1 Samuel 26

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tỗp cũai vil Síp toâq ramóh puo Salơ tâng vil Ki-bĩah, cớp atỡng án neq: “Davĩt tooq tâng cóh Haki-la, cheq ntốq aiq cruang Yuda.”
1 E os zifeus vieram a Saul, a Gibeá, dizendo: Não se esconde Davi no outeiro de Haquila, o qual está diante de Jesimom?
2 Chơ Salơ dững tỗp tahan khễuq lứq pái ngin náq pỡq toâp chu ntốq aiq Síp, ễ chuaq Davĩt.
2 Então Saul se levantou, e desceu ao deserto de Zife, tendo consigo três mil homens escolhidos de Israel para buscar Davi no deserto de Zife.
3 Alới ỡt dỡ kễng rana pỡ cóh Haki-la, ma Davĩt noâng ỡt tâng ntốq aiq. Tữ án sâng noau pai puo Salơ toâq chuaq án sĩa,
3 E Saul acampou no outeiro de Haquila, o qual está diante de Jesimom, junto ao caminho. Davi, porém, permanecia no deserto, e viu que Saul veio ao deserto atrás de si.
4 ngkíq án ớn máh cũai loŏh tutuaiq yỗn dáng raloaih puo Salơ toâq pỡ ntốq ki ma tỡ bữn.
4 Davi, portanto, enviou espiões, e compreendeu que Saul havia, verdadeiramente, vindo.
5 Chơ Davĩt pỡq chu ntốq puo Salơ ỡt dỡ. Án ramóh puo Salơ cớp Ap-nơ con samiang Nơ, la cũai sốt tahan Salơ pỡ ntốq ki. Tỗp alới bếq, cớp Salơ bếq tâng mpứng dĩ, ma tỗp tahan án bếq lavíng mpễr án.
5 E Davi se levantou, e veio até o lugar onde Saul havia acampado; e Davi observou o lugar onde Saul estava deitado, e Abner, filho de Ner, capitão do seu exército; e Saul estava deitado na trincheira, e o povo acampado ao seu redor.
6 Chơ Davĩt blớh Ahi-maléc tễ tỗp Hêt cớp Abi-sai a‑ễm samiang Yô-ap, (alới bar náq la con samiang niang Sê-ruya) neq: “Noau ễ pỡq cớp cứq chu ntốq Salơ ỡt?”
6 Então, Davi respondeu e disse a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, o filho de Zeruia, irmão de Joabe, dizendo: Quem descerá comigo a Saul, ao acampamento? E Abisai disse: Eu descerei contigo.
7 Sadâu ki, Davĩt cớp Abi-sai mut tâng ntốq puo Salơ ỡt. Alới ramóh Salơ bếq tâng mpứng dĩ, bữn coih chi-chít dŏq cheq plỡ án tâng cutễq. Ma Ap-nơ cớp máh tahan án, alới bếq lavíng mpễr án.
7 Assim, Davi e Abisai vieram ao povo à noite; e eis que Saul estava deitado, dormindo, dentro da trincheira, e a sua lança fincada no chão junto ao seu travesseiro; mas Abner e o povo estavam deitados ao seu redor.
8 Abi-sai pai chóq Davĩt neq: “Sadâu nâi Yiang Sursĩ chiau cũai par‑ũal anhia pỡ talang atĩ anhia. Sanua yỗn cứq ĩt coih án, chơ cứq choat án yỗn sarloâiq chu cutễq; choat muoi taláp la péq toâp, tỡ bữn túh cóq choat trỗ bar ễn.”
8 Então, Abisai disse a Davi: Deus entregou o teu inimigo na tua mão neste dia; agora, portanto, deixa-me feri-lo, rogo-te, com a lança até o chão de uma vez, e eu não o ferirei uma segunda vez.
9 Ma Davĩt sưoq, cớp pai neq: “Chỗi cachĩt puo! Yiang Sursĩ ễ yỗn cũai roap tôt, khân án táq sâuq chóq puo Ncháu khoiq rưoh.”
9 E Davi disse a Abisai: Não o destruas; pois quem pode estender a sua mão contra o ungido do SENHOR, e ser inocente?
10 Cớp Davĩt pai tữm ễn neq: “Cứq dáng raloaih lứq, nhơ tễ Yiang Sursĩ tamoong mantái níc, Ncháu lứq yỗn Salơ roap tôt, tam án cuchĩt cỗ nheq ngư tamoong, tỡ la cuchĩt cỗ tễ rachíl.
10 Davi disse ainda mais: Como vive o SENHOR, o SENHOR o ferirá; ou o seu dia de morrer virá; ou ele descerá à batalha e perecerá.
11 Sễq Yiang Sursĩ catáng, chỗi yỗn cứq táq sâuq chóq cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo! Hái ĩt ống coih cớp aluoi dỡq án sâng, chơ hái pỡq!”
11 O SENHOR me proíba de estender a minha mão contra o ungido do SENHOR; mas, rogo-te, toma agora a lança que está junto ao seu travesseiro, e o cantil de água, e vamo-nos.
12 Ngkíq, Davĩt ĩt coih cớp aluoi dỡq cheq plỡ Salơ. Chơ án pỡq, ma tỡ bữn noau tamỡ cớp dáng tễ ranáq nâi. Tỗp tahan dũ náq bếq langêt, yuaq Yiang Sursĩ táq yỗn dũ náq alới bếq.
12 Assim, Davi tomou a lança e o cantil de água do travesseiro de Saul; e eles os levaram, e nenhum homem viu isso, nem soube disso, tampouco despertou; pois todos eles estavam dormindo; porque um sono profundo da parte do SENHOR havia caído sobre eles.
13 Chơ Davĩt pỡq luat parchon cóh, pỡq chu dũal cóh canŏ́h ễn; chơ án pỡq tayứng bân ntốq dáng-radáng cớp ntốq Salơ ỡt.
13 Então, Davi atravessou para o outro lado, e se pôs de pé no cume de um outeiro ao longe; havendo um grande espaço entre eles;
14 Án arô chóq tahan Salơ cớp chóq Ap-nơ con samiang Nơ neq: “Ap-nơ ơi! Mới sâng sưong cứq tỡ?”
14 e Davi gritou ao povo, e a Abner, filho de Ner, dizendo: Tu não respondes, Abner? Então, Abner respondeu e disse: Quem és tu que gritas ao rei?
15 Davĩt ta‑ỡi: “Ap-nơ ơi! Mới la cũai sốt tâng tỗp I-sarel tỡ? Nŏ́q mới tỡ bữn curiaq puo mới? Yuaq mbỡiq sanua toâp bữn noau mut ễ cachĩt puo mới.
15 E Davi disse a Abner: Não és tu um homem valente? E quem é como tu em Israel? Por que, então, não guardaste o senhor teu rei? Pois aí entrou um do povo para destruir o rei, teu senhor.
16 Ap-nơ, mới táq nneq la tỡ pĩeiq! Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: Pĩeiq lứq tỗp anhia cóq cuchĩt, yuaq anhia tỡ bữn curiaq cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo. Nhêng chu tíh! Nléq coih cớp aluoi dỡq puo, ca khoiq achúh dŏq yáng plỡ puo?”
16 Esta coisa que fizeste não é boa. Como vive o SENHOR, vós sois dignos de morrer, porque não guardastes o vosso senhor, o ungido do SENHOR. E, agora, vede onde está a lança do rei e o cantil de água que estava junto ao seu travesseiro.
17 Salơ sacoal samữong Davĩt, chơ án pai neq: “Davĩt, con cứq ơi! Anhia tỡ?”
17 E Saul reconheceu a voz de Davi, e disse: Esta é a tua voz, meu filho Davi? E Davi disse: É a minha voz, ó rei, meu senhor.
18 Cớp Davĩt pai ễn neq: “Nŏ́q anhia rapuai ễ cachĩt níc hếq, la cũai táq ranáq anhia? Ntrớu hếq táq lôih? Hếq táq lôih ntrớu noâq tễ phễp rit hái?
18 E ele disse: Por que persegue o meu senhor assim o seu servo? Pois o que eu tenho feito? Ou, que mal há na minha mão?
19 Puo ơi! Sễq anhia tamứng hếq pai voai. Khân Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl hếq, hếq sễq Ncháu roap crơng chiau sang. Ma khân cỡt cũai carchúc sâng, sễq Yiang Sursĩ pupap alới. Yuaq alới tuih hếq yỗn loŏh tễ tâm cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn cỡt mun, cớp táq yỗn hếq cỡt samoât cũai táq ranáq yiang canŏ́h.
19 Agora, portanto, rogo-te, que o meu senhor, o rei, ouça as palavras do seu servo. Se o SENHOR te incitou contra mim, que aceite uma oferta; mas se forem os filhos dos homens, malditos sejam eles diante do SENHOR; pois neste dia eles me retiraram da permanência na herança do SENHOR, dizendo: Vai, serve a outros deuses.
20 Yuaq ngkíq, chỗi yỗn cứq cuchĩt tâng cutễq cruang canŏ́h yơng tễ ntốq Yiang Sursĩ ỡt. Cỗ nŏ́q puo cũai I-sarel ma chuaq ễ cachĩt níc hếq, la cũai cacớt ĩn mpái? Cỗ nŏ́q anhia rapuai hếq ariang rapuai chớm tâng arưih?”
20 Agora, portanto, que o meu sangue não caia na terra diante da face do SENHOR; pois o rei de Israel saiu para buscar uma pulga, como quando se caça uma perdiz nos montes.
21 Chơ Salơ pai neq: “Davĩt, con ơi! Hếq khoiq táq lôih chơ. Sễq anhia chu cớp hếq. Chumát hếq tỡ bữn táq anhia noâng, yuaq tâng sadâu nâi anhia khoiq dŏq dỡi tamoong hếq. Hếq la cũai sacũl, cớp táq ranáq sâuq lứq.”
21 Então disse Saul: Eu pequei; retorna, meu filho Davi; pois não te causarei mais dano, porque a minha alma foi preciosa aos teus olhos neste dia; eis que tenho agido como tolo, e tenho errado sobejamente.
22 Davĩt pai loah neq: “Puo hếq ơi! Coih anhia ỡt pỡ nâi! Anhia ớn muoi noaq samiang póng chỗn ĩt.
22 E Davi respondeu e disse: Eis aqui a lança do rei! E que um dos jovens atravesse para cá e a apanhe.
23 Yiang Sursĩ lứq yỗn cóng pỡ cũai tanoang tapứng cớp sabớng o. Tangái nâi, Yiang Sursĩ khoiq chiau anhia pỡ talang atĩ hếq. Ma hếq tỡ bữn táq ntrớu anhia, la cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo.
23 O SENHOR conceda a cada homem a sua justiça e a sua fidelidade; pois o SENHOR te entregou na minha mão hoje, eu, porém, não quis estender a minha mão contra o ungido do SENHOR.
24 Dỡi tamoong anhia bữn kia lứq choâng moat hếq. Sễq yỗn dỡi tamoong hếq bữn kia machớng ki tê choâng moat Yiang Sursĩ. Cớp sễq yỗn hếq bữn vớt tễ dũ ramứh túh coat.”
24 E eis que, como a tua vida foi muito considerada neste dia aos meus olhos, assim seja a minha vida considerada aos olhos do SENHOR, e que Ele me livre de toda tribulação.
25 Puo Salơ pai chóq Davĩt neq: “Con ơi! Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn anhia! Anhia lứq bữn táq moâm dũ ranáq anhia yoc ễ táq.”
25 Então, Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi; tu tanto farás grandes coisas, como também ainda prevalecerás. Assim, Davi prosseguiu no seu caminho, e Saul retornou ao seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.