1 Samuel 18

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Toâq moâm puo Salơ táq ntỡng cớp Davĩt, Yô-nathan con samiang Salơ sâng bũi lứq chóq Davĩt. Án ayooq Davĩt ariang án ayooq tỗ án bữm.
1 E sucedeu que, quando ele terminou de falar a Saul, a alma de Jônatas foi unida à alma de Davi, e Jônatas o amou como a sua própria alma.
2 Noap tễ tangái ki, puo Salơ yỗn Davĩt ỡt cớp án, tỡ yỗn Davĩt píh noâng chu dống mpoaq án.
2 E Saul o tomou naquele dia, e não mais quis deixá-lo ir para a casa do seu pai.
3 Cỗ Yô-nathan ayooq lứq Davĩt, ngkíq án táq ŏ́c parkhán cỡt yớu ratoi cớp Davĩt toau sốt dỡi tamoong.
3 Então Jônatas e Davi fizeram um pacto, porque ele o amou como a sua própria alma.
4 Chơ Yô-nathan tũot au tuar án cớp asớp yỗn Davĩt. Cớp án yỗn Davĩt dếh au nsễl sapoan, dau, tamĩang, saráh, cớp parnoân hỡ.
4 E Jônatas retirou de si a capa que estava sobre si, e a deu a Davi, e também as suas vestes, até a sua espada, e o seu arco, e o seu cinto.
5 Ranáq ntrớu puo Salơ ớn Davĩt táq, Davĩt táq moâm, táq pĩeiq cớp o lứq. Yuaq ngkíq, Salơ chóh Davĩt yỗn cỡt cũai sốt tahan. Ma máh cũai sốt tahan canŏ́h la sâng bũi pahỡm tê tễ ranáq nâi, dếh dũ náq tahan la sâng bũi tê.
5 E Davi saía para onde quer que Saul o enviasse, e se portava com sabedoria; e Saul o colocou sobre os homens de guerra, e ele era aceito à vista de todo o povo, bem como à vista dos servos de Saul.
6 Toâq vớt Davĩt cachĩt Cô-liat, bo án cớp tahan canŏ́h chu pỡ vil, bữn mansễm tễ dũ vil tỗp I-sarel loŏh roap chỗm puo Salơ. Alới ũat cớp puan sarai bũi óh lứq, dếh toân sacơr, cớp tapáih achúng hỡ.
6 E sucedeu que, quando eles vinham, quando Davi retornou do combate ao filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel, cantando e dançando, para encontrarem o rei Saul, com tamboretes, com alegria, e com instrumentos de música.
7 Ma bo tỗp mansễm puan sarai, alới ũat neq: “Salơ bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi ngin náq, mŏ Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi chít ngin náq.”
7 E as mulheres respondiam umas às outras enquanto tocavam, e diziam: Saul matou os seus milhares, e Davi os seus dez milhares.
8 Ngkíq puo Salơ sâng nsóq lứq, yuaq án tỡ bữn bũi pahỡm toâq sâng cansái ũat nâi. Chơ án chanchớm neq: “Alới achưng alư Davĩt bữn cachĩt cũai par‑ũal sa‑ữi vian náq. Ma alới pai cứq bữn cachĩt ống sa‑ữi ngin náq sâng. Nŏ́q chumát alới ễ chóh án ễn cỡt puo tỡ?”
8 E Saul ficou muito nervoso, e as palavras o desagradaram; e ele disse: Elas atribuíram a Davi dez milhares, e a mim elas atribuíram somente milhares; e o que mais pode ele ter além do reino?
9 Noap tễ tangái ki Salơ sâng tớl-ớl pahỡm cớp nhêng tutuaiq níc Davĩt.
9 E Saul ficou de olho em Davi daquele dia em diante.
10 Toâq poang tarưp parnỡ, Yiang Sursĩ yỗn yiang sâuq mut tâng mứt Salơ. Chơ Salơ loai tâng dống án riang cũai yúh. Bo Davĩt tapáih achúng toâr machớng án dốq táq tễ nling, puo Salơ ayễq coih tâng atĩ.
10 E sucedeu pela manhã que o espírito maligno da parte de Deus veio sobre Saul, e ele profetizou no meio da casa; e Davi tocou com a sua mão a harpa, como das outras vezes; e havia um dardo na mão de Saul.
11 Salơ chanchớm tâng mứt án bữm neq: “Cứq ễ toal coih cláng Davĩt tâng ratâng dống.”
11 E Saul arremessou o dardo; pois disse: Ferirei Davi até a parede com isso. E Davi fugiu duas vezes da sua presença.
12 Puo Salơ cỡt ngcŏh Davĩt, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt; ma Ncháu khoiq táh Salơ.
12 E Saul tinha medo de Davi, porque o SENHOR estava com ele, e havia se retirado de Saul.
13 Ngkíq puo Salơ ớn Davĩt dễq yỗn vớt tễ moat án. Salơ chóh án yỗn cỡt sốt tỗp tahan muoi ngin náq. Chơ Davĩt dững tahan loŏh chu ntốq rachíl.
13 Por isso Saul o removeu de si, e fê-lo capitão sobre mil, ele saía e entrava diante do povo.
14 Dũ trỗ án rachíl, án chíl riap, yuaq Yiang Sursĩ ỡt cớp án.
14 E Davi se portava com sabedoria em todos os seus caminhos; e o SENHOR estava com ele.
15 Puo Salơ nhêng cớp hữm Davĩt chíl riap dũ trỗ, ngkíq án ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn.
15 Por isso, quando Saul via que ele se portava com muita sabedoria, ele o temia.
16 Ma cũai I-sarel cớp cũai Yuda ayooq Davĩt, yuaq án la cũai ayông alới loŏh chu ntốq rachíl.
16 Porém, todo o Israel e Judá amavam Davi, porque ele saía e entrava diante deles.
17 Toâq ntun ễn, Salơ atỡng Davĩt neq: “Nâi la Mê-rap con cumũr clúng cứq. Cứq chiau niang nâi yỗn mới táq lacuoi; ma mới cóq táq ranáq yỗn cứq, cỡt tahan clŏ́q cớp tanoang tapứng lứq chóq cứq, cớp rachíl chuai Yiang Sursĩ.” (Salơ chanchớm khân táq ngkíq, án tỡ bữn túh cachĩt Davĩt, ma án yỗn cũai Phi-li-tin ễn cachĩt Davĩt.)
17 E Saul disse a Davi: Contempla a minha filha mais velha, Merabe; ela te darei por esposa; somente sejas tu valente para mim, e luta as batalhas do SENHOR. Pois Saul disse: Que a minha mão não esteja sobre ele, mas que esteja sobre ele a mão dos filisteus.
18 Davĩt ta‑ỡi: “Hếq la noau, cớp dống sũ mpoaq hếq la noau tâng tỗp I-sarel, mŏ têq cỡt partiam puo?”
18 E Davi disse a Saul: Quem sou eu? E o que é a minha vida, ou a família do meu pai em Israel, para que eu venha a ser genro do rei?
19 Ma toâq ngư chiau niang Mê-rap yỗn Davĩt, puo Salơ chiau chíq niang ki yỗn samiang canŏ́h, ramứh Atriel tễ vil Mê-hô-la.
19 Porém, sucedeu que, nos dias em que Merabe, a filha de Saul deveria ter sido entregue a Davi, ela foi dada a Adriel, o meolatita, por esposa.
20 Ma Salơ noâng bữn con cumũr muoi noaq ễn, ramứh Mi-cal. Mi-cal yoc ễ bữn lứq Davĩt. Toâq puo Salơ sâng tễ ranáq nâi, án sâng bũi pahỡm.
20 E Mical, a filha de Saul, amava Davi; e contaram a Saul, e aquilo lhe agradou.
21 Án chanchớm neq: “Cứq ễ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt. Cứq yỗn niang cỡt samoât acáp yỗn Davĩt chuat, chơ tỗp Phi-li-tin têq cachĩt án.”
21 E Saul disse: Dá-la-ei a ele, para que ela lhe possa ser por laço, e para que a mão dos filisteus possa estar contra ele. Por isso, Saul disse a Davi: Tu serás, neste dia, meu genro com uma das duas.
22 Chơ Salơ ớn cũai ayững atĩ án pỡq táq ntỡng cớp Davĩt neq: “Puo sâng bũi pahỡm lứq chóq mới, cớp dũ náq hếq la bũi tê cớp mới. Sanua la o yỗn mới racoâiq cớp con cumũr puo Salơ.”
22 E Saul ordenou aos seus servos, dizendo: Conversai com Davi secretamente, e dizei: Eis que o rei se agrada de ti, e todos os seus servos te amam; agora, portanto, sê tu genro do rei.
23 Cũai ayững atĩ ki táq ntỡng ngkíq cớp Davĩt. Ma Davĩt ta‑ỡi neq: “Ơq! Ranáq nâi la o yỗn cứq cũai cadĩt cớp tỡ bữn khlữr ntrớu, ma bữn cỡt partiam puo.”
23 E os servos de Saul falaram aquelas palavras aos ouvidos de Davi. E Davi disse: Parece-vos coisa pouca ser genro do rei, ao veres que sou um homem pobre e pouco estimado?
24 Tỗp cũai ayững atĩ ki chu atỡng loah puo Salơ tễ santoiq Davĩt khoiq pai.
24 E os servos de Saul lhe disseram, dizendo: Desse modo falou Davi.
25 Chơ Salơ ớn alới pỡq atỡng Davĩt ễn neq: “Puo tỡ bữn yoc ễ bữn voan ntrớu tễ mới, ma án yoc ễ bữn bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin muoi culám náq sâng, dŏq cỡt ranáq puo carláh dỡq chóq cũai par‑ũal án.” (Nâi la ngê puo Salơ aloŏh, ễq tỗp Phi-li-tin cachĩt Davĩt.)
25 E Saul disse: Assim direis a Davi: O rei não deseja qualquer dote, mas uma centena de prepúcios dos filisteus, para ser vingado dos inimigos do rei. Saul, porém, pensou em fazer Davi cair pelas mãos dos filisteus.
26 Toâq alới atỡng santoiq ki yỗn Davĩt tamứng, án sâng bũi pahỡm têq cỡt partiam puo. Nhũang tangái noau anoat racoâiq,
26 E, quando os seus servos contaram a Davi estas palavras, agradou muito a Davi ser genro do rei; porém ainda os dias não se haviam cumprido.
27 Davĩt cớp tahan án bữn cachĩt cũai Phi-li-tin bar culám náq. Chơ Davĩt ĩt bĩq ngcâr tễ sarcal samiang tỗp Phi-li-tin dững achu yỗn puo Salơ. Án aloŏh cớp noap dũ lám dŏq án têq bữn cỡt partiam puo. Yuaq ngkíq, puo Salơ chiau niang Mi-cal yỗn Davĩt.
27 Porquanto Davi se levantou e foi, ele e os seus homens, e matou duas centenas de homens dos filisteus; e Davi trouxe os seus prepúcios, e entregou na totalidade ao rei, para que ele pudesse ser o genro do rei. E Saul lhe entregou Mical, a sua filha, por esposa.
28 Puo Salơ dáng raloaih lứq Yiang Sursĩ ỡt cớp Davĩt, cớp Mi-cal con cumũr án la ayooq lứq Davĩt.
28 E Saul viu e soube que o SENHOR estava com Davi, e que Mical, a filha de Saul, o amava.
29 Chơ án sâng ngcŏh Davĩt lứq lơ ễn, cớp án cỡt cũai par‑ũal Davĩt toau sốt dỡi tamoong án.
29 E Saul ficou ainda mais temeroso de Davi; e Saul se tornou inimigo de Davi continuamente.
30 Máh cũai sốt tỗp Phi-li-tin dững tahan pỡq chíl tỗp I-sarel; ma dũ trỗ alới rachíl, Davĩt chíl riap níc, cớp án bữn cachĩt tỗp Phi-li-tin sa‑ữi hỡn tễ máh cũai sốt tahan canŏ́h khong puo Salơ. Ngkíq, ranáq nâi táq yỗn Davĩt bữn ramứh ranoâng cỡt parchia parhan lứq.
30 Então, os príncipes dos filisteus avançaram; e sucedia que, depois que avançaram, Davi se portava de forma mais sábia que todos os servos de Saul; de forma que o seu nome foi muito considerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.