1 Samuel 26

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tỗp cũai vil Síp toâq ramóh puo Salơ tâng vil Ki-bĩah, cớp atỡng án neq: “Davĩt tooq tâng cóh Haki-la, cheq ntốq aiq cruang Yuda.”
1 E vieram os zifeus a Saul, a Gibeá, dizendo: Não está Davi escondido no outeiro de Haquila, à entrada de Jesimom?
2 Chơ Salơ dững tỗp tahan khễuq lứq pái ngin náq pỡq toâp chu ntốq aiq Síp, ễ chuaq Davĩt.
2 Então, Saul se levantou e desceu ao deserto de Zife, e com ele três mil homens escolhidos de Israel, a buscar a Davi no deserto de Zife.
3 Alới ỡt dỡ kễng rana pỡ cóh Haki-la, ma Davĩt noâng ỡt tâng ntốq aiq. Tữ án sâng noau pai puo Salơ toâq chuaq án sĩa,
3 E acampou-se Saul no outeiro de Haquila, que está à entrada de Jesimom, junto ao caminho; porém Davi ficou no deserto e viu que Saul vinha após ele ao deserto.
4 ngkíq án ớn máh cũai loŏh tutuaiq yỗn dáng raloaih puo Salơ toâq pỡ ntốq ki ma tỡ bữn.
4 Pois Davi enviou espias e soube que Saul vinha decerto.
5 Chơ Davĩt pỡq chu ntốq puo Salơ ỡt dỡ. Án ramóh puo Salơ cớp Ap-nơ con samiang Nơ, la cũai sốt tahan Salơ pỡ ntốq ki. Tỗp alới bếq, cớp Salơ bếq tâng mpứng dĩ, ma tỗp tahan án bếq lavíng mpễr án.
5 E Davi se levantou e veio ao lugar onde Saul se tinha acampado; viu Davi o lugar onde se tinha deixado Saul e Abner, filho de Ner, chefe do seu exército; e Saul estava deitado dentro do lugar dos carros, e o povo estava acampado ao redor dele.
6 Chơ Davĩt blớh Ahi-maléc tễ tỗp Hêt cớp Abi-sai a‑ễm samiang Yô-ap, (alới bar náq la con samiang niang Sê-ruya) neq: “Noau ễ pỡq cớp cứq chu ntốq Salơ ỡt?”
6 E respondeu Davi e falou a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, dizendo: Quem descerá comigo a Saul ao arraial? E disse Abisai: Eu descerei contigo.
7 Sadâu ki, Davĩt cớp Abi-sai mut tâng ntốq puo Salơ ỡt. Alới ramóh Salơ bếq tâng mpứng dĩ, bữn coih chi-chít dŏq cheq plỡ án tâng cutễq. Ma Ap-nơ cớp máh tahan án, alới bếq lavíng mpễr án.
7 Vieram, pois, Davi e Abisai de noite ao povo, e eis que Saul estava deitado, dormindo dentro do lugar dos carros, e a sua lança estava pregada na terra à sua cabeceira; e Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
8 Abi-sai pai chóq Davĩt neq: “Sadâu nâi Yiang Sursĩ chiau cũai par‑ũal anhia pỡ talang atĩ anhia. Sanua yỗn cứq ĩt coih án, chơ cứq choat án yỗn sarloâiq chu cutễq; choat muoi taláp la péq toâp, tỡ bữn túh cóq choat trỗ bar ễn.”
8 Então, disse Abisai a Davi: Deus te entregou, hoje, nas mãos a teu inimigo; deixa-mo, pois, agora, encravar com a lança de uma vez na terra, e não o ferirei segunda vez.
9 Ma Davĩt sưoq, cớp pai neq: “Chỗi cachĩt puo! Yiang Sursĩ ễ yỗn cũai roap tôt, khân án táq sâuq chóq puo Ncháu khoiq rưoh.”
9 E disse Davi a Abisai: Nenhum dano lhe faças; porque quem estendeu a sua mão contra o ungido do Senhor e ficou inocente?
10 Cớp Davĩt pai tữm ễn neq: “Cứq dáng raloaih lứq, nhơ tễ Yiang Sursĩ tamoong mantái níc, Ncháu lứq yỗn Salơ roap tôt, tam án cuchĩt cỗ nheq ngư tamoong, tỡ la cuchĩt cỗ tễ rachíl.
10 Disse mais Davi: Vive o Senhor , que o Senhor o ferirá, ou o seu dia chegará em que morra, ou descerá para a batalha e perecerá.
11 Sễq Yiang Sursĩ catáng, chỗi yỗn cứq táq sâuq chóq cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo! Hái ĩt ống coih cớp aluoi dỡq án sâng, chơ hái pỡq!”
11 O Senhor me guarde de que eu estenda a mão contra o ungido do Senhor ; agora, porém, toma lá a lança que está à sua cabeceira e a bilha da água, e vamo-nos.
12 Ngkíq, Davĩt ĩt coih cớp aluoi dỡq cheq plỡ Salơ. Chơ án pỡq, ma tỡ bữn noau tamỡ cớp dáng tễ ranáq nâi. Tỗp tahan dũ náq bếq langêt, yuaq Yiang Sursĩ táq yỗn dũ náq alới bếq.
12 Tomou, pois, Davi a lança e a bilha da água, da cabeceira de Saul, e foram-se; e ninguém houve que o visse, nem que o advertisse, nem que acordasse; porque todos estavam dormindo, pois havia caído sobre eles um profundo sono do Senhor .
13 Chơ Davĩt pỡq luat parchon cóh, pỡq chu dũal cóh canŏ́h ễn; chơ án pỡq tayứng bân ntốq dáng-radáng cớp ntốq Salơ ỡt.
13 E Davi, passando à outra banda, pôs-se no cume do monte ao longe, de maneira que entre eles havia grande distância.
14 Án arô chóq tahan Salơ cớp chóq Ap-nơ con samiang Nơ neq: “Ap-nơ ơi! Mới sâng sưong cứq tỡ?”
14 E Davi bradou ao povo e a Abner, filho de Ner, dizendo: Não responderás, Abner? Então, Abner respondeu e disse: Quem és tu, que bradas ao rei?
15 Davĩt ta‑ỡi: “Ap-nơ ơi! Mới la cũai sốt tâng tỗp I-sarel tỡ? Nŏ́q mới tỡ bữn curiaq puo mới? Yuaq mbỡiq sanua toâp bữn noau mut ễ cachĩt puo mới.
15 Então, disse Davi a Abner: Porventura, não és varão? E quem há em Israel como tu? Por que, pois, não guardaste tu o rei, teu senhor? Porque um do povo veio para destruir o rei, teu senhor.
16 Ap-nơ, mới táq nneq la tỡ pĩeiq! Cứq sễq thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ ca tamoong mantái níc neq: Pĩeiq lứq tỗp anhia cóq cuchĩt, yuaq anhia tỡ bữn curiaq cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo. Nhêng chu tíh! Nléq coih cớp aluoi dỡq puo, ca khoiq achúh dŏq yáng plỡ puo?”
16 Não é bom isso que fizeste; vive o Senhor , que sois dignos de morte, vós que não guardastes a vosso senhor, o ungido do Senhor ; vede, pois, agora, onde está a lança do rei e a bilha da água, que tinha à sua cabeceira.
17 Salơ sacoal samữong Davĩt, chơ án pai neq: “Davĩt, con cứq ơi! Anhia tỡ?”
17 Então, conheceu Saul a voz de Davi e disse: Não é esta a tua voz, meu filho Davi? E disse Davi: Minha voz é, ó rei, meu senhor.
18 Cớp Davĩt pai ễn neq: “Nŏ́q anhia rapuai ễ cachĩt níc hếq, la cũai táq ranáq anhia? Ntrớu hếq táq lôih? Hếq táq lôih ntrớu noâq tễ phễp rit hái?
18 Disse mais: Por que persegue o meu senhor assim o seu servo? Pois que fiz eu? E que maldade se acha nas minhas mãos?
19 Puo ơi! Sễq anhia tamứng hếq pai voai. Khân Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl hếq, hếq sễq Ncháu roap crơng chiau sang. Ma khân cỡt cũai carchúc sâng, sễq Yiang Sursĩ pupap alới. Yuaq alới tuih hếq yỗn loŏh tễ tâm cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn cỡt mun, cớp táq yỗn hếq cỡt samoât cũai táq ranáq yiang canŏ́h.
19 Ouve, pois, agora, te rogo, ó rei, meu senhor, as palavras de teu servo: Se o Senhor te incita contra mim, cheire ele a oferta de manjares; porém, se são os filhos dos homens, malditos sejam perante o Senhor ; pois eles me têm repelido hoje, para que eu não fique apegado à herança do Senhor , dizendo: Vai, serve a outros deuses.
20 Yuaq ngkíq, chỗi yỗn cứq cuchĩt tâng cutễq cruang canŏ́h yơng tễ ntốq Yiang Sursĩ ỡt. Cỗ nŏ́q puo cũai I-sarel ma chuaq ễ cachĩt níc hếq, la cũai cacớt ĩn mpái? Cỗ nŏ́q anhia rapuai hếq ariang rapuai chớm tâng arưih?”
20 Agora, pois, não se derrame o meu sangue na terra diante do Senhor ; pois saiu o rei de Israel em busca de uma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
21 Chơ Salơ pai neq: “Davĩt, con ơi! Hếq khoiq táq lôih chơ. Sễq anhia chu cớp hếq. Chumát hếq tỡ bữn táq anhia noâng, yuaq tâng sadâu nâi anhia khoiq dŏq dỡi tamoong hếq. Hếq la cũai sacũl, cớp táq ranáq sâuq lứq.”
21 Então, disse Saul: Pequei; volta, meu filho Davi, porque não mandarei fazer-te mal; porque foi hoje preciosa a minha vida aos teus olhos. Eis que procedi loucamente e errei grandissimamente.
22 Davĩt pai loah neq: “Puo hếq ơi! Coih anhia ỡt pỡ nâi! Anhia ớn muoi noaq samiang póng chỗn ĩt.
22 Davi, então, respondeu e disse: Eis aqui a lança do rei; passe cá um dos jovens e leve-a.
23 Yiang Sursĩ lứq yỗn cóng pỡ cũai tanoang tapứng cớp sabớng o. Tangái nâi, Yiang Sursĩ khoiq chiau anhia pỡ talang atĩ hếq. Ma hếq tỡ bữn táq ntrớu anhia, la cũai Yiang Sursĩ khoiq rưoh yỗn cỡt puo.
23 O Senhor , porém, pague a cada um a sua justiça e a sua lealdade; pois o Senhor te tinha dado hoje na minha mão, porém não quis estender a minha mão contra o ungido do Senhor .
24 Dỡi tamoong anhia bữn kia lứq choâng moat hếq. Sễq yỗn dỡi tamoong hếq bữn kia machớng ki tê choâng moat Yiang Sursĩ. Cớp sễq yỗn hếq bữn vớt tễ dũ ramứh túh coat.”
24 E eis que, assim como foi a tua vida hoje de tanta estima aos meus olhos, de outra tanta estima seja a minha vida aos olhos do Senhor , e ele me livre de toda tribulação.
25 Puo Salơ pai chóq Davĩt neq: “Con ơi! Sễq Yiang Sursĩ satốh ŏ́c bốn puan yỗn anhia! Anhia lứq bữn táq moâm dũ ranáq anhia yoc ễ táq.”
25 Então, Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi; pois grandes coisas farás e também prevalecerás. Então, Davi se foi pelo seu caminho, e Saul voltou para o seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.