1 Samuel 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Toâq moâm puo Salơ táq ntỡng cớp Davĩt, Yô-nathan con samiang Salơ sâng bũi lứq chóq Davĩt. Án ayooq Davĩt ariang án ayooq tỗ án bữm.
1 Ora, acabando Davi de falar com Saul, a alma de Jônatas ligou-se com a alma de Davi; e Jônatas o amou como à sua própria alma.
2 Noap tễ tangái ki, puo Salơ yỗn Davĩt ỡt cớp án, tỡ yỗn Davĩt píh noâng chu dống mpoaq án.
2 E desde aquele dia Saul o reteve, não lhe permitindo voltar para a casa de seu pai.
3 Cỗ Yô-nathan ayooq lứq Davĩt, ngkíq án táq ŏ́c parkhán cỡt yớu ratoi cớp Davĩt toau sốt dỡi tamoong.
3 Então Jônatas fez um pacto com Davi, porque o amava como à sua própria vida.
4 Chơ Yô-nathan tũot au tuar án cớp asớp yỗn Davĩt. Cớp án yỗn Davĩt dếh au nsễl sapoan, dau, tamĩang, saráh, cớp parnoân hỡ.
4 E Jônatas se despojou da capa que vestia, e a deu a Davi, como também a sua armadura, e até mesmo a sua espada, o seu arco e o seu cinto.
5 Ranáq ntrớu puo Salơ ớn Davĩt táq, Davĩt táq moâm, táq pĩeiq cớp o lứq. Yuaq ngkíq, Salơ chóh Davĩt yỗn cỡt cũai sốt tahan. Ma máh cũai sốt tahan canŏ́h la sâng bũi pahỡm tê tễ ranáq nâi, dếh dũ náq tahan la sâng bũi tê.
5 E saía Davi aonde quer que Saul o enviasse, e era sempre bem sucedido; e Saul o pôs sobre a gente de guerra, e isso pareceu bem aos olhos de todo o povo, e até aos olhos dos servos de Saul.
6 Toâq vớt Davĩt cachĩt Cô-liat, bo án cớp tahan canŏ́h chu pỡ vil, bữn mansễm tễ dũ vil tỗp I-sarel loŏh roap chỗm puo Salơ. Alới ũat cớp puan sarai bũi óh lứq, dếh toân sacơr, cớp tapáih achúng hỡ.
6 Sucedeu porém que, retornando eles, quando Davi voltava de ferir o filisteu, as mulheres de todas as cidades de Israel saíram ao encontro do rei Saul, cantando e dançando alegremente, com tamboris, e com instrumentos de música.
7 Ma bo tỗp mansễm puan sarai, alới ũat neq: “Salơ bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi ngin náq, mŏ Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi chít ngin náq.”
7 E as mulheres, dançando, cantavam umas para as outras, dizendo: Saul feriu os seus milhares, porém Davi os seus dez milhares.
8 Ngkíq puo Salơ sâng nsóq lứq, yuaq án tỡ bữn bũi pahỡm toâq sâng cansái ũat nâi. Chơ án chanchớm neq: “Alới achưng alư Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi vian náq. Ma alới pai cứq bữn cachĩt ống sa‑ữi ngin náq sâng. Nŏ́q chumát alới ễ chóh án ễn cỡt puo tỡ?”
8 Então Saul se indignou muito, pois aquela palavra pareceu mal aos seus olhos, e disse: Dez milhares atribuíram a Davi, e a mim somente milhares; que lhe falta, senão só o reino?
9 Noap tễ tangái ki Salơ sâng tớl-ớl pahỡm cớp nhêng tutuaiq níc Davĩt.
9 Daquele dia em diante, Saul trazia Davi sob suspeita.
10 Toâq poang tarưp parnỡ, Yiang Sursĩ yỗn yiang sâuq mut tâng mứt Salơ. Chơ Salơ loai tâng dống án riang cũai yúh. Bo Davĩt tapáih achúng toâr machớng án dốq táq tễ nling, puo Salơ ayễq coih tâng atĩ.
10 No dia seguinte o espírito maligno da parte de Deus se apoderou de Saul, que começou a profetizar no meio da casa; e Davi tocava a harpa, como nos outros dias. Saul tinha na mão uma lança.
11 Salơ chanchớm tâng mứt án bữm neq: “Cứq ễ toal coih cláng Davĩt tâng ratâng dống.”
11 E Saul arremessou a lança, dizendo consigo: Encravarei a Davi na parede. Davi, porém, desviou-se dele por duas vezes.
12 Puo Salơ cỡt ngcŏh Davĩt, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt; ma Ncháu khoiq táh Salơ.
12 Saul, pois, temia a Davi, porque o Senhor era com Davi e se tinha retirado dele.
13 Ngkíq puo Salơ ớn Davĩt dễq yỗn vớt tễ moat án. Salơ chóh án yỗn cỡt sốt tỗp tahan muoi ngin náq. Chơ Davĩt dững tahan loŏh chu ntốq rachíl.
13 Pelo que Saul o afastou de si, e o fez comandante de mil; e ele saía e entrava diante do povo.
14 Dũ trỗ án rachíl, án chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
14 E Davi era bem sucedido em todos os seus caminhos; e o Senhor era com ele.
15 Puo Salơ nhêng cớp hữm Davĩt chíl riap dũ trỗ, ngkíq án ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn.
15 Vendo, então, Saul que ele era tão bem sucedido, tinha receio dele.
16 Ma cũai I-sarel cớp cũai Yuda ayooq Davĩt, yuaq án la cũai ayông alới loŏh chu ntốq rachíl.
16 Mas todo o Israel e Judá amavam a Davi, porquanto saía e entrava diante deles.
17 Toâq ntun ễn, Salơ atỡng Davĩt neq: “Nâi la Mê-rap con cumũr clúng cứq. Cứq chiau niang nâi yỗn mới táq lacuoi; ma mới cóq táq ranáq yỗn cứq, cỡt tahan clŏ́q cớp tanoang tapứng lứq chóq cứq, cớp rachíl chuai Yiang Sursĩ.” (Salơ chanchớm khân táq ngkíq, án tỡ bữn túh cachĩt Davĩt, ma án yỗn cũai Phi-li-tin ễn cachĩt Davĩt.)
17 Pelo que Saul disse a Davi: Eis que Merabe, minha filha mais velha, te darei por mulher, contanto que me sejas filho valoroso, e guerreies as guerras do Senhor. Pois Saul dizia consigo: Não seja contra ele a minha mão, mas sim a dos filisteus.
18 Davĩt ta‑ỡi: “Hếq la noau, cớp dống sũ mpoaq hếq la noau tâng tỗp I-sarel, mŏ têq cỡt partiam puo?”
18 Mas Davi disse a Saul: Quem sou eu, e qual é a minha vida e a família de meu pai em Israel, para eu vir a ser genro do rei?
19 Ma toâq ngư chiau niang Mê-rap yỗn Davĩt, puo Salơ chiau chíq niang ki yỗn samiang canŏ́h, ramứh Atriel tễ vil Mê-hô-la.
19 Sucedeu, porém, que ao tempo em que Merabe, filha de Saul, devia ser dada a Davi, foi dada por mulher a Adriel, meolatita.
20 Ma Salơ noâng bữn con cumũr muoi noaq ễn, ramứh Mi-cal. Mi-cal yoc ễ bữn lứq Davĩt. Toâq puo Salơ sâng tễ ranáq nâi, án sâng bũi pahỡm.
20 Mas Mical, a outra filha de Saul, amava a Davi; sendo isto anunciado a Saul, pareceu bem aos seus olhos.
21 Án chanchớm neq: “Cứq ễ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt. Cứq yỗn niang cỡt samoât acáp yỗn Davĩt chuat, chơ tỗp Phi-li-tin têq cachĩt án.”
21 E Saul disse: Eu lha darei, para que ela lhe sirva de laço, e para que a mão dos filisteus venha a ser contra ele. Pelo que Saul disse a Davi: com a outra serás hoje meu genro.
22 Chơ Salơ ớn cũai ayững atĩ án pỡq táq ntỡng cớp Davĩt neq: “Puo sâng bũi pahỡm lứq chóq mới, cớp dũ náq hếq la bũi tê cớp mới. Sanua la o yỗn mới racoâiq cớp con cumũr puo Salơ.”
22 Saul, pois, deu ordem aos seus servos: Falai em segredo a Davi, dizendo: Eis que o rei se agrada de ti, e todos os seus servos te querem bem; agora, pois, consente em ser genro do rei.
23 Cũai ayững atĩ ki táq ntỡng ngkíq cớp Davĩt. Ma Davĩt ta‑ỡi neq: “Ơq! Ranáq nâi la o yỗn cứq cũai cadĩt cớp tỡ bữn khlữr ntrớu, ma bữn cỡt partiam puo.”
23 Assim os servos de Saul falaram todas estas palavras aos ouvidos de Davi. Então disse Davi: Parece-vos pouca coisa ser genro do rei, sendo eu homem pobre e de condição humilde?
24 Tỗp cũai ayững atĩ ki chu atỡng loah puo Salơ tễ santoiq Davĩt khoiq pai.
24 E os servos de Saul lhe anunciaram isto, dizendo: Assim e assim falou Davi.
25 Chơ Salơ ớn alới pỡq atỡng Davĩt ễn neq: “Puo tỡ bữn yoc ễ bữn voan ntrớu tễ mới, ma án yoc ễ bữn bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin muoi culám náq sâng, dŏq cỡt ranáq puo carláh dỡq chóq cũai par‑ũal án.” (Nâi la ngê puo Salơ aloŏh, ễq tỗp Phi-li-tin cachĩt Davĩt.)
25 Então disse Saul: Assim direis a Davi: O rei não deseja dote, senão cem prepúcios de filisteus, para que seja vingado dos seus inimigos. Porquanto Saul tentava fazer Davi cair pela mão dos filisteus.
26 Toâq alới atỡng santoiq ki yỗn Davĩt tamứng, án sâng bũi pahỡm têq cỡt partiam puo. Nhũang tangái noau anoat racoâiq,
26 Tendo os servos de Saul anunciado estas palavras a Davi, pareceu bem aos seus olhos tornar-se genro do rei. Ora, ainda os dias não se haviam cumprido,
27 Davĩt cớp tahan án bữn cachĩt cũai Phi-li-tin bar culám náq. Chơ Davĩt ĩt bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin dững achu yỗn puo Salơ. Án aloŏh cớp noap dũ lám dŏq án têq bữn cỡt partiam puo. Yuaq ngkíq, puo Salơ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt.
27 quando Davi se levantou, partiu com os seus homens, e matou dentre os filisteus duzentos homens; e Davi trouxe os prepúcios deles, e os entregou, bem contados, ao rei, para que fosse seu genro. Então Saul lhe deu por mulher sua filha Mical.
28 Puo Salơ dáng raloaih lứq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt, cớp Mi-cal con cumũr án la ayooq lứq Davĩt.
28 Mas quando Saul viu e compreendeu que o Senhor era com Davi e que todo o Israel o amava,
29 Chơ án sâng ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn, cớp án cỡt cũai par‑ũal Davĩt toau sốt dỡi tamoong án.
29 temeu muito mais a Davi; e Saul se tornava cada vez mais seu inimigo.
30 Máh cũai sốt tỗp Phi-li-tin dững tahan pỡq chíl tỗp I-sarel; ma dũ trỗ alới rachíl, Davĩt chíl riap níc, cớp án bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi hỡn tễ máh cũai sốt tahan canŏ́h khong puo Salơ. Ngkíq, ranáq nâi táq yỗn Davĩt bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan lứq.
30 Então saíram os chefes dos filisteus à campanha; e sempre que eles saíam, Davi era mais bem sucedido do que todos os servos de Saul, pelo que o seu nome era mui estimado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.