1 Samuel 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Toâq moâm puo Salơ táq ntỡng cớp Davĩt, Yô-nathan con samiang Salơ sâng bũi lứq chóq Davĩt. Án ayooq Davĩt ariang án ayooq tỗ án bữm.
1 Depois de Davi ter falado com Saul, a alma de Jônatas se ligou com a de Davi numa profunda amizade. E Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Noap tễ tangái ki, puo Salơ yỗn Davĩt ỡt cớp án, tỡ yỗn Davĩt píh noâng chu dống mpoaq án.
2 Naquele dia, Saul reteve Davi e não permitiu que ele voltasse para a casa de seu pai.
3 Cỗ Yô-nathan ayooq lứq Davĩt, ngkíq án táq ŏ́c parkhán cỡt yớu ratoi cớp Davĩt toau sốt dỡi tamoong.
3 Jônatas e Davi fizeram uma aliança, porque Jônatas o amava como à sua própria alma.
4 Chơ Yô-nathan tũot au tuar án cớp asớp yỗn Davĩt. Cớp án yỗn Davĩt dếh au nsễl sapoan, dau, tamĩang, saráh, cớp parnoân hỡ.
4 Jônatas tirou a capa que vestia e a deu a Davi. Deu também a sua armadura, inclusive a espada, o arco e o cinto.
5 Ranáq ntrớu puo Salơ ớn Davĩt táq, Davĩt táq moâm, táq pĩeiq cớp o lứq. Yuaq ngkíq, Salơ chóh Davĩt yỗn cỡt cũai sốt tahan. Ma máh cũai sốt tahan canŏ́h la sâng bũi pahỡm tê tễ ranáq nâi, dếh dũ náq tahan la sâng bũi tê.
5 Davi saía aonde quer que Saul o enviava e tinha êxito, de modo que Saul o pôs sobre tropas do seu exército. E Davi era benquisto de todo o povo e até dos próprios servos de Saul.
6 Toâq vớt Davĩt cachĩt Cô-liat, bo án cớp tahan canŏ́h chu pỡ vil, bữn mansễm tễ dũ vil tỗp I-sarel loŏh roap chỗm puo Salơ. Alới ũat cớp puan sarai bũi óh lứq, dếh toân sacơr, cớp tapáih achúng hỡ.
6 E aconteceu que, quando eles estavam voltando para casa, depois de Davi ter matado o filisteu, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e dançando, com tamborins, com alegria e com instrumentos musicais.
7 Ma bo tỗp mansễm puan sarai, alới ũat neq: “Salơ bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi ngin náq, mŏ Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi chít ngin náq.”
7 As mulheres se alegravam e, cantando alternadamente, diziam: Saul matou os seus milhares, porém Davi, os seus dez milhares.
8 Ngkíq puo Salơ sâng nsóq lứq, yuaq án tỡ bữn bũi pahỡm toâq sâng cansái ũat nâi. Chơ án chanchớm neq: “Alới achưng alư Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi vian náq. Ma alới pai cứq bữn cachĩt ống sa‑ữi ngin náq sâng. Nŏ́q chumát alới ễ chóh án ễn cỡt puo tỡ?”
8 Saul se indignou muito, pois estas palavras lhe desagradaram em extremo. Ele disse: — Para Davi elas deram dez milhares, mas para mim apenas milhares. Na verdade, o que lhe falta, a não ser o reino?
9 Noap tễ tangái ki Salơ sâng tớl-ớl pahỡm cớp nhêng tutuaiq níc Davĩt.
9 Daquele dia em diante, Saul não via Davi com bons olhos.
10 Toâq poang tarưp parnỡ, Yiang Sursĩ yỗn yiang sâuq mut tâng mứt Salơ. Chơ Salơ loai tâng dống án riang cũai yúh. Bo Davĩt tapáih achúng toâr machớng án dốq táq tễ nling, puo Salơ ayễq coih tâng atĩ.
10 No dia seguinte, um espírito mau, vindo da parte de Deus, se apossou de Saul, que teve uma crise de raiva em sua casa. Davi, como nos outros dias, dedilhava a harpa. Saul, porém, tinha na mão uma lança,
11 Salơ chanchớm tâng mứt án bữm neq: “Cứq ễ toal coih cláng Davĩt tâng ratâng dống.”
11 que ele atirou, pensando assim: — Encravarei Davi na parede. Porém Davi se desviou dele por duas vezes.
12 Puo Salơ cỡt ngcŏh Davĩt, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt; ma Ncháu khoiq táh Salơ.
12 Saul tinha medo de Davi, porque o Senhor estava com este e tinha abandonado Saul.
13 Ngkíq puo Salơ ớn Davĩt dễq yỗn vớt tễ moat án. Salơ chóh án yỗn cỡt sốt tỗp tahan muoi ngin náq. Chơ Davĩt dững tahan loŏh chu ntốq rachíl.
13 Por isso Saul o afastou de si e o pôs por chefe de mil. Davi fazia saídas e entradas militares diante do povo.
14 Dũ trỗ án rachíl, án chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
14 Davi tinha êxito em todos os seus empreendimentos, pois o Senhor estava com ele.
15 Puo Salơ nhêng cớp hữm Davĩt chíl riap dũ trỗ, ngkíq án ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn.
15 Vendo que Davi tinha êxito, Saul ficou com medo dele.
16 Ma cũai I-sarel cớp cũai Yuda ayooq Davĩt, yuaq án la cũai ayông alới loŏh chu ntốq rachíl.
16 Porém todo o Israel e Judá amavam Davi, porque fazia saídas e entradas militares diante deles.
17 Toâq ntun ễn, Salơ atỡng Davĩt neq: “Nâi la Mê-rap con cumũr clúng cứq. Cứq chiau niang nâi yỗn mới táq lacuoi; ma mới cóq táq ranáq yỗn cứq, cỡt tahan clŏ́q cớp tanoang tapứng lứq chóq cứq, cớp rachíl chuai Yiang Sursĩ.” (Salơ chanchớm khân táq ngkíq, án tỡ bữn túh cachĩt Davĩt, ma án yỗn cũai Phi-li-tin ễn cachĩt Davĩt.)
17 Saul disse a Davi: — Aqui está Merabe, a minha filha mais velha. Eu a darei a você em casamento, com a condição de que você seja um filho valente e trave as batalhas do Porque Saul pensava assim: “Não seja contra ele a minha mão, e sim a dos filisteus.”
18 Davĩt ta‑ỡi: “Hếq la noau, cớp dống sũ mpoaq hếq la noau tâng tỗp I-sarel, mŏ têq cỡt partiam puo?”
18 Mas Davi respondeu a Saul: — Quem sou eu, e quem são os meus parentes, a família de meu pai em Israel, para que eu seja genro do rei?
19 Ma toâq ngư chiau niang Mê-rap yỗn Davĩt, puo Salơ chiau chíq niang ki yỗn samiang canŏ́h, ramứh Atriel tễ vil Mê-hô-la.
19 Mas aconteceu que, na época em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada em casamento a Davi, foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 Ma Salơ noâng bữn con cumũr muoi noaq ễn, ramứh Mi-cal. Mi-cal yoc ễ bữn lứq Davĩt. Toâq puo Salơ sâng tễ ranáq nâi, án sâng bũi pahỡm.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava Davi. Contaram isso a Saul, e isso agradou a ele.
21 Án chanchớm neq: “Cứq ễ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt. Cứq yỗn niang cỡt samoât acáp yỗn Davĩt chuat, chơ tỗp Phi-li-tin têq cachĩt án.”
21 Saul pensava assim: “Eu a darei em casamento a Davi, para que ela lhe sirva de armadilha e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele.” Por isso Saul disse a Davi: — Com esta segunda você será hoje o meu genro.
22 Chơ Salơ ớn cũai ayững atĩ án pỡq táq ntỡng cớp Davĩt neq: “Puo sâng bũi pahỡm lứq chóq mới, cớp dũ náq hếq la bũi tê cớp mới. Sanua la o yỗn mới racoâiq cớp con cumũr puo Salơ.”
22 Saul ordenou que os seus servos falassem confidencialmente com Davi, dizendo: — O rei tem afeição por você, e todos os servos dele amam você. Sendo assim, concorde em ser genro do rei.
23 Cũai ayững atĩ ki táq ntỡng ngkíq cớp Davĩt. Ma Davĩt ta‑ỡi neq: “Ơq! Ranáq nâi la o yỗn cứq cũai cadĩt cớp tỡ bữn khlữr ntrớu, ma bữn cỡt partiam puo.”
23 Os servos de Saul falaram estas palavras a Davi, o qual respondeu: — Vocês acham que é pouca coisa ser genro do rei, sendo eu um homem pobre e sem importância?
24 Tỗp cũai ayững atĩ ki chu atỡng loah puo Salơ tễ santoiq Davĩt khoiq pai.
24 Os servos de Saul lhe contaram isto, dizendo: — Estas foram as palavras que Davi falou.
25 Chơ Salơ ớn alới pỡq atỡng Davĩt ễn neq: “Puo tỡ bữn yoc ễ bữn voan ntrớu tễ mới, ma án yoc ễ bữn bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin muoi culám náq sâng, dŏq cỡt ranáq puo carláh dỡq chóq cũai par‑ũal án.” (Nâi la ngê puo Salơ aloŏh, ễq tỗp Phi-li-tin cachĩt Davĩt.)
25 Então Saul ordenou que dissessem a Davi: — O rei não deseja dote algum, mas cem prepúcios de filisteus, como vingança contra os seus inimigos. Porque Saul tentava fazer com que Davi fosse morto pelos filisteus.
26 Toâq alới atỡng santoiq ki yỗn Davĩt tamứng, án sâng bũi pahỡm têq cỡt partiam puo. Nhũang tangái noau anoat racoâiq,
26 Quando os servos de Saul relataram estas palavras a Davi, este gostou da ideia de vir a ser genro do rei. Antes de vencido o prazo,
27 Davĩt cớp tahan án bữn cachĩt cũai Phi-li-tin bar culám náq. Chơ Davĩt ĩt bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin dững achu yỗn puo Salơ. Án aloŏh cớp noap dũ lám dŏq án têq bữn cỡt partiam puo. Yuaq ngkíq, puo Salơ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt.
27 Davi se levantou e partiu com os seus homens, e mataram duzentos filisteus. Trouxe os seus prepúcios e os entregou todos ao rei, para que assim se tornasse seu genro. Então Saul lhe deu a sua filha Mical em casamento.
28 Puo Salơ dáng raloaih lứq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt, cớp Mi-cal con cumũr án la ayooq lứq Davĩt.
28 Saul viu e reconheceu que o Senhor estava com Davi; e Mical, filha de Saul, o amava.
29 Chơ án sâng ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn, cớp án cỡt cũai par‑ũal Davĩt toau sốt dỡi tamoong án.
29 Então Saul ficou com mais medo ainda de Davi e continuamente foi seu inimigo.
30 Máh cũai sốt tỗp Phi-li-tin dững tahan pỡq chíl tỗp I-sarel; ma dũ trỗ alới rachíl, Davĩt chíl riap níc, cớp án bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi hỡn tễ máh cũai sốt tahan canŏ́h khong puo Salơ. Ngkíq, ranáq nâi táq yỗn Davĩt bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan lứq.
30 Cada vez que os chefes dos filisteus saíam à batalha, Davi obtinha mais êxito do que todos os servos de Saul. E assim o nome de Davi se tornou muito estimado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.