám náq samiang ỡt lac‑da sâng bữn lúh vớt; clữi tễ ki cuchĩt nheq.
17 E feriu-os Davi, desde o crepúsculo até à tarde do dia seguinte; nenhum deles escapou, senão só quatrocentos moços que, montados sobre camelos, fugiram.
18 Davĩt bữn loah dũ náq cũai cớp máh crơng tỗp A-maléc pũr ĩt; bữn loah dếh bar náq lacuoi án hỡ.
18 Assim salvou Davi tudo quanto tomaram os amalequitas; também as suas duas mulheres salvou Davi.
19 Tỡ bữn pứt muoi ramứh ntrớu. Án ĩt loah máh carnễn mansễm samiang yỗn tỗp tahan án, dếh ĩt dũ ramứh tỗp A-maléc pũr bữn hỡ.
19 E ninguém lhes faltou, desde o menor até ao maior, e até os filhos e as filhas; e também desde o despojo até tudo quanto lhes tinham tomado, tudo Davi tornou a trazer.
20 Davĩt bữn loah máh cữu cớp ntroŏq. Chơ tahan án pong achu máh charán ki yỗn pỡq nhũang alới, cớp tahan ki pai chóq cũai canŏ́h neq: “Máh charán nâi la khong Davĩt.”
20 Também tomou Davi todas as ovelhas e vacas, e levavam-nas adiante do outro gado, e diziam: Este é o despojo de Davi.
21 Chơ Davĩt píh loah pỡ tahan án bar culám náq kiang cheq ahỗr Be-sơ cỗ lakéh cớp tỡ rơi pỡq noâng. Tỗp alới loŏh roap Davĩt cớp tahan píh chu tễ rachíl. Toâq Davĩt ramóh alới, án cubán cusũan alới bũi o.
21 E, chegando Davi aos duzentos homens que, de cansados que estavam, não puderam seguir a Davi, e que deixaram ficar no ribeiro de Besor, estes saíram ao encontro de Davi e do povo que com ele vinha; e, chegando-se Davi com o povo, os saudou em paz.
22 Ma bữn cũai rahĩt cớp cũai tỡ o ca puai Davĩt pai neq: “Tỗp alới tỡ bữn pỡq rachíl cớp hái; ngkíq hái chỗi tampễq crơng hái bữn loah yỗn alới; ma hái culáh ống con lacuoi alới sâng. Chơ yỗn alới pỡq chíq tễ tỗp hái.”
22 Então todos os maus e perversos, dentre os homens que tinham ido com Davi, responderam, e disseram: Visto que não foram conosco, não lhes daremos do despojo que libertamos; mas que leve cada um sua mulher e seus filhos, e se vá.
23 Ma Davĩt ta‑ỡi tỗp alới neq: “Máh sễm ai ơi! Tỡ o anhia táq ngkíq cớp crơng Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn hái. Ncháu khoiq bán curiaq tỗp hái yỗn bữn plot-plál, cớp yỗn hái chíl riap cũai rapốn.
23 Porém Davi disse: Não fareis assim, irmãos meus, com o que nos deu o Senhor, que nos guardou, e entregou a tropa que contra nós vinha, nas nossas mãos.
24 Lứq samoât, tỡ bữn noau pruam cớp santoiq anhia pai! Dũ náq cóq bữn pún machớng nheq; máh cũai kiang ntốq nâi la cóq bữn li cớp cũai loŏh rachíl.”
24 E quem vos daria ouvidos nisso? Porque qual é a parte dos que desceram à peleja, tal também será a parte dos que ficaram com a bagagem; igualmente repartirão.
25 Davĩt aloŏh phễp rit nâi yỗn táq puai níc tâng cũai I-sarel toau toâq tangái nâi.
25 O que assim foi desde aquele dia em diante, porquanto o pôs por estatuto e direito em Israel até ao dia de hoje.
26 Tữ Davĩt cớp tahan án toâq pỡ vil Sic-lac, án ĩt crơng ki aloŏh yỗn yớu án la máh cũai arieih tâng cruang Yuda, cớp pai neq: “Nâi la crơng bũi yỗn anhia; la crơng khoiq ĩt loah tễ cũai ca kêt Yiang Sursĩ.”
26 E, chegando Davi a Ziclague, enviou do despojo aos anciãos de Judá, seus amigos, dizendo: Eis aí para vós uma bênção do despojo dos inimigos do Senhor;
27 Án cơiq crơng nâi yỗn máh vil neq: Bet-el, Ramôt coah angia pưn cruang Yuda, Yatir,
27 Aos de Betel, e aos de Ramote do sul, e aos de Jater,
28 Arô-er, Sip-môt, Et-tamũa,
28 E aos de Aroer, e aos de Sifmote, e aos de Estemoa,
29 cớp Racal. Dếh cơiq yỗn sâu Yê-ramil, tỗp Kê-nit,
29 E aos de Racal, e aos que estavam nas cidades jerameelitas e nas cidades dos queneus,
30 cớp máh arieih tâng vil ki neq: Hor-ma, Bô-rasan, Athac,
30 E aos de Hormá, e aos de Corasã, e aos de Ataca,
31 cớp Hep-rôn. Án cơiq crơng nâi yỗn dũ ntốq án cớp tahan án cơi pỡq pha.
31 E aos de Hebrom, e a todos os lugares em que andara Davi, ele e os seus homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.